คำนำผู้แปล

ในโลกแห่งยุทธภพที่ผู้คนคุ้นเคยกับการใช้ดาบกระบี่ฟาดฟันเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่ นิยายเรื่อง "ผู้เฝ้ายามแห่งต้าซาง ยอดกวีสะท้านภพ" กลับนำเสนอวิถีแห่งการต่อสู้ที่แตกต่างและงดงามยิ่งกว่า นั่นคือ "วิถีอักษร" 

ท่านลองจินตนาการถึงโลกที่ปลายพู่กันคมกริบยิ่งกว่าศาสตรา และถ้อยคำในบทกวีมีอานุภาพสั่นสะเทือนสวรรค์... นี่คือโลกที่ "หลินซู" ชายหนุ่มนักวิจัยจากยุคปัจจุบันต้องเผชิญ เขาตื่นขึ้นในร่างของคุณชายตกอับผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น "ขยะ" แต่สิ่งที่เขานำติดตัวมาด้วยกลับเป็น "คลังปัญญาแห่งอารยธรรมพันปี" จากโลกเดิม

ความสนุกของนิยายเรื่องนี้ไม่ได้อยู่แค่การที่พระเอกเก่งกาจเหนือใคร แต่คือการนำบทกวีอมตะที่เราคุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็น "เชิญร่ำสุรา" ของหลี่ไป๋ หรือ "ไร้หัวข้อ" ของหลี่ซางอิ่น มาตีความใหม่ในบริบทแฟนตาซี เมื่อวรรณศิลป์ผสานเข้ากับอิทธิฤทธิ์ กลายเป็นฉากต่อสู้ที่ทั้งดุเดือดและสุนทรีย์ จนผู้อ่านต้องทึ่ง

ในฐานะผู้แปล ดิฉันจะพยายามอย่างยิ่งที่จะถ่ายทอดความงดงามของบทกวีต้นฉบับให้เป็นภาษาไทยที่สละสลวย โดยยังคงความหมายและอารมณ์อันทรงพลังไว้ เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้สัมผัสถึงความ "สะใจ" ในทุกครั้งที่หลินซูจรดพู่กัน

ขอเชิญทุกท่านร่วมพลิกหน้ากระดาษ ก้าวเข้าสู่แคว้นต้าซาง และเป็นสักขีพยานในตำนานของชายหนุ่มผู้ใช้ "หนึ่งสมองและสองมือ" พลิกชะตาจากเศษดินสู่ราชันย์แห่งวิถีอักษร

ชี้แจงจากผู้แปล : ว่าด้วยเรื่อง "ศัพท์และแนวคิดสมัยใหม่"

เนื่องจากตัวเอกของเรื่อง "หลินซู" เป็นนักวิจัยจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติไปอยู่ในโลกโบราณ ดังนั้นผู้อ่านจะพบความแตกต่างของการใช้ภาษาใน 2 ลักษณะค่ะ

บทสนทนาภายนอก : ตัวละครจะพูดคุยกันด้วยสำนวนจีนโบราณ ตามขนบธรรมเนียมของแคว้นต้าซาง

ความคิดภายใน : เมื่อเป็นความคิดของหลินซู จะมีการใช้ ศัพท์สมัยใหม่, ศัพท์สแลง, หรือศัพท์วิชาการ (เช่น การตลาด, KPI, โมเลกุล, สมการ) เพื่อสื่อถึงตัวตนที่แท้จริงของคนยุคปัจจุบัน

ด้วยจิตคารวะ

ราตรีเสมือนฝัน