บทที่ 178 หยิบยืมกลยุทธ์มาใช้

【ตัวเอก: หลินเฉิน】

【พลังต่อสู้: 5】

【เสน่ห์: 288】

【ออร่าตัวเอก: 2,999】

【ทักษะ (นิ้วทองคำ): ระบบเด็กอัจฉริยะ (ยิ่งโชว์เทพยิ่งแข็งแกร่ง! หากโชว์พาวสำเร็จจะได้รับแต้มสะสมซึ่งสามารถนำไปแลกความสามารถต่างๆในระบบได้)

ทักษะการขับขี่ระดับปรมาจารย์, ทักษะการเล่นหุ้นระดับปรมาจารย์, ทักษะมายากลระดับปรมาจารย์

ออร่าเด็กเรียน (อัจฉริยะ), ออร่าลดสติปัญญา (สามารถลด IQ ของตัวร้ายให้เหลือต่ำกว่า 65 ได้), ออร่าขวัญใจมหาชน (เมื่อถูกรังแก พี่สาวเทพธิดาทั้งเจ็ดจะกลายร่างเป็นปีศาจปกป้องน้องชายทันที), ออร่าอมตะ (จะไร้ผลเมื่อออร่าตัวเอกต่ำกว่า 1,000)】

หวังฮ่าวหรานจ้องมองแผงข้อมูลของหลินเฉินด้วยความอึ้งจนพูดไม่ออก

ระบบเด็กอัจฉริยะ... ยิ่งโชว์เทพยิ่งเก่ง!

ไอ้เด็กหลินเฉินนี่... ก็มีระบบเหมือนกัน!

ตอนแรกเขานึกว่า 'เทพสงคราม' นั่นโกงแล้วนะ มาเจอไอ้เด็กนี่ โกงยิ่งกว่าอีก

แถมยังมี 'ออร่าอมตะ' ฆ่าไม่ตายด้วย?

แล้วแบบนี้จะเล่นยังไง?

ต้องค่อยๆดูดค่าออร่าตัวเอกมันงั้นเหรอ?

แต่ค่าออร่าตั้ง 2,999 กว่าจะดูดให้เหลือต่ำกว่า 1,000 ต้องใช้เวลาแค่ไหนกัน?

หรือว่า... ต้องจีบพี่สาวทั้งเจ็ดคนของมันจริงๆ?

ภารกิจนี้มันจะยากเกินไปไหมเนี่ย......

"พี่สาว อยู่ที่นี่ด้วยเหรอครับ?" หลินเฉินได้ยินเสียงฉิวเฉียนเว่ยจึงหันมาทักทาย แต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นผู้ชายอีกคนยืนอยู่ข้างๆพี่สาว

หลินเฉินขมวดคิ้วจ้องมองหวังฮ่าวหรานด้วยความไม่พอใจ

【ติ๊ง! ออร่าลดสติปัญญาของตัวเอกหลินเฉินกำลังจะส่งผลต่อโฮสต์ หากสำเร็จ IQ ของโฮสต์จะลดลงเหลือ 65 หรือต่ำกว่า (กลายเป็นคนปัญญาอ่อน) ระบบตรวจพบว่าโฮสต์มีแต้มวายร้ายเพียงพอ ต้องการใช้ 3,000 แต้มเพื่อซื้อ 'ออร่าต้านทาน' หรือไม่?】

ทันทีที่สบตากับหลินเฉิน หวังฮ่าวหรานก็ได้รับแจ้งเตือนจากระบบ

ถ้าไม่ซื้อ... ก็จะกลายเป็นคนปัญญาอ่อน!

ถามจริง... มีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ?

【ติ๊ง! โฮสต์ใช้ 3,000 แต้มวายร้ายซื้อ 'ออร่าต้านทาน' เรียบร้อยแล้ว สามารถป้องกันผลกระทบด้านลบต่อค่าสถานะทุกชนิดได้ 100%】

เสียงแจ้งเตือนจากระบบทำให้หวังฮ่าวหรานถอนหายใจโล่งอก

รอดตายไปที...

"พี่สาวคนสวยทั้งสามครับ มายากลของผมยังแสดงไม่จบเลย ขอแสดงต่อได้ไหม?" หลินเฉินเลิกสนใจหวังฮ่าวหราน หันกลับไปยิ้มเริงร่าอ้อนสวี่มู่เหยียน มู่เจาเจา และเหวินจิง

"เกิดอะไรขึ้น?" หวังฮ่าวหรานถามขึ้นทันที

"ฮ่าๆ คืออย่างนี้... เด็กคนนี้บอกว่าเล่นมายากลเสกใบไม้ให้เป็นดอกไม้ได้ พวกเราไม่เชื่อ เขาเลยท้าพนันว่าถ้าเขาทำได้ ให้พวกเราสามคนยอมเป็นแฟนเขา" มู่เจาเจาหัวเราะขำๆเล่าให้ฟัง

"พอนายโทรมา พวกเราก็ไม่อยากยุ่งด้วยแล้ว แต่เขาก็ยังตามตื๊อมาถึงนี่" สวี่มู่เหยียนเสริม

"พวกเราคิดว่าเด็กพูดเล่น เลยไม่ได้ใส่ใจน่ะ" เหวินจิงกล่าวปิดท้าย

หวังฮ่าวหรานได้ฟังแล้วก็แอบด่าในใจ

พวกตัวเอกนี่มันนิสัยเหมือนกันหมดหรือไง? เอะอะก็ท้าพนันขอเป็นแฟน

หัดมีความคิดสร้างสรรค์บ้างได้ไหม?

"ขอโทษด้วยนะคะ น้องชายฉันซนไปหน่อย อย่าถือสาเลยนะคะ" ฉิวเฉียนเว่ยรีบขอโทษแทน แล้วทำท่าจะพาหลินเฉินกลับ

"พี่เจ็ด! ผมไม่กลับ! ถ้ากลับตอนนี้ผมเสียแฟนไปตั้ง 3 คนเลยนะ!" หลินเฉินดิ้นรนไม่ยอม หันไปทวงสัญญากับสามสาว

"พี่สาวคนสวย พูดแล้วต้องรักษาสัญญาสิครับ"

"พวกเธอแพ้ต้องเป็นแฟน แล้วถ้านายแพ้ล่ะ? นายให้อะไร?" หวังฮ่าวหรานถามแทรก

"ผมไม่มีวันแพ้!" หลินเฉินตอบอย่างมั่นใจ

"ไอ้หนู... กฎการพนันมันต้องแฟร์ๆสิ นายเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว แบบนี้มันขี้โกงชัดๆ" หวังฮ่าวหรานแค่นหัวเราะ

"ผมพนันกับพี่สาวสามคนนี้ ไม่ได้พนันกับนายซะหน่อย" หลินเฉินเถียง

"หนูน้อย... คำพูดของเขาก็คือคำพูดของพวกพี่เหมือนกัน" เหวินจิงรีบออกโรงปกป้องหวังฮ่าวหราน

"เห็นด้วย!" สวี่มู่เหยียนสนับสนุน

"ใช่ๆ นายขี้โกง พวกเราไม่เล่นด้วยหรอก" มู่เจาเจาเข้าข้างหวังฮ่าวหรานเต็มที่

"ก็ได้ๆ... งั้นพวกพี่ว่ามา ถ้าผมแพ้จะให้ทำอะไร?" หลินเฉินจำใจยอม

สามสาวมองหน้ากัน คิดไม่ออกว่าจะเอาอะไรจากเด็ก 8 ขวบ

"งั้นให้ฉันเสนอไหม?" หวังฮ่าวหรานยิ้มเจ้าเล่ห์ "ถ้านายแพ้... ก็ยกพี่สาวนายให้เป็นแฟนฉันดีไหม?"

"ฝันไปเถอะ!" หลินเฉินค้านหัวชนฝา

"หนูน้อย... นายเองยังคิดจะควบสามสาวเป็นแฟนเลย ฉันขอแค่คนเดียว ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? หรือนายกลัว?" หวังฮ่าวหรานยั่วยุ

หลินเฉินเถียงไม่ออก

"น้องชายฉันแค่พูดเล่นค่ะ อย่าถือเป็นจริงเป็นจังเลยนะคะ" ฉิวเฉียนเว่ยรีบไกล่เกลี่ย ไม่อยากเอาตัวเข้าไปเสี่ยง

"ผมไม่ได้พูดเล่น!" หลินเฉินตะโกน "พี่เจ็ดครับ ตกลงไปเลย!"

"เสี่ยวเฉิน นี่มัน..." ฉิวเฉียนเว่ยอึกอัก

"พี่เจ็ดไม่เชื่อฝีมือผมเหรอครับ?"

"เอ่อ... ก็ได้" ฉิวเฉียนเว่ยจำใจรับปาก

น้องชายอัจฉริยะของเธอมักทำเรื่องเหลือเชื่อได้เสมอ ถ้าเขามั่นใจขนาดนี้ ก็คงไม่พลาดหรอกมั้ง...

เมื่อตกลงกันได้ หลินเฉินก็เตรียมเริ่มการแสดง

"เดี๋ยว!" หวังฮ่าวหรานเบรกอีกรอบ เดินเข้าไปใกล้หลินเฉิน ทำท่าเหมือนจะค้นตัว

เขาตบๆตามกระเป๋าเสื้อและกางเกงของเด็กน้อย

หลินเฉินยืนนิ่ง ยิ้มเยาะในใจ

มายากลระดับฉัน ซ่อนอุปกรณ์ไว้เนียนกริบ แกไม่มีทางหาเจอหรอก

"โอเค เชิญ" หวังฮ่าวหรานถอยออกมา

"จับตาดูให้ดี... นี่คือใบไม้..." หลินเฉินโชว์ใบไม้ให้ดู แล้วกำไว้ในมือ เริ่มขยี้เบาๆ

จังหวะนี้เอง เขาใช้เทคนิคมายากลขั้นเทพ สลับใบไม้กับดอกไม้ที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้ออย่างรวดเร็ว

"ท่านผู้ชมครับ เบิกตาให้กว้าง... วินาทีแห่งปาฏิหาริย์มาถึงแล้ว!" หลินเฉินประกาศก้อง แล้วแบมือออก

"ปิ๊ง!"

ว่างเปล่า...

ในมือไม่มีใบไม้... และไม่มีดอกไม้!

"ไหนล่ะดอกไม้? ดอกไม้อยู่ไหน?"

"แค่นี้อ่ะนะ? จบแล้วเหรอ?"

"รู้สึกเหมือนโดนดูถูกสติปัญญายังไงไม่รู้..."

สามสาวบ่นอุบด้วยความผิดหวัง

เฮ้ย? เกิดอะไรขึ้น? อุปกรณ์มายากลฉันหายไปไหน?

หลินเฉินงงเป็นไก่ตาแตก

เขาจำได้แม่นว่าซ่อนดอกไม้ไว้ในแขนเสื้อแล้วแน่ๆ ทำไมจู่ๆมันหายไปได้?

หรือว่าทำหล่นตอนวิ่งตามสามสาวมาเมื่อกี้?

ต้องใช่แน่ๆ!

【ติ๊ง! โฮสต์ใช้สกิล ขโมยอุปกรณ์มายากล ขัดขวางการโชว์เทพของตัวเอกหลินเฉินได้สำเร็จ ได้รับแต้มวายร้าย 500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของหลินเฉิน -25, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +25!】

หวังฮ่าวหรานมองหน้าเหวอๆของหลินเฉินแล้วอมยิ้ม

"เมื่อกี้พลาดไปหน่อย ขอแก้ตัวใหม่! ครั้งนี้ได้แน่!" หลินเฉินใช้มุกเด็กดื้อจะขอเล่นใหม่

หวังฮ่าวหรานไม่สนใจ เดินตรงดิ่งไปหาฉิวเฉียนเว่ย

"คุณฉิวครับ... ต่อไปนี้คุณคือแฟนผมแล้วนะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

"ฉัน..." ฉิวเฉียนเว่ยหน้าถอดสี

เธอไม่เคยคิดเลยว่าน้องชายสุดเทพจะมาตกม้าตายแบบนี้...

"คุณฉิวคงไม่คิดจะเบี้ยวพนันใช่ไหมครับ?" หวังฮ่าวหรานส่งยิ้มพิฆาตถาม

*****