บทที่ 11 ปัญหาหนักอกของหนุ่มฮอต

ณ ช่องแลกชิป

ฉู่ไป๋ยืนหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น เขาเพิ่งนับชิปในมือและพบว่าตัวเองทำกำไรไปถึง 35,000 หยวน

เท่านี้ปัญหาร้อนใจเรื่องค่ารักษาพยาบาลก็ถูกปัดเป่า แถมยังมีเงินเหลือไว้ใช้เล่นอีกตั้งหลายพัน

ใจจริงเขาอยากจะกอบโกยให้มากกว่านี้ แต่ด้วยนิสัยระแวดระวัง เขาจึงเลือกที่จะพอแค่นี้ก่อน กลัวว่าถ้าโลภมากเดี๋ยวลาภจะหาย หรือที่แย่กว่านั้นคือไปสะดุดตาใครเข้า

ถึงแม้จะหยุดเล่นในวันนี้ แต่รสชาติหอมหวานของชัยชนะครั้งแรกก็ทำให้เขาติดใจ

เขาเริ่มวางแผนในใจแล้วว่าจะตระเวน 'ไถเงิน' จากบ่อนอื่นๆต่อไป

มี 'ตาทิพย์' อยู่กับตัว บ่อนคาสิโนก็เหมือนตู้เอทีเอ็มส่วนตัวดีๆนี่เอง

หนทางสู่ความร่ำรวย... มันช่างง่ายดายเหลือเกิน

"ฉันพอแล้ว แลกเป็นเงินสดให้หมดเลย"

ฉู่ไป๋ยื่นชิปกองโตให้พนักงานสาว

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้นับ ชายฉกรรจ์หน้าตาถมึงทึงเจ็ดแปดคนก็กรูกันเข้ามาล้อมกรอบเขาไว้

'ซางคุน' หรือไอ้หน้าบาก เดินแหวกวงล้อมเข้ามาด้วยสีหน้าอำมหิต

"ไอ้หนู... กล้ามาโกงในถิ่นข้า 'ซางคุน' คนนี้ เบื่อโลกแล้วใช่ไหม?"

"โกงอะไร?! มีหลักฐานไหม? อย่ามากล่าวหากันมั่วๆนะ!" ฉู่ไป๋ใจเต้นรัวด้วยความร้อนรน แต่ก็พยายามทำใจดีสู้เสือ เถียงกลับเสียงแข็ง

เขามั่นใจว่าถึงจะใช้พลังพิเศษ แต่ไม่มีทางที่ใครจะจับได้คาหนังคาเขาแน่

"คำถามนั้นข้าต้องเป็นคนถามเอ็งต่างหาก" ซางคุนจ้องหน้าฉู่ไป๋เขม็ง ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้อง

"จับมันมัดไว้ก่อน!"

"ไปตายซะ!"

ฉู่ไป๋ไม่ใช่ไก่อ่อน เขาเป็นพวกกัดไม่ปล่อย พลังต่อสู้ก็ไม่ธรรมดา

พอเห็นท่าไม่ดีเขาก็ชิงลงมือก่อนด้วยลูกถีบมหาประลัย เสยเข้าที่ 'กล่องดวงใจ' ของซางคุนเต็มแรง

ซางคุนร้องเสียงหลง ล้มลงไปนอนกุมเป้าด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส

ลูกสมุนคนอื่นตกใจตาตั้ง รีบเข้าไปพยุงลูกพี่

ฉวยจังหวะชุลมุน ฉู่ไป๋ปล่อยหมัดฮุกซ้ายขวาสอยลูกกระจ๊อกที่ขวางทางร่วงไปสองคน แล้ววิ่งแน่บหนีออกจากบ่อนไปทันที

"ลูกพี่! เป็นไงบ้างครับลูกพี่!"

เหล่าสมุนรุมล้อมซางคุนที่หน้าเขียวคล้ำ

ซางคุนกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บแค้น ไม่นึกว่าไอ้เด็กเมื่อวานซืนจะเล่นสกปรกขนาดนี้

"ตามไป! รีบไปลากคอมันกลับมาให้ได้!"

ซางคุนตะโกนสั่งเสียงสั่นด้วยความโกรธ

เดิมทีแค่ข้อหาโกง เขาตั้งใจจะตัดมือมันทิ้งข้างเดียว

แต่ตอนนี้... โดนเล่นงานจุดยุทธศาสตร์แบบนี้

เขาจะแถมตัดขามันอีกข้างให้ด้วย!

มุมหนึ่งของถนนด้านนอก

หวังฮ่าวหรานนั่งจิบเครื่องดื่มเย็นๆอยู่ในรถโรลส์รอยซ์ มองเห็นฉากไล่ล่าอย่างชัดเจน

ฉู่ไป๋วิ่งหนีหัวซุกหัวซุนออกมาจากบ่อน สภาพดูไม่จืด

ตามหลังมาด้วยแก๊งอันธพาลถืออาวุธครบมือ วิ่งไล่กวดกันอย่างดุเดือด

ทั้งสองฝ่ายวิ่งหายลับไปในซอยลึก

ประมาณห้านาทีต่อมา แก๊งอันธพาลเจ็ดแปดคนนั้นก็เดินคอตกกลับมามือเปล่า

ชัดเจน... ฉู่ไป๋หนีรอดไปได้

หวังฮ่าวหรานไม่ได้แปลกใจกับผลลัพธ์นี้

ถึงออร่าตัวเอกจะลดลงไปบ้าง แต่ก็ยังขึ้นชื่อว่าเป็น 'พระเอก'

จะให้โดนตัวประกอบไก่กาจับได้ง่ายๆก็เสียชื่อแย่

[ติ๊ง! โฮสต์ขัดขวางการหาเงินก้อนแรกของพระเอก 'ฉู่ไป๋' ได้สำเร็จ... ออร่าตัวเอก -20, ออร่าตัวร้ายของโฮสต์ +20 และได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม]

ลงทุนไปห้าแสนกับเวลาอีกครึ่งวัน ถือว่าคุ้มค่าเหนื่อย

หวังฮ่าวหรานเปิดดูสเตตัสด้วยความพอใจ

【โฮสต์: หวังฮ่าวหราน】

【พลังต่อสู้: 89】

【เสน่ห์: 268】

【ออร่าตัวร้าย: 169】

【แต้มวายร้าย: 500】

【สกิล: ไม่มี】

มี 500 แต้มพอดี หมุนกาชาได้หนึ่งรอบ

แต่หวังฮ่าวหรานยั้งใจไว้ก่อน

ถ้าหมุนหมดแล้วเกิดไปเจอนางเอกคนใหม่หรือตัวละครสำคัญเข้า จะไม่มีแต้มไว้ส่องข้อมูล

เก็บแต้มตุนไว้อีกหน่อยดีกว่า

ตลอดช่วงวันหยุดที่เหลือ หวังฮ่าวหรานคอยเกาะติดสถานการณ์ของฉู่ไป๋ตลอด

หลังจากหนีตายจากบ่อนซางคุน ข่าวเรื่อง 'เด็กนรกโกงบ่อน' ก็แพร่กระจายไปทั่ววงการบ่อนใต้ดินในเมืองชิงหลิง

ทำให้ฉู่ไป๋ไม่กล้าเสี่ยงไปหาเรื่องใส่ตัวที่บ่อนไหนอีก

วันจันทร์... เปิดเรียนตามปกติ

หวังฮ่าวหรานเดินผิวปากเข้าห้องเรียนอย่างอารมณ์ดี

พอเปิดโต๊ะเรียน ก็ต้องผงะกับกองทัพจดหมายที่อัดแน่นอยู่เต็มลิ้นชัก

เขาหยิบขึ้นมาแกะอ่านสุ่มๆดู...

ทั้งหมดคือจดหมายรักสารภาพความในใจจากสาวๆในโรงเรียน

เฮ้อ... นี่สินะความลำบากใจของคนหล่อ

จดหมายแต่ละฉบับบรรจงเขียนด้วยถ้อยคำหวานซึ้ง พรรณนาความรักที่มีต่อเขาอย่างสุดซึ้ง

อ่านเพลินๆก็สนุกดี แต่หวังฮ่าวหรานจำชื่อใครไม่ได้เลยสักคน

สะดุดตาอยู่ฉบับเดียว... จดหมายที่ไม่มีชื่อผู้ส่ง

ลายมือคุ้นตามาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจะสืบหาเจ้าของ ลายมือสวยๆแบบนี้คงเป็นเด็กเรียนสักคนแหละมั้ง

คิดได้ดังนั้นเขาก็โยนจดหมายทั้งหมดกลับลงลิ้นชักไป

อีกด้านหนึ่งของห้อง

ฉู่ไป๋มาโรงเรียนด้วยใบหน้าที่หมองคล้ำยิ่งกว่าก้นหม้อ ใครดูก็รู้ว่ากำลังเครียดหนัก

เฉินจื่อสือลากเพื่อนรักไปคุยที่มุมห้อง

"เป็นไงบ้างเพื่อน? หยุดสองวันไปถล่มบ่อนมาได้กี่ตังค์?"

"ตอนแรกได้มาสามหมื่นกว่า... แต่เกิดเรื่องนิดหน่อย... เงินหายเกลี้ยงเลย" ฉู่ไป๋ตอบเสียงอ่อย

"เฮ้ย! ไหนคุยโม้ว่าชนะชัวร์ไงวะ?! แล้วเงินพันนึงของฉันล่ะ? สิ้นเดือนนี้ฉันต้องซื้อของขวัญให้เหวินจิงนะเว้ย!" เฉินจื่อสือเริ่มเสียงดัง

"ใจเย็นน่า... ยังพอมีเวลา เดี๋ยวฉันหาทางคืนให้ทันแน่ๆ" ฉู่ไป๋พยายามปลอบ

"ให้มันจริงเถอะ!" เฉินจื่อสือหน้าบึ้งตึง

มิตรภาพลูกผู้ชาย บางทีก็เปราะบางอย่างไม่น่าเชื่อ โดยเฉพาะเมื่อมีเรื่องเงินและผู้หญิงเข้ามาเกี่ยวข้อง

เฉินจื่อสืออุตส่าห์อดข้าวอดน้ำเก็บเงินมาตั้งครึ่งปีเพื่อซื้อของขวัญให้สาวในดวงใจ

ถ้าแผนพังเพราะฉู่ไป๋... คงมีแตกหักกันบ้างล่ะ

"ลูกพี่ครับ เมื่อกี้ฉู่ไป๋กับเฉินจื่อสือเกือบจะมีเรื่องกัน"

สายสืบ (เพื่อนร่วมห้อง) วิ่งมารายงานหวังฮ่าวหรานทันทีที่มีความเคลื่อนไหว

"พวกมันคุยอะไรกัน?"

สายสืบเล่ารายละเอียดบทสนทนาให้ฟังอย่างครบถ้วน

"เงินทุน 1,200 ของฉู่ไป๋ เป็นเงินยืมเฉินจื่อสือมาตั้งพันนึงเลยเหรอ? สนิทกันใช้ได้นี่หว่า"

"แบบนี้... เฉินจื่อสือน่าจะเป็นตัวประกอบสำคัญฝั่งพระเอกสินะ"

หวังฮ่าวหรานวิเคราะห์ตามสูตรสำเร็จนิยาย

พระเอกส่วนใหญ่มักจะมีเพื่อนซี้เป็น 'เจ้าอ้วนผู้ภักดี' เสมอ

และเฉินจื่อสือก็ตรงสเปกเป๊ะ

"ระบบ เช็คประวัติเฉินจื่อสือหน่อย"

[ใช้ 100 แต้มวายร้าย ยืนยัน?]

"จัดไป"

【ตัวละครสมทบสำคัญ: เฉินจื่อสือ (ฝั่งพระเอก)】

【พลังต่อสู้: 69】

【เสน่ห์: 57】

【ออร่าตัวประกอบ: ไม่มี】

【สกิล: ไม่มี】

"ชัดเจน" หวังฮ่าวหรานยิ้มกริ่ม "ระบบ ถ้าฉันทำให้สองคนนี้แตกคอกัน จะได้แต้มไหม?"

[การกระทำดังกล่าวส่งผลต่อเนื้อเรื่อง ได้รับแต้มวายร้ายและแต้มออร่าเป็นรางวัล]

"เยี่ยม!"

หวังฮ่าวหรานเริ่มวางแผนชั่วร้ายในหัวทันที

จุดแตกหักของสองคนนี้อยู่ที่ 'เหวินจิง'

งั้นก็ต้องเล่นงานที่จุดอ่อนนี้แหละ

เหวินจิง...

พอนึกถึงชื่อนี้ หวังฮ่าวหรานก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เขาหยิบจดหมายรักฉบับที่ไม่มีชื่อผู้ส่งขึ้นมาดูอีกครั้ง... รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

มิน่าล่ะทำไมลายมือคุ้นๆ

นี่มันลายมือของเหวินจิงชัดๆ!

เขาจำได้เพราะเคยเห็นกระดาษโน้ตที่เธอแปะไว้เตือนความจำบนโต๊ะตอนสลับที่นั่งกัน

"แอบชอบฉันงั้นเหรอ?"

"หึหึ... แบบนี้ก็เข้าทางสิ"

*****