ตอนที่ 2 การตื่นรู้ของฮั่วอวี่เฮ่า

ตอนที่ 2 การตื่นรู้ของฮั่วอวี่เฮ่า

ท่านลุงลี่ ข้าขอโทษจริงๆ เกี่ยวกับเรื่องในวันนี้ ใบหน้าของฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ซีดเซียวเล็กน้อย ขณะโอบกอดบุตรชายไว้แนบอก สายตาเปี่ยมไปด้วยความกังวล

การปลุกวิญญาณยุทธ์เป็นเรื่องที่ใช้พลังมากอยู่แล้ว ไม่ใช่ความผิดของเจ้าหรอก ไต้ลี่โบกมือปฏิเสธ ก่อนจะหันไปมองฮั่วอวี่เฮ่าที่ซ่อนตัวอยู่หลังมารดา หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้นว่า น่าเสียดายจริงๆ ที่อวี่เฮ่าไม่ได้ปลุกวิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาว ไม่เช่นนั้น...

ไม่ว่าอวี่เฮ่าจะมีวิญญาณยุทธ์แบบใด จะเป็นพยัคฆ์ขาวหรือดวงตา เขาก็ยังเป็นลูกของข้ากับท่านคนนั้น ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ลูบศีรษะที่มีผมสั้นสีดำของลูกชายอย่างอ่อนโยน

วิญญาณยุทธ์ร่างกายนั้นเหนือกว่าวิญญาณยุทธ์สัตว์และเครื่องมือ โอกาสที่จะเกิดขึ้นมีน้อยมาก อวี่เฮ่าถือว่าโชคดีไม่น้อย เพียงแต่เสียดายที่พลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขามีเพียงระดับหนึ่ง

ไต้ลี่ลุกขึ้นนั่ง ปฏิเสธการช่วยเหลือของฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ แล้วเดินตรงเข้าไปหาฮั่วอวี่เฮ่า

อวี่เฮ่า มองตาข้า

...

ฮั่วอวี่เฮ่าเงียบกริบ ดวงตาดำขลับใสกระจ่างจ้องมองไต้ลี่

ไม่ถูกต้อง ไต้ลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ท่านลุงลี่ มีอะไรผิดพลาดตอนปลุกวิญญาณยุทธ์หรือเปล่า ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ถามด้วยความร้อนใจ

ไต้ลี่ไม่ได้ตอบคำถาม แต่หลังจากจ้องตาฮั่วอวี่เฮ่า เขาก็ลุกขึ้นแล้วส่ายหน้าเบาๆ

ข้าจำได้ว่าตอนที่อวี่เฮ่าเพิ่งเริ่มปลุกวิญญาณยุทธ์ ดวงตาคู่นั้นดูลึกล้ำมาก แม้แต่การเคลื่อนไหวของข้าก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด วิญญาณยุทธ์ดวงตาของอวี่เฮ่าต้องไม่ธรรมดาแน่

ไต้ลี่หันไปยิ้มให้ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ ไม่ต้องห่วง อวี่เฮ่าไม่เป็นไร เพียงแต่การตื่นขึ้นของวิญญาณยุทธ์ร่างกายมักเชื่อมโยงกับชิ้นส่วนสำคัญของร่างกาย และดวงตาก็ถือเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในหมู่วิญญาณยุทธ์ร่างกาย

แม้ข้าจะเป็นจักรพรรดิวิญญาณ แต่ความรู้ของข้ามีจำกัด หากในอนาคตอวี่เฮ่าได้พบกับคนของสำนักกายา ข้าเชื่อว่าพวกเขาคงเข้าใจวิธีการใช้วิญญาณยุทธ์ดวงตาอย่างลึกซึ้ง บางทีพวกเขาอาจรักษาอาการพัฒนาการช้าของเด็กคนนี้ได้

ฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์โค้งคำนับเล็กน้อยแล้วพาฮั่วอวี่เฮ่าจากไป

วิญญาณยุทธ์ดวงตา พลังวิญญาณระดับหนึ่ง

เมื่อได้รู้ความจริงทั้งหมด ฮูหยินใหญ่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

ในขณะเดียวกัน สุขภาพของฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ก็ทรุดโทรมลงเรื่อยๆ ตามกาลเวลา ทั้งจากความเหนื่อยล้าทางกายและใจ รวมไปถึงงานหนักที่ต้องทำทุกวัน

ในปีที่ฮั่วอวี่เฮ่าอายุครบสิบสองปี ชีวิตของฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ก็มาถึงวาระสุดท้าย สิ่งเดียวที่นางห่วงใยคืออวี่เฮ่าของนาง

แม... แม่...

เมื่อได้ยินเสียงเรียกของฮั่วอวี่เฮ่า ดวงตาของฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์เบิกกว้างด้วยความปิติยินดี หัวใจเหมือนถูกค้อนหนักทุบอย่างแรง ก่อนที่นางจะจากไปอย่างสงบ

น้ำตาไหลพรากจากดวงตาของฮั่วอวี่เฮ่า หยดลงบนพื้นฝุ่น

อ๊ากกก—

ฮั่วอวี่เฮ่ากุมขมับแน่น เบิกตากว้าง เสียง ติ๊กต่อก ราวกับเข็มวินาทีกำลังเดินดังก้องอยู่ในหู

ภายในห้องขนาดเล็กกว่าสามสิบตารางเมตร เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง หยดน้ำตาผสานเข้ากับฝุ่นละออง อนุภาคสีเทาเล็กละเอียดแทรกซึมเข้าไปในหยดน้ำตา ทุกสิ่งทุกอย่างดูใสกระจ่างชัดเจน แม้แต่รายละเอียดเล็กน้อยที่สุด

ผ่านไปเนิ่นนาน เมื่อทุกอย่างกลับสู่สภาวะปกติ ฮั่วอวี่เฮ่าก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาจกลั้นได้

แม่ครับ ขอบคุณสำหรับการเลี้ยงดูและความห่วงใยตลอดสิบสองปีที่ผ่านมา

ฮั่วอวี่เฮ่าคุกเข่าโขกศีรษะสามครั้งหน้าเตียงของมารดา เลือดไหลซึมที่หน้าผาก แต่เขาก็ยังคงคุกเข่าอยู่อย่างนั้น

แท้จริงแล้ว ฮั่วอวี่เฮ่า คือวิญญาณที่ข้ามมิติมาจากโลกอื่น

เขาถูกรถบรรทุกชนระหว่างทางกลับบ้านท่ามกลางสายฝน วิญญาณของเขาได้รับเลือกจากระบบ และได้เดินทางข้ามกาลเวลาและอวกาศมายังทวีปโต้วหลัว

ต่างจากจุดเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบในภาคแรก ฮั่วอวี่เฮ่าเคยอ่านนิยายภาคสองจบแล้วสมัยเรียน

และสรุปสั้นๆ ได้ห้าคำ บันทึกการฝึกสุนัขของถังซาน

ฮั่วอวี่เฮ่าจำได้อย่างแม่นยำว่า ขณะที่เขาติดตามระบบมายังทวีปโต้วหลัว ลำแสงสีแดงเข้มเกือบจะทะลวงวิญญาณของเขา ในช่วงวิกฤต ระบบได้ช่วยชีวิตเขาไว้และแปลงสภาพเป็นแผ่นฟิล์มสีขาวปกคลุมดาวเคราะห์ทั้งดวง

ทวีปโต้วหลัวเป็นของท่านแล้ว แม้แต่ราชาเทพผู้สูงส่งก็ไม่อาจแทรกแซงได้

นี่คือข้อความสุดท้ายที่ระบบทิ้งไว้ก่อนจะส่งวิญญาณของฮั่วอวี่เฮ่าไปยังคฤหาสน์พยัคฆ์ขาว

นับจากนี้ ฮั่วอวี่เฮ่าคนเดิมได้ตายไปแล้ว ข้าคือฮั่วอวี่เฮ่าคนใหม่

ฮั่วอวี่เฮ่าอุ้มร่างไร้วิญญาณของมารดาขึ้นมาด้วยแววตาโศกเศร้า ในมือถือมีดสั้นพยัคฆ์ขาว เขาเดินออกจากกระท่อมเล็กๆ ที่อาศัยมาสิบสองปี มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่รายล้อมด้วยต้นไม้และกลิ่นหอมของดอกไม้

ฮั่วอวี่เฮ่าใช้มีดสั้นขุดหลุมฝังศพมารดา และใช้แผ่นไม้สลักคำว่า สุสานฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์

แม่ครับ คำพูดเป็นหมื่นพันก็ไม่อาจบรรยายความกตัญญูที่ลูกมีต่อแม่ได้ ลูกจะไปแล้ว ลูกจะออกจากคฤหาสน์พยัคฆ์ขาว สถานที่แห่งความเศร้าโศกนี้ ฮูหยินใหญ่พยัคฆ์ขาว พวกบ่าวไพร่ที่ไต้หัวปินสั่งให้มารุมซ้อมเมื่อสองปีก่อน และพยัคฆ์ขาวไต้เฮ่า... บัญชีแค้นทั้งหมดนี้ ลูกจะคิดทบต้นทบดอกให้สาสม

อวี่เฮ่าคนนี้ไม่ใช่อวี่เฮ่าคนเดิมอีกต่อไป ทวีปโต้วหลัว ข้ามาแล้ว!

ฮั่วอวี่เฮ่าลุกขึ้นยืน หันกลับไปมองคฤหาสน์พยัคฆ์ขาวในระยะไกล เจตนาสังหารวาบผ่านดวงตา

หลังจากฝังศพมารดาเสร็จ ฮั่วอวี่เฮ่ากลับมายังกระท่อมเล็กๆ แขกที่ไม่คาดคิดทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

เด็กน้อย เจ้าจะไปแล้วหรือ

ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพ่อบ้านไต้ลี่ เมื่อเทียบกับหกปีก่อน ผมของไต้ลี่ขาวโพลนและดูแก่ชราลงมาก

ท่านลุงลี่ อวี่เฮ่าขอบคุณสำหรับการดูแลแม่และข้าตลอดสิบสองปีที่ผ่านมา ตอนนี้แม่จากไปแล้ว ข้าจะไม่ขออยู่ที่คฤหาสน์พยัคฆ์ขาวอันแสนเศร้านี้อีกต่อไป ฮั่วอวี่เฮ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดเจนทุกถ้อยคำ

ลุงเองก็เสียใจกับการจากไปของแม่เจ้า

ไต้ลี่พยักหน้าและสบตาฮั่วอวี่เฮ่า ลูกผู้ชายต้องมีความมุ่งมั่นไปให้ไกล คฤหาสน์พยัคฆ์ขาวอันตรายเกินไปสำหรับเจ้า รีบไปเสียก่อนที่ฮูหยินใหญ่จะรู้ว่าเจ้าหายดีแล้ว

นี่คือเหรียญทองวิญญาณยี่สิบเหรียญ ใช้ให้ประหยัดนะ

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ปฏิเสธและรับไว้ด้วยความเต็มใจ เขาเก็บเสื้อผ้าและเงินที่มารดาเก็บสะสมมาตลอดหลายปี รวมทั้งหมดแปดเหรียญเงินวิญญาณและห้าเหรียญทองแดงวิญญาณ หลังจากร่ำลาไต้ลี่ เขาก็แบกสัมภาระเดินจากไป

มองดูแผ่นหลังของฮั่วอวี่เฮ่าที่ค่อยๆ ห่างออกไป ไต้ลี่พึมพำกับตัวเอง เด็กน้อย เป็นคนธรรมดาก็ดีเหมือนกันนะ

...

คฤหาสน์พยัคฆ์ขาวตั้งอยู่ห่างจากเมืองซิงหลัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือห้าสิบลี้ ครอบคลุมพื้นที่สามพันไร่

จากยุคสมัยของเทียนโต้วและซิงหลัวเมื่อหมื่นปีก่อน จนถึงปัจจุบัน เทียนโต้วได้แตกแยกออกเป็นเทียนหุนและโต้วหลิง ส่วนราชวงศ์ซิงหลัวก็ได้เปลี่ยนมือผู้ปกครอง

บรรพบุรุษของพยัคฆ์ขาวคือเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์ซิงหลัวเดิม

ณ จุดบรรจบของสามจักรวรรดิ มีป่าสัตว์วิญญาณตั้งอยู่ เมื่อวิญญาณจารย์ฝึกฝนจนถึงจุดคอขวด พวกเขาจะเลือกเดินทางเข้าสู่ป่าซิงโต้วเพื่อล่าสัตว์วิญญาณและรับวงแหวนวิญญาณ

ฮั่วอวี่เฮ่าออกจากบ้านและมุ่งหน้าสู่ป่าซิงโต้วเพียงลำพัง สถานที่ที่หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภากำลังรอคอยเขาอยู่

ฮั่วอวี่เฮ่าไม่ต้องกังวลเรื่องแผนการของราชาเทพถังเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่ตอนที่แม่ของเขาเสียชีวิตและสติปัญญาของเขาฟื้นคืนมา เสียงของระบบก็ได้บอกเขาแล้ว

ในตอนที่ถังซานสังเกตเห็นการกำเนิดของบุตรแห่งโชคชะตา ระบบได้ทะลวงผ่านกาลเวลาและอวกาศเพื่อให้ฮั่วอวี่เฮ่าได้ถือกำเนิดในครรภ์ของฮั่วอวิ๋นเอ๋อร์ ในขณะที่ระบบแปลงสภาพเป็นม่านพลังสีขาวเพื่อปกป้องทวีปโต้วหลัว มันก็ได้รับประกันด้วยว่าราชาเทพถังผู้สูงส่งจะไม่สามารถแทรกแซงกิจการของโลกเบื้องล่างได้อีก

สูตรโกงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฮั่วอวี่เฮ่าคือการที่เขาจะไม่ถูกชักใยอีกต่อไป นี่คือเหตุผลที่ระบบปล่อยให้เขาเติบโตอย่างอิสระ ปราศจากการแทรกแซงของถังซาน ความสำเร็จของฮั่วอวี่เฮ่าย่อมต้องเหนือกว่าถังซานอย่างแน่นอน

นภากว้างให้นกโผบิน สมุทรไพศาลให้ปลาแหวกว่าย

หนอนไหมน้ำแข็งฝันนภา! ข้ามาแล้ว!

ฮั่วอวี่เฮ่าออกวิ่งสุดกำลัง มุ่งหน้าสู่ป่าซิงโต้ว

จบตอน