บทที่ 25 ตุนของ

บทที่ 25 ตุนของ

มื้อเย็นผ่านไปจนจบ ซูอี้ถงก็ไม่ได้พูดเรื่องที่ตัวเองเป็นผู้เล่นแล้ว แต่ตกลงกันว่าถ้ามีข่าวอะไรต้องบอกกัน ถ้าอวี๋สวินเกอเข้าเกมได้อีกก็ต้องแจ้งเธอด้วย

เธอยังต้องรีบกลับไปจัดการระบบป้องกันของตระกูลซูอีก ช่วงนี้ค่าสถานะของเธอลดไปอีก 1 แต้ม พี่ชายบอกว่าอาจเป็นเรื่องชั่วคราวเพราะเกมไม่เสถียร แต่เธอไม่คิดแบบนั้น ไม่งั้นทำไมพี่ชายสองคนถึงค่าสถานะไม่ลด?

หลังจากอวี๋สวินฮวนส่งซูอี้ถงขึ้นรถ ก็กลับเข้ามาในห้องส่วนตัว สีหน้าเย็นชา

อวี๋สวินเกอถามอย่างเป็นห่วง "เป็นอะไรไป?"

อวี๋สวินฮวนส่ายหน้า พูดเสียงเบา "เธอต้องเป็นผู้เล่นแน่ๆ เธอปิดบังพวกเราอยู่"

อวี๋ชิงซาน "ทำไมถึงคิดงั้น? ลูกมีหลักฐานเหรอ?"

อวี๋สวินฮวนเม้มปาก "หูเธอได้รับบาดเจ็บ อืม หูขวาหายไปทั้งข้างเลย วันที่ 6 ยังมีอยู่ พอเจอกันวันที่ 14 เธอก็เปลี่ยนทรงผม ไม่ได้พันผ้าพันแผล ไม่ได้ทายา เธอคงใช้ของในเกมแน่ๆ น้ำยารักษานั่นพอดื่มแล้วทำให้แผลหายได้ใช่ไหม?"

อวี๋สวินเกอแบมือ "พี่มีแค่ขวดนั้นแหละ ให้เธอดื่มไปแล้ว พี่ไม่เคยดื่ม"

อวี๋สวินฮวนถอนหายใจอย่างจนปัญญา "ทำไมพี่ไม่ซื้อมาหลายๆ ขวดหน่อย"

พูดจบเขายังแอบคิดในใจว่า ตัวเองเริ่มมองอวี๋สวินเกอเป็นคนกันเองจริงๆ แล้ว

ไอ้บ้าเอ๊ย! ได้ยินไหม?! ไอ้บ้าเอ๊ย! เชื่อไหมเดี๋ยวฉันหาคนมาเฉือนแกอีกครึ่ง ให้เหลือแค่ 4.5 เซนติเมตรเลย

อวี๋สวินเกอยังคงยิ้มแย้ม กระดกโค้กแก้แค้นไปหนึ่งแก้ว

หลังจากรับมือซูอี้ถงและอวี๋สวินฮวนเสร็จ อวี๋สวินเกอก็ไม่ได้รีบร้อนกลับไปเรียนที่วิลล่า แว่นตาของซูอี้ถงวันนี้สร้างความรู้สึกวิกฤตให้เธออย่างมาก

หน้ากากโซรอสไม่สามารถให้ความปลอดภัยกับเธอได้อีกแล้ว แม้ว่าตอนนี้ไอเทมระดับต่ำกว่า S จะมองข้อมูลที่แก้ไขผ่านหน้ากากไม่ได้ก็ตาม

แต่ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันล่ะ? เกิดมีใครโชคดีได้ไอเทมตรวจสอบระดับ S ตั้งแต่ช่วงทดสอบเบต้าครั้งแรกขึ้นมาล่ะ?

ในทางทฤษฎีเธอรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ชาติที่แล้วไอเทมตรวจสอบที่ดีที่สุดที่เธอเคยเห็นก็แค่ระดับ A ระดับเดียวกับแว่นตาโซรอส แต่เธอไม่กล้าเสี่ยง แค่คิดว่าอาจมีคนตรวจสอบพรสวรรค์ของเธอได้ เธอก็นั่งไม่ติดแล้ว

ไหนบอกว่าไอเทมและอุปกรณ์สายตรวจสอบหายากไง ทำไมเหลียงอวี๋ชวนถึงได้ระดับ A ตั้งแต่เบต้าครั้งแรก แล้วซูอี้ถงก็ได้ไอเทมตรวจสอบระดับอะไรไม่รู้มาอีกอันตอนเบต้าครั้งที่สอง?

เธอไม่อยากจะจินตนาการเลย ถ้าคนอื่นใช้ไอเทมตรวจสอบระดับ S ตรวจสอบเธอ วินาทีต่อมาหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวของเธอก็สว่างวาบบนหัว คนมองแวบเดียวก็เห็นว่าจำนวนพรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้แทบจะเยอะพอๆ กับค่าสถานะแล้ว

อวี๋สวินเกอนอนไม่หลับจนถึงครึ่งคืน นอนยังไงก็นอนไม่หลับ

เธอเลยลุกขึ้นมาเก็บกระเป๋าเดินทาง

เธอตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะไปหาผู้หญิงคนที่สามของพระเอกลองเชิงดู หน้ากากโซรอสอยู่ที่เมียหลวง แว่นตาอยู่ที่เมียรอง ชิ้นส่วนสุดท้ายอาจจะอยู่ที่คนเล็กสุดก็ได้?

เธอรู้จักเมียน้อยของพระเอกดีอยู่แล้ว ยัยเมียน้อยนี่เสียเปรียบแค่โผล่มาช้า แต่อิทธิพลไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลซูและตระกูลเหลียงเลย อิทธิพลของตระกูลหานอยู่ที่เมือง B ปีที่สองหลังเกมรุกราน ตระกูลหานถูกตระกูลอื่นในเมือง B รวมหัวกันไล่ออกมา ถึงได้ถอยร่นมาที่เมือง S ที่พวกเขาวางรากฐานไว้แต่เนิ่นๆ

เธออยากจะถามจริงๆ ว่าเมือง S เป็นที่รับซื้อของเก่าหรือไง? นึกจะถอยก็ถอยมาที่นี่

แต่ตอนนี้ฟ้ายังไม่สาง อวี๋สวินเกอกลับมาแล้วยังไม่ได้ปั่นเหรียญทองของวันนี้ เธอเลยแปลงร่างเป็นก๊อบลิน ปั่นเหรียญทอง 3 เหรียญออกมา จากนั้นก็ล่องหนไปที่ใต้เตียงซูอี้ถง ปรากฏว่าไม่มีคน

เธอเดินหาจนทั่ว ช่างเถอะ พี่ชายสองคนของตระกูลซูก็ได้ โจรย่อมไม่กลับมือเปล่า

ช่วงนี้เธอใจกล้าขึ้นเยอะ พอรู้ว่าน้ำยาปรากฏร่างของตระกูลซูเป็นแค่ระดับต้น ก็คอยดื่มน้ำยาล่องหนระดับสูงเดินเล่นในบ้านตระกูลซูเป็นพักๆ

เธอเลี้ยวเข้าชั้นที่พี่ชายสองคนพักอยู่ เมื่อก่อนเธอไม่ใช่ไม่เคยคิดจะขโมยสองคนนี้ แต่สองคนนี้คนหนึ่งเป็นประธานจอมเผด็จการ อีกคนเป็นนักกีฬา แทบจะไม่อยู่บ้านตลอดปี วันนี้พี่รองซูจิ่นเสวียนอยู่บ้าน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาอยู่บ้านหลังการทดสอบเบต้าครั้งที่สอง

ซูจิ่นเสวียนชาติที่แล้วเป็นสายธนู ก่อนเกมรุกรานก็เป็นนักกีฬายิงธนูระดับท็อป พอโลกกลายเป็นเกมได้แค่เดือนเดียว เขาก็กลายเป็นกำลังรบหลักของตระกูลซู

เขยแต่งเข้าบ้านจะไม่มีคนรังแกได้ยังไง? ซูจิ่นเสวียนคือคนที่ชอบรังแกพระเอกที่สุดในตระกูลซู หาเรื่องเหยียบย่ำได้ตลอด

นิยายแนวผู้หญิงมีพี่สะใภ้ตัวร้าย นิยายแนวเขยแต่งเข้าบ้านก็มีพี่เขยตัวร้าย

ก่อนแต่งงานยังรักษามารยาทพื้นฐานได้ หลังแต่งงานมองยังไงก็ขวางหูขวางตา

แต่พระเอกมีนางเอกคอยปกป้อง บางครั้งซูจิ่นเสวียนทำเกินไปไม่ได้ ก็มาลงที่เธอแทน

อวี๋สวินเกอ: ประสาท เกี่ยวอะไรกับฉัน?!

อวี๋สวินฮวนมักจะพาอวี๋สวินเกอไปร่วมทีมตระกูลซูลงดันเจี้ยน อ้างว่าตอบแทนพี่สาว แต่ตอนนี้อวี๋สวินเกอรู้สึกว่านี่มันผลักเธอออกไปรับตีนแทนชัดๆ

เวลาตีมอนสเตอร์ ซูจิ่นเสวียนจะให้เธอไปล่อศัตรูข้างหน้า บางทียิงธนูยังยิงพลาด ความเร็วก็ช้า ดูเหมือนใครก็หลบได้ง่ายๆ แต่เธอกลับต้องบาดเจ็บจากมอนสเตอร์เพราะมัวแต่หลบธนูดอกนั้น

ใช่ว่าเธอไม่มีอารมณ์ ชาติที่แล้วทุกครั้งที่ลงดันเจี้ยนเสร็จเธอจะบอกอวี๋สวินฮวนว่าคราวหน้าไม่ต้องเรียกเธอแล้ว ต่อให้ตระกูลซูจะแบ่งวัสดุหรืออุปกรณ์ให้เธอตามผลงาน ซึ่งของหลายอย่างล้ำค่ามาก แต่เธอเสียเวลาหน่อยก็หาเองได้เหมือนกัน

ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ อวี๋สวินฮวนจะเอาส่วนแบ่งของตัวเองมาให้เธอ บอกขอโทษ เขาแค่อยากช่วยพี่ แล้วก็บ่นว่าอยากมีคนในครอบครัวอยู่ข้างๆ ... จากนั้นก็บ่นเรื่องซูจิ่นเสวียนให้ฟัง หรือแม้แต่คุยเรื่องสกิลและนิสัยของซูจิ่นเสวียน บอกให้เธอหลบเลี่ยง...

ตอนนั้นอวี๋สวินเกอทั้งซาบซึ้งทั้งจนใจ แต่ส่วนใหญ่คือโกรธ ตัวเองโดนรังแก แล้วจะให้ฉันโดนรังแกด้วยเหรอ? ตกลงเธอหรือฉันที่แต่งเข้าบ้านเขากันแน่?

แต่ตอนนี้พอมองทะลุธาตุแท้ของอวี๋สวินฮวนแล้วลองคิดถึงพฤติกรรมแปลกๆ พวกนี้ เธออดสงสัยไม่ได้ว่า อวี๋สวินฮวนคงไม่ได้พยายามกระตุ้นความเกลียดชังของเธอที่มีต่อซูจิ่นเสวียน เพื่อชักนำให้เธอสวมรอยเป็นซูจิ่นเสวียนแล้วแทนที่เขาหรอกนะ? พอเห็นว่าเธอไม่ทำตามที่ชักนำ ก็เลยไม่ให้เธอร่วมกิจกรรมของตระกูลซูอีก

ซี๊ด งั้นความขัดแย้งระหว่างเธอกับตระกูลเหลียงและตระกูลหาน คงไม่ได้เป็นฝีมืออวี๋สวินฮวนยุยงเหมือนกันนะ?

บ้าเอ๊ย ถ้าเป็นงั้นจริง บอกฉันตรงๆ ก็จบแล้ว!!!

ฉันแค่ไม่เริ่มทำร้ายใครก่อน แต่ฉันก็ไม่ได้มีเส้นศีลธรรมอะไรนักหนา แค่พูดแล้วเกลี้ยกล่อมอีกหน่อย ฉันก็ตกลงแล้ว?!

อวี๋สวินเกอมองซูจิ่นเสวียนบนเตียง ยิ่งคิดยิ่งแค้น

ยังไงโอลิมปิกก็ผ่านไปแล้ว โอลิมปิกครั้งหน้าปี 80 ยังอีกไกล อวี๋สวินเกอลงมือได้โดยไม่ต้องแบกรับภาระทางใจ

เธอใช้ [ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา] กับซูจิ่นเสวียนก่อนเพื่อแก้ค่าโชคเป็น 1 แล้วเริ่มรัวสกิล [ฉันจะเอานี่ เอานั่น และก็เอาโน่น] ไม่หยุด

คืนนี้เธอไม่คิดจะนอนแล้ว จัดการซูจิ่นเสวียนเสร็จจะไปดูเหลียงอวี๋ชวน แล้วค่อยขับรถกลับบ้านไปสนามบิน

ขโมยอยู่ชั่วโมงกว่า ได้ความว่องไว 3 แต้มและปัญญา 1 แต้มจากซูจิ่นเสวียน เธอหยุดมืออย่างพอใจ

[ปัญญา]: 11+1

[ความว่องไว]: 18+3

แค่ค่าความว่องไวอย่างเดียว ก็เทียบเท่าผู้เล่นเลเวล 2 ที่อัปค่าความว่องไวล้วนๆ แล้ว

แต่ตอนนี้เธอเพิ่งเลเวล 0 เองนะ