บทที่ 16 แผนการร้าย

บทที่ 16 แผนการร้าย

ร้านค้าเล็กๆ ของตระกูลเย่ ภายในลานบ้านที่ไม่ใหญ่นัก ปรากฏร่างของผู้บำเพ็ญเพียรวัยกลางคนสวมอาภรณ์หรูหราหลวมๆ พุงพลุ้ยเดินออกมา

“พี่ใหญ่!”

“ท่านลุงใหญ่!”

ชายผู้นี้คือพี่ใหญ่แห่งรุ่น “ซิง” ของตระกูลเย่ เย่ซิงเหอ พรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรของเย่ซิงเหอนั้นไม่เลว แต่กลับหลงใหลในการหาเงินจากหินวิญญาณ ทำให้การบำเพ็ญเพียรล่าช้า พออายุมากขึ้นจะมาเสียใจก็สายไปเสียแล้ว ปัจจุบันจึงยังคงอยู่ที่ระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่เก้า

หลายปีมานี้ ร้านค้าในตลาดนัดของตระกูลเย่ก็อยู่ภายใต้การดูแลของเย่ซิงเหอมาโดยตลอด

ไม่ว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณ สมุนไพรวิญญาณ ยาเม็ดวิญญาณ ยันต์วิญญาณ หรือศาสตราวุธ ล้วนขายดีอย่างยิ่ง มีชื่อเสียงไม่น้อยในตลาดนัด

เขายิ้มแย้มต้อนรับทั้งสี่คนเข้ามา

ภายในลานบ้าน ตอนนี้มีลูกสัตว์วิญญาณวางอยู่ไม่น้อย ลูกสัตว์เหล่านี้ถูกขังอยู่ในกรงวิญญาณ ข้างในยังมีโซ่ศาสตราวุธพิเศษล่ามไว้

หากผู้บำเพ็ญเพียรต้องการซื้อ ตระกูลเย่ก็จะแถมศาสตราวุธเล็กๆ ประเภทโซ่ให้ และตระกูลเย่ยังมีวิชาควบคุมสัตว์วิญญาณอย่างง่ายขายควบคู่ไปด้วย

เพียงแต่เมื่อมองไปรอบๆ เย่จิ่งเฉิงก็พบว่า ล้วนเป็นสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นต่ำและระดับหนึ่งขั้นกลาง ศักยภาพด้อยกว่าหนูวงแหวนหยกของเขาเล็กน้อย

แต่ราคากลับยังคงอยู่ที่สองถึงสามร้อยหินวิญญาณ

เมื่อเดินผ่านลานบ้านเข้าไป ก็เป็นห้องเคาน์เตอร์ ข้างในมีชั้นวางของไม้แดงสองชั้น บนชั้นวางยังมีค่ายกลจัดวางไว้

ชั้นวางหนึ่งเต็มไปด้วยศาสตราวุธ อีกชั้นหนึ่งเต็มไปด้วยขวดยา

ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงของตระกูลเย่คนหนึ่งนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เมื่อเห็นพวกเย่จิ่งเฉิงเข้ามา ก็รีบลุกขึ้นหยิบชา-วิญญาณออกมาเริ่มชงชาให้หลายคน

“ท่านป้าสิบสาม!” พวกเย่จิ่งเฉิงเอ่ยทักทาย

ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงผู้นี้อยู่ในลำดับที่สิบสามของรุ่น “ซิง” ในตระกูลเย่ เพียงแต่มีรากวิญญาณสี่ธาตุ พรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรค่อนข้างด้อย เมื่อบำเพ็ญเพียรถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่สาม ก็ล้มเลิกโดยสิ้นเชิง หันมาทำหน้าที่ขายของให้ตระกูลโดยเฉพาะ

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ ผู้บำเพ็ญเพียรที่มาที่ตระกูลเย่ยังมีไม่มากนัก

ในตอนนี้ เย่ซิงเหอยกถ้วยชาขึ้น ส่งสัญญาณให้ทุกคนดื่มพร้อมกัน

เย่จิ่งเฉิงถือถ้วยชา ในตอนนี้ก็รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ชาวิญญาณในตระกูลเย่ ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ดื่ม แม้เย่จิ่งเฉิงจะโตขนาดนี้แล้ว จำนวนครั้งที่ได้ดื่มก็นับนิ้วได้

ชาวิญญาณนี้เขียวชอุ่มอย่างยิ่ง ย้อมให้น้ำชากลายเป็นสีเขียวมรกต ราวกับหยกสีอ่อน!

ไอวิญญาณและไอชาผสมผสานกันลอยขึ้นมา ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที วิชาบำเพ็ญเพียรถึงกับโคจรเองโดยไม่รู้ตัว

และที่ปลายจมูกก็มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของป่าเขาลอยมา อบอวลไม่รู้ลืม! เมื่อดื่มลงไปหนึ่งอึก ก็รู้สึกได้ถึงรสชาติที่ลุ่มลึกของชา ยังคงดื่มด่ำไม่รู้หาย!

จึงรีบจิบคำต่อไปอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่อึก ถ้วยชาก็หมดเกลี้ยง

หลังจากดื่มเสร็จ เย่จิ่งเฉิงก็ไม่กล้าขอเพิ่มอีกถ้วย

ต้องรู้ว่าในถ้วยนี้คือชาวิญญาณของจริง ดื่มเพิ่มอีกไม่กี่อึก อาจจะต้องเสียหินวิญญาณไปหนึ่งก้อน

นี่เป็นชาที่ตระกูลเย่ใช้ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ

ข้างๆ เย่จิ่งหลีและเย่จิ่งอวิ๋นก็มีท่าทีเช่นเดียวกัน เย่ซิงเหอก็เห็นความลำบากใจของทั้งสามคน ไม่ได้พูดอะไร แต่หันไปมองเย่ซิงหง

คนหลังก็เข้าใจความหมายในทันที รินชาให้ทั้งสามคนต่อจนเต็ม

เย่ซิงเหอหันไปมองเย่ซิงอวี่: “ครั้งนี้เป็นออเดอร์ใหญ่จากสำนักฮั่วอวี่ พวกเขาเป็นสำนักระดับสร้างฐานที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ภายใต้สำนักชิงเหอ ครั้งนี้ข้าก็ได้ข่าวมาแล้วว่า พวกเขาต้องการจะจัดการกับตระกูลที่เป็นศัตรู!”

“ตอนนี้สัญญาก็เซ็นแล้ว ต้องการยาเม็ดฟื้นปราณห้าร้อยเม็ด ยาเม็ดพลังโลหิตห้าร้อยเม็ด ศาสตราวุธระดับต่ำยี่สิบชิ้น...”

“ข้าไปสืบมาแล้ว ที่ตลาดนัดไท่หัง พวกเขาเลือกผู้ขายทั้งหมดสามราย ไม่มีปัญหาแน่นอน!” เย่ซิงเหอพูดถึงรายละเอียดของสัญญาออเดอร์ใหญ่ทั้งหมด

แม้ว่าพวกเย่ซิงอวี่จะไม่เข้าใจ แต่ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นพวกเย่ซิงอวี่ที่จะต้องเป็นผู้ปรุงและหลอม

นักหลอมศาสตราและนักปรุงยาของร้านค้าก่อนหน้านี้ล้วนถูกสำนักไท่อีเกณฑ์ตัวไปแล้ว

“ไม่มีปัญหา กำหนดส่งเมื่อไหร่?” เย่ซิงหลิวเอ่ยถาม

“กำหนดส่งคือหนึ่งเดือน ที่ร้านค้าเองก็ยังมีของในสต็อกอยู่บ้าง!” เย่ซิงเหอก็พยักหน้าตอบ

ทว่าในตอนนั้นเอง ก็มีผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน

“ท่านลุงใหญ่ แย่แล้ว ห้องไฟปฐพีที่ตระกูลจองไว้ที่ตระกูลสวี่ถูกจองเต็มหมดแล้ว หินวิญญาณก็ถูกคืนกลับมา!”

คำพูดนี้ทำเอาเย่ซิงเหอตกตะลึงไปในทันที! ในแววตาของเขามีแววอำมหิตปรากฏขึ้น

“ห้องไฟปฐพีไม่มีเหลือเลยสักห้องรึ?”

“ท่านลุงใหญ่ ไม่มีเหลือเลยสักห้อง ยังมีอีกหลายห้องถูกผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างฐานจองไปแล้ว นอกจากนี้ตระกูลหลี่ยังให้ราคาสูง จองไปหลายห้อง!” ผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่มคนนั้นพูดไปก็เริ่มโกรธขึ้นมา

นี่มันกับดักชัดๆ เพิ่งรับออเดอร์ใหญ่มาไม่นาน ห้องไฟปฐพีก็เริ่มขาดแคลน ทั้งยังถูกผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างฐานจองไปอีก

“หลี่เซียงมู่เล่นสกปรก!” เย่ซิงเหอก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น ไอสังหารแผ่ซ่าน

มูลค่าของออเดอร์นี้สูงเกินกว่าสามพันหินวิญญาณ หากผิดสัญญาต้องจ่ายค่าปรับห้าเท่า! นี่เป็นสิ่งที่ตระกูลเย่ไม่อาจแบกรับได้

เทียบเท่ากับราคาของยาเม็ดสร้างฐานหนึ่งเม็ดแล้ว! และต่อไป เกรงว่าจะมีผู้บำเพ็ญเพียรมาที่ตระกูลเย่เพื่อซื้อยาเม็ดวิญญาณและศาสตราวุธประเภทนี้อย่างต่อเนื่อง!

เพื่อป้องกันไม่ให้ตระกูลเย่ส่งของจากยอดเขาหลิงอวิ๋นมา!

แต่ถึงแม้จะส่งมาได้สำเร็จ ตระกูลเย่ก็ต้านทานการซื้ออย่างมหาศาลของผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นไม่ไหว

และหากตระกูลเย่ไม่ขาย นานวันเข้า ธุรกิจของตระกูลเย่ก็จะดำเนินต่อไปไม่ได้

ในตอนนี้ยังเป็นช่วงเวลาที่สำนักไท่อีเกณฑ์ตัวนักปรุงยาและนักหลอมศาสตรา พลังอำนาจอื่นก็ไม่มีนักปรุงยาว่างมากพอ!

“ข้าอยากจะดูนักว่า พวกเจ้ามีกี่ตระกูลที่ร่วมมือกันกีดกันตระกูลเย่ของเรา!” หลังจากความโกรธผ่านไป

เย่ซิงเหอก็กลับมาสงบเยือกเย็นอย่างน่ากลัว

“จิ่งฮ่าว เจ้าพาจิ่งเฉิงพวกเขาไปหาที่พักก่อน ตอนนี้ข้าจะไปเยี่ยมเยียนพวกเขาทั้งสามตระกูล ดูซิว่าใครจะสามารถให้ห้องไฟปฐพีแก่เราได้!”

“ซิงอวี่ ข้าใช้ชื่อของผู้บำเพ็ญเพียรอิสระ ยังจองห้องไฟปฐพีไว้ได้ห้องหนึ่ง ตอนนี้ข้าจะพาเจ้าไป ต่อไป อาจจะต้องลำบากเจ้าเป็นพิเศษแล้ว!” เย่ซิงเหอเน้นคำว่า “ลำบาก” อย่างหนัก!

หากออเดอร์นี้ล้มเหลว เขาก็จะเป็นคนบาปของตระกูลเย่! ต้องรู้ว่า ตอนนี้ตระกูลเย่ทั้งตระกูล เปรียบเสมือนเชือกที่ขึงตึง หากไม่ระวังเพียงนิดเดียว ก็อาจจะทำให้เชือกขาด ตระกูลล่มสลายได้! เย่ซิงเหอและเย่ซิงอวี่ต่างก็จากไปอย่างรวดเร็ว

“พี่สิบเอ็ด พี่หก พี่เก้า พวกท่านตามข้ามา!” เย่จิ่งฮ่าวคือผู้บำเพ็ญเพียรที่มาส่งข่าว เขาก็เป็นคนรุ่น “จิ่ง” เช่นกัน เพียงแต่มีรากวิญญาณห้าธาตุ

การบำเพ็ญเพียรวิชาธรรมดาก็ยากลำบากอย่างยิ่ง หลังจากทนความลำบากไม่ไหว ก็รีบยื่นขอมาที่ร้านค้าแต่เนิ่นๆ เตรียมหาแต้มคุณูปการไว้ให้ลูกหลานในอนาคต

ภายใต้การนำของเย่จิ่งฮ่าว ทั้งสามคนก็เดินเข้าไปในร้านค้า

ด้านในร้านค้า ยังมีลานบ้านอีกแห่งหนึ่ง ในลานบ้านนี้มีค่ายกลหลายชั้นจัดวางไว้ เย่จิ่งฮ่าวหยิบยันต์หยกแผ่นหนึ่งออกมา จึงจะสามารถเปิดค่ายกลทีละชั้นได้ และในลานบ้านนี้ ก็ยังคงเลี้ยงสัตว์อสูรไว้ไม่น้อย

ในบรรดาสัตว์อสูรเหล่านี้มีงูเกล็ดมรกต มีหนูวงแหวนหยก ศักยภาพสูงกว่าข้างนอกอย่างเห็นได้ชัด

นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายตัวที่ลมหายใจอ่อนแรงอยู่ข้างใน

“สัตว์วิญญาณถูกขังไว้นานหรือได้รับบาดเจ็บตอนจับมา ก็จะเป็นแบบนี้ หากรักษาให้หายได้ ผลประโยชน์ของตระกูลเย่เราก็จะเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย!” ดูเหมือนจะเห็นความสงสัยของพวกเย่จิ่งเฉิง เย่จิ่งฮ่าวก็ถอนหายใจอธิบายอีกครั้ง

“ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร สัตว์วิญญาณแบบนี้มีเยอะขึ้นมาก”

เย่จิ่งหลีราวกับนึกอะไรขึ้นได้ มองไปที่เย่จิ่งเฉิง แต่เย่จิ่งเฉิงกลับมองเพียงไม่กี่แวบ ไม่ได้ทำอะไร

เพียงแต่เดินเข้าไปในลานบ้าน เริ่มเลือกห้องพัก

เรื่องที่เขาสามารถรักษาสัตว์วิญญาณได้ เขาไม่ต้องการให้ใครรู้ไปทั่ว จิ้งจอกเพลิงชาดของเขาอาจจะอ้างได้ว่าร่างกายแข็งแรง แต่สัตว์วิญญาณเหล่านี้ไม่ใช่ แม้จะต้องช่วย

เย่จิ่งเฉิงก็ต้องหาวิธี ทำให้พวกมันหายดีขึ้นมาเองอย่างกะทันหัน!

ห้องพักในลานด้านในยังมีอีกไม่น้อย เย่จิ่งฮ่าวก็จัดเตรียมห้องให้ทั้งสามคน

ภายในห้องของเย่จิ่งเฉิง ยังมีต้นชิงหลัวอยู่กระถางหนึ่ง ดูเหมือนจะเติบโตได้ดีอย่างยิ่ง

และเมื่อถึงเวลาตะวันตกดิน แสงสุดท้ายของวันสาดส่องเข้ามาในร้านค้าตระกูลเย่ เย่ซิงเหอก็กลับมาด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้ามืดครึ้มอย่างยิ่ง!