บทที่ 19 - ด่ากราดกลางท้องพระโรง

บทที่ 19 - ด่ากราดกลางท้องพระโรง

ท้องพระโรงตกอยู่ในความเงียบงัน

จักรพรรดิเสินอู่ผู้ทรงอำนาจบารมีสะท้านแผ่นดิน ครองพื้นที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดถึงเจ็ดในสี่ส่วนของทวีปสุริยันจันทรา

ใครกล้ามาตะโกนใส่หน้าฮ่องเต้แบบนี้บ้าง

แต่ตอนนี้ ดันมีคนบ้าบิ่นกล้าทำจริงๆ

แถมยังเป็นองค์ชายใหญ่ เซี่ยงเทียนเฉียน ซะด้วย ดุดันไม่เกรงใจใคร บทจะไม่พูดก็เงียบกริบ บทจะพูดก็ทำเอาช็อกวงการ

"เซี่ยงเทียนเฉียน นี่เจ้ายอมรับแล้วใช่ไหม"

จักรพรรดิเสินอู่มองเซี่ยงเทียนเฉียนด้วยสายตาเรียบเฉย

เซี่ยงเทียนเฉียนแค่นเสียง "ที่ข้าทำไปทั้งหมด ก็เพราะท่านบีบบังคับข้าทั้งนั้น"

จักรพรรดิเสินอู่ถามเสียงเรียบ "ข้าไปบีบบังคับเจ้าตอนไหน"

เซี่ยงเทียนเฉียนตอบเสียงเย็นชา "ตอนท่านเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัว ท่านอาศัยอะไร อาศัยอำนาจของแม่ข้า ของท่านตาข้า พอท่านได้เป็นใหญ่ปุ๊บ แม่ข้ากับท่านตาข้าก็ตายปั๊บ อำนาจของพวกเขาถูกกวาดล้างจนเหี้ยนเตียน นี่ไม่ใช่ฝีมือท่านงั้นรึ"

"ท่านมัน เซี่ยงหลิงซาง คนไร้หัวใจ ไร้ความปรานี"

สิ้นคำกล่าว ทั่วทั้งศาลาเงียบกริบ

เซี่ยงเทียนเฉียนกล้าพูดจริงๆ กำเริบเสิบสานถึงขั้นด่าทอฮ่องเต้ซึ่งๆ หน้า

"เพราะข่าวลือโคมลอยพวกนี้ เจ้าก็เลยผูกใจเจ็บสินะ"

ในที่สุดจักรพรรดิเสินอู่ก็เข้าใจ

มิน่าล่ะ เซี่ยงเทียนเฉียนถึงได้ทำตัวบัดซบขนาดนี้ ที่แท้ก็มีสาเหตุมาจากเรื่องนี้นี่เอง

"เข้าใจแล้ว"

จักรพรรดิเสินอู่พยักหน้า ก่อนจะดีดนิ้วส่งลำแสงสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่ร่างของเซี่ยงเทียนเฉียน

ชั่วพริบตาเดียว เข่าของเซี่ยงเทียนเฉียนก็อ่อนเปลี้ย ทรุดฮวบลงกับพื้น

"เซี่ยงเทียนเฉียนสมคบคิดศัตรูทรยศชาติ ความผิดไม่อาจให้อภัย สั่งทำลายวรยุทธ์ ปลดเป็นสามัญชน คุมขัง ณ ตรอกเลี้ยงผึ้ง ตลอดชีวิต"

เสียงของจักรพรรดิเสินอู่ดังกึกก้องต่อเนื่อง

"บ่าวไพร่ในตำหนักองค์ชายใหญ่ที่รับใช้มาเกินสิบปี ให้ประหารชีวิตทั้งหมด"

"สั่งสำนักบูรพาสืบสวนให้กระจ่าง ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในคดีทวงเบี้ยหวัดทุกคน ห้ามละเว้นแม้แต่คนเดียว"

"รับบัญชาพะยะค่ะ"

ขุนนางทั้งราชสำนักขานรับอย่างพร้อมเพรียง

【ท่านได้เป็นสักขีพยานการด่าฮ่องเต้กลางท้องพระโรงขององค์ชายใหญ่ แต้มพยาน +100】

【ท่านได้เป็นสักขีพยานความบาดหมางระหว่างพ่อลูก เซี่ยงหลิงซางและเซี่ยงเทียนเฉียน แต้มพยาน +100】

【ท่านได้เป็นสักขีพยานการสั่งคุมขังองค์ชายใหญ่เซี่ยงเทียนเฉียน แต้มพยาน +100】

เซี่ยงเสวียนเกอทำตามน้ำ ทำท่าทางเหมือนขุนนางคนอื่นๆ พยายามทำตัวให้กลมกลืนที่สุด เพื่อไม่ให้เป็นจุดเด่น

แต่ทว่า สายตาของจักรพรรดิเสินอู่ก็ยังพุ่งเป้ามาที่เขาอยู่ดี

"อ๋องจิ้นอยู่ไหน"

เซี่ยงเสวียนเกอจำใจก้าวออกมา "ลูกอยู่นี่พะยะค่ะ"

เสียงของจักรพรรดิเสินอู่ดังก้อง "อ๋องจิ้นสืบคดีทวงเบี้ยหวัดมีความชอบ อนุญาตให้เจ้าออกไป เปิดจวนตั้งกองกำลัง อยู่นอกวังได้"

สิ้นเสียงตรัส ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง

ดูเหมือนว่า จักรพรรดิเสินอู่จะตั้งใจปั้นองค์ชายหกเซี่ยงเสวียนเกอให้เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์จริงๆ ซะแล้ว

【ท่านได้เป็นสักขีพยานการถือกำเนิดขององค์ชายคนแรกแห่งราชวงศ์ต้าฉู่ที่ได้รับสิทธิ์เปิดจวนตั้งกองกำลัง แต้มพยาน +100】

'พระเจ้าช่วย...'

เซี่ยงเสวียนเกอพูดไม่ออก จักรพรรดิเสินอู่นี่เล่นแรงจริงๆ

ทำแบบนี้ ใครๆ ก็ต้องคิดว่าเขาคือรัชทายาทตัวจริงเสียงจริงแน่ๆ

การให้สิทธิ์เปิดจวนตั้งกองกำลัง ก็เพื่อให้เซี่ยงเสวียนเกอสร้างขุมกำลังของตัวเอง เริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารบ้านเมือง และค่อยๆ รับช่วงต่อราชวงศ์ต้าฉู่

นี่มันแพ็กเกจมาตรฐานของรัชทายาทชัดๆ

ตอนนี้ รูปแบบการบ่มเพาะของเซี่ยงเสวียนเกอ เหมือนกับรัชทายาททุกกระเบียดนิ้ว

แต่เซี่ยงเสวียนเกอก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี ว่าจักรพรรดิเสินอู่จะให้เขาเป็นฮ่องเต้คนต่อไป

"ขอบพระทัยเสด็จพ่อ"

เซี่ยงเสวียนเกอคิดแผนรับมือไว้แล้ว

ในเมื่อเสด็จพ่ออยากให้เขาเป็นเป้านิ่งรับกระสุนแทนรัชทายาทตัวจริง งั้นเขาก็จะทำตามจังหวะของตัวเอง

อยากให้เขาสร้างผลงานใช่ไหม งั้นก็ใช้คนอื่นทำแทนสิ ให้คนอื่นไปเหนื่อยแทน

อยากให้เขาเปิดจวนตั้งกองกำลังใช่ไหม งั้นก็รอไปก่อนละกัน ในเมื่อตรัสว่า "อนุญาต" ไม่ใช่ "คำสั่งเด็ดขาด"

ถึงเวลาค่อยว่ากันอีกที

"เลิกประชุม"

ไม่นานทุกคนก็แยกย้าย

เซี่ยงเสวียนเกอเดินตรงดิ่งกลับตำหนัก การมาประชุมเช้า เขาต้องใช้ร่างจริงมา เผื่อเกิดเหตุลอบสังหารกลางท้องพระโรงขึ้นมาจะทำยังไง

แม้ตอนนี้วิชาหุ่นเชิดและวิชาแปลงโฉมของเซี่ยงเสวียนเกอจะก้าวหน้าไปมาก แต่ก็ยังไม่กล้าใช้หุ่นเชิดมาเข้าประชุมอยู่ดี

จักรพรรดิเสินอู่มองทะลุแผนการของเขาหมดแล้ว ถึงเซี่ยงเสวียนเกอจะแกล้งทำผิด สุดท้ายก็คงไม่ได้ผลลัพธ์ที่ดี แถมอาจจะแย่กว่าเดิมด้วยซ้ำ ได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

...

ตำหนักองค์ชายแปด

เวลานี้ องค์ชายสี่เซี่ยงเทียนเหยียน องค์ชายเจ็ดเซี่ยงเสวียนซง องค์ชายแปดเซี่ยงเสวียนถัง และองค์ชายเก้าเซี่ยงเสวียนจาง มารวมตัวกัน

"ไอ้เจ้าหก ที่แท้มันก็แกล้งเป็นหมูหลอกกินเสือมาตลอด ตอนนี้ได้ผลงานชิ้นโบแดง แถมยังได้สิทธิ์เปิดจวนตั้งกองกำลังอีก แบบนี้มันต่างอะไรกับรัชทายาทล่ะ"

องค์ชายเก้าเซี่ยงเสวียนจางตบโต๊ะปัง "ต้องรีบจัดการมันให้เร็วที่สุด"

องค์ชายแปดเซี่ยงเสวียนถังยังคงสีหน้าเรียบเฉย ในกลุ่มนี้เขาคือคนที่ฉลาดที่สุด ตั้งแต่โดนองค์ชายสี่สะกิดเตือนคราวก่อน เขาก็เหมือนตาสว่าง

ความคิดความอ่านก้าวข้ามไปอีกระดับ

องค์ชายสี่เซี่ยงเทียนเหยียนถอนหายใจ "เจ้าหกครั้งนี้ร้ายกาจจริงๆ ตอนแรกข้ากะจะให้มันพินาศไปพร้อมกับพี่ใหญ่ ไม่นึกเลยว่ามันจะยืมมือพี่สามมาเล่นงานเราแทน"

เซี่ยงเสวียนจางแค่นเสียง "งั้นก็กำจัดพี่สามไปก่อน ดูซิว่ามันจะเหลือตัวช่วยอีกกี่คน"

เซี่ยงเทียนเหยียนได้ยินคำพูดไร้สาระนี้ก็ขี้เกียจเถียงด้วย หมอนี่ดีแต่ใช้กำลัง ไม่มีสมอง ไม่ต้องไปใส่ใจหรอก

"น้องแปด เจ้ามีความเห็นว่ายังไง"

องค์ชายแปดเซี่ยงเสวียนถังหันมามองเซี่ยงเทียนเหยียน ยิ้มบางๆ "ข้าเตรียมแผนการไว้หมดแล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น เซี่ยงเทียนเหยียน เซี่ยงเสวียนซง และเซี่ยงเสวียนจางต่างก็มองเซี่ยงเสวียนถังด้วยความดีใจ

ต้องรู้ว่าสติปัญญาของเซี่ยงเสวียนถังนั้น เป็นที่ยอมรับมาตั้งแต่เด็ก

เซี่ยงเทียนเหยียนยอมรับเลยว่า ถ้าไม่ใช่เพราะมีท่านตาที่เจนจัดในวงการขุนนางคอยชี้แนะ ลำพังความสามารถของเขาเอง ไม่มีทางสู้เซี่ยงเสวียนถังได้แน่นอน

แล้วตอนนี้ เซี่ยงเสวียนถังที่ได้รับการชี้แนะจากเขา จะพัฒนาไปถึงขั้นไหนกันนะ

เซี่ยงเสวียนถังเอ่ยขึ้น "พี่สี่ ข้าขอคำสัญญาจากท่านข้อหนึ่ง"

"ว่ามา" เซี่ยงเทียนเหยียนรับคำ "เราไม่ต้องมาแตกหักกันเองหรอก เป้าหมายเราเหมือนกัน"

เซี่ยงเสวียนถังพยักหน้า "พวกเราล้วนเป็นพี่น้องกัน สิ่งแรกที่เราต้องตกลงกันไว้เป็นเส้นตายคือ ห้ามให้ถึงตายเด็ดขาด"

"แน่นอนอยู่แล้ว" เซี่ยงเทียนเหยียนทำหน้ารับรู้

เซี่ยงเสวียนถังพูดต่อ "ไม่ว่าใครจะได้เป็นฮ่องเต้ ก็ต้องปล่อยให้อีกฝ่ายมีทางรอด"

เซี่ยงเทียนเหยียนพยักหน้า "ถ้าข้าได้เป็นฮ่องเต้ ข้าจะยกหมู่เกาะโพ้นทะเลให้พวกเจ้า ถึงจะไม่ใหญ่โต แต่ก็พอจะสร้างเนื้อสร้างตัวได้"

เซี่ยงเสวียนถังยิ้ม "ถ้าข้าได้เป็นฮ่องเต้ ข้าจะปล่อยพี่ห้าออกมา แล้วข้าจะใช้งานท่านเป็นกำลังสำคัญนะ พี่สี่"

เซี่ยงเทียนเหยียนไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เชื่อว่าเซี่ยงเสวียนถังจะได้เป็นฮ่องเต้

เซี่ยงเสวียนถังพูดต่อ "เอาล่ะ แผนการของข้าต่อจากนี้เป็นแบบนี้..."

เมื่อได้ฟังแผนการของเซี่ยงเสวียนถัง ทั้งสามคนต่างก็เดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

"ร้ายกาจ" เซี่ยงเทียนเหยียนมองเซี่ยงเสวียนถังอย่างลึกซึ้ง

สมกับที่เป็นบุคคลที่แม้แต่มหาปราชญ์ระดับสามยังต้องยอมรับ

"เยี่ยม ยอดเยี่ยมมาก" เซี่ยงเสวียนซงแสดงความเลื่อมใส

"ข้าว่าแล้ว พี่แปดไม่เคยทำให้ผิดหวัง" องค์ชายเก้าเซี่ยงเสวียนจางหน้าบาน

"ทำตามนี้ เจ้าหกก็เป็นแค่ผีเฝ้าหลุมแล้ว"

"กำจัดตัวขัดขวางไปก่อน ส่วนบัลลังก์จะเป็นของใคร ถึงตอนนั้นเราค่อยมาสู้กันอย่างยุติธรรม"

"ตกลงตามนี้"

[จบแล้ว]