บทที่ 219 พรสวรรค์สูงสุดสองเท่า?
บทที่ 219 พรสวรรค์สูงสุดสองเท่า?
พวกนางต่างหัวเราะ
หัวเราะหลี่เทียนมิ่ง ที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ
หัวเราะที่เขาหลงคิดว่า นายน้อยสำนักเป็นสถานะสูงส่งอะไรจริงๆ
"นี่เจ้ากำลังยั่วยุข้า?" อวี่เหวินเชิ่งเฉิงถามด้วยสายตาเย็นชา
สายตาเย็นชาของเด็กน้อยอายุสิบสามปี?
ไม่ธรรมดาจริงๆ
หลี่เทียนมิ่งอายุยี่สิบแล้ว แต่เขาอินกับบทบาทแล้ว
ถึงอย่างไร ตอนนี้เขาก็คือนายน้อยสำนัก คือพี่ชายของหลี่ชิงอวี่ คือสายเลือดตรงของตระกูลศักดิ์สิทธิ์หลี่!
คนของตระกูลอวี่เหวิน เป็นศัตรูของหลี่ชิงอวี่และหลี่อู๋ตี้
เช่นนั้น ก็เป็นศัตรูของเขาหลี่เทียนมิ่งด้วย
ได้รับบุญคุณต้องทดแทน นี่คือคำที่ท่านแม่พร่ำสอนมาตั้งแต่เล็ก
"แค่เด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้า มีอะไรน่าให้ยั่วยุด้วยหรือ? หุบปากเล็กๆ ของเจ้าซะ อย่ามารบกวนข้าบำเพ็ญเพียร"
"บำเพ็ญเพียร? ข้าเห็นว่าเจ้ากำลังเล่นปาหี่มากกว่า"
ปาหี่?
หลี่เทียนมิ่งคร้านจะต่อปากต่อคำกับเด็กเมื่อวานซืนคนนี้
พูดตามตรง ตนเองอายุก็ไม่น้อยแล้ว มาทะเลาะกับเด็กแบบนี้ เสียระดับหมด
เขาไม่จำเป็นต้องไปพิสูจน์ตัวเองต่อหน้าเด็กคนนี้ด้วย
แม้เด็กคนนี้จะน่าสั่งสอนจริงๆ แต่ตอนนี้ยังสั่งสอนไม่ได้
เขาจึงเดินลึกเข้าไปด้านในต่อ พูดตามตรง ตอนนี้เขามีความเข้าใจในขั้นคืนเดียวมากทีเดียว เป็นช่วงเวลาที่ต้องฮึดสู้ในรวดเดียว!
"ต่อ!"
น่าเสียดาย การกระทำเช่นนี้ของเขา กลับถูกมองว่าเขากลัวจนหัวหด
อย่างเช่นพวกเด็กสาวข้างกายอวี่เหวินเชิ่งเฉิง ต่างมีสีหน้าดูแคลน
"สายเลือดสูงสุดอะไรกัน ขี้ขลาดกันไปหมด" ซูหลีเบ้ปากกล่าว
......
พูดตามตรง การปรากฏตัวของหลี่เทียนมิ่ง ได้ทำให้ผู้อาวุโสสองท่านตื่นตัวแล้ว
"เขาคือลูกชายของหลี่อู๋ตี้?" เย่อวี่ซีจ้องมองหลี่เทียนมิ่งตลอดเวลา
"ข้าก็เพิ่งได้ยินมา ว่ากันว่ามีกายาวัฏสงสารห้ากัลป์ที่น่ากลัว" อวี่เหวินไคไท่กล่าว
"ท่านเชื่อหรือ?" เย่อวี่ซีถาม
"ข้าย่อมเชื่อสิ เด็กหนุ่มคนนี้ดูแล้วไม่ธรรมดา ข้าพนันเลยว่าอีกสามสิบปี เขาต้องฝึกฝนถึงขั้นคืนเดียวระดับสามได้แน่" อวี่เหวินไคไท่หัวเราะ
"ประสาท!" เย่อวี่ซีหันกลับไปมองเด็กหนุ่มคนนั้นต่อ
"ดูท่าทาง เขาจะไม่พอใจกับการฝึกฝนที่ประตูชั้นที่สี่?"
นางสงสัยมาก
"ข้าได้ยินมาว่า สัตว์ประจำตัวของเขา เหมือนจะเป็นสัตว์ประจำตัวชั้นเจ็ด ปกติแล้ว ต่ำกว่าประตูชั้นที่สามเขาก็น่าจะรับไม่ไหวแล้วนะ"
ดังนั้น นางจึงยากจะเข้าใจ เหตุใดเด็กหนุ่มผู้นี้ถึงไม่ตั้งใจฝึกฝน แต่กลับเดินทอดน่องเข้าไปด้านใน
นี่ไม่ใช่มาขายหน้า มาทำตัวเป็นตัวตลกหรอกหรือ?
ปวดหัว..
ในขณะที่นางกำลังปวดหัว หลี่เทียนมิ่งได้ก้าวเข้าสู่ประตูชั้นที่ห้าแล้ว
แต่ทว่า เขาก็ลุกขึ้นยืนอีก!
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ ทำให้สายตาของทุกคนยิ่งเย็นชาลง
พูดตามตรง นั่งแป๊บเดียวก็ลุก ไม่ตั้งใจฝึกฝนเลยสักนิด เห็นที่นี่เป็นที่เดินเล่นหรือไง?
แบบนี้ ต่อให้หลี่เทียนมิ่งเดินไปที่ประตูชั้นที่เก้าเลย ก็คงไม่มีใครสนใจเขาแล้ว
แต่พูดตามตรง นี่ใส่ร้ายหลี่เทียนมิ่งจริงๆ
ในใจเขาร้อนรนอยากบรรลุขั้นคืนเดียว ไม่ได้คิดจะอวดเบ่งตบหน้าใครเลยสักนิด
แต่ประเด็นคือ ประตูห้าชั้นแรก ไม่มีแรงกดดันเลยจริงๆ!
"หลี่เทียนมิ่ง ประตูเก้าชั้นไท่หวงนี่มันพังแล้วหรือเปล่า มีปัญหาแน่ๆ ประตูชั้นที่ห้านี้ แม้แต่ขนข้าสักเส้นยังกดไม่ลงเลย" อิ๋งฮั่วพูดไม่ออกแล้ว
ที่ยุ่งยากกว่าคือ เมี๊ยวเมี๊ยวจะหลับแล้วนี่สิ!
หลี่เทียนมิ่งมองออกถึงประโยชน์ของประตูเก้าชั้นไท่หวงต่อขั้นคืนเดียวแล้ว ตอนนี้เขาขาดแค่แรงกดดันแบบนี้เท่านั้น
เขามีลางสังหรณ์ว่าจะต้องบรรลุขั้นคืนเดียวได้อย่างรวดเร็วแน่นอน
การชี้แนะของเย่เส้าชิงไม่ผิด
แต่ประเด็นคือ ชั้นที่ห้าก็ไร้ประโยชน์
การทะลวงสู่ขั้นคืนเดียว สำคัญต่อเขามากเกินไป
"ขอเพียงผ่านด่านนี้ไปได้ ข้าก็จะก้าวกระโดดบน 'สุสานหลี่เสินเซียว' รุดหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครขวางได้!"
การทะลวงผ่านระดับขั้นใหญ่ แตกต่างจากการทะลวงผ่านระดับขั้นย่อยอย่างสิ้นเชิง
สุสานหลี่เสินเซียว มีลายสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์แปดสิบเอ็ดสาย แต่ไม่สามารถให้ผลลัพธ์แบบประตูเก้าชั้นไท่หวงได้
ดังนั้น หลี่เทียนมิ่งตัดสินใจ ลุยครั้งนี้แหละ!
เขาก้าวเข้าสู่ประตูชั้นที่หก!
"เริ่มจากประตูชั้นที่หก ต้องเป็นสัตว์ประจำตัวระดับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ถึงจะต้านทานแรงกดดันของประตูเก้าชั้นไท่หวงได้!"
"หวังว่า จะให้แรงกดดันข้าสักหน่อยนะ"
ลางสังหรณ์แห่งการบรรลุขั้นคืนเดียวของเขา ยิ่งมายิ่งรุนแรง
ในเวลานั้นเอง หลี่เทียนมิ่งเริ่มการฝึกฝน!
"ให้พายุฝน โหมกระหน่ำลงมาให้รุนแรงกว่านี้เถอะ!"
หลี่เทียนมิ่งเตรียมพร้อมรับแรงกดดันมหาศาลไว้แล้ว
เขาเห็นว่า ลายสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์หกสายของประตูชั้นที่หกนี้ ได้มารวมตัวกันอยู่เหนือศีรษะเขาแล้ว แรงกดดันมหาศาล อาจจะลงมาในทันที!
สิบลมหายใจผ่านไป——
แรงกดดันมหาศาลล่ะ?
หลี่เทียนมิ่ง: "......"
อิ๋งฮั่ว: "......"
เมี๊ยวเมี๊ยว zzzzz
"หลี่เทียนมิ่ง เจ้ารีบไปตามคนมา รีบซ่อมเจ้านี่ให้ดีสิ เสียความรู้สึกข้าจริงๆ พับผ่าสิ!" อิ๋งฮั่วโมโห
ไม่มีแรงกดดันอีกแล้ว!
บอกได้คำเดียวว่า ของสิ่งนี้พังแล้ว
"หมื่นปีก็ไม่พัง จะมาพังอะไรตอนนี้?" หลี่เทียนมิ่งพูดไม่ออก
"ใครก็ได้ออกมาที มาจัดการเจ้าของห่วยแตกนี่หน่อย" อิ๋งฮั่วร้อนใจจนกระโดดโลดเต้น
พอมองเห็นเมี๊ยวเมี๊ยวนอนหลับปุ๋ยไปแล้ว มันยิ่งโมโหหนัก
ไม่มีทางเลือก หลี่เทียนมิ่งทำได้เพียงเดินลึกเข้าไปอีก ไปยังชั้นที่เจ็ด
สีหน้าของศิษย์โดยรอบ ยิ่งเย็นชาลงไปอีก
ประตูชั้นที่เจ็ด!
หลี่เทียนมิ่งน้ำตาคลอเบ้าแล้ว
เจ้าของห่วยแตกนี่ในที่สุดก็ดีแล้ว
ในที่สุด เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันเพียงน้อยนิดเสียที!
ราวกับฝนทิพย์ชโลมดินแล้ง เขาแทบจะซาบซึ้งจนน้ำตาไหล
อิ๋งฮั่วเองก็ตื่นเต้นสุดขีด รีบปลุกเมี๊ยวเมี๊ยวขึ้นมา ลมบูรพาที่พวกเขาต้องการ มาถึงแล้วในที่สุด
เพิ่งจะเริ่มมีในประตูชั้นที่เจ็ด
นี่คือถิ่นที่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ชั้นสองเท่านั้นถึงจะฝึกฝนได้
จุดดาวในดวงตา ยี่สิบถึงยี่สิบเก้าดวง ถึงจะเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ชั้นสอง
สิบลมหายใจต่อมา
"ไม่ได้การ แรงกดดันน้อยเกินไป ขนของข้า ยังไม่กระดิกเลย!" ลูกไก่เหลืองโมโห
มันอยากจะฆ่าคนแล้ว
ประตูเก้าชั้นไท่หวงนี่ อย่ามาทำเป็นเล่นขายของนะ
ช่วยไม่ได้ แม้ข้างนอกจะเริ่มส่งเสียงหัวเราะเยาะกันแล้ว หลี่เทียนมิ่งยังคงทำได้เพียงเดินลึกเข้าไปอีกชั้น
ประตูชั้นที่แปด!
"สะใจ!" อิ๋งฮั่วยิ้ม
ลายสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์แปดสาย พอจะมีแรงกดดันบ้างแล้ว
น่าจะพอช่วยให้พวกเขาไปถึงขั้นคืนเดียวได้บ้างแล้วกระมัง
"ลูกพี่ พี่ไก่ อย่ามาเสียเวลานอนของเมี๊ยวเลย รีบไปประตูชั้นที่เก้าเถอะเมี๊ยว" เมี๊ยวเมี๊ยวรำคาญ
หลี่เทียนมิ่งมองไปที่ประตูชั้นที่เก้าซึ่งอยู่ท้ายสุด
นั่นคือ สถานที่ที่บรรพชนตระกูลศักดิ์สิทธิ์หลี่ผู้เป็นปีศาจเตือนตาที่สุด เคยฝึกฝนเมื่อตอนอยู่ขั้นคืนเดียว
นับจากนั้นมาพันปี ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้
นั่นคือดินแดนแห่งความศรัทธา
มาถึงประตูชั้นที่แปดแล้ว แถมประตูชั้นที่แปดนี้ ผลลัพธ์ก็งั้นๆ
ดังนั้น หลี่เทียนมิ่งจึงลุกขึ้นยืน มองไปที่ประตูชั้นที่เก้า
วินาทีนั้น ทั่วทั้งลานเดือดดาล
ไม่ใช่เพราะความตกตะลึง แต่เพราะความโกรธ
เพราะ พวกเขามั่นใจแล้ว
หลี่เทียนมิ่ง กำลังปั่นหัวพวกเขาเล่น
ในยามที่หลี่เทียนมิ่งยืนนิ่งอยู่ที่ประตูชั้นที่เก้า ปล่อยให้เรื่องราววุ่นวายทางโลกถาโถม ใจของเขาสงบนิ่งดั่งเหล็กกล้า
ความอัปยศที่ฐานะนายน้อยสำนักนำมา จิตใจชั่วร้ายของอวี่เหวินเชิ่งเฉิง ล้วนเป็นเพียงเรื่องทางโลก
เมื่อใจสงบ ก็สามารถยืนอยู่บนระดับที่สูงกว่า ทิ้งเรื่องไร้สาระเหล่านี้ไว้เบื้องหลัง
"เมื่อมาถึงสำนักตงหวง คู่แข่งของข้า บางทีอาจจะเป็นตัวข้าเอง"
หลี่เทียนมิ่งไม่รู้ว่าเหตุใด จึงมีความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นมา
บางที นี่อาจเป็นลางบอกเหตุบางอย่างกระมัง
สิบสัตว์ใหญ่โบราณอลเวง กายาวัฏสงสารสิบกัลป์ พรสวรรค์สูงสุดสองเท่ารวมอยู่ในร่างเดียว
เขาทำให้จิตใจสงบลง
ในโลกของเขา ข้างกายประตูเก้าชั้นไท่หวงนี้ ไม่มีใครอยู่อีกแล้ว
แม้แต่หลี่ชิงอวี่ที่เป็นห่วงอยู่ข้างๆ ก็เลือนหายไป
บัดนี้เส้นทางการบำเพ็ญเพียร มาถึงด่านที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา
"ขั้นคืนเดียว คือการคืนเดียวของจิตวิญญาณ จนนำไปสู่การคืนเดียวของการฝึกฝนและการต่อสู้"
วันนี้เขาจดบันทึกไว้มากมาย
ที่สำคัญที่สุดคือ แรงกดดันของประตูชั้นที่เก้า ในที่สุดก็เพียงพอเสียทีหลี่เทียนมิ่งสัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนของพื้นที่ประจำตัว
อิ๋งฮั่วและเมี๊ยวเมี๊ยวร่วมมือกัน ปกป้องไข่สัตว์ใหญ่โบราณอลเวงที่เหลือไว้ตรงกลาง ให้พวกมันเป็นผู้รับแรงกดดันจากประตูเก้าชั้นไท่หวง
"สบายตัว" อิ๋งฮั่วพอใจในที่สุด
"ต่อไป เริ่มได้"
เขามีลางสังหรณ์ว่า วันนี้ เขาจะก้าวเข้าสู่ขั้นคืนเดียวแล้ว
-สองสิงห์:ผู้แปล-