บทที่ 21 การโจมตีคริติคอลของฮาเมส โรดริเกซ

บทที่ 21 การโจมตีคริติคอลของฮาเมส โรดริเกซ

โกลลลลลลลล!!!

ผู้บรรยาย ที่สะสมพลังมานาน ฉีกคอคำรามลั่น ปลดปล่อยความอัดอั้นทั้งหมดออกมาในวินาทีนี้

เหลือเชื่อ!

เมื่อกี้ชั้นเห็นอะไร?

เล่ยยิงเข้าแล้ว!

ใช่แล้ว เล่ยเป็นคนยิง!

นี่คือประตูแรกของเขากับปอร์โต!!!

ท่ามกลางเสียงตะโกนจนคอแทบแตกของผู้บรรยาย เล่ย ยู หลังทำประตูได้ ก็เร่งสปีดวิ่งไปที่เส้นหลัง แล้วกระโดดตัวลอยสูงต่อหน้ากล้องถ่ายทอดสด

ทันทีที่เขาหมุนตัวกลับหลังเท้าแตะพื้น ฮัลค์ ที่วิ่งตามมาก็พุ่งเข้ากอดเขาเต็มรัก

ตามมาด้วย ฟัลเกา, มูตินโญ, ฮาเมส... เหล่าขุนพลปอร์โตกระโดดขึ้นขี่หลังต่อตัวกันเป็นทอดๆ

ชั่วพริบตาเดียว บนตัว เล่ย ยู ก็มีเพื่อนร่วมทีมเกาะอยู่ถึงสี่คน กลายเป็น “มนุษย์คอนโด” ของจริง!

ลงไปให้หมดเลยนะเว้ย ชั้นจะล้มแล้ว!

เพื่อนร่วมทีมหัวเราะร่าแล้วกระจายตัวออก ฮัลค์ซึ่งกระโดดลงจากตัว เล่ย ยู เป็นคนสุดท้าย ตบไหล่ เล่ย ยู ดังป้าบ

อย่ามาอำน่า ช่วงล่างนายแข็งแค่ไหน ชั้นรู้ดีที่สุด! ต่อให้ขึ้นมาอีกสี่คน นายก็ยังยืนไหว!

เอสตาดิโอ โด ดราเกา อบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลอง

บนจอยักษ์ ภาพช้าเริ่มฉายตั้งแต่จังหวะที่ เล่ย ยู พุ่งสกัดบอลในแดนหน้า ไปจนถึงท่าสับขาหลอกหน้า-หลัง  แล้วใช้ร่างกายเบียดกระชากผ่านกองหลัง และจบสกอร์ด้วยการแปบอลอย่างเยือกเย็น

ทุกท่วงท่าลื่นไหลต่อเนื่อง ไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย

ประตูแบบนี้ ทำให้ยากที่จะไม่หวนนึกถึง มาราโดนา ในวันวาน

วิลลาส-โบอาสและมัสก์กอดกันกลมที่ข้างสนาม ทั้งคู่ดีใจจนเก็บทรงไม่อยู่

เมสซี! ไอ้หมอนี่มันเมสซีเวอร์ชันรถถังชัดๆ! วิลลาส-โบอาสตะโกนลั่น

คุ้ม! คุ้ม! ซื้อตัวนี้มาคุ้มฉิบหาย!!! มัสก์เองก็พร่ำบ่นคำนี้ไม่หยุดปาก

ทั้งคู่รู้ดีว่า แม้แต่เมสซีเองก็ไม่ได้โชว์ลีลาเลี้ยงเดี่ยวเข้าไปยิงแบบนี้บ่อยนัก

ในปรีไมราลีกา มีนักเตะเพียงหยิบมือที่สามารถทำประตูแบบนี้ได้

และก็เพราะความสามารถนี้นี่แหละที่พวกเขาเล็งเห็น จนดึงตัว เล่ย ยู จากมหาวิทยาลัยโคอิมบรามาสู่ปอร์โต และผลักดันจากทีมทดสอบฝีเท้าขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่

พวกเขาเคยคิดว่า ถ้าฤดูกาลนี้เขาทำประตูแบบนี้ได้สักลูกสองลูกก็ถือเป็นกำไรแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่า เล่ย ยู จะซัดประตูแรกในปรีไมราลีกาได้ด้วยเวลาไม่ถึง 20 นาทีในการประเดิมสนาม

หลังจากหายตื่นเต้น ทั้งสองสบตากัน รอยยิ้มแห่งความโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

ลำพังแค่ประตูนี้ประตูเดียว ตำแหน่งของ เล่ย ยู ในทีมชุดใหญ่ปอร์โตก็มั่นคงดั่งภูผา!

เชรดเข้! เหยดเป็ด!!!

ยิงเข้าแล้วเหรอ?

ไม่จริงน่า???

ห่างออกไปหลายพันไมล์ในประเทศจีน แฟนบอลที่นอนดูบอลแก้เซ็งอย่าง หวง เหวิน ต่างนั่งอ้าปากค้างอยู่หน้าทีวี

นั่นเล่ย ยูยิงเหรอวะ?

ไม่ใช่ภาพตัดต่อใช่มั้ย?

เชรดดด ไอ้หมอนี่เถื่อนกว่า ตง ฟางจั๋ว และพวกนั้นเยอะเลย!

มองดูธงชาติจีนใต้ชื่อ เล่ย ยู แฟนบอลเริ่มสงสัยว่าทีมงานถ่ายทอดสดของยูฟ่าใส่ธงผิดรึเปล่า

ประตูในนาทีที่ 89 ของ เล่ย ยู เป็นการฝังเกงค์ลงหลุมอย่างสมบูรณ์

สกอร์ในสนามตอนนี้คือ 1-2 และสกอร์รวมปอร์โตนำห่างเป็น 4-2 ถึงสองประตู

แม้ตามกฎยูฟ่า เกงค์ต้องการอีกแค่สองประตู หรือแม้แต่เสมอ ก็จะเข้ารอบด้วยกฎประตูทีมเยือน

แต่น่าเสียดายที่เวลาไม่คอยท่า

ไม่นานนัก เสียงนกหวีดยาวสามครั้งก็ดังขึ้นที่เอสตาดิโอ โด ดราเกา

ปรี๊ด ปรี๊ด ปรี๊ด!!!

วู้ววว~~~

เสียงเชียร์แห่งความยินดีระเบิดขึ้นอีกครั้ง

ปอร์โตตีตั๋วผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มยูโรปาลีกฤดูกาลใหม่ได้สำเร็จ!

เห็นไอ้หนูจีนนั่นมั้ย? จังหวะกระชากของเขามันคมกริบจริงๆ!

ทักษะเท้าของเขามันเหนือชั้นสุดๆ!

ใช่เลย อนาคตไอ้หมอนี่ต้องเป็นซูเปอร์สตาร์แน่ๆ!

ท่าทีของแฟนบอลเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ต่างจากตอนที่ เล่ย ยู ถูกเปลี่ยนตัวลงมาอย่างสิ้นเชิง พวกลุกขึ้นยืน โบกไม้โบกมือ หวังจะเรียก เล่ย ยู ให้เดินมาหา

ลูกเลี้ยงนั้นมันสวยงามมาก! ชั้น... ชั้นไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายเลย!

ใช่ ชั้นดูบอลในสนามนี้มา 30 ปี ไม่เคยเห็นใครเลี้ยงบอลแบบเขามาก่อน!

มัน... มันเหมือนกรรไกรฉับๆ เลย!

ได้ยินว่าสโมสรยืมตัวเขามาแค่ปีเดียวเหรอ?

บ้าเอ๊ย ทำไมไม่ซื้อขาดดาวรุ่งพรสวรรค์แบบนี้ไว้วะ?

แฟนบอลช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักจริงๆ

ต่อให้วินาทีก่อนพวกเขาจะชี้หน้าด่าคุณ แต่วินาทีถัดมา คุณก็สามารถทำให้พวกเขาตะโกนเชียร์คุณได้ด้วยประตูเดียว

เล่ย! เล่ย! เล่ย! เล่ย!!!

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของแฟนบอลนับหมื่น เล่ย ยู ชูสองแขนขึ้นสูง ปรบมือขอบคุณขณะเดินออกจากสนาม

ในอุโมงค์นักเตะ ยักษ์เขียวฮัลค์วิ่งเหยาะๆ มาจากด้านหลัง แล้วโอบไหล่ เล่ย ยู ไว้

เฮ้ เล่ย รู้สึกยังไงบ้างที่ยิงได้?

ก็งั้นๆ แหละ ไม่ใช่ว่าไม่เคยยิงซะหน่อย!

เห็นท่าทาง “เฉยเมย” จอมปลอมของ เล่ย ยู ฮัลค์ก็อดไม่ได้ที่จะตีก้นเขาดังเพียะ “ไอ้เด็กขี้โม้เอ๊ย!”

ฟัลเกาก็เดินเข้ามาสมทบ “เล่ย นายควรออกแบบท่าดีใจหน่อยนะ ไม่คิดว่าท่าเมื่อกี้มันจืดชืดไปหน่อยเหรอ?”

หลังยิงเข้า เล่ย ยู แค่วิ่งไปที่เส้นหลัง กระโดดตัวลอย แล้วหันมาอ้าแขนรอรับเพื่อนร่วมทีมตามธรรมเนียม

พอนึกย้อนกลับไป นี่เป็นประตูแรกในลีกสูงสุดแท้ๆ แต่ท่าดีใจดันดูธรรมดาไปหน่อยจริงๆ

ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรเยอะแยะนี่หว่า เล่ย ยู ยักไหล่

เห็นมะ บอกแล้วว่านายเองก็กะไม่ถึงว่าจะยิงเข้า! ยังจะมาทำไขสือกับชั้นอีก! ฮัลค์ทำหน้าหมั่นไส้

จังหวะนี้เอง ฮาเมสก็เดินตามหลังมา เล่ย ยู หันขวับไปทักทายอย่าง “กระตือรือร้น”

เจ-รอด เป็นไงล่ะ ชั้นยิงเข้าแล้วนะเว้ย!

เล่ย ลูกนั้นนายยิงสวยมาก!

ฮาเมสที่ตามมุกยั่วยุของ เล่ย ยู ไม่ทัน ได้แต่แสดงความยินดีจากใจจริง

เห็นมั้ย นี่แหละคือพลังของลูกผู้ชาย!

เล่ย ยู ไม่พลาดโอกาสที่จะข่มเจ-รอด เขาหันกลับมาเบ่งกล้ามโชว์ทันที

ฮัลค์เห็นดังนั้นก็รีบเข้ามาร่วมวงด้วย

ดูซะ นี่แหละหุ่นของลูกผู้ชายตัวจริง!

เล่ย ยู ยักคิ้วหลิ่วตา เบ่งกล้ามแขนเป็นมัดๆ ใส่หน้าฮาเมส

แต่เอเลนาบอกว่าเธอไม่ชอบกล้ามปูแบบนี้นะ!

เวรเอ๊ย!

ได้ยินคำตอบอัน “ใสซื่อ” ของเจ-รอด เล่ย ยู รู้สึกเหมือนโดนดาเมจคริติคอล 10,000 จุดเข้ากลางใจ

นี่นายกำลังเยาะเย้ยที่ชั้นโสดใช่มั้ย???

ขณะที่ เล่ย ยู อยากจะพุ่งเข้าไปตบกบาลไอ้ “ตุ๊ดตู่” นี่สักป้าบ เบอร์ 14 ของเกงค์ก็เดินตรงดิ่งมาหา เล่ย ยู

เห็นอีกฝ่ายจ้องมองมา เล่ย ยู ก็ถามอย่างไม่สบอารมณ์: “ตินติน มองอะไร?”

เดอ บรอยน์วัยละอ่อนกำชายเสื้อตัวเองด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างชี้มาที่ เล่ย ยู

เห็นแบบนั้น เล่ย ยู ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ถอดเสื้อแข่งออกจากคอทันที

เอ้า!

รับเสื้อแข่งเบอร์ 28 ของ เล่ย ยู มาถือไว้ เดอ บรอยน์ถอนหายใจ: “เล่ย นายเล่นได้สวยงามมาก”

นายก็เลวร้ายซะที่ไหน! เล่ย ยู ไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อย “ถ้าเราได้ลงพร้อมกัน ผลแพ้ชนะยังไม่รู้จะออกหน้าไหนเลย”

นั่นคือสิ่งที่ชั้นอยากจะพูดเหมือนกัน ใบหน้าอ่อนเยาว์ของเดอ บรอยน์แฝงความไม่ยอมแพ้ “เจอกันครั้งหน้า หวังว่านายจะได้เป็นตัวจริงแล้วนะ!”

แน่นอน!

เล่ย ยู ยกนิ้วโป้งให้ มองดูอีกฝ่ายเดินจากไป

ทันทีที่เดอ บรอยน์หายลับไปที่มุมทางเดิน เล่ย ยู ก็สะบัดเสื้อเกงค์ที่พาดไหล่ออกมาโชว์ แล้วคุยโวเสียงดัง:

เจ-รอด ดูนี่สิ นี่คือเสื้อที่คู่แข่งอยากแลกกับชั้น นายมีอะไรบ้างล่ะ?

ฮาเมสคาดไม่ถึงว่า เล่ย ยู จะพูดแบบนี้ ตอนนี้เขากำลังดึงกางเกงขึ้น จัดระเบียบกางเกงในอยู่

ได้ยินคำถามของ เล่ย ยู ฮาเมสก้มมองกางเกงในในมือ แล้วเผลอหลุดปากตอบไปตามสัญชาตญาณ: “ชั้นมีกางเกงในที่เอเลนาซื้อให้”

ไอ้สัส!