บทที่ 12 เราต้องเซ็นสัญญากับเขา

บทที่ 12 เราต้องเซ็นสัญญากับเขา

ขณะที่มัสก์กำลังบ่นกระปอดกระแปด เล่ย ยู ก็กระชากบอลเลี้ยงตะลุยไปตามเส้นข้างสนามฝั่งนั้นอย่างดุดัน

เมื่อต้องเผชิญกับการรุมกินโต๊ะจากคู่แข่งสองคน เล่ย ยู ใช้ข้างเท้าด้านนอกเท้าขวาดันบอลหนีออกไปทางเส้นข้าง

ในเวลาเดียวกัน กองหน้า เบนฟิกา ก็พลิกตัวขวางทาง หวังจะใช้ขาบล็อกเส้นทางของ เล่ย ยู

ทว่า เล่ย ยู เปรียบเสมือนรถเกลี่ยดิน เขาเบียดกระแทกขาที่ยื่นออกมาของคู่แข่งจนกระเด็น พร้อมกับพาบอลตะบึงหน้าต่อไป

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองหน้า โอกาสเป็นประตู +5%

เมื่อสบโอกาส กองหน้าเบนฟิกาอีกคนที่วิ่งไล่หลัง เล่ย ยู มา ก็รีบขยับเข้าประชิดข้างกาย

หลังจากได้เหลี่ยม เขาก็หวดสกัดเต็มแรง เล็งไปที่ลูกบอลตรงเท้าของ เล่ย ยู

ในชั่วพริบตา เล่ย ยู ใช้ข้างเท้าด้านในเท้าขวาตบลูกบอลเข้าใน พร้อมกับใช้ปลายเท้าซ้ายรับบอลเอาไว้

ลูกหวดสกัดของกองหน้าเบนฟิกาวืดเป้าหมาย ไปฟาดเข้าใส่สนับแข้งของ เล่ย ยู เต็มเปา

ปึก!

โดนหวดเข้าไปเต็มๆ แต่ เล่ย ยู กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขายังคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องลื่นไหล

หลังจากใช้ปลายเท้าซ้ายรับบอล เขาก็แตะบอลไปข้างหน้าทันที อาศัยจังหวะเปลี่ยนความเร็วเลี้ยงบอลลอดใต้ขาซ้ายของคู่แข่งที่ยืดออกมา

เล่ย ยู กัดฟันทนเจ็บจากการโดนหวด ก้าวเท้าไปข้างหน้า เลี้ยงผ่านคู่ต่อสู้ไปได้สำเร็จ

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองหน้า โอกาสเป็นประตู +5%

หลังจากเบียดหลุดจากกับดักสองคนมาได้ เล่ย ยู ก็แตะบอลด้วยเท้าซ้ายอย่างแรง ส่งลูกบอลพุ่งไปข้างหน้าสามเมตร

หลังจากเร่งสปีดกวดตามไปไม่กี่ก้าว เขาก็มาถึงบริเวณเส้นกลางสนาม

ไม่มีใครคาดคิดว่า เล่ย ยู จะเร่งเครื่องกะทันหัน ผู้เล่นเบนฟิกาสองคนที่อยู่ใกล้เคียงพยายามจะเข้ามาปิดพื้นที่ แต่กลับโดน เล่ย ยู ชนกระเด็นขณะที่เขาพุ่งผ่านไปด้วยความเร็วสูง

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองหน้า โอกาสเป็นประตู +5%

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองกลาง โอกาสเป็นประตู +10%

“วู้ว!”

เมื่อเห็น เล่ย ยู กระชากบอลเร่งความเร็ว แฟนบอลบนอัฒจันทร์ต่างตื่นเต้นราวกับโดนฉีดยากระตุ้น

“เล่ย ลุยเลย! ลุยเลย!!!” แฟนบอลเริ่มตะโกนเชียร์

ถึงตอนนี้ เล่ย ยู ทะลุเข้าสู่แดนของคู่แข่งแล้ว เขาก้าวยาวๆ พาบอลพุ่งไปข้างหน้า

การเลี้ยงบอลทะลวงแนวรับแบบนี้ ตรงกันข้ามกับการครองบอลที่เนิบนาบมั่นคงก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง เล่นเอาเบนฟิกาตั้งตัวไม่ติด

“รักษาตำแหน่งไว้! อย่าให้เขาไปไกลกว่านี้!” โค้ชเบนฟิกาตะโกนสั่งการ

แต่ก็ช้าไปก้าวหนึ่งอยู่ดี

เมื่อต้องเจอกับการเข้าสกัดในแนวขวางของคู่แข่ง เล่ย ยู เร่งความเร็วถึงขีดสุด

เขาใช้ปลายเท้าจิ้มบอลแล้วกระโดดลอยตัว ข้ามขาคู่แข่งลงสู่พื้น แล้ววิ่งกวดตามบอลที่ห่างออกไปห้าเมตรทันที

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองกลาง โอกาสเป็นประตู +10%

“เสร็จชั้นล่ะ!”

เมื่อเห็นว่า เล่ย ยู แตะบอลยาวเกินไปหลังจากเลี้ยงหลบมาหลายจังหวะ ฟูลแบ็กเบนฟิกาที่วิ่งสวนขึ้นมาก็รีบยืดขาขวางทางบอลทันที

แต่ในสายตาแฟนบอลบนอัฒจันทร์ การเคลื่อนไหวของผู้เล่นเบนฟิกาคนนี้เมื่อเทียบกับ เล่ย ยู แล้ว มันช่างเชื่องช้าราวกับภาพสโลว์โมชัน!

และก็เป็นไปตามคาด

ในวินาทีที่ทั้งสองสวนกัน เล่ย ยู เปลี่ยนบอลจากเท้าซ้ายมาเท้าขวา ตบลูกบอลที่กำลังกลิ้งไปข้างหน้าให้เปลี่ยนทิศทางออกด้านข้างไปสามสิบเซนติเมตรในพริบตา ด้วยความถี่ที่เร็วกว่าการยืดขาของคู่แข่งถึงสองเท่า

ระยะห่างเพียงสามสิบเซนติเมตรนี้เอง ที่ช่วยให้ เล่ย ยู เลี้ยงผ่านคู่ต่อสู้ไปได้อีกคน

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองกลาง โอกาสเป็นประตู +10%

ครั้งนี้ เล่ย ยู แตะบอลยาวกว่าเดิม และลูกบอลก็พุ่งไปไกลกว่าเดิม

แต่คราวนี้ ไม่มีกองหลังขวางหน้าอีกแล้ว

ราวกับปลาที่ได้แหวกว่ายในมหาสมุทร หรือนกที่ได้โบยบินบนท้องฟ้ากว้าง เขาไม่มีทีท่าว่าจะชะลอความเร็วลงเลย

จนกระทั่งเขาเลี้ยงจี้เข้าถึงขอบเขตโทษ กองหลังอีกคนถึงโผล่มาประกบติด เล่ย ยู

เล่ย ยู ยังคงไม่ลดละความเร็ว

ปัง!

เสียงปะทะทึบๆ ดังสนั่น

กองหลังคนที่วิ่งเบียดเข้ามาจากด้านข้างคนนี้ไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง เขาพุ่งเข้าชนแขนซ้ายของ เล่ย ยู เต็มแรง

แต่วินาทีถัดมา ผู้เล่นเบนฟิกาทุกคนต้องผิดหวัง

คนที่กระเด็นออกไปไม่ใช่ เล่ย ยู แต่เป็นกองหลังเบนฟิกา!

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองหลัง โอกาสเป็นประตู +20%

“โอกาสดี!”

แม้ เล่ย ยู จะไม่กระเด็น แต่แรงปะทะก็ส่งผลกระทบอยู่บ้าง

ขณะที่ขาของ เล่ย ยู พันกันยุ่งเหยิงชั่วขณะ เซ็นเตอร์แบ็กที่ถอยลงไปคุมโซนในเขตโทษแล้ว ก็รีบก้าวเข้ามา ยืดขาเสียบสกัดทันที

ฟุ่บ!

สายลมวูบผ่านอีกครั้ง

เล่ย ยู ย่อมเห็นขาขวาของคู่แข่งที่ยืดออกมา

แต่ในวินาทีนี้ เขายังคงควบคุมสมดุลร่างกายด้วยความแข็งแกร่งอันเหลือเชื่อ เหยียดขาตัวเองออกไปก่อนก้าวหนึ่ง

สิ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือ กองหลังคนนี้ไม่เพียงแต่แย่งบอลไม่ได้ แต่ยังโดนสตั๊ดของ เล่ย ยู ย่ำเข้าเต็มเท้าอีกต่างหาก

“อ๊ากกก~~~”

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังแหวกอากาศ ทำลายกำแพงจิตวิทยาของนักเตะเบนฟิกาจนพังทลาย

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองหลัง โอกาสเป็นประตู +20%

ไม่มีใครมัวมาสั่งเพื่อนร่วมทีมแล้วว่าจะหยุด เล่ย ยู ยังไง

วินาทีนี้ เล่ย ยู เปรียบเสมือนสัตว์ร้ายดึกดำบรรพ์ที่กำลังบ้าคลั่ง พุ่งทะลวงเข้าสู่กรอบเขตโทษของคู่แข่งอย่างบ้าเลือด

กองหลังเบนฟิกาสองคนสุดท้ายที่พอจะเข้าถึงตัวได้ ทุ่มสุดตัวกระโจนเข้าใส่ ใช้แรงเฮือกสุดท้ายรุมบีบ เล่ย ยู จากทั้งสองด้าน

“โฮก โฮก โฮก โฮก โฮก!!!”

ภายในกรอบเขตโทษเบนฟิกา เล่ย ยู ที่เครื่องติดจนหยุดไม่อยู่ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง เขาระเบิดพลังทั้งหมดเพื่อเบียดแทรกกองหลังที่เกาะติดหนึบให้หลุดพ้น

จากการยื้อยุดฉุดกระชาก จนช่วงชิงความได้เปรียบมาได้หนึ่งเซนติเมตร สามเซนติเมตร ห้าเซนติเมตร สิบเซนติเมตร ครึ่งช่วงตัว... เมื่อ เล่ย ยู ตามบอลทันอีกครั้ง โดยทิ้งกองหลังตัวประกบสองคนไว้เบื้องหลังอย่างสมบูรณ์แบบ ค่าโอกาสเป็นประตูในสายตาของเขาก็กลายเป็นสีม่วงเข้ม

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองกลาง โอกาสเป็นประตู +10%

ติ๊ง: เลี้ยงผ่านกองหลัง โอกาสเป็นประตู +20%

ด้วยเสียงเตือนจากระบบสองครั้งติด โอกาสเป็นประตูสะสมของ เล่ย ยู พุ่งทะลุไปถึง 115%!!!

ในสายตาของ เล่ย ยู เท้าทั้งสองข้างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีฟ้า และลูกฟุตบอลสีขาวดำตรงหน้าก็กลายเป็นสีแดงเพลิง

ไม่เพียงแค่นั้น เส้นสีเขียวนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากรอบทิศทางรอบๆ “ลูกไฟ” ทั้งหมดชี้เป้าไปที่ประตูตามแนวลูกศรสีขาว

เส้นสีเขียวบางเส้นสะท้อนจากเงาดำร่างของผู้รักษาประตูเบนฟิกา เข้าสู่ตาข่ายอย่างชัดเจน

ความหมายชัดเจนยิ่งกว่าชัด!!!

ด้วยโอกาสเป็นประตูที่เพิ่มขึ้น 115% และในสถานการณ์ที่เขามีอำนาจควบคุมสมดุลร่างกายได้อย่างเบ็ดเสร็จ ก้าวขาได้อย่างอิสระ และสามารถหวดบอลได้ตามใจชอบด้วยเท้าข้างไหนก็ได้

ไม่ว่าจะยิงยังไง บอลก็จะพุ่งเข้าประตูแน่นอน

วินาทีนี้ เล่ย ยู ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาเหวี่ยงเท้าขวา เกร็งปลายเท้า แล้วหวดบอลเต็มข้อด้วยหลังเท้า

ตู้ม!!!

ลูกยิงหลังเท้าเต็มข้ออันดุดัน!

เสียงปะทะดังกึกก้องหน้าระยะเผาขนของประตูเบนฟิกา

ผู้รักษาประตูยืนตัวแข็งทื่อราวกับผัก ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆ

ซวบ!

วินาทีต่อมา คลื่นสีขาวขนาดมหึมาก็กระเพื่อมไหวในตาข่ายของเบนฟิกา

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณภาพตาข่ายที่ดีเยี่ยม มันคงถูกลูกบอลที่เปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้างฉีกกระชากจนขาดกระจุยไปแล้ว

“โอ้ โฮก โฮก โฮก โฮก โฮก!!!”

เมื่อเห็นประตูสุดท้าย ฮัลค์บนอัฒจันทร์ก็แปลงร่างเป็น ยักษ์เขียว ทันที ทุบอกคำรามลั่น

และ เล่ย ยู ก็ถอดเสื้อแข่งออก วิ่งไปที่อัฒจันทร์ด้านล่างฮัลค์ ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน ทุบอกคำรามใส่กัน

ภาพอันน่าตื่นตาตื่นใจนี้ ผนวกกับความบ้าคลั่งของแฟนบอลคนอื่นๆ จุดไฟให้ทั้งอัฒจันทร์ลุกโชนด้วยประตูนี้

“เล่ย! เล่ย! เล่ย! เล่ย!!!”

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลที่รู้จักและไม่รู้จัก เล่ย ยู ต่างยืนไหล่ชนไหล่ โบกไม้โบกมือและตะโกนเรียกชื่อ เล่ย ยู เป็นเสียงเดียวกัน

ในความคิดของพวกเขา การที่ เล่ย ยู จะได้รับเลือกเข้าสู่ทีมชุดใหญ่นั้น เป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว

เมื่อมองดูยักษ์ใหญ่ทุบอกคำรามอยู่ข้างๆ สลับกับ เล่ย ยู ด้านล่างที่ทุบอกตอบโต้

หัวใจของเวนดี้เต้นรัว ใบหน้าสวยแดงซ่าน

ช่างเป็นหนุ่มเอเชียกล้ามโตที่หล่อเหลาอะไรเช่นนี้!

ถ้าเขาไม่เป็นเกย์คงดีสินะ!

ขณะที่ฮัลค์เผลอ เวนดี้ก็แอบลบบันทึกทั้งหมดที่เธอจดไว้เพื่อดิสเครดิต เล่ย ยู ทิ้ง เหลือไว้เพียงคำเดียว: “GAY”

เมื่อเผชิญกับลูกยิงที่เพียงพอจะจุดระเบิดคนทั้งสนามลูกนี้ มัสก์ถึงกับตะลึงงันไปนาน กว่าจะหุบปากลงได้

ก่อนที่วิลลาส-โบอาสจะทันได้พูดอะไร มัสก์ก็ถอนหายใจออกมาเองด้วยความจำยอม:

“โอเค... เดี๋ยวกลับไปผมจะเซ็นสัญญากับเขาเอง!”