บทที่ 72: คุณกำลังป่วย!

ณ สำนักงานใหญ่ฉินกรุ๊ป

ทันทีที่ฉินไคก้าวออกจากห้องประชุม เลขานุการก็รีบเข้ามารายงานว่าเซียวอี้เฟิงมาขอพบ

เวลานี้ควรจะเป็น "เวลาปฏิบัติหน้าที่" ของเซียวอี้เฟิงแท้ๆ การที่เขาโผล่มาที่บริษัทกะทันหันเช่นนี้ทำให้ฉินไคไม่ค่อยพอใจนัก

แต่ถึงอย่างนั้น ฉินไคก็สั่งให้ผู้ช่วยพาตัวเซียวอี้เฟิงเข้ามาพบ

ไม่กี่นาทีต่อมา เซียวอี้เฟิงก็มายืนอยู่ตรงหน้าฉินไค

"หน้าที่ของเธอคือปกป้องหยุนหานไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมจู่ๆถึงมาที่นี่?" ฉินไคถามเสียงเรียบ

"เดิมทีผมก็คอยคุ้มกันคุณหนูอยู่ครับ แต่เกิดเรื่องนิดหน่อย..." เซียวอี้เฟิงหน้าเจื่อน เริ่มอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"สรุปคือเธอแฝงตัวเป็นนักเรียนเข้าไปในโรงเรียนแล้วโดนจับได้ พอรปภ.ขอดูบัตร เธอไม่มีให้ ก็เลยลงมือทำร้ายร่างกายพวกเขาแล้วหนีออกมา?" ฉินไคขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยตำหนิด้วยความไม่เข้าใจ

"เธอไม่ได้เข้าไปเป็นขโมยสักหน่อย เธอเข้าไปคุ้มกันคน ทำไมไม่ให้ความร่วมมือกับเขาดีๆ? แค่ให้เขาตรวจแล้วโทรหาฉัน เรื่องมันก็จบง่ายๆแล้วไม่ใช่หรือไง?"

ในสายตาของฉินไค การกระทำของเซียวอี้เฟิงช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

เรื่องขี้ประติ๋วแค่นี้ดันไปลงไม้ลงมือกับคนอื่น จากเรื่องเล็กเลยกลายเป็นเรื่องใหญ่

โดนผู้ว่าจ้างตำหนิซึ่งหน้า เซียวอี้เฟิงก็รู้สึกอับอายขายหน้าเล็กน้อย แต่ในใจลึกๆกลับไม่คิดว่าตัวเองผิดแม้แต่น้อย

ตั้งแต่เขาออกจากเขามาท่องยุทธภพ นอกจาก "ตาแก่" อาจารย์ของเขาแล้ว มีใครหน้าไหนเคยทำให้เขาเสียเปรียบได้บ้าง?

รปภ.กระจอกงอกง่อยพวกนั้น มีสิทธิ์อะไรมาจับตัวเขา?

แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดสิ่งที่คิดออกไป เลือกที่จะหาข้ออ้างอื่นมาแก้ตัวแทน

"คุณอาฉินครับ พวกรปภ.มันรังแกกันเกินไป ผมไม่มีทางเลือกเลยต้องลงมือครับ"

"ช่างเถอะ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว เดี๋ยวฉันจะให้ทนายไปเคลียร์ให้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก"

ฉินไคตัดบท แล้วโทรเรียกลุงหลี่ให้เตรียมรถ

"ระหว่างที่ทนายยังจัดการไม่เรียบร้อย เธออย่าเพิ่งไปโผล่ที่โรงเรียนเลย เดี๋ยวเรื่องจะบานปลายไปกันใหญ่ พอดีฉันมีนัดสำคัญ เธอติดรถไปกับฉันด้วยเลยแล้วกัน"

ฉินไคหันมาบอกเซียวอี้เฟิง

อีกด้านหนึ่ง

ลานโล่งหน้าอาคารที่เกิดเพลิงไหม้คลาคล่ำไปด้วยผู้คน

ครูอาจารย์กำลังวุ่นอยู่กับการเช็กชื่อนักเรียนและผู้ปกครอง ผลปรากฏว่าทุกคนอยู่ครบปลอดภัยดี

ไม่นานนัก รถดับเพลิงก็มาถึงและควบคุมเพลิงไว้ได้อย่างรวดเร็ว

พร้อมกันนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เริ่มเข้ามาตรวจสอบที่เกิดเหตุ

สาเหตุของเพลิงไหม้ยังไม่แน่ชัด อาจเป็นอุบัติเหตุ หรืออาจเป็นการลอบวางเพลิง ต้องรอผลการสืบสวนอย่างละเอียด

เมื่อควันไฟเริ่มจางลง เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานก็เข้าไปเก็บหลักฐานในที่เกิดเหตุ

ส่วนตำรวจอีกกลุ่มแยกย้ายกันสอบปากคำครู นักเรียน และผู้ปกครอง เพื่อหาเบาะแส

ในบรรดาตำรวจกลุ่มนี้ มีตำรวจหญิงคนหนึ่งที่โดดเด่นสะดุดตาด้วยบุคลิกมาดมั่นและรูปร่างหน้าตาที่งดงาม

เหล่านักเรียนชายและคุณพ่อทั้งหลายต่างพากันแอบมองด้วยความชื่นชม

รวมถึงหวังฮ่าวหรานด้วย

แต่สายตาของเขาไม่ได้มีความชื่นชมเพียงอย่างเดียว ยังแฝงความสงสัยอยู่ด้วย

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา พอเจอผู้หญิงสวยเว่อร์วังเมื่อไหร่ สันนิษฐานไว้ก่อนได้เลยว่าเป็น 'นางเอก'

เพื่อคลายความสงสัย เขาจึงยอมจ่าย 100 แต้มวายร้ายเพื่อตรวจสอบทันที

[นางเอก: หลิงตวนย่า]

[พลังต่อสู้: 188]

[เสน่ห์: 201]

[ออร่านางเอก: 465]

[ทักษะ: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานระดับสูง]

[ค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์: 0 (คนแปลกหน้า)]

โป๊ะเชะ! เป็นนางเอกจริงๆด้วย

หวังฮ่าวหรานไม่ได้แปลกใจอะไรมากนัก

ในนิยายแนวตัวเอกเก่งเวอร์วังแบบนี้ เก้าในสิบเรื่องมักจะมีนางเอกเป็นตำรวจสาวสวยมาคู่กันเสมอ

หลิงตวนย่าคนนี้ก็คงมาแนวเดียวกัน

ดูจากค่าพลังต่อสู้ 188 แล้ว เธอคนนี้ไม่ใช่เล่นๆ

ถือว่าเก่งกาจมากทีเดียว

ต้องไม่ลืมว่าฉู่ไป๋ตอนพีคๆมีค่าพลังแค่ 155 ยังอัดเจ้าพวกสามลูกกระจ๊อกฟ่านจนหมอบมาแล้ว

ตามการประเมินของหวังฮ่าวหราน ฉู่ไป๋สามารถล้มคนทั่วไปได้พร้อมกันเป็นสิบคน

ส่วนหลิงตวนย่าที่มีค่าพลัง 188 น่าจะล้มคนทั่วไปได้เกือบยี่สิบคนสบายๆ

"ขอโทษนะ เธอคือหวังฮ่าวหรานใช่ไหม?"

ในขณะที่หวังฮ่าวหรานกำลังวิเคราะห์ข้อมูลในหัว หลิงตวนย่าก็เดินตรงเข้ามาหา

"ใช่ครับ" หวังฮ่าวหรานพยักหน้า

[ติ๊ง! นางเอก 'หลิงตวนย่า' เพิ่มค่าความประทับใจที่มีต่อโฮสต์ +20 ปัจจุบันค่าความประทับใจรวมคือ 20 (เป็นมิตร)]

[ติ๊ง! โฮสต์เปลี่ยนแปลงทิศทางของเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม!]

"เธอกล้าหาญมาก สุดยอดไปเลย!" หลิงตวนย่ายกนิ้วโป้งให้พร้อมเอ่ยชม

จากท่าทางของเธอ หวังฮ่าวหรานเดาได้ทันทีว่าเธอคงได้ฟังวีรกรรมการฝ่ากองเพลิงของเขาจากปากคำของพยานในที่เกิดเหตุมาแล้ว

ด้วยความที่เป็นคนรักความยุติธรรมและชื่นชมความกล้าหาญ เธอจึงประทับใจในตัวเขาไม่น้อย

โชคดีจริงๆที่เขาไล่ตะเพิดเซียวอี้เฟิงไปก่อนหน้านี้ ไม่อย่างนั้นตามพล็อตเดิม คนที่ได้รับคำชมจากหลิงตวนย่าคงเป็นเซียวอี้เฟิงแน่ๆ

เมื่อได้เห็นใกล้ๆ หวังฮ่าวหรานก็ยิ่งตระหนักถึงความงามของเธอ

หลิงตวนย่าแต่งหน้าอ่อนๆ แทบจะเปลือยหน้าสด แต่ผิวพรรณกลับดูดีอย่างไร้ที่ติ รูปร่างก็...

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาเผลอใช้สกิล 'มองทะลุ' โดยไม่รู้ตัว

เลือดลมสูบฉีดแรงขึ้นทันตาเห็น แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกเหมือนโดนน้ำเย็นราดหัวจนเย็นวาบไปทั้งตัว

ผู้หญิงคนนี้... ป่วยนี่นา...

พล็อตเดิมๆอีกแล้ว!

หวังฮ่าวหรานอยากจะตะโกนด่าคนเขียนเรื่องนี้จริงๆ

หลิงตวนย่ามีโรคประจำตัว ส่วนเซียวอี้เฟิงก็ดันมีวิชาแพทย์ระดับปรมาจารย์

ถ้าปล่อยให้สองคนนี้เจอกัน เซียวอี้เฟิงต้องดูออกแน่ๆ แล้วก็เสนอตัวรักษาให้

หลิงตวนย่าก็จะซาบซึ้งใจ ค่าความประทับใจพุ่งกระฉูด

บวกกับอาชีพเสี่ยงตายของเธอ เดี๋ยวเซียวอี้เฟิงก็ต้องได้โชว์เทพช่วยชีวิตเธออีกสักสองสามรอบ

แบบนี้ไม่เสร็จตัวเอกก็ให้มันรู้ไป

"ฉันอยากจะสอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์เพลิงไหม้หน่อย เธอสะดวกคุยไหม?" หลิงตวนย่าเห็นหวังฮ่าวหรานดูเหม่อๆจึงถามย้ำอย่างเกรงใจ

"ได้ครับ แต่ผมอยากหาที่เงียบๆหน่อย" หวังฮ่าวหรานกวาดสายตามองรอบๆ ก่อนจะชี้ไปที่อาคารหลังหนึ่ง

"ไปที่โรงยิมกันเถอะครับ"

หลิงตวนย่าพยักหน้าตกลง

หวังฮ่าวหรานเดินนำไปอย่างมั่นคง ทั้งคู่เดินเคียงกันไปยังโรงยิม

โรงยิมเป็นที่เก็บอุปกรณ์กีฬาต่างๆ เช่น ลูกบาสเกตบอล ลูกฟุตบอล

ในเวลากลางวันประตูโรงยิมจะเปิดไว้ตลอด

นักเรียนที่ต้องการยืมอุปกรณ์เพียงแค่ลงชื่อในสมุดบันทึกหน้าประตูเท่านั้น

เมื่อเข้ามาในโรงยิมที่เงียบสงบ หวังฮ่าวหรานก็หันไปพูดกับหลิงตวนย่าตรงๆ

"พี่สาวตำรวจครับ คุณกำลังป่วย!"

*****