บทที่ 25 แผนโกงการสอบ

พักเที่ยง

หลังจากสวี่มู่เหยียนทำการบ้านเสร็จ เธอก็เตรียมตัวผ่อนคลายสักเล็กน้อย เพื่อปรับอารมณ์ให้พร้อมสำหรับคาบเรียนช่วงบ่าย

เหวินจิงที่นั่งว่างอยู่ข้างๆ เห็นสวี่มู่เหยียนทำหน้าเครียด จึงเอ่ยแซวขึ้นขำๆ

"เหยียนเหยียน ดูนั่นสิ ฉู่ไป๋เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะ ขยันเรียนผิดหูผิดตาเลย ดูท่าจะตั้งใจจริงจังน่าดู เธอเริ่มกลัวขึ้นมาบ้างหรือยังล่ะ?"

"อย่ามาล้อกันสิ พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรฉันก็หงุดหงิดทุกที" สวี่มู่เหยียนกลอกตามองบนด้วยความระอา

"ฮ่าๆ พ่อเธอนี่ก็แสบใช่ย่อย มีอย่างที่ไหนมาแกล้งลูกสาวตัวเองแบบนี้" เหวินจิงหัวเราะคิกคัก

"นั่นน่ะสิ" สวี่มู่เหยียนเห็นด้วยอย่างยิ่ง

"แต่ก็ช่างเถอะ ต่อให้ฉู่ไป๋ชนะขึ้นมาจริงๆ เธอก็แค่เบี้ยวซะก็หมดเรื่อง เขาจะมาบังคับอะไรได้"

"ฉันกะจะเบี้ยวอยู่แล้วล่ะ"

ถึงจะเป็นคนรักษาสัจจะแค่ไหน แต่สวี่มู่เหยียนคงไม่เอาความสุขชั่วชีวิตของตัวเองมาล้อเล่นแน่ๆ ยิ่งไปกว่านั้น เธอตั้งปณิธานไว้แน่วแน่แล้วว่าจะไม่ยอมมีความรักเด็ดขาดจนกว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้

"อ้าว แล้วเธอจะมานั่งกลุ้มใจทำไมล่ะ?" เหวินจิงถามด้วยความสงสัย

"ก็ตานั่นเป็นพวกเอาแต่ใจตัวเองน่ะสิ ไม่เคยสนหัวใครหน้าไหนทั้งนั้น ถ้าเกิดเขาฟลุกชนะขึ้นมาจริงๆ แล้วฉันไม่ทำตามสัญญา เขาต้องตามตื๊อไม่เลิกแน่ เผลอๆอาจจะเอาเรื่องนี้ไปป่าวประกาศให้เพื่อนทั้งห้องรู้ ถึงตอนนั้นฉันคงอายแทบแทรกแผ่นดินหนี"

สวี่มู่เหยียนเอามือประคองใบหน้าสวยหวาน บ่นกระปอดกระแปด

"เอ่อ... ก็จริงแฮะ" เหวินจิงพยักหน้าเห็นด้วย

จังหวะนั้นเอง หวังฮ่าวหรานเดินกลับเข้ามาในห้องเรียน แล้วบังเอิญเดินผ่านโต๊ะของสองสาวพอดี

"คุยอะไรกันอยู่เหรอ?" หวังฮ่าวหรานถามไปตามมารยาท

"เปล่า! ไม่มีอะไร!" สวี่มู่เหยียนรีบปฏิเสธ ส่ายหน้าเป็นกลองป๋องแป๋ง

"มีเรื่องปิดบังกันชัดๆ ไหนเล่าให้ฟังหน่อยสิ?" หวังฮ่าวหรานแกล้งแหย่ ทั้งที่พอจะเดาออกลางๆแล้ว

"เหยียนเหยียนไปท้าพนันกับฉู่ไป๋น่ะสิ ถ้าแพ้ต้องยอมเป็นแฟนเขา"

เมื่อหวานใจถาม มีหรือที่เหวินจิงจะปิดบัง เธอตอบฉอดๆทันควัน

"จิงจิง! เธอนี่นะ... เรื่องนี้รู้กันแค่เราสองคนไม่ใช่หรือไง ทำไมเอาไปบอกคนอื่นดื้อๆแบบนี้ล่ะ!" สวี่มู่เหยียนหน้าแดงด้วยความอายปนโมโห

"ขอโทษทีนะ เหยียนเหยียน"

ปากบอกขอโทษ แต่ในใจเหวินจิงกลับแอบค้าน

ฉันไม่ได้เป็นคนพูดสักหน่อย ก็เมื่อคืนเธอโทรมาบ่นเอง แล้วหวังฮ่าวหรานบังเอิญได้ยินต่างหาก จะมาโทษฉันได้ไง!

แต่เนื่องจากเรื่องนี้เป็นความลับ เหวินจิงจึงต้องรูดซิปปากเงียบไว้

"เฮ้อ... ช่างเถอะ รู้ก็รู้ไป" สวี่มู่เหยียนไม่ได้ถือสาอะไรจริงจัง แต่ก็หันไปกำชับหวังฮ่าวหราน

"เรื่องนี้ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ เหยียบให้มิดเลย"

"ฉันไม่ใช่คนปากโป้ง วางใจได้เลย" หวังฮ่าวหรานรับปาก

"ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉู่ไป๋ก็แค่ไฟไหม้ฟาง เด็กเรียนแย่อย่างนั้นอยู่ดีๆจะกลายมาเป็นหัวกะทิได้ยังไง" เหวินจิงปลอบใจเพื่อนรัก

"อื้ม! ก็จริง!" สวี่มู่เหยียนพยักหน้าหงึกหงัก เรียกความมั่นใจกลับคืนมา

"ถ้าสอบตามปกติมันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วล่ะ... แต่ถ้าเขา... โกงข้อสอบล่ะ?" หวังฮ่าวหรานพูดแทรกขึ้นมาลอยๆ

"เอ๊ะ... คง... คงไม่มั้ง?" สวี่มู่เหยียนที่เพิ่งจะโล่งใจ กลับมาใจเต้นตุ้มๆต่อมๆอีกครั้ง

"ฉันเดาว่าเรื่องนี้ฉู่ไป๋วางแผนไว้หมดแล้ว เขาตั้งใจขุดหลุมล่อให้เธอตกลง เพราะเขามั่นใจว่าจะโกงข้อสอบเพื่ออัปคะแนนตัวเองได้แน่ๆ" หวังฮ่าวหรานเริ่มชักจูงความคิดของสวี่มู่เหยียน

"ลองนึกย้อนดูดีๆสิ ตอนที่เขาท้าเธอ น้ำเสียงเขามั่นใจมากเลยใช่ไหม?"

"จริงด้วย... ตอนนั้นเขาดูมั่นใจมากจริงๆ!" ยิ่งคิดสวี่มู่เหยียนก็ยิ่งขนลุก

"นั่นปะไร ขนาดเด็กเรียนเก่งๆยังไม่มีใครกล้าการันตีเลยว่าจะสอบได้ที่เท่าไหร่ แต่นี่เขาเป็นเด็กเรียนแย่แท้ๆ ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน?" หวังฮ่าวหรานย้อนถาม

"ใช่เลย ฉันน่าจะฉุกคิดได้ตั้งนานแล้ว!"

ฟังจบ สวี่มู่เหยียนก็ปักใจเชื่อทันทีว่าฉู่ไป๋คิดจะโกงข้อสอบแน่นอน

ทว่า... เธอก็ยังแอบหวังลึกๆว่ามันอาจจะไม่ใช่อย่างนั้น

"แต่โกงข้อสอบมันไม่ง่ายขนาดนั้นมั้ง? แค่จดโพยเข้าไป ไม่น่าจะทำคะแนนพุ่งกระฉูดได้ขนาดนั้นหรอก"

"คำว่าโกงของเธอหมายถึงแค่จดโพยเหรอ? เขาอาจจะซื้อเฉลยข้อสอบ หรือไม่ก็ยัดเงินติดสินบนอาจารย์คุมสอบก็ได้นี่?" หวังฮ่าวหรานใส่ไฟต่อ

"หา... ทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ..." สวี่มู่เหยียนตาโตด้วยความตกใจ

ในฐานะเด็กเรียนดี เธอไม่เคยคิดเรื่องทุจริตอยู่ในหัว เลยตามเล่ห์เหลี่ยมพวกนี้ไม่ทัน

หวังฮ่าวหรานเห็นสวี่มู่เหยียนเริ่มวิตกกังวลได้ที่ ก็แสร้งทำเป็นไม่ยี่หระแล้วพูดว่า

"จริงๆมันก็แค่ข้อสันนิษฐานของฉันน่ะนะ บางทีเขาอาจจะไม่ได้คิดแบบนั้นก็ได้... ฉันมีธุระ ขอตัวก่อนนะ"

พูดจบ หวังฮ่าวหรานก็หันหลังเตรียมเดินหนี

"เดี๋ยว!"

สวี่มู่เหยียนร้อนรนจนเผลอคว้ามือหวังฮ่าวหรานไว้

หวังฮ่าวหรานหยุดเดิน หันกลับมามองหน้าเธอ

สวี่มู่เหยียนหน้าแดงก่ำ รีบปล่อยมือทันที ก่อนจะพูดเสียงอ่อย

"นาย... ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?"

"เอ่อ..." หวังฮ่าวหรานแกล้งทำท่าลำบากใจ

"นะ... ขอร้องล่ะ นะๆๆ" สวี่มู่เหยียนงัดลูกอ้อนที่ไม่เคยใช้มาก่อนออกมาใช้

"งั้น... ฉันจะลองดูแล้วกัน" หวังฮ่าวหรานรับปากอย่าง "จำใจ"

"ขอบคุณมากนะ! ไว้ฉันจะเลี้ยงชานมไข่มุกเป็นการตอบแทน!" สวี่มู่เหยียนจ้องมองหวังฮ่าวหรานตาแป๋ว พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้

[ติ๊ง! นางเอก 'สวี่มู่เหยียน' เพิ่มค่าความประทับใจต่อโฮสต์ +10, ค่าความประทับใจรวมปัจจุบันอยู่ที่ 40 (สนิทสนมมาก)]

[ติ๊ง! ส่งผลกระทบต่อเส้นเรื่องเดิม ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม]

‘ได้ค่าความประทับใจมาฟรีๆด้วย?’

หวังฮ่าวหรานแอบยิ้มกริ่มในใจเมื่อได้รับแจ้งเตือนจากระบบ

เดิมทีการขัดขวางฉู่ไป๋ไม่ให้โกงข้อสอบก็เป็นสิ่งที่เขาต้องทำอยู่แล้ว

ส่วนการช่วยสวี่มู่เหยียนถือเป็นผลพลอยได้

ไม่นึกเลยว่าจะได้โบนัสเป็นค่าความประทับใจแถมมาด้วย แบบนี้เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวชัดๆ

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว

นักเรียนชั้น ม.6 ทุกคนถูกคละรายชื่อและจัดสรรห้องสอบและที่นั่งสอบใหม่โดยการสุ่ม

ช่วงบ่ายวันศุกร์ นักเรียนได้รับหมายเลขห้องสอบและบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบ เพื่อไปสำรวจห้องสอบล่วงหน้า

ห้องสอบเหล่านี้เดิมทีเป็นห้องเรียนของรุ่นน้อง แต่ตอนนี้ถูกเคลียร์พื้นที่เพื่อใช้เป็นสนามสอบชั่วคราว

ที่หน้าประตูห้องสอบแต่ละห้อง มีตารางสอบและรายชื่ออาจารย์ผู้คุมสอบติดประกาศไว้อย่างชัดเจน

เหล่านักเรียนชั้น ม.6 ทยอยเดินเข้าห้องสอบอย่างเป็นระเบียบ เพื่อหาที่นั่งที่มีชื่อและรหัสนักเรียนของตัวเองติดอยู่

อาจารย์คุมสอบเริ่มแจกข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษเพื่อทดสอบระบบเสียง

ไม่นานเสียงบททดสอบการฟังภาษาอังกฤษก็ดังออกจากลำโพงในห้อง

ที่นั่งของฉู่ไป๋อยู่ที่โต๊ะสุดท้ายของห้องสอบห้องสุดท้าย

สำหรับฉู่ไป๋แล้ว ทำเลนี้ถือเป็น "ฮวงจุ้ยทองคำ" ชัดๆ

เมื่อเปิดใช้งานตาทิพย์ เขาสามารถมองทะลุกำแพงไปเห็นคำตอบบนกระดาษคำตอบของนักเรียนคนอื่นๆได้เกือบ 150 คน!

แน่นอนว่าตอนนี้เป็นแค่การทดสอบระบบเสียง ฉู่ไป๋ยังไม่คิดจะลอกใคร

สิ่งที่เขาทำตอนนี้ คือการสแกนหาพิกัดของ 'เด็กหัวกะทิ'

เรื่องนี้ง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วยสำหรับฉู่ไป๋

เพราะพวกเด็กเรียนเก่งระดับท็อปของโรงเรียน มักจะถูกเรียกไปรับรางวัลหน้าเสาธงบ่อยๆ หน้าตาจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี

แค่กวาดตามองแป๊บเดียว ฉู่ไป๋ก็เจอเป้าหมายระดับท็อปสิบของชั้นปีถึง 3 คน และหนึ่งในนั้นยังเป็นขาประจำที่ครองอันดับ 1-3 มาตลอดอีกด้วย

อย่าได้ดูแคลนเด็กท็อปสิบของโรงเรียนมัธยมสุ่ยเจ๋อเชียว

อันดับคะแนนของที่นี่มีความศักดิ์สิทธิ์มาก จากสถิติที่ผ่านมา ใครที่ติดท็อปสิบของโรงเรียน แทบจะการันตีที่นั่งในมหาวิทยาลัยระดับประเทศได้เลย

ขนาดสวี่มู่เหยียนกับหวังฮ่าวหราน คะแนนยังเกาะกลุ่มอยู่แค่ท็อปสิบของโรงเรียนแบบเฉียดฉิวเท่านั้น

ขอแค่ลอกคำตอบจากสามเทพนี้ได้ ฉู่ไป๋มั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์ว่าอันดับท็อปสิบของห้องเรียนหนีไม่พ้นมือเขาแน่

เตรียมตัวมาเป็นแฟนพี่ได้เลย น้องสวี่มู่เหยียน!

"ฮ่าๆๆ..."

ฉู่ไป๋ตื่นเต้นจนตัวสั่น อยากจะเร่งเวลาให้ถึงวันประกาศผลสอบเร็วๆ

"นักเรียนคนนั้นน่ะ! ไม่ตั้งใจฟังเทป มัวแต่มองซ้ายมองขวาแล้วยิ้มอะไรอยู่คนเดียว?!"

อาการลิงโลดจนออกนอกหน้าของฉู่ไป๋ ดันไปเตะตาอาจารย์คุมสอบเข้าอย่างจัง

*****