ตอนที่ 9 เจ้าจะตีข้าก็ได้นะ แต่คนแพ้หน่ะคือเจ้า

ตอนที่ 9 เจ้าจะตีข้าก็ได้นะ แต่คนแพ้หน่ะคือเจ้า

"ข้าได้ยินเจ้าเด็กนั้นพูดไม่ผิดใช่ไหม ? "

" จิจิ ... เจ้าขยะขั้นสองขอบเขตทะลวงกาย ถ้ามานี่ยังไงก็ถูกกลั่นแกล้งเป็นธรรมดาไม่ใช่รึไง ? "

" คนที่แข็งแกร่งกว่าย่อมมีความสามารถในการทำ ส่วนคนที่มีความสามารถไม่พอก็ทำได้เพียงยอมรับเหมือนคนโง่ ข้าคิดว่าเขาก็เป็นแค่คนโง่ๆทั่วไปนั่นแหละ  "

"ดี  ดีมาก!"

หลินหยางยิ้มด้วยความโกรธ

เขาจ้องไปที่เจียงเฉินอย่างดุร้าย "ถ้าเจ้ามีคุณสมบัติอย่างที่พูดจริง เจ้าก็มาสู้กับข้าในสนามประลองเลยดีกว่า !"

ถ้าไม่ใช่เพราะกฏข้อห้ามของหลิงหยุนวู่ฟู่ที่ห้ามต่อสู้เป็นการส่วนตัวเขาก็คงจะพุ่งเข้าไปจับเจียงเฉินและทุบตีอย่างดุเดือดไปแล้ว

ส่วนเจียงเฉินก็ยิ้มเยาะเย้ยอยู่ในใจ

เขาไม่อยากสนใจผู้ชายคนนี้ แต่เจ้าเด็กนี่กลับมีความคิดริเริ่มที่จะทำร้ายเขาตั้งแต่ก้าวแรกที่มาถึงซะอย่างนั้น  !

ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็จะทำให้ชายคนนี้สมหวังเอง!

“เจ้าอยากประลองกับข้างั้นรึ ? ก็ได้ ไม่มีปัญหา  ”

มุมปากของเจียงเฉินโค้งเล็กน้อย: "อย่างไรก็ตาม ไหนๆเราก็จะสู้กันแล้ว เจ้าคิดว่าเราควรเดิมพันกันสักหน่อยไหม ?"

หลินหยางแสดงออกอย่างดีใจทันที

เขาไม่คิดเลยว่าเจียงเฉินจะไม่เพียงแต่จะยอมรับคำท้าเท่านั้นแต่เขายังคิดจะเดิมพันอีกด้วย

ในเมื่อเด็กคนนี้กล้าที่จะงตัวเองมาที่ประตูหน้าบ้านเขา  เขาก็ไม่คิดจัปล่อยไป เขาต้องการให้เจียงเฉินชดใช้กับสิ่งที่ทำลงไป  !

“นี่คือยาบำรุงกาย ถ้าเจ้าชนะมันจะเป็นของเจ้า แต่ถ้าเจ้าแพ้เจ้าก็ต้องหามาให้ข้า  คิดว่าไง?”

หลินหยางกลัวว่าเจียงเฉินจะกลับใจเขาจึงยื่นมือออกไปและหยิบขวดหยกออกมาจากแขนของเขา

"การมีพี่ชายที่ดีก็ย่อมต้องมีของดีๆใช้อยู่แล้วและไม่แปลกที่จะมีสมบัติอย่างยาบำรุงกายในมือ  "

"หลินหยางเต็มใจเอายาบำรุงกายเป็นเดิมพันเลยงั้นรึ  !"

"ไร้สาระหน่า ขั้นที่สี่กับขั้นที่สอขอบเขตทะลวงกายสู้กัน คนโง่ดูก็ยังรู้เลยว่าใครจะชนะ เป็นข้า ข้าก็กล้าใช้มันเดิมพันเหมือนกัน  "

"เป็นข้าก็คงทำเหมือนกัน ดูยังไงเขาก็ไม่มีทางเสียยาบำรุงกายให้กับเจียงเฉินแน่ๆ เจ้าโง่เจียงเฉินคนนี้ส่งตัวเองไปประตูนรกโดยแท้เลย"

เจียงเฉินไม่เพียงแต่จะไม่สนใจคำเยาะเย้ยรอบๆเท่านั้นแล้ว เขายังยิ้มออกมาราวกับว่ากำลังดีใจอีกด้วย

"ดี ! ข้ายอมรับการท้าประลองนี้"

ยาบำรุงกายเป็นยาขั้นหนึ่งที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับผู้ฝึกฝนการต่อสู้ขอบเขตทะลวงกายได้เป็นอย่างมาก

แม้แต่ยาบำรุงกายที่มีคุณภาพธรรมดาที่สุดก็ยังมีมูลค่าหลายหมื่นเหรียญทอง!

ผลของยาเม็ดนี้ทรงพลังกว่าเม็ดยาทรงพลังที่เขากินไปครั้งที่แล้วหลายเท่า

ด้วยสิ่งนี้ บวกกับโบนัสของระบบการฝึกร้อยเท่า ความแข็งแกร่งของเขาจะได้ทายารอีกครั้งแน่นอน

หลินหยางได้เอาสมบัติล้ำค่ามาวางไว้ที่หน้าประตูบ้ายเขาแล้วมีหรือที่เจียงเฉินจะไม่ยอมรับมัน

"ข้าหละปวดหัวจริงๆ ไม่ใช่ว่าเจ้านั่นเป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม   ?"

เมื่อเห็นว่าเจียงเฉินเห็นด้วยกับการประลอง ผู้คนที่อยู่รอบๆก็ถึงกลับพูดไม่ออก

เจ้าของเสียขั้นสองขอบเขตทะลวงกายกลับกล้ารับการประลองจากคนที่อยู่ขั้นสี่เนี่ยนะ  มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

แม้เจ้าจะกล้าหาเรื่องโดนตีแต่มันจำเป็นต้องหาเรื่องเสียยาบำรุงกายด้วยรึไง  !

โง่ขนาดไหนกันที่เลือกแบบนี้?

“ในเมื่อตกลงแล้วก็ไปกันเลย”

เมื่อหลินหยางได้ยินว่าเจียงเฉินเห็นด้วย เขาก็มีความสุขเป็นอย่างมากจนแทบจะรอไม่ไหวอีกต่อไป

เอาชนะเจียงเฉินในพริบตาแล้วก็เอายาบำรุงกายมูลค่าหนึ่งหมื่นเหรียญทองมาง่ายๆ

ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่านี้อีกแล้ว!

เจียงเฉินยิ้มเล็กน้อย: "ไม่ต้องลำบากมากนักหรอก เรามาเริ่มกันตรงนี้เลยดีกว่า  "

“เจียงเฉิน เจ้าหมายความว่าไง เจ้าจะถูกไล่ออกจากหลิงหยุนวู่ฟู่เอานะหากเจ้าต่อสู้เป็นการส่วนตัว”

ใบหน้าของหลินหยางแย่ลงเล็กน้อยและเขาก็พูดอย่างประชดประชัน “ถ้าเจ้าไม่กล้าประลองก็พูดออกมาให้ชัดเจนเลยดีกว่า ”

“ข้าไม่ได้บอกเลยว่าจะไม่ประลองกับเจ้า ทำไมเจ้าถึงได้ตื่นตูมนัก เราก็บอกไปว่าเราไม่ได้ต่อสู้กันสิ เราแค่ชี้แนะวิชากายกันก็เท่านั้น ”

เจียงเฉินก็ชี้นิ้วไปทางหลินหยาง   "เอางี้เป็นไง ! ข้าจะไม่ขยับไปไหนและหากภายในสิบกระบวนท่าเจ้าสามารถแตะต้องตัวข้าได้ก็ให้ถือว่าข้าแพ้ไป  !"