บทที่ 14 ขาใหญ่ในทีมชุดใหญ่

บทที่ 14 ขาใหญ่ในทีมชุดใหญ่

ข่าวการเข้าร่วมทีม ปอร์โต ของ เล่ย ยู ยังคงเป็นประเด็นร้อน แฟนบอลจำนวนมากแห่มาที่ เอสตาดิโอ โด ดราเกา เพื่อตะโกนถามสโมสรเสียงดังว่ากำลังจะบุกตลาดจีนเพื่อโกยเงินใช่หรือไม่

“ไอ้คนจีนเมื่อ 3 ปีก่อนยังพิสูจน์ไม่พออีกเหรอ?”

“เขามาจากที่เดียวกับไอ้คนที่เล่นในลีก 2 โปรตุเกสยังไม่รอดเลย แล้วเขามีสิทธิ์อะไรมาเล่นให้ทีมชุดใหญ่ปอร์โต?”

“หรือว่าเขาจะเป็นคู่ขาต้องห้ามของวิลลาส-โบอาสจริงๆ?”

“เราต้องการหนุ่มหล่อที่เป็นเกย์แบบนี้จริงๆ เหรอ?”

การมาของ เล่ย ยู พลอยทำให้วิลลาส-โบอาสโดนหางเลขไปด้วย

วิลลาส-โบอาสเองก็พูดไม่ออก

เดิมทีเขาคิดว่าแค่พาดาวรุ่งมาเข้าทีมคนเดียวคงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร แต่ตอนนี้มันลุกลามบานปลายไปถึงรสนิยมทางเพศ ซึ่งเขาตั้งตัวไม่ติดจริงๆ

เรื่องนี้เขาถึงกับไปถาม เล่ย ยู โดยตรง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือการมองบนอย่างดูถูก

“คุณจะสงสัยในความสามารถผมก็ได้ แต่ห้ามสงสัยรสนิยมทางเพศของผม! ไอ้ลุงเอ๊ย!!!”

เวลานั้น มัสก์จำต้องออกหน้ามารับประกันนักเตะที่เขาเลือกเองกับมือ

“พวกคุณรู้จักเล่ยจริงๆ เหรอ? เคยเห็นแมตช์อุ่นเครื่องของเขาจริงๆ รึเปล่า?”

“ถ้าพวกคุณได้ดูจริงๆ คงไม่มีวันพูดจาไร้มูลความจริงแบบนี้!”

“ผมกล้าพูดเลยว่า นักเตะดาวรุ่งจีนคนนี้เก่งกว่าเพื่อนร่วมชาติของเขาเป็นหมื่นเท่า และเขาจะพิสูจน์ตัวเองในสนามเร็วๆ นี้!”

ด้วยความเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง นักข่าวพากันไปสัมภาษณ์นักเตะจากแคมป์เก็บตัวซัมเมอร์ เพื่อขอความเห็นเกี่ยวกับ เล่ย ยู

“เขาเป็นนักปั้นเกมที่ใจเย็น และมีสัมผัสบอลที่ละเอียดอ่อนตรงข้ามกับรูปลักษณ์ภายนอกอย่างสิ้นเชิง แถมยังเป็นสัตว์ร้ายที่ดุดันเวลายิ่งบ้าคลั่ง คุณจะรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับช้างแมมมอธเลยล่ะ!”

“การครองบอลของเล่ยยอดเยี่ยมมาก และเขาก็แข็งแกร่งสุดๆ เขามักจะแหวกวงล้อมสองสามคนออกมาได้เสมอ คุณไว้ใจฝากบอลไว้ที่เขาได้ร้อยเปอร์เซ็นต์”

“อืม... เล่ยเป็นนักกีฬาที่ขยันมาก เขาซ้อมพิเศษตอนเช้าและตอนเย็นตลอด ส่วนเรื่องทำไมถึงทุ่มเทขนาดนั้น เขาบอกผมว่าเพื่อระบายพลังงานส่วนเกิน ส่วนเรื่อง ‘อย่างว่า’ ผมไม่แน่ใจนะ แต่ช่วงนี้เห็นเขาตัวติดกับ ฮัลค์ จากทีมชุดใหญ่แจเลย ลองไปถามเขาดูสิ!”

เมื่อไมโครโฟนจ่อไปที่หน้าฮัลค์ “ยักษ์เขียว” ยังคงออกกำลังกายอยู่

“เห็นกล้ามแขนชั้นไหม? ของเล่ยก็ไม่ด้อยไปกว่าชั้นหรอก! ฮ่าๆๆๆๆ หมอนั่นเป็นชายที่แข็งแกร่งจริงๆ!”

เมื่อเห็นฮัลค์ที่ดิบเถื่อนขนาดนี้ นักข่าวแท็บลอยด์พวกนี้ นอกจากจะสงขาในฝีเท้าของ เล่ย ยู แล้ว ยังยิ่งปักใจเชื่อเรื่องรสนิยมของเขาเข้าไปอีก...

เดิมทีปอร์โตก็เป็นสโมสรยักษ์ใหญ่ที่สุดในโปรตุเกส มีนักข่าวนับไม่ถ้วนมา “ขุดทอง” ที่นี่ทุกวัน และมักจะได้ข้อมูลที่ต้องการผ่านช่องทางแปลกๆ เสมอ

กระแสข่าวการย้ายทีมของ เล่ย ยู อยู่ได้ไม่ถึง 3 วัน หลังจากผ่านขั้นตอน “ใส่ร้าย สงสัย สาดโคลน และคาดเดาอย่างมีอคติ” แฟนบอลและสื่อก็หันไปสนใจนักเตะคนอื่นที่อาจจะย้ายมาร่วมทีมแทน

ยังไงซะ เล่ย ยู ก็แค่ดาวรุ่งโนเนมค่าตัวล้านกว่าๆ ที่ยืมตัวมาแค่ปีเดียว

บางคนถึงกับสงสัยว่าเขาแค่มา “ชุบตัว” สร้างโปรไฟล์ผ่านเส้นสายของวิลลาส-โบอาส

วิลลาส-โบอาสจะส่งเขาลงสนามฤดูกาลนี้รึเปล่ายังไม่รู้เลย

อย่างไรก็ตาม ในฐานะนักเตะยืมตัว เล่ย ยู เห็นคุณค่าของโอกาสนี้อย่างมาก

หลังจากฝึกซ้อมและทำความคุ้นเคยไม่กี่วัน เล่ย ยู ก็รู้จักเพื่อนร่วมทีมเกือบหมดแล้ว

“เฮ้ย! เล่ย อย่ามัวแต่ซ้อมเลี้ยงบอลน่าเบื่อพวกนั้นสิ การวางบอลยาวของนายยังต้องปรับปรุงนะ!” ฟัลเกา ตะโกนมาจากระยะไกล

“รับไป!”

เล่ย ยู ดึงบอลออกข้าง แล้วง้างเท้าหวดบอลโด่งไปทางฟัลเกา

ในฐานะรุ่นพี่ ฟัลเกาวัย 24 ปี พิสูจน์ตัวเองได้แล้วในเวลาแค่ฤดูกาลเดียว

แม้จะเปลี่ยนโค้ชเป็นวิลลาส-โบอาส เขาก็น่าจะเป็นกองหน้าตัวเป้าอันดับหนึ่งในฤดูกาลใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย

ในฐานะกองกลาง การรีบสร้างความเข้าใจ  กับฟัลเกาถือเป็นเรื่องสำคัญอันดับต้นๆ สำหรับ เล่ย ยู

อันดับ 3 ในลีกเมื่อฤดูกาลที่แล้ว บีบให้ปอร์โตต้องเสริมทัพอย่างหนักในตลาดซื้อขายรอบนี้

จนถึงตอนนี้ เล่ย ยู ไม่ใช่หน้าใหม่คนเดียวในทีม

แต่ด้วยการแนะนำของฮัลค์ รุ่นพี่ในทีมจึงค่อนข้างเป็นมิตรกับ เล่ย ยู

โดยเฉพาะพวกกองกลาง ที่ถึงขั้นชวน เล่ย ยู ไปเที่ยวบาร์หลังซ้อมเสร็จ

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้เล่นชุดใหญ่จะคบหาง่ายกว่าผู้เล่นทีมทดสอบฝีเท้า

ตรงกันข้าม พวกเขามองว่า เล่ย ยู ไม่ใช่คู่แข่งที่น่ากลัวต่างหาก

ในช่วงซัมเมอร์นี้ ไมเรเลส กองกลางดาราของทีมถูกขายให้ ลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 13 ล้าน และหลังจากทุ่มเงิน 11 ล้านซื้อ มูตินโญ เข้ามา ทีมก็ยังมองหาตัวตายตัวแทนคนใหม่อยู่

ในสายตาของรุ่นพี่พวกนี้ คนคนนั้นชัดเจนว่าไม่ใช่ เล่ย ยู

หลังจากพูดคุยและหยั่งเชิงกันสักพัก เล่ย ยู ก็ได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมทีมชุดใหญ่ในวงกว้าง ด้วยทักษะเท้าที่คล่องแคล่วและร่างกายที่แข็งแกร่ง

“เล่ย กะน้ำหนักหน่อยสิ จ่ายมาข้างหน้าชั้นหน่อย!”

การวางบอลยาวที่ไม่ได้เรื่องของ เล่ย ยู ทำให้ฟัลเกาต้องวิ่งย้อนมาไกลเพื่อเก็บบอล

เมื่อเจอรุ่นพี่บ่น เล่ย ยู เริ่มคิดหนักว่าจะเอาแต้มสถานะที่สะสมไว้ไปอัปค่าการวางบอลยาวดีไหม

“เฮ้ย เล่ย อย่ายืนบื้อสิ ลองป้องกันลูกนี้ดูหน่อย!”

สิ้นเสียง ฮัลค์ก็พาบอลพุ่งเข้าหา เล่ย ยู จากด้านหน้า

เล่ย ยู เพิ่งจะพลิกตัวกลับมาเตรียมพร้อม ยักษ์เขียวจากบราซิลก็เร่งสปีดกะทันหัน พยายามใช้ความเร็วและร่างกายเบียดผ่าน เล่ย ยู ไปดื้อๆ

เล่ย ยู ถอยหลังอย่างใจเย็น และจังหวะที่ฮัลค์แตะบอลขึ้นมาตีคู่ เล่ย ยู ก็ใช้ไหล่กระแทกไหล่ฮัลค์สวนกลับไปเต็มแรง

ทั้งคู่มีความสูง หุ่น และน้ำหนักใกล้เคียงกัน ชั่วขณะหนึ่งจึงกินกันไม่ลง

ทั้งคู่เบียดแย่งกันตั้งแต่ระยะ 30 หลาหน้าประตูไปจนถึงขอบเขตโทษ สู้กันยิบตา ไม่มีใครยอมใคร

เมื่อเห็นว่าเบียดคู่แข่งไม่กระเด็น จู่ๆ ฮัลค์ก็ง้างเท้าขวาเตรียมซัดเต็มข้อ

เล่ย ยู ตอบสนองไวปานสายฟ้า ยื่นขาซ้ายออกไปบล็อก

ปัง!

ไม่มีการหลอกล่อ มีเพียงการปะทะด้วยพละกำลังล้วนๆ

ท้ายที่สุด เล่ย ยู ไวกว่า ขาซ้ายที่ยื่นออกไปสกัดโดนบอล ยุติการดวลเดือดของสองยักษ์ใหญ่ลงได้

“รอบนี้ถือว่าเสมอ เมื่อกี้ชั้นประมาทไปหน่อย!” ฮัลค์ชิงพูดก่อน

“ประมาทบ้านป้านายสิ? เมื่อกี้ลอบกัดชั้นชัดๆ ชั้นยังไม่ว่าอะไรเลย ไม่ รอบนี้แกแพ้!” เล่ย ยู ไม่ยอมแพ้ ตะโกนสวนกลับทันที

“แม่งเอ๊ย งั้นรอบนี้ตาแกบุกบ้าง!”

“ได้เลย ใครกลัวใคร เข้ามา!”

มองดูทั้งสองคนไปเก็บบอลแล้วตั้งท่ากันใหม่ กัปตัน เฮลตัน อดไม่ได้ที่จะเอาไหล่ปาดเหงื่อ

ถ้าสองคนนี้มีใครได้ง้างเท้ายิงสักที เขาคงลำบากแน่ๆ!

“เฮ้ย พวกนายสองคนเลิกเถียงกันได้แล้ว!”

“ในเกมจริงจะมีโอกาสเลี้ยงจี้ตัวต่อตัวจากแนวตรงสักกี่ครั้งกันเชียว? มาซ้อมยิงจังหวะเดียวจากลูกตบเข้ากลางดีกว่า เดี๋ยวชั้นจ่ายให้!”

พูดจบ มูตินโญที่อยู่ริมเส้นก็เคาะบอลเบาๆ ลูกบอลพุ่งเร็วรี่ไปยังจุดโทษ

เห็นดังนั้น เล่ย ยู รีบเบียดฮัลค์ออกไปแล้วพุ่งเข้าเขตโทษ เผชิญหน้ากับลูกบอลที่พุ่งเข้ามา เล่ย ยู ง้างเท้าหวดตูมเดียว

เฮลตันเพิ่งจะเตรียมท่าเซฟ แต่วินาทีถัดมาเขาก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

ลูกบอลเลียดหญ้ากลิ้งหลุนๆ ออกหลังไปอย่างน่าอนาถ

“โอ้ ไม่นะ เล่ย ชั้นไม่รู้จริงๆ ว่านายยิงประตูพวกนั้นเข้าไปได้ยังไง!”

เห็นความแม่นยำในการยิงประตูอันย่ำแย่ของ เล่ย ยู มูตินโญคนจ่ายบอลถึงกับเอามือกุมขมับ ทนดูไม่ได้

ขณะที่ เล่ย ยู กำลังโวยวายขอแก้มืออีกรอบ ผู้ช่วยโค้ชจากแถวนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา ตะโกนเรียก เล่ย ยู กลางสนามซ้อมเสียงดัง:

“เล่ย พรุ่งนี้จะมีนักเตะใหม่มาตรวจร่างกาย เขาไม่คุ้นกับที่นี่ นายพาเขาไปตรวจหน่อยนะ ฝากด้วยล่ะ!”