บทที่ 15 หลอกแต่งงาน ไอ้สารเลว

บทที่ 15 หลอกแต่งงาน ไอ้สารเลว

ตอนนั้นเขายังเป็นหนุ่มเลือดร้อน และพี่หลินจื่อก็เคยเตือนเขาแล้วว่าชายแดนกวนซีอันตราย แต่สุดท้ายเขาไม่ฟังคำเตือน ดึงดันจะไปเอง...

ดังนั้นหลายปีมานี้ เขาไม่เคยสงสัยเจตนาของคนผู้นี้เลย

"ข้าวก้นบาตรให้คุณเป็นโทษ ตระกูลหูดูเหมือนจะมีลูกชายคนเดียวใช่หรือไม่? เขาตายไป ตระกูลหูก็เหลือเพียงแม่นางผู้นี้ และลูกเขยคนนี้อายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว เฝ้าอยู่ตระกูลหูมาหลายปี จะไม่ให้คนสงสัยได้อย่างไร? อีกอย่าง ท่านเศรษฐีหู ท่านลองตรวจสอบดูว่าหลายปีมานี้คุณชายท่านนี้เคยได้รับจดหมายจากชายแดนกวนซีบ้างหรือไม่ จดหมายเหล่านั้น ก็คือจดหมายที่หูเซิงส่งมา" อวิ๋นจั๋วพูดอย่างตรงไปตรงมา

หูผู้พ่อขมวดคิ้ว เขาไม่รู้จริงๆ ว่าลูกชายเคยส่งจดหมายมา...

ฟางหลินเป็นบุตรชายของเพื่อนสนิทที่ป่วยตาย เขาไม่อยากให้อีกฝ่ายไร้คนดูแลจึงรับมาเลี้ยงดูที่บ้าน

เด็กคนนี้รู้ความและเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่เด็ก นิสัยตรงกันข้ามกับลูกชายเขาอย่างสิ้นเชิง ตอนที่หูเซิงยังอยู่บ้าน ก็เชื่อฟังฟางหลินมาก ลูกชายเขาที่จริงใจไม่กล้าหรอก เพียงแต่ไร้เดียงสาและมุทะลุเกินไป...

จริงสิ หากไม่มีคนยุยง ก็ไม่น่าจะกล้าหนีออกจากบ้าน

แต่เมื่อก่อนเขาก็คิดว่าบางทีลูกชายอาจจะถูกเขาด่าหนักไปหน่อย

คิดว่าเด็กคนนี้อีกเดี๋ยวก็คงกลับมา

จะไปสงสัยคนอื่นได้อย่างไร?

หลายปีมานี้ ฟางหลินแสดงออกอย่างกตัญญู กตัญญูต่อสามีภรรยาเขาเหมือนพ่อแม่บังเกิดเกล้า สุดท้ายก็เป็นเด็กที่เห็นมาแต่เล็กแต่น้อย คงไม่ถึงกับคิดร้ายต่อครอบครัวเขาหรอก

รู้นิสัยใจคอกันดี อีกทั้งยังกตัญญูรู้ความ ถึงได้คิดจะให้เป็นลูกเขย หากลูกชายไม่กลับมา วันหน้าก็จะได้ฝากฝังกิจการ

"ท่านลุง ข้าเปล่านะขอรับ..." ฟางหลินรีบตะโกน

กำลังจะอธิบาย คุณหนูหูที่นิ่งเงียบมาตลอดก็เอ่ยปากขึ้นกะทันหัน "ท่านมี! ก่อนหน้านี้... ข้าเคยเห็นจดหมายที่ถูกเผาไปเกินครึ่งในห้องหนังสือของท่านจริงๆ บนนั้นมีตราประทับเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง สีของกระดาษซวนจื่อที่เหลือจากการเผาเป็นสีเฉพาะของชายแดนกวนซี!"

คุณหนูหูมั่นใจมาก แววตาฉายความโกรธเกรี้ยวออกมาทันที

บ้านนางก็ทำการค้า พ่อนางก็พานางออกไปพบปะแขกเหรื่อ พบเจอผู้คนเหนือใต้มาไม่น้อย มีอะไรบ้างที่ไม่เคยเห็น?

กระดาษแผ่นนั้นนางไม่มีทางจำผิดแน่ ยังมีขนาดและลวดลายของตราประทับ ตรงกับตราประทับในมือท่านพ่อพอดีเป๊ะ!

เพียงแต่ นางไม่รู้ว่าพี่ใหญ่ไปอยู่ชายแดน ตอนพี่ใหญ่หนีออกจากบ้านนางยังเด็ก และจำตราประทับไม่ได้ ถึงไม่ได้คิดอะไรมาก!

แม้นางจะชอบพอพี่ฟาง และตัดสินใจฝากฝังชีวิตไว้ แต่พอนึกถึงว่าเขาปกปิดร่องรอยพี่ชาย ความรักที่มีก็เปลี่ยนเป็นความโกรธทันที อยากจะควักหัวใจเขาออกมาดูนักว่า ข้างในเป็นสีดำหรือเปล่า!

ตระกูลหูไม่ได้ทำผิดต่อเขาเลยนะ!

"จริงรึ!?" หูผู้พ่อตกใจ มองไปอย่างโกรธแค้น

นิสัยลูกสาวเขารู้ดี ไม่พูดโกหก และ... ลูกชายเขาตายไปแล้ว ฟางหลินหลายปีมานี้ก็ได้ผลประโยชน์แทนที่ลูกชายเขาไปไม่น้อยจริงๆ!

หูผู้พ่อลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง สายตาจ้องเขม็งไปที่ฟางหลิน ในสมองปรากฏเหตุการณ์ต่างๆ ในอดีตขึ้นมา!

ทันใดนั้น ก็ตบหน้าฟางหลินฉาดใหญ่

"ท่านลุง ข้าเปล่านะขอรับ!" ฟางหลินรีบปฏิเสธ

"เด็กๆ ล้อมเรือนฟางหลินไว้ ไปค้นให้ละเอียด!" หูผู้พ่อกัดฟันพูด

มีหรือไม่มี จะฟังแค่คำพูดปากเปล่าไม่ได้!

อวิ๋นจั๋วไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่นั่งลงจิบชา ดูเหตุการณ์ดำเนินไป

วันนี้เป็นวันหมั้นของลูกสาวตระกูลหู เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แขกเหรื่อข้างนอกก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ หูผู้พ่อก็เด็ดขาดนัก อาศัยจังหวะที่มีคนอยู่เยอะ ออกไปประกาศยกเลิกงานแต่งด้วยตัวเอง

บางเรื่องทนการไตร่ตรองและนึกย้อนไม่ได้ ยิ่งคิด ช่องโหว่ยิ่งเยอะ

วิญญาณของหูเซิงเริ่มมีสีคล้ำขึ้น ดูท่าทางจะโกรธมากเช่นกัน

เขาขอให้อวิ๋นจั๋วส่งเงิน ไม่ได้อยากจะให้พ่อแม่โกรธจนตาย เจตนาเดิมคือแค่อยากบอกพวกเขาว่า ตัวเองไม่ได้ไม่ได้เรื่องขนาดนั้น

แต่ตอนนี้เขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้ หลายครั้ง เป็นฟางหลินที่คอยยุยงอยู่ข้างใน ทุกครั้งที่ทำผิด ฟางหลินก็มักจะปรากฏตัวเป็นคนแรก ไม่ใช่บอกให้เขารีบหนี ก็พูดช่วยแบบเสียดสีประชดประชัน ยิ่งฟางหลินรู้ความ ก็ยิ่งขับเน้นให้เขาดูโง่เขลา พ่อแม่จะไม่รังเกียจได้อย่างไร

เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มในวันวานแล้ว อย่างน้อยก็ไปตกระกำลำบากข้างนอกมาสิบปี จะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคนสักนิดได้อย่างไร

อวิ๋นจั๋วเห็นเขาเริ่มยึดติด วิญญาณเหมือนจะเกิดความแค้น จึงพูดเรียบๆ ว่า "ตอนมีชีวิตอยู่ เจ้าก็เป็นคนไม่มีสมองอยู่แล้ว หากตายแล้วยังจะถ่วงพ่อแม่ เจ้าสู้ไม่เคยมีตัวตนมาเลยเสียดีกว่า ข้าไม่รังเกียจที่จะทำให้เจ้าวิญญาณแตกซ่าน จะได้ไม่ไปทำร้ายคนอื่น"

คนตายแล้วมีความยึดติดเป็นเรื่องปกติ

แต่หากเกิดความแค้น และปล่อยให้มันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ก็จะกลายเป็นผีอาฆาต ทำร้ายคนเป็นได้

เขากับพ่อแม่ตระกูลหูอย่างไรก็เป็นสายเลือดเดียวกัน หากเขากลายเป็นผีอาฆาต ก็จะส่งผลกระทบที่ไม่ดีต่อพ่อแม่ บั้นปลายชีวิตของทั้งสองคงต้องลำบากหน่อยแล้ว

คำพูดเดียวของอวิ๋นจั๋ว ทำให้วิญญาณหูเซิงเย็นวาบไปทั้งตัวในทันที

จะแค้นก็ไม่กล้าแล้ว

ฟางหลินเลวก็จริง แต่สุดท้ายก็เป็นเพราะเขาหุนหันพลันแล่นเกินไป ถึงทำให้พ่อแม่ต้องรู้สึกผิดและห่วงหามาหลายปี

"ขอบคุณท่านปรมาจารย์น้อยที่ชี้แนะ" หูเซิงสลายความแค้น รีบพูดอย่างว่าง่ายทันที จากนั้นก็มองไปที่พ่อแม่ แล้วพูดอีกว่า

"รบกวนท่านปรมาจารย์น้อยบอกพวกเขาด้วยว่า เป็นความผิดของข้าเอง ที่ทำให้พวกเขาต้องเป็นห่วง หากมีชาติหน้า ข้าจะเป็นลูกที่ดีแน่นอน"

"ให้บอกตรงนี้เลย? เจ้าอยากให้ใครตกใจตายรึไง?" คำพูดนี้ขัดกับสิ่งที่นางเพิ่งพูดกับพ่อแม่ตระกูลหูไปเมื่อครู่

หูเซิงชะงักไป

แต่ก็เข้าใจได้ทันที "รบกวนท่านช่วยหน่อย คืนนี้ให้ข้าไปเข้าฝัน ในฝันข้าจะให้ท่านพ่อท่านแม่จ่ายค่าทำพิธีให้ท่านเอง"

"ได้" อวิ๋นจั๋วพยักหน้า

เงินที่รับมาก่อนหน้านี้ไม่น้อย แต่ถือว่าหายกันไปแล้ว

การเข้าฝันแน่นอนว่าต้องคิดเงินเพิ่ม

วิญญาณเข้าฝันเป็นเรื่องปกติ เพียงแต่ความฝันนั้นเลือนราง แตกสลายง่าย หรือเปลี่ยนไปตามความคิดของคนฝัน ดังนั้นแม้จะมีวิญญาณมากมายอยากเข้าฝัน แต่ถ้าหาจังหวะเหมาะไม่ได้ ก็เข้าฝันไม่ได้อยู่ดี หรือต่อให้เข้าฝันได้ ก็อาจสื่อสารได้ไม่ครบถ้วน

แต่อวิ๋นจั๋วสามารถทำให้วิญญาณเข้าฝันได้ แน่นอนว่าก็มีข้อจำกัด ทางที่ดีควรเป็นญาติทางสายเลือด แม้จะไม่ใช่ ก็ต้องมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด พลังงานเข้ากันได้

ตระกูลหูวุ่นวายไปหมด

ฟางหลินยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง พอเห็นคุณหนูหูยังคงมีสีหน้าหวาดระแวง เป้าหมายก็เปลี่ยนมาที่อวิ๋นจั๋วทันที

"ท่านลุงท่านป้า เซียงเซียง พวกเราอยู่ด้วยกันมาหลายปี ข้าเป็นคนยังไงพวกท่านไม่รู้เลยหรือ? ใช่แล้ว! ข้านึกออกแล้ว... ก่อนหน้านี้ข้าเคยเจอแม่นางคนนี้ ตอนนั้นนางขอทานข้า แล้วข้าปฏิเสธ นางต้องผูกใจเจ็บมาแก้แค้นแน่ๆ!" ฟางหลินเริ่มพูดจาเลอะเทอะ

ต่อให้ขาวสะอาดแค่ไหน ก็ทนการตรวจสอบไม่ได้

ในเรือนของเขา ไม่มีร่องรอยจดหมายของหูเซิงแล้ว แต่หลายปีมานี้เขาทำงานในโรงทอตระกูลหู ก็แอบรับสินบนมาไม่น้อย ย่อมต้องเหลือหลักฐานไว้บ้าง พิสูจน์ได้ว่าเขาไม่ซื่อสัตย์

"ดวงตาท่านมีแววเจ้าชู้ นี่มีเมียสองคนหรือ?" อวิ๋นจั๋วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ท่านอายุขนาดนี้แล้ว อดทนมาจนหมั้นหมายได้นับว่าไม่ง่าย แต่ก็ไม่ใช่ข้ออ้างให้ท่านไปเลี้ยงเมียน้อย มีลูกมีเต้าอยู่ข้างนอกนี่นา? หลอกแต่งงาน เลวทรามยิ่งกว่าเดรัจฉานอีกนะ"

วิญญาณหูเซิงหัวเราะเยาะ

ไอ้หนุ่มฟางหลิน ไม่ยอมรับก็ไม่ยอมรับไปสิ ไปยั่วโมโหท่านปรมาจารย์ทำไม?!

เห็นไหมล่ะ โดนแฉอีกแล้ว!

โชคดีที่ท่านปรมาจารย์มาทันเวลา ไม่อย่างนั้นถ้าน้องสาวแต่งงานไปแล้ว ตระกูลหูคงถูกฟางหลินเล่นงานจนย่อยยับแน่!