ตอนที่ 93 : การแจกจ่ายภารกิจ

ตอนที่ 93 : การแจกจ่ายภารกิจ

วันรุ่งขึ้น

เวลาเลยหกโมงเช้ามาเล็กน้อย

คนในฐานลวี่หยวนก็ตื่นกันแต่เช้า

เมื่อพวกเขาออกมาจากหอพัก

พวกเขาก็มองดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้นอย่างช้าๆ บนท้องฟ้าอีกครั้ง

มันยังคงเป็นเช้าที่พวกเขาคุ้นเคยและแสงที่หักเหมาจากที่ไกลๆ ก็ขับไล่ความมืดมิดออกไปอีกครั้ง

นั่นหมายความว่า...วันนี้เป็นวันที่ดี!

หลังทานอาหารเช้า ทุกคนก็เริ่มทำภารกิจต่างๆ ของตัวเองภายใต้การจัดเตรียมของผู้จัดการในฐาน

กำแพงก็ยังคงมีคนจำนวนหนึ่งกำลังก่อสร้างเพิ่มความสูงและเสริมความหนาของมัน

การผลิตกระสุนก็ไม่ได้หยุดเช่นกัน

หยวนมู่ก็ขอกำลังคนไปเข้าร่วมแผนกเพาะปลูกเพื่อเริ่มการปลูกผัก ผลไม้และต้นกล้าธัญพืชเพิ่มขึ้น

สมาชิกทีมรักษาความปลอดภัยที่เข้าเวรก็เริ่มทำการตรวจสอบความปลอดภัยทั่วทั้งฐาน ส่วนคนที่ไม่ได้เข้าเวรก็เริ่มไปเก็บผ้าใบกันน้ำที่ยังคงคลุมฐานอยู่และนำไปเก็บไว้เผื่อกรณีที่จำเป็นต้องใช้พวกมันในอนาคตอีก

แม้แต่ลั่วตั้นตั้นก็ขอคนเพิ่มสองสามคนเพราะเสบียงที่รวบรวมมาเมื่อเร็วๆ นี้มีปริมาณมากเกินไป ไม่ต้องพูดถึงพวกมันทั้งหมด  แค่ของแบบเดียวกันแต่ต่างกันที่ยี่ห้อก็นับกันไม่ถ้วนแล้วและยังจะต้องใช้เวลามากมายในการคัดแยกพวกมันทีละอย่างอีก

แถมพวกเขายังต้องใส่ใจกับวันหมดอายุของสิ่งของแต่ละชนิดด้วย ของบางอย่างที่หมดอายุแล้วแต่ยังไม่เสื่อมสภาพก็จำเป็นต้องนำออกไปใช้ก่อน ส่วนของที่มีวันหมดอายุเหลืออีกนานก็สามารถเก็บไว้ก่อนได้

แค่การตรวจสอบและจำแนกประเภท ตรวจวันหมดอายุ รวบรวมข้อมูล เตรียมรายงานและการจัดการก็ล้วนเป็นสิ่งที่ทำได้ยากและใช้เวลามากแล้ว

และต้องไม่ลืมด้วยว่าของต่างๆ ที่ถูกรวบรวมกลับมานั้นมีปริมาณรวมมากกว่าซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่หลายแห่งรวมกันอีก

ดังนั้นการให้คนเพียงไม่กี่คนจัดการพวกมันทั้งหมดก็ยังถือว่าน้อยเกินไปด้วยซ้ำ!

อย่างไรก็ตาม คนในฐานต่างก็มีหน้าที่ของตัวเองแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องทำเท่าที่ทำได้ไปก่อนเพราะอย่างไรก็ตาม งานแบบนี้ก็ยังสามารถทำไปได้อย่างช้าๆ อยู่

ฉินจิ้นเข้มงวดกับคนในฐานมาโดยตลอดและเขาจะไม่มีวันยอมให้ใครพาคนนอกเข้ามาโดยไม่ได้รับความยินยอมจากเขา

ดังนั้นสำหรับปัญหาเรื่องกำลังคน ฉินจิ้นเองก็มีความคิดเรื่องนี้อยู่ในใจอยู่แล้วและเขาจะจัดการมันในภายหลัง

สำหรับทีมต่อสู้

ในตอนเช้า หัวหน้าทีมได้สั่งให้สมาชิกในทีมจัดเตรียมอาวุธและอุปกรณ์ให้พร้อม พวกเขาจะต้องออกไปทดสอบซอมบี้หลังจากที่พวกมันอาจจะวิวัฒนาการตัวเอง ก่อนที่พวกเขาจะนำข้อมูลเหล่านั้นกลับมาเพื่อใข้ปรับปรุงแผนการทำงานในอนาคตของพวกเขา

ฉินจิ้นไม่จำเป็นต้องดูแลรายละเอียดเหล่านี้ด้วยตัวเองเพราะเมื่อพวกเขาได้ผลลัพธ์กลับมาแล้ว ก็จะมีคนกลับมาแจ้งเขาเองอยู่ดี

แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็พอจะเดาผลลัพธ์ได้คร่าวๆ อยู่แล้ว

เพราะท้ายที่สุด เขาก็เคยจัดการกับซอมบี้มามากเกินพอในชาติที่แล้ว

อาคารสำนักงาน

ฉินจิ้นอยู่ในออฟฟิศของเขา

เขาเพิ่งกดวิทยุสื่อสารและเรียกพบคนหลายคน

และคนกลุ่มนั้นก็มีเซี่ยเหยียน ซุนเสี่ยวหลงและซุนเสี่ยวหู่

ถูกต้องแล้ว

พวกเขาคือคนเพียงไม่กี่คนในฐานที่สามารถขับเฮลิคอปเตอร์ได้นอกเหนือจากตัวเขาเอง

สำหรับจุดประสงค์ของการเรียกคนเหล่านี้มาที่นี่...

"มานี่สิ พวกนายอาจจะกำลังสงสัยว่าฉันต้องการจะพูดอะไรกับพวกนาย ฉันจะพูดให้พวกนายเข้าใจง่ายๆ เลยก็แล้วกัน พวกนายทุกคนเป็นคนที่สามารถขับเฮลิคอปเตอร์ได้และฉันต้องการให้พวกนายคัดเลือกคนในฐานมาเพื่อเรียนรู้วิธีการขับเฮลิคอปเตอร์"

"จงอวี่กับเสี่ยวหลิวทั้งคู่พอจะได้เรียนรู้มาบ้างแล้ว แต่พวกเขายังไม่เชี่ยวชาญพอ"

"พวกนายสามารถตัดสินใจเลือกคนได้เองเลย ฉันต้องการแค่ผลลัพธ์เท่านั้น ฉันต้องการให้ฐานลวี่หยวนมีคนที่สามารถขับเฮลิคอปเตอร์ได้ด้วยตัวเอง 6 คนภายในหนึ่งเดือน!"

"พวกนายทำได้ไหม?"

เซี่ยเหยียนและคนอื่นๆ มองหน้ากัน แล้วพยักหน้าให้กับผู้นำของพวกเขา

"ไม่มีปัญหาครับ!"

ฉินจิ้นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดกับพวกเขาอีกครั้งว่า

"พวกเรานำน้ำมันอากาศยานกลับมาจากสนามบินได้จำนวนหนึ่ง ตอนนี้พวกเราก็ใช้พวกมันไปบ้างแล้วในแผนการตามหาครอบครัว ถ้าฉันให้เชื้อเพลิงพวกนายใช้ในการฝึกนักบิน 15 ตัน พวกนายคิดว่ามันพอไหม?"

เซี่ยเหยียนและอีกสองคนลองคิดดู พวกเขารู้ดีว่าเฮลิคอปเตอร์กินน้ำมันไม่เท่าเครื่องบินขับไล่หรือเครื่องบินพาณิชย์แต่มันก็ยังคงกินน้ำมันมากอยู่ดี

หากพวกเขาพยายามประหยัดเชื้อเพลิงมากขึ้นและให้นักเรียนขึ้นไปฝึกกับพวกเขามากว่าปกติ พวกเขาก็น่าจะฝึกฝนนักเรียนของตัวเองให้ถึงขั้นเชี่ยวชาญจนพอที่จะบินเดี่ยวได้พอดี

ทั้งสามคนจึงพยักหน้าอีกครั้ง

ฉินจิ้นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจในที่สุด

เขาอดรู้สึกช่วยไม่ได้เพราะตอนที่เขาขนน้ำมันสำหรับอากาศยานกลับมามันมีปริมาณมากกว่า 150 ตัน แต่จากแผนการตามหาครอบครัวพวกเขากลับใช้มันไปแล้วมากถึง 25 ตัน!

พวกมันกินน้ำมันมากเกินไป!

อัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงของเฮลิคอปเตอร์จะอยู่ที่ประมาณ 120-260 ลิตรต่อ 100 กิโลเมตร อาจจะขึ้นลงได้โดยขึ้นอยู่กับทิศทางลม น้ำหนักบรรทุกและความเร็ว แต่โดยทั่วไปแล้วมันก็จะอยู่ประมาณนั้น

นั่นหมายความว่าการเดินทางในระยะ 1,000 กิโลเมตรจะต้องใช้น้ำมันสำหรับอากาศยานมากกว่า 1,200 ลิตร!

ตัวเลขนี้น่ากลัวมาก

ดังนั้นน้ำมันอากาศยานที่นำกลับมาจากสนามบินฝึกถึงแม้จะดูเหมือนว่ามีมาก แต่ความจริงแล้วมันไม่ได้มากเลย

จริงๆ แล้วเฮลิคอปเตอร์แบบที่ใช้เครื่องยนต์ลูกสูบที่สามารถใช้น้ำมันเบนซินธรรมดาได้ก็มีอยู่ แต่น่าเสียดายที่เฮลิคอปเตอร์ที่พวกเขาพบล้วนติดตั้งเครื่องยนต์แบบเทอร์โบชาฟท์และสามารถใช้ได้แค่น้ำมันสำหรับอากาศยานเท่านั้น

ดังนั้นหากหักจำนวนที่พวกเขาจะใช้ฝึกคนออกแล้ว นั่นเท่ากับว่าเขาจะเหลือน้ำมันอากาศยานเพียง 110 ตันเท่านั้น!

แต่แน่นอนว่าน้ำมัน 15 ตันนี้ เขาจะต้องรีดประโยชน์ออกมาให้ได้มากที่สุด!

"แล้วก็ฉันมีภารกิจอื่นสำหรับพวกนายด้วย"

"หลังจากพวกนายคัดเลือกคนที่จะเอาเข้ามาฝึกในวันนี้แล้ว ในวันพรุ่งนี้ตอนพวกนายบินออกไปฉันอยากให้พวกนายบินไปยังสถานที่สองแห่งที่ฉันจะกำหนดให้ในภายหลัง”

"พวกนายจะต้องบันทึกข้อมูลเส้นทางตลอดทั้งเส้นและวางแผนเส้นทางสำหรับขบวนรถไปยังจุดหมายปลายทางทั้งสองแห่ง"

"ถ้าพวกนายไปถึงจุดหมายปลายทางแล้วและมีคนขับไล่พวกนายออกมา ก็ให้รีบกลับมาทันทีและอย่าเข้าไปยุ่งกับพวกเขาเด็ดขาด"

"แต่ถ้าไม่มีใครอยู่ที่นั่นแล้ว"

"ก็บันทึกข้อมูลภายในมาให้ฉันด้วย พวกนายไม่จำเป็นต้องลงจากเครื่อง แค่บินวนรอบๆ ดูสถานการณ์อย่างละเอียด รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับอาคารโดยรอบทั้งหมดก็พอ"

พูดแล้ว เขาก็เดินเข้าไปตบไหล่คนทั้งสาม

และยังคงพูดต่อไปว่า

"ภารกิจนี้ค่อนข้างสำคัญมาก ฉันขอให้พวกนายทุ่มกับมันแบบ 100% และฉันก็ขอขอบคุณสำหรับความเหน็ดเหนื่อยของพวกนายล่วงหน้าด้วย"

"คืนนี้พวกนายค่อยกลับมาหาฉันอีกครั้ง แล้วฉันจะให้ที่อยู่พวกนาย ส่วนตอนนี้พวกนายไปคัดเลือกคนเข้ามาฝึกก่อนได้เลย ฉันได้แจ้งคนอื่นๆ ไว้แล้วเพราะงั้นคนไหนที่คุณสมบัติผ่านก็ดึงตัวมาได้เลย"

ทั้งสามคนรับคำสั่งอย่างพร้อมเพรียง พวกเขาไม่กล้าแสดงความเห็นคัดค้านใดๆ

เพราะทุกคนรู้ดีว่าฉินจิ้นเป็นคนรักษาคำพูด

หลังจากนั้นทั้งสามคนก็เดินออกไป

เขายังคงอยู่ในออฟฟิศเพียงคนเดียว

คำสั่งก็ถูกส่งไปแล้ว ตอนนี้เขาก็แค่ต้องรอให้พวกเขาทำงานให้เสร็จ

เขาหวังว่าเขาจะได้รับข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเขตทหารทั้งสองแห่ง เพื่อที่เขาจะได้วางแผนไปที่นั่นเพื่อเอาเสบียงกลับมา

หากไม่มีอาวุธหนักกลับมา เขาก็จะไม่มีทางรู้สึกสบายใจได้

แผนการหลายอย่างจะไม่สามารถทำได้ตามอำเภอใจ

บางทีมันอาจเป็นเพราะเขาถูกพวกซอมบี้ไล่ล่ามากเกินไปในชาติที่แล้ว เขาจึงกลัวว่าตัวเองจะมีอำนาจการยิงที่ไม่เพียงพอ