บทที่ 80 หนีออกจากโรงเรียนดัดสันดาน! 1

บทที่ 80 หนีออกจากโรงเรียนดัดสันดาน! 1

ไป๋ซ่านกลับมาที่มิติว่างเปล่า ยังคงตั้งตัวไม่ทัน

ในใจรู้สึกโหวงเหวงทรมาน

ในเรื่องความรัก ไป๋ซ่านเป็นประเภททฤษฎีเต็มร้อย ปฏิบัติเป็นศูนย์

แต่ถึงจะทึ่มแค่ไหน ความผูกพันและการดูแลเอาใจใส่ตลอดชาตินี้ก็ฝังลึกในใจเธอ

ทั้งสองเชื่อใจกัน ช่วยเหลือกัน เป็นทั้งเพื่อน คนรัก และครอบครัว เดินเคียงข้างกันมาหลายสิบปี

ร่วมชมทิวทัศน์ทั่วหล้า กวาดล้างความอยุติธรรมจนสิ้น

สุดท้ายก็หลับตาลงพร้อมกัน

เธอไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกนี้ยังไง แต่พอคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีก ในใจก็ปวดร้าว

เหยียนเหยียนก็เงียบผิดปกติ เขาขโมยชาติหนึ่งเพื่อตอบสนองความเห็นแก่ตัวของตัวเอง

อาจจะเริ่มจากแค่อยากปกป้องเธอเงียบๆ แต่พอนานวันเข้า เขาอยากเจอหน้าเธอ อยากเห็นเธอยิ้มให้ อยากอยู่ในสายตาเธอ อยากจับมือ อยากกอด อยากอยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิต

เขายิ่งโลภ อยากได้มากขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้เห็นไป๋ซ่านนั่งเงียบ ในใจเขาก็เจ็บปวดเหมือนกัน

เพื่อให้ไป๋ซ่านมีกำลังใจ เขาจึงเปิดเผยข้อมูลให้เธอรู้

"โลกที่แล้วที่คุณถามผมว่าโหรวเอ๋อร์ตัวจริงจะกลับมาได้ไหม แล้วผมตอบว่าไม่ได้ เพราะเธอข้ามมิติมาอยู่ในร่างไป๋โหรวยุคปัจจุบัน ทั้งสองคนสลับวิญญาณกัน"

ไป๋ซ่านได้สติ ดีใจแทนโหรวเอ๋อร์

"งั้นด้วยนิสัยของโหรวเอ๋อร์ เธอคงใช้ชีวิตได้ดีสินะ"

"ไม่ เธอไม่ดี ภารกิจครั้งนี้ก็เกี่ยวกับเธอด้วย"

ไป๋ซ่านชะงัก ร้อนใจขึ้นมาทันที จะชักช้าไม่ได้แล้ว

ยังมีลูกๆ อีกนับไม่ถ้วนรอเธออยู่!

ไป๋ซ่านลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฟ้าเพิ่งสาง ดูจากข้าวของในห้อง เป็นยุคปัจจุบัน แต่ดูเหมือนฐานะของเจ้าของร่างเดิมจะไม่ค่อยดีนัก

เธอรับความทรงจำมาก่อน

เจ้าของร่างเดิมเป็นผู้หญิงธรรมดา เคยแต่งงานมาก่อน ต่อมาสามีเก่าทำธุรกิจร่ำรวยก็เริ่มดูถูกเธอ ทั้งคู่เลยหย่ากัน

เจ้าของร่างเดิมมีลูกสาวคนหนึ่ง ชื่อเมิ่งหยวน เพราะเจ้าของร่างเดิมไม่มีความสามารถในการหาเงิน ลูกสาวเลยตกเป็นสิทธิ์เลี้ยงดูของสามีเก่า

เจ้าของร่างเดิมจากเมืองนั้นมาด้วยความผิดหวัง ไปทำงานต่างเมือง

ช่วงแรกเธอยังติดต่อลูกสาวบ่อยๆ ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ ต่อมาเห็นสามีเก่าธุรกิจรุ่งเรือง ดูแลลูกสาวดี ก็วางใจ หันมาทุ่มเทกับการหาเลี้ยงชีพตัวเอง

แต่เธอไม่รู้เลยว่าหลังจากนั้นลูกสาวต้องเจอกับอะไรบ้าง

เสี่ยวหยวนเป็นเด็กซน ร่าเริง ออกจะห้าวๆ เหมือนเด็กผู้ชาย เพื่อนฝูงรักใคร่

ผลการเรียนดี เวลาว่างก็เล่นเกมกับเพื่อน ต่อมาได้รู้จักเกมแนว MOBA แบ่งทีมสู้กัน ใครบุกถึงฐานอีกฝ่ายก่อนชนะ ต้องใช้ปฏิกิริยาและความเร็วในการกดปุ่มสูง

เสี่ยวหยวนเหมือนมีพรสวรรค์ เล่นปุ๊บก็เก่งปั๊บ

ไม่กี่วันก็ไต่ถึงแรงค์สูงสุด เริ่มจับกลุ่มเล่นกับพวกยอดฝีมือ จนมีชื่อเสียงโด่งดังในวงการอีสปอร์ตอย่างรวดเร็ว หลายคนถึงกับสงสัยว่าเป็นไอดีรองของเทพคนไหน

จริงๆ แล้วทำแบบนี้ก็ไม่มีปัญหาอะไร การเรียนก็ไม่เสีย แถมยังเปิดโอกาสให้อนาคตตัวเองอีก

แต่ดันซวยตรงที่ช่วงนั้นพ่อที่ยุ่งจนแทบไม่เห็นหัว พาผู้หญิงคนหนึ่งเข้าบ้าน

เขาให้เสี่ยวหยวนเรียกเธอว่าแม่

เสี่ยวหยวนโตเป็นวัยรุ่นแล้ว จะไปเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าแม่ได้ไง แม่เธอมีคนเดียว!

การต่อต้านของเธอทำให้ผู้หญิงคนนั้นไม่พอใจ ยัยนั่นชอบทำตัวสนิทสนมกับพ่อต่อหน้าเสี่ยวหยวน

ถึงขั้นกอดจูบพ่อเย้ยเสี่ยวหยวน แล้วส่งสายตาท้าทาย

เสี่ยวหยวนอาละวาดไปหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็พบว่าพ่อเข้าข้างแต่ผู้หญิงคนนั้น

เธอเก็บกด กลับบ้านมาก็ขังตัวเองในห้องเล่นเกม โลกในเกมทำให้เธอระบายอารมณ์ได้อย่างเต็มที่

ด้วยการยุยงของผู้หญิงคนนั้น พ่อเริ่มไม่พอใจเสี่ยวหยวนมากขึ้นเรื่อยๆ หาว่าเธออยู่ในวัยต่อต้าน ทำตัวเหลวไหล โดยเฉพาะการเอาแต่หมกตัวเล่นเกมหลังเลิกเรียน!

ทุกอย่างระเบิดออกมาตอนปิดเทอมฤดูร้อน

เสี่ยวหยวนได้รับเชิญจากทีมงานเกม

เชิญเธอเข้าร่วมการแข่งขันภาคฤดูร้อนที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ

เธอตื่นเต้นมาก ไปขออนุญาตพ่อ แต่กลับโดนพ่อที่กำลังโกรธจัดตบหน้า

พ่อคิดว่าแม่เลี้ยงพูดถูก เสี่ยวหยวนยิ่งโตยิ่งเหลวไหล! ไม่รักดี! ติดเกมงอมแงม! แถมยังจะโดนหลอกไปแข่งบ้าบออะไรอีก!

เขาขังเสี่ยวหยวนไว้ในห้อง ห้ามออกมา

เสี่ยวหยวนไม่คิดว่าพ่อจะทำกับเธอแบบนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนรักและตามใจเธอจะตาย ทำไมพอมีผู้หญิงคนนั้นเข้ามา พ่อถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้!

เธอรับไม่ได้ เธอพยายามหนี แต่ก็ถูกจับกลับมา

พ่อไปหาโรงเรียนดัดสันดานมาจากไหนก็ไม่รู้

บอกว่าเป็นโรงเรียนดัดนิสัยเด็กเกเร ไม่ว่าจะซน ดื้อ ไม่ชอบเรียน ใช้เงินเปลือง ไม่รู้จักบุญคุณ ชอบชกต่อย หรือแม้แต่ติดเกมแบบเธอ ส่งไปที่นั่นรับรองหายขาด

แต่ต้องส่งไปอย่างน้อย 3 ปี ตลอด 3 ปีห้ามเยี่ยม ไม่มีวันหยุด แม้แต่ตรุษจีนก็ต้องอยู่ที่นั่น ผู้ปกครองห้ามก้าวก่ายการเรียนการสอน

เงื่อนไขโหดหินขนาดนี้ ยังมีพ่อแม่จำนวนมากยอมส่งลูกที่ตัวเองคิดว่า "เกเร" เข้าไป

รวมถึงพ่อของเมิ่งหยวนด้วย พ่อจ่ายเงินค่าเทอม 3 ปีอย่างไม่อิดออด แล้วส่งตัวเมิ่งหยวนให้พวกเขา แถมยังพูดจาสวยหรูว่าให้ตั้งใจเรียน ทั้งหมดนี้ทำเพื่อตัวเธอเอง ให้เข้าใจความหวังดีของพ่อ

แล้วก็ยืนดูชายฉกรรจ์หลายคนมัดมือมัดเท้าลากลูกสาวตัวเองไป โดยไม่สนเสียงร้องไห้คร่ำครวญของเธอ

ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของเมิ่งหยวนก็เหมือนตกนรกทั้งเป็น

ในโรงเรียนดัดสันดาน เน้นการสอนแบบปีศาจ

พวกที่เรียกตัวเองว่าครูฝึก ใช้วิธีการสารพัดทรมานเด็กๆ เพื่อหักดิบศักดิ์ศรี ทำลายตัวตน ให้เด็กวัยรุ่นที่มีนิสัยหลากหลายกลายเป็นหุ่นยนต์ที่เหมือนกันไปหมด

ทำลายทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ

ใครไม่เชื่อฟังต้องโดนตี อดข้าว ประจานให้อับอาย หรือแม้แต่ช็อตไฟฟ้า

เสี่ยวหยวนเป็นเด็กหัวแข็ง ยอมรับความอยุติธรรมและความมืดมนนี้ไม่ได้

เธอกลายเป็นตัวปัญหาในสายตาครูฝึก

โดนตี ทำโทษ อดข้าว ประจาน ก็ไม่ยอมแพ้ ถึงขั้นวางแผนหนีออกมาได้สำเร็จ

เธอพาร่างกายที่บอบช้ำและสภาพดูไม่ได้วิ่งกลับบ้าน หวังจะให้พ่อรู้ว่าเขาทำผิด! ที่นั่นคือนรก! เธออยากเห็นสีหน้าเสียใจของพ่อ!

แต่สิ่งที่เห็นคือพ่อกำลังประคบประหงมผู้หญิงคนนั้นอย่างดี

พอเห็นลูกสาวในสภาพดูไม่ได้พุ่งเข้ามา พ่อถึงกับเอาตัวบังผู้หญิงคนนั้นแล้วถอยหนี

พอตั้งสติได้ก็ยิ้มเจื่อนๆ

"เอ่อ...น้าเขาท้องน่ะ หมอบอกว่าเป็นลูกชาย ต้องระวังหน่อย"

หัวใจของเมิ่งหยวนเย็นเฉียบ เธอต่อสู้ดิ้นรนมาจากขุมนรก แต่พ่อที่เห็นสภาพเธอตอนนี้ กลับไม่มีความสงสารแม้แต่นิดเดียว เมินเฉยต่อบาดแผลของเธอ

เธอไม่รู้ว่าจะหนีออกมาเพื่ออะไร!

โลกมนุษย์นี้ ที่ไหนก็คือนรกทั้งนั้น!