บทที่ 60: พี่แกล้งถูกรถชนเป็นไหม?

ในรถตู้คันนั้น ชายหนุ่มสามคนดูไม่น่าไว้ใจอย่างยิ่ง ภายในรถมีมีดพกและเชือกเตรียมไว้

มีดเอาไว้ทำอะไรคงไม่ต้องเดา ส่วนเชือก... คงเอาไว้มัดคนสินะ?

ชัดเจนว่าสามคนนี้ไม่ใช่คนดี และเป้าหมายการลักพาตัวน่าจะเป็นฉินหยุนหาน

ส่วนในรถลาวิด้าไม่มีอาวุธอันตรายใดๆ มีเพียงคนขับร่างท้วมและชายหนุ่มอายุราวๆยี่สิบปี

คนขับรถดูธรรมดาไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่ชายหนุ่มคนนั้นสิดูแปลกพิลึก

เขาใส่เสื้อผ้าเก่าๆซีดๆที่ผ่านการซักมานับครั้งไม่ถ้วน ดูเชยระเบิด เหมือนกรรมกรไม่มีผิด

เห็นได้ชัดว่าคนในรถสองคันนี้ไม่ใช่พวกเดียวกัน

แต่เป้าหมายกลับเป็นฉินหยุนหานเหมือนกัน

หวังฮ่าวหรานมั่นใจว่าไอ้หนุ่มเสื้อเก่าๆนั่นต้องเป็นเซียวอี้เฟิงแน่นอน

เพราะลักษณะตรงกับที่เจิ้นเหว่ยเคยเล่าให้ฟังเป๊ะๆ

แต่หวังฮ่าวหรานก็อดบ่นในใจไม่ได้

เซียวอี้เฟิงเพิ่งเข้าเมืองมาเมื่อวาน แต่งตัวเชยๆก็พอเข้าใจได้

แต่วันนี้เริ่มงานวันแรกในฐานะบอดี้การ์ด เจ้านายอย่างฉินไคน่าจะหาชุดดีๆให้ใส่แล้วนี่นา

ทำไมเซียวอี้เฟิงถึงไม่ยอมใส่?

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพราะจะได้เอาไว้แกล้งเป็นหมูไง เอาไว้ตบหน้าพวกตัวร้ายที่ชอบดูถูกคนจน

พวกตัวเอกมันชอบเล่นมุกรสนิยมต่ำแบบนี้กันทั้งนั้น

รถตู้และรถลาวิด้าต่างขับตามแท็กซี่ของฉินหยุนหานไปติดๆ

หวังฮ่าวหรานจะชักช้าไม่ได้ รีบยื่นมือโบกรถริมถนนทันที

พอเห็นสัญญาณมือ แท็กซี่คันหนึ่งกับวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็จอดเทียบท่าพร้อมกัน

หวังฮ่าวหรานมองซ้ายมองขวา แล้วตัดสินใจกระโดดขึ้นซ้อนท้ายวินมอเตอร์ไซค์

ถ้าพูดถึงความเร็วสูงสุด แท็กซี่ย่อมเร็วกว่า

แต่นั่นคือในกรณีที่ถนนโล่ง

ฉินหยุนหานกับมู่เจาเจาจะไปซื้อเสื้อผ้าที่ย่านการค้า ซึ่งพอพ้นเขตโรงเรียนไปแล้ว การจราจรจะเริ่มหนาแน่น แถมยังต้องติดไฟแดงอีกบานตะไท

ส่วนมอเตอร์ไซค์ซอกแซกได้ ลัดเลาะตรอกซอกซอยได้ คล่องตัวกว่าเยอะ

"สุดหล่อ ไปไหน?" พี่วินถาม

"ตรงไปก่อนครับ เดี๋ยวผมบอกทางเอง"

"จัดไป!"

มอเตอร์ไซค์บิดออกตัว

หวังฮ่าวหรานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแผนที่ ดูตำแหน่ง GPS ของฉินหยุนหาน พลางบอกทางพี่วิน

พอพ้นเขตโรงเรียน รถราบนถนนก็เริ่มหนาแน่นขึ้น การจราจรเคลื่อนตัวเชื่องช้า

หวังฮ่าวหรานสังเกตเห็นในแผนที่ GPS ว่าความเร็วของฉินหยุนหานลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ในขณะที่มอเตอร์ไซค์ของเขามุดซ้ายป่ายขวา แทบไม่ชะลอความเร็วเลย

ไม่นานนัก หวังฮ่าวหรานก็มองเห็นแท็กซี่ของฉินหยุนหานด้วยตาเปล่า

ถัดจากแท็กซี่ไปไม่ไกล มีรถตู้และรถลาวิด้าขับตามอยู่ห่างๆ

หวังฮ่าวหรานสวมหมวกกันน็อกของวินมอเตอร์ไซค์ จึงไม่ต้องกลัวว่าใครจะจำหน้าได้

เขาใช้สกิลมองทะลุล็อกเป้าไปที่เซียวอี้เฟิง แล้วสั่งระบบให้ใช้ 100 แต้มวายร้ายตรวจสอบข้อมูลทันที

หน้าต่างสถานะของเซียวอี้เฟิงปรากฏขึ้นในหัวของหวังฮ่าวหราน

[ตัวเอก: เซียวอี้เฟิง]

[พลังต่อสู้: 983]

[เสน่ห์: 128]

[ออร่าตัวเอก: 726]

[ทักษะ: วิชาแพทย์ระดับปรมาจารย์, กำลังภายใน 15 ปี, เทคนิคการใช้อาวุธลับระดับสูง]

เห็นค่าสถานะแล้ว หวังฮ่าวหรานแทบอยากจะตะโกนด่าแม่

ไอ้เชี่ยเอ๊ย! เซียวอี้เฟิงนี่มันโกงชัดๆ อายุแค่ยี่สิบแต่วิชาแพทย์ระดับปรมาจารย์แล้วเนี่ยนะ?

ที่หนักกว่าคือมีกำลังภายในตั้ง 15 ปี!

ไอ้หมอนี่มันอายุยี่สิบ แสดงว่าเริ่มฝึกกำลังภายในตั้งแต่อายุห้าขวบเลยเรอะ?

หวังฮ่าวหรานเคยหลงระเริงว่ามีมวยหย่งชุนระดับปรมาจารย์แล้วจะแน่ แต่พอมาเจอตัวเอกสายกำลังภายในแบบนี้ กลายเป็นเด็กอนุบาลไปเลย

ยังดีที่มีระบบช่วย ในร้านค้ามีกำลังภายในขายเช่นกัน แต่ราคาดันแพงระยับ

แลกเปลี่ยนหนึ่งครั้งใช้ 1,500 แต้มวายร้าย ได้กำลังภายในมาแค่ 3 ปี

เท่ากับว่าถ้าอยากได้กำลังภายใน 15 ปีเท่าเซียวอี้เฟิง ต้องใช้แต้มถึง 7,500 แต้ม!

7,500 แต้มไม่ใช่จำนวนน้อยๆเลย

แถมแลกมาแล้วก็แค่เสมอตัว

ถ้าจะเอาชนะเซียวอี้เฟิงให้ได้ ต้องแลกให้เยอะกว่านั้นอีก

ตอนนี้เขายังห่างชั้นอยู่มาก ทำได้แค่ค่อยๆฟาร์มแต้มวายร้ายสะสมไปเรื่อยๆเพื่อแซงหน้าเซียวอี้เฟิง

แต่ก่อนจะถึงวันนั้น ห้ามไปบวกกับเซียวอี้เฟิงตรงๆเด็ดขาด ไม่งั้นศพไม่สวยแน่

"พี่ครับ ผมรีบ รบกวนช่วยใช้ทางลัดไปย่านการค้าหน่อยครับ" หวังฮ่าวหรานสั่งการ

"ได้เลยน้อง!" พี่วินรับคำ

บิดคันเร่งส่งเสียงกระหึ่ม พามอเตอร์ไซค์เลี้ยววูบเข้าตรอกเล็กๆ ลัดเลาะผ่านทางคดเคี้ยวไปมานับสิบสาย

เส้นทางซับซ้อนชวนเวียนหัว แต่พี่วินเจ้าถิ่นชำนาญทางยิ่งกว่าหลับตาเดิน

ราวๆสิบห้านาที มอเตอร์ไซค์ก็มาโผล่ที่ปากทางย่านการค้า

หวังฮ่าวหรานเช็กตำแหน่งของฉินหยุนหาน กะว่าอย่างน้อยอีกสิบนาทีกว่าเธอจะมาถึง

ถ้าพวกแก๊งรถตู้จะลงมือ น่าจะรอจังหวะที่ฉินหยุนหานลงจากรถ

ซึ่งก็น่าจะเป็นที่ปากทางย่านการค้านี่แหละ

ตรงนี้มีทางแยกเยอะ ลักพาตัวเสร็จก็หนีสะดวก

หวังฮ่าวหรานแค่รอเฉยๆก็พอ

แต่ปัญหาคือไอ้เซียวอี้เฟิงที่ตามมาด้วยนี่สิ

หวังฮ่าวหรานไม่มั่นใจเลยว่าจะจัดการสามหน่อนั่นได้เร็วกว่าเซียวอี้เฟิง

ทำยังไงดีนะ?

เขารีบเปิดแผนที่ดูเส้นทางทันที

แท็กซี่ของฉินหยุนหานจะมาถึงย่านการค้าได้ มีถนนใหญ่เพียงเส้นเดียวเท่านั้น

นั่นแปลว่ารถตู้และรถลาวิด้าที่ตามหลังมาก็ต้องวิ่งเส้นนี้เหมือนกัน

เมื่อกี้เขาแอบถ่ายรูปรถลาวิด้าไว้ เห็นทะเบียนชัดเจน

ตอนนี้รู้เส้นทางที่ต้องผ่านแน่นอนแล้ว

คิดออกแล้ว!

หวังฮ่าวหรานปิ๊งไอเดียเด็ด

"ค่าวินแปดหยวนน้อง" พี่วินชูนิ้วบอกราคา

"พี่ชาย ปกติวิ่งรถทั้งวันได้เงินเท่าไหร่?"

"มากสุดก็สองร้อยกว่า น้อยๆก็ร้อยเดียว"

"ผมว่าวันนี้พี่หาเงินได้สามแสนหยวนแน่ๆ!"

"ทำไมล่ะ?" พี่วินงง เกาหัวแกรกๆ

"พี่... แกล้งถูกรถชนเป็นไหม?"

ภายในรถลาวิด้า

เซียวอี้เฟิงตื่นเต้นจนตัวสั่น

รถตู้คันนั้นเกาะติดแท็กซี่ของฉินหยุนหานแจ ชัดเจนว่ากำลังรอจังหวะลงมือ

เดี๋ยวโอกาสโชว์เทพของเขาก็จะมาถึงแล้ว

แค่ช่วยฉินหยุนหานไว้ได้ เธอต้องยอมรับในตัวบอดี้การ์ดคนนี้แน่

แถมพอเจอเรื่องขวัญผวาแบบนี้ เธอคงยอมกลับไปอยู่ที่วิลล่าแต่โดยดี

ทีนี้แหละ จะได้อยู่ร่วมชายคากับคุณหนูฉินหยุนหานสมใจ

บ่าวรับใช้กับคุณหนู...

เซียวอี้เฟิงเผลอจินตนาการบรรเจิด น้ำลายแทบหก

คนขับรถร่างท้วมเป็นมือเก๋า ขับรถเกาะท้ายรถตู้ได้อย่างแนบเนียน ไม่มีทางคลาดสายตา

สิ่งที่เซียวอี้เฟิงต้องทำคือรอให้ไอ้สามคนนั้นลงมือกับฉินหยุนหานเท่านั้น

แต่แล้วจู่ๆ...

โครม!

เสียงกระแทกดังสนั่นมาจากหน้ารถ

"เกิดอะไรขึ้น?" เซียวอี้เฟิงที่กำลังฝันหวานอยู่เบาะหลังไม่ทันดูเหตุการณ์หน้ารถ

"มีไอ้วินมอไซค์ตาถั่วน่ะสิ ถนนตั้งกว้างดันเลี้ยวไม่ดูรถ" คนขับร่างท้วมบ่นอุบ

"ช่างหัวมัน รีบตามรถตู้ไปเร็ว!" เซียวอี้เฟิงเร่งด้วยความร้อนรน

"ชนแล้วหนีมันผิดกฎหมายนะ..." คนขับหน้าซีด

"อย่าพูดมาก! ตามไปเดี๋ยวนี้!" เซียวอี้เฟิงตวาดลั่น

คนขับจะโดนลงโทษยังไงเขาไม่สน

เขาสนแค่ว่าถ้าไม่รีบตามไปตอนนี้ โอกาสทำคะแนนกับคุณหนูจะหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตา!

*****