บทที่ 108: เซียวอี้เฟิงสติแตก

อาศัยความมืดอำพรางกาย หวังฮ่าวหรานเดินลมปราณลงสู่สองขา วิ่งผ่านทิวทัศน์ต่างๆนานาอย่างรวดเร็ว

สิบกว่านาทีต่อมา เขาแบกเซียวอี้เฟิงมาถึงโรงงานร้างแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล

เขาจัดการปลุกเซียวอี้เฟิงให้ตื่น

"เป็น... เป็นแก?!"

เซียวอี้เฟิงที่เพิ่งฟื้นคืนสติ อาศัยแสงไฟสลัวๆจากนอกโรงงาน เพ่งมองใบหน้าตรงหน้า แล้วก็ต้องตกตะลึงจนหน้าซีด

"เซอร์ไพรส์ไหม? ตกใจหรือเปล่า?" หวังฮ่าวหรานถามยิ้มๆอย่างกวนประสาท

"ฉันจะฆ่าแก..." เซียวอี้เฟิงคำรามด้วยความโกรธ พยายามจะพุ่งเข้าใส่หวังฮ่าวหราน

แต่กลับล้มหน้าคว่ำกระแทกพื้นดังพลั่ก ฟันหักไปซี่หนึ่ง กินฝุ่นเข้าไปเต็มปาก

เขาหน้าถอดสี จ้องมองหวังฮ่าวหรานด้วยความตื่นตระหนก "แก... แกทำอะไรฉัน?!"

"ก็ไม่มีอะไรมาก แค่วางยาพิษนิดหน่อย พิษนี้จะค่อยๆสลายลมปราณของนาย แล้วก็ทำลายเส้นชีพจรไปด้วย" หวังฮ่าวหรานยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา แล้วตอบหน้าตาเฉย

"ไอ้ชั่ว! ไอ้สารเลว!" เซียวอี้เฟิงเบิกตาโพลง กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น

"นายไม่ชั่ว ไม่สารเลวงั้นสิ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองทำอะไรไว้บ้าง?" หวังฮ่าวหรานหัวเราะเยาะ

เซียวอี้เฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง

"งั้นฉันจะเตือนความจำให้ ที่หอพักครูห้องฉินหยุนหานไง" หวังฮ่าวหรานเฉลย

"แก... ตอนนั้นแกมีสติอยู่?" เซียวอี้เฟิงตัวสั่นเทิ้ม

"ก็ใช่น่ะสิ ไม่งั้นนายคิดว่าจะเอาเข็มมาทิ่มฉันได้ง่ายๆเหรอ? แต่จะว่าไปตอนโดนจิ้มก็เจ็บใช้ได้เลยนะ แต่ช่างเถอะ ถือว่าคุ้มค่ากับผลตอบแทนที่ได้รับ"

พูดจบ หวังฮ่าวหรานก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดไฟล์เสียงที่เตรียมไว้

"ลองฟังอะไรหน่อยสิ"

เขากดปุ่มเล่น

เสียงอันนุ่มนวลดังออกมาจากลำโพง

แม้จะเป็นคำพูดที่ขาดๆหายๆ แต่ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ทันทีว่าเป็นเสียงของฉินหยุนหานอย่างไม่ต้องสงสัย

เป็นเสียงครวญครางกระซิบคำหวาน... ที่มีให้แค่หวังฮ่าวหรานเพียงคนเดียวในยามที่อยู่ด้วยกันสองต่อสอง

เซียวอี้เฟิงเหมือนโดนฟ้าผ่ากลางกบาล ร้อง "อ๊ากกก!" ออกมาสุดเสียง สติแตกโดยสมบูรณ์ กรีดร้องโหยหวนอย่างบ้าคลั่ง

[ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เซียวอี้เฟิง' เสียสมดุลอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเซียวอี้เฟิง -20, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20!]

[ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เซียวอี้เฟิง' เสียสมดุลอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเซียวอี้เฟิง -20, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20!]

[ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เซียวอี้เฟิง' เสียสมดุลอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 500 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเซียวอี้เฟิง -20, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20!]

[ติ๊ง! โฮสต์ทำให้จิตใจของตัวเอก 'เซียวอี้เฟิง' เสียสมดุลอย่างรุนแรง ได้รับแต้มวายร้าย 1,000 แต้ม, ออร่าตัวเอกของเซียวอี้เฟิง -50, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +50!]

[ติ๊ง! จิตใจของเซียวอี้เฟิงแตกสลาย ออร่าตัวเอกพังทลาย สูญเสียสถานะตัวเอกโดยสมบูรณ์]

ข้อความแจ้งเตือนเด้งรัวๆจนหวังฮ่าวหรานอ่านแทบไม่ทัน

เขาดีใจ แต่ก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้

ที่เปิดคลิปเสียงให้ฟังก็แค่อยากปั่นประสาทเอาแต้มวายร้าย

ไม่นึกว่าเซียวอี้เฟิงจะจิตใจเปราะบางขนาดนี้

ถ้าเข้มแข็งกว่านี้อีกนิด น่าจะรีดแต้มและออร่าได้อีกเยอะ

หวังฮ่าวหรานคำนวณคร่าวๆว่าถ้าออร่าตัวเอกไม่แตกสลายไปซะก่อน น่าจะยังเหลือให้เก็บเกี่ยวอีกตั้งสามร้อยกว่าแต้ม

ระเบิดตูมเดียวหายวับไปกับตา

น่าเสียดายชะมัด

หวังฮ่าวหรานตั้งปฏิญาณในใจว่า คราวหน้าถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก จะต้องค่อยๆ "นวด" ให้คายของออกมาให้หมดก่อน แล้วค่อยปิดบัญชีทีหลัง

"หวังฮ่าวหราน! แน่จริงก็ฆ่าฉันสิวะ! ฆ่าฉันเดี๋ยวนี้!" เซียวอี้เฟิงตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

วรยุทธ์ก็โดนทำลาย ผู้หญิงที่รักก็ตกเป็นของคนอื่น ชีวิตนี้เขาไม่เหลืออะไรให้อาลัยอาวรณ์อีกแล้ว

"ฆ่านายมันง่ายไป ให้นายอยู่แบบตายทั้งเป็นสนุกกว่าเยอะ"

หวังฮ่าวหรานรู้ดีถึงพล็อตนิยายกำลังภายใน

ยอดฝีมือวัยเยาว์อย่างเซียวอี้เฟิงมักจะมีอาจารย์ระดับเทพอยู่เบื้องหลังเสมอ

ลำพังกำลังภายใน 18 ปีของเขาตอนนี้ยังห่างชั้นกับอาจารย์ของเซียวอี้เฟิงแบบเทียบไม่ติด

ถ้าวันดีคืนดีอาจารย์ของเซียวอี้เฟิงโผล่มาล้างแค้น

งานจะงอกเอาได้

การเก็บเซียวอี้เฟิงไว้ดูต่างหน้าก็เหมือนมีตัวประกันชั้นดีไว้ต่อรอง

นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่เขาเลือกจะไม่เปิดเผยฝีมือต่อหน้าฉินไค

เมื่อตัดสินใจได้ หวังฮ่าวหรานก็ใช้ลมปราณทำลายสมองของเซียวอี้เฟิง ทำให้เขากลายเป็นคนปัญญาอ่อนเหมือนกับอิง

จากนั้นก็ค้นตัวเซียวอี้เฟิง ยึดเข็มเงินมา แล้วหาน้ำยางจากพืชแถวนั้นมาผสมเป็นสี สักลายอัปลักษณ์คล้ายปานแดงบนใบหน้าของเซียวอี้เฟิงเพื่ออำพรางโฉมหน้า

ด้วยสภาพนี้ ต่อให้คนรู้จักมาเห็นก็คงจำเซียวอี้เฟิงไม่ได้

จัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ หวังฮ่าวหรานก็อาศัยความมืด แบกร่างเซียวอี้เฟิงไปโยนทิ้งไว้ใต้สะพานลอย แหล่งรวมตัวของขอทาน

พรุ่งนี้เช้าตื่นมา เซียวอี้เฟิงก็จะได้กลมกลืนกลายเป็นสมาชิกใหม่ของสมาคมขอทานอย่างสมบูรณ์แบบ

"เรียบร้อย"

หวังฮ่าวหรานรีบกลับไปที่หอพักครูของฉินหยุนหาน

จากไวรัสดักฟัง เขารู้ว่าฉินหยุนหานกับฉินไคจัดการเรื่องทางนั้นเสร็จพอดี

เฟิ่งหรงโดนหลิงตวนย่าคุมตัวไปดำเนินคดี

คดีลักพาตัวฉินหยุนหานถือว่าปิดฉากลงด้วยดี

ไม่นาน ฉินหยุนหานก็กลับมาถึงห้อง

เธอเล่าเหตุการณ์ระทึกขวัญที่เกิดขึ้นให้ฟังอย่างออกรสออกชาติ

หวังฮ่าวหรานก็แกล้งทำเป็นตกใจ ตื่นเต้น และประหลาดใจไปตามบทบาท

เผลอแป๊บเดียวเวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงตีหนึ่ง

"ดึกมากแล้ว..." หวังฮ่าวหรานจ้องตาฉินหยุนหาน แล้วเปรยขึ้นมา

ฉินหยุนหานเข้าใจความหมายทันที หน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย

หลังจากผ่านศึกรักอันดุเดือด หวังฮ่าวหรานก็กวาดแต้มวายร้ายและออร่ามาได้อีกระลอกใหญ่

แต่เขาก็เริ่มรู้สึกปวดเอวนิดๆ

ช่วงนี้กรำศึกหนักไปหน่อย ร่างกายเริ่มประท้วง

ถึงจะยังหนุ่มยังแน่น แต่ร่างกายก็ไม่ใช่เครื่องจักร

เขาถอนหายใจ แล้วเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาเช็กผลประกอบการ

[โฮสต์: หวังฮ่าวหราน]

[พลังต่อสู้: 1099]

[เสน่ห์: 268]

[ออร่าตัวร้าย: 1151]

[แต้มวายร้าย: 5700]

[ทักษะ: ทักษะการคัดลอกระดับปรมาจารย์, มวยหย่งชุนสายต่อสู้จริงระดับปรมาจารย์, ทักษะการร้องเพลงระดับเทพ, ทักษะการแสดงระดับจักรพรรดิภาพยนตร์, ตาทิพย์(มองทะลุ), วิชาพิษระดับบรรพกาล, ทักษะการแฮกระดับเทพ, กำลังภายใน 18 ปี]

แต้มวายร้ายพุ่งไปที่ 5,700 แต้ม ในร้านค้าระบบมีสินค้าใหม่ๆปลดล็อกให้เลือกซื้อเพียบ นับคร่าวๆก็ร้อยกว่ารายการ ละลานตาไปหมด

หวังฮ่าวหรานไล่ดูรายการสินค้าอย่างละเอียด

แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับสินค้าชิ้นหนึ่ง ราคา 5,000 แต้ม ชื่อว่า "โอสถมังกรบำรุงกำลัง"

เขาอ่านสรรพคุณอย่างตั้งใจ

สรุปง่ายๆคือกินแล้วได้กำลังภายในเพิ่ม 2 ปี อันนี้ถือเป็นของแถม

แต่ทีเด็ดอยู่ที่มันจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้อวัยวะภายในและกระดูกอย่างมหาศาล

และ 'ไต' ก็เป็นอวัยวะภายในอย่างหนึ่ง

ถ้าไตแข็งแรง... ผลลัพธ์ที่ตามมาคงไม่ต้องอธิบายให้มากความ

หวังฮ่าวหรานดีใจจนเนื้อเต้น ไม่รอช้า รีบกดซื้อ "โอสถมังกรบำรุงกำลัง" ทันที

*****