บทที่ 27 กราวิตี้

บทที่ 27 กราวิตี้

ขณะที่คิดเช่นนั้น เซลเลียร์ก็พลันตระหนักถึงปัญหาข้อหนึ่ง

หากวันข้างหน้าเขาเกิดวิเคราะห์วิชาลับเฉพาะของใครมาได้ ตอนใช้คงต้องระวังตัวเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้นอาจโดนเจ้าของวิชาตามมาเอาเรื่องได้ว่าไปขโมยเรียนมาจากไหน

“งั้นคุณค่อยๆ เรียนไปเถอะ ฉันไปก่อนนะคะ... อ้อ

ต้นเดือนอย่าลืมมาที่สำนักงานกิจการทั่วไปเพื่อรับภารกิจด้วยนะคะ อย่าลืมล่ะ” เบฟเตือนทิ้งท้าย

“รับภารกิจ? ภารกิจอะไร?” เซลเลียร์ชะงัก

“เงินอุดหนุนไม่ได้ให้ฟรีๆ ทั้งหมดหรอกค่ะ เพื่อเป็นการตอบแทน สมาชิกสมาคมทุกคนจะต้องทำงานจิตอาสาเดือนละหนึ่งครั้ง”

เบฟอธิบายสั้นๆ “ไม่ต้องห่วงค่ะ ไม่ใช่เรื่องยากอะไร อย่างมากก็แค่ทำความสะอาดห้องสมุด หรือไม่ก็ไปเก็บสมุนไพรแค่นั้นเอง”

“อ๋อ...” เซลเลียร์พยักหน้ารับรู้

เบฟอุ้มหนังสือเล่มหนาหันหลังเดินจากไป

เซลเลียร์มองตามริบบิ้นที่ผูกเอวของเธอปลิวไสวอยู่ครู่ใหญ่ จนกระทั่งร่างของเบฟลับสายตาไป เขาถึงได้สติกลับมา

“อืม วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า”

เซลเลียร์บิดขี้เกียจ ลุกขึ้นนำหนังสือไปเก็บที่เดิม

หลังจากออกจากห้องสมุด เซลเลียร์ก็เอามือไพล่หลังเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วสมาคม เริ่มจากแวะไปดูที่สนามประลองเวทก่อน

แต่วันนี้ไม่มีจอมเวทชั้นต้นมายิงเวทใส่กันอย่างดุเดือด ลานประลองอันกว้างใหญ่จึงว่างเปล่าเงียบเหงา

ก็จริง จะให้หวังมาดูฟรีทุกวันก็คงไม่ได้

ทว่าบนอัฒจันทร์กลับมีจอมเวทนั่งอยู่คนหนึ่ง

เขาดูรุ่นราวคราวเดียวกับเซลเลียร์ แต่ท่าทางขี้อาย ผมสั้นสีน้ำตาล บนดั้งจมูกมีแว่นตากรอบบางเฉียบสวมอยู่

“ไง” เซลเลียร์ทักทายก่อน

เด็กหนุ่มขยับแว่นตา ดูท่าทางจะคาดไม่ถึงว่าจะมีคนเข้ามาทัก เขาตอบกลับอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“งะ... ไง”

“ข้าชื่อเซลเลียร์ แล้วเจ้าล่ะ?”

“แลนท์... แลนท์ เทเลอร์”

“อ๋อ”

เป็นขุนนางที่มีนามสกุลอีกคนสินะ

เซลเลียร์พยักหน้าเล็กน้อย แล้วเอ่ยชวนตรงๆ “ลงไปลองประมือกันหน่อยไหม?”

ขอดูหน่อยสิว่าเจ้ามีเวทมนตร์อะไรเจ๋งๆ บ้าง

“เอ๊ะ?”

แลนท์แปลกใจกับคำชวนของเซลเลียร์ เขารีบส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน

“มะ... ไม่ดีกว่า ข้าเพิ่งทำสมาธิเสร็จวันนี้ ถ้าเจ้าอยากสู้ ไว้คราวหน้าอาจจะได้”

“โอเค งั้นไว้คราวหน้า”

หลังจากลาแลนท์ เซลเลียร์ก็เดินทอดน่องเหมือนพวกว่างงานมาจนถึงโซนการค้า

และก็เป็นเช่นเคย โซนการค้ายังคงคึกคักจอแจ

หลังจากเดินสำรวจดูรอบๆ อย่างละเอียด เซลเลียร์ถึงเพิ่งรู้ว่าที่นี่ไม่ได้มีแต่จอมเวท แต่ยังมีพ่อค้าธรรมดาที่ได้รับใบอนุญาตพิเศษเข้ามาขายของด้วย

จนถึงตอนนี้ เซลเลียร์ก็ยังเป็นจอมเวทตัวเปล่าเล่าเปลือยอยู่

ชุดอุปกรณ์ครบเซ็ตของจอมเวทไม่ใช่ถูกๆ อย่างแรกเลยคือไม้กายสิทธิ์

ไม่ต้องพูดเยอะ ไม้กายสิทธิ์สำเร็จรูปราคาเริ่มต้นที่ห้าสิบเหรียญทอง แพงกว่านั้นเป็นร้อยเป็นพันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ต่อมาก็คือเสื้อคลุมเวท

จอมเวทมืออาชีพมักจะสั่งตัดเสื้อคลุมเวทที่เหมาะกับตัวเอง

คล้ายกับไม้กายสิทธิ์ เสื้อคลุมเวทที่ดีจะช่วยเพิ่มพลังเวทและลดระยะเวลาร่ายเวทได้ ขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้ บางตัวอาจมีคุณสมบัติพิเศษเสริมเข้ามาด้วย

ราคาของเสื้อคลุมเวทก็ไม่เบา พอฟัดพอเหวี่ยงกับไม้กายสิทธิ์เลยทีเดียว

เซลเลียร์นึกไปถึงไม้กายสิทธิ์สีแดงเข้มกับเสื้อคลุมสีม่วงอ่อนของเบฟ

แค่สองอย่างนี้รวมกัน... ก็น่าจะปาเข้าไปหลายร้อยเหรียญทองแล้วมั้ง?

รวยชะมัด... เซลเลียร์ส่ายหน้าอย่างปลงๆ

วันนี้เขาไม่ได้มาโซนการค้าเพื่อเดินเล่นเฉยๆ แต่ตั้งใจจะมาเลือกซื้อเวทมนตร์ระดับต่ำสักบท

จะให้รอวิเคราะห์เวทมนตร์จากคนอื่นด้วยสกิลวิถีมนตราจำลองไปตลอดก็คงไม่ไหว

เวทมนตร์ระดับต่ำสิบชนิดไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ถ้าหวังพึ่งแต่ดวง ไม่รู้ต้องรอไปถึงเมื่อไหร่

สู้หาเวทมนตร์ที่เหมาะกับตัวเองมาเรียนรู้ไว้ก่อนดีกว่า ยิ่งรู้เวทมนตร์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรับมือกับสถานการณ์ซับซ้อนได้มากเท่านั้น

หลังจากเดินดูอยู่นาน เซลเลียร์ก็มาหยุดยืนเลือกของอยู่ที่แผงลอยเล็กๆ ที่ดูไม่สะดุดตาแห่งหนึ่งในโถงใหญ่

บนแผงมีม้วนคัมภีร์เวทวางเรียงรายอยู่มากมาย แต่ดูจากสภาพแล้วคุณภาพไม่ค่อยดีนัก

เวทมนตร์ไม่สามารถบันทึกเป็นภาพวาดลงบนกระดาษธรรมดาได้ ต้องให้จอมเวทใช้พลังจิตมหาศาลสลักโครงสร้างเวทที่สมบูรณ์ลงบนม้วนคัมภีร์พิเศษ

ระยะเวลาในการสร้างขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของเวทมนตร์ สั้นหน่อยก็วันสองวัน นานหน่อยอาจกินเวลาหลายสัปดาห์

เมื่อผู้เรียนได้รับม้วนคัมภีร์แล้ว เพียงแค่ส่งพลังจิตเข้าไป ก็จะสามารถมองเห็นโครงสร้างเวทที่สมบูรณ์ได้

ยิ่งผู้สลักมีพลังจิตแข็งแกร่งเท่าไหร่ โครงสร้างเวทบนม้วนคัมภีร์ก็จะยิ่งชัดเจน ผู้เรียนก็จะเรียนรู้เวทมนตร์ได้ง่ายขึ้น

ม้วนคัมภีร์เวทคุณภาพดีแบบนั้น มักจะขายได้ราคาสูง

แต่ก็มีม้วนคัมภีร์ที่สลักโครงสร้างเวทไม่ค่อยชัดเจน ผู้เรียนต้องใช้สมาธิอย่างสูงในการทำความเข้าใจถึงจะลอกเลียนแบบออกมาได้

ม้วนคัมภีร์แบบนี้ราคาจะถูกลงมาหน่อย

เซลเลียร์กวาดสายตามองของบนแผง

“แสงจ้า, แช่แข็ง, กำแพงดิน, ข่มขวัญ... กราวิตี้”

กราวิตี้...

สายตาของเซลเลียร์หยุดอยู่ที่เวทกราวิตี้

“ลองส่งพลังจิตเข้าไปดูเนื้อหาข้างในได้นะครับ มีคำอธิบายอยู่” เจ้าของแผงแนะนำอย่างกระตือรือร้น

เขาเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างผอมแห้ง ไว้หนวดทรงแปรงสีฟัน

อาจเพราะสัญชาตญาณ เซลเลียร์ดูออกว่าอีกฝ่ายไม่ใช่จอมเวท เป็นแค่พ่อค้าธรรมดาที่มาขายของ

เขาหยิบม้วนคัมภีร์กราวิตี้ขึ้นมา ส่งพลังจิตเข้าไปเล็กน้อย ข้อมูลชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวทันที

【กราวิตี้】

ประเภทเวทมนตร์: เวทมนตร์สายอาร์เคน ประเภทโครงสร้าง: โครงสร้างเวทแบบชั้นเดียว ระดับเวทมนตร์: ระดับสอง

คำอธิบายผลลัพธ์: สามารถสร้างแรงกดดันจากพลังเวทลงสู่พื้นที่เป้าหมายจากด้านบน ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเป้าหมายจะลดลงเนื่องจากแรงกดดันนี้

ในการต่อสู้จริง กราวิตี้มีผลในการควบคุมศัตรูได้ระดับหนึ่ง เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการสร้างโอกาสให้เพื่อนร่วมทีม

อ่านคำอธิบายจบ เซลเลียร์เลิกคิ้วเล็กน้อย

เวทมนตร์บทนี้ดูท่าจะไม่เลวแฮะ... ตอนนี้เขากำลังขาดทักษะประเภทควบคุมสนามรบอยู่พอดี

ที่ผ่านมามักจะเป็นมาร์คัสกับเพื่อนร่วมทีมคนอื่นที่คอยสร้างจังหวะให้เซลเลียร์ แต่ถ้ามีกราวิตี้ เขาก็จะสามารถช่วยเปิดโอกาสให้เพื่อนร่วมทีมทำดาเมจได้บ้าง

“เถ้าแก่ อันนี้ขายยังไง?” เซลเลียร์ถือม้วนคัมภีร์ถามราคา

“โอ้โห นายน้อย ท่านตาถึงจริงๆ!”

ชายหนวดแปรงสีฟันตาลุกวาว

“นี่เป็นของดีก้นหีบของผมเลยนะครับ เวทมนตร์สายอาร์เคนที่ใช้งานได้จริงสุดๆ! ท่านดูเนื้อกระดาษของม้วนคัมภีร์นี่สิครับ ทำจากหนังแพะภูเขาไฟเชียวนะ มีคุณสมบัติต่อพลังเวท...”

“หยุดๆๆ”

เซลเลียร์ขัดจังหวะการโม้ของชายหนวดแปรงสีฟัน “บอกราคามาเลยดีกว่า”

“เรื่องราคานั้น...”

ชายหนวดแปรงสีฟันถูมือไปมา ชูนิ้วขึ้นมาสี่นิ้ว “ราคามิตรภาพ สี่เหรียญทองครับ”

เซลเลียร์วางม้วนคัมภีร์ลงทันที แล้วหันหลังเดินหนี

“ดะ เดี๋ยวสิครับ ท่านอย่าเพิ่งไป!”

ชายหนวดแปรงสีฟันเห็นท่าไม่ดี รีบร้อนลนลานกระโดดออกมาจากหลังแผงรั้งแขนเสื้อเซลเลียร์ไว้

“ถ้าท่านคิดว่าราคาไม่เหมาะสม เราคุยกันก่อนได้นะครับ... ท่านลองเสนอราคาที่ท่านคิดว่าโอเคมาหน่อยสิครับ?”

จบบทที่ 27