26 ติดอาวุธเต็มพิกัด

ปืนกระบอกนั้นเขาก็เคยทดลองใช้ในต่างโลกแล้ว

อานุภาพไม่ถือว่าน้อย แต่ก็เหมือนปืนพกในโลกนี้ ความแม่นยำและอานุภาพก็ดีในระยะยิงห้าสิบเมตร

แต่เมื่อเกินห้าสิบเมตร ลูกปืนก็ไม่รู้ว่าจะบินไปที่ไหนแล้ว

และถ้าเจอเสือในป่า อานุภาพสังหารของสัตว์ร้ายชนิดนี้ไม่เป็นที่น่าสงสัยเลย

ระยะห้าสิบเมตรสำหรับสัตว์ร้ายแบบนี้ ก็ใช้เวลาแค่สองถึงสามวินาทีเท่านั้น

และการกระโดดพุ่งเข้าใส่กลางอากาศ การกัดคอ และกรงเล็บตะขอที่แหลมคม เป็นท่าไม้ตายหลัก ๆ ของมัน

ดังนั้นการรับมือกับสัตว์ร้ายแบบนี้ แน่นอนว่าควรจะสังหารจากระยะไกลจะดีที่สุด

เมื่อมีเสือชีตาห์ 58 กระบอกนี้ ความมั่นใจของเขาก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

"แถมแผ่นธนูให้คุณหนึ่งคู่ พร้อมด้วยชุดสายธนูหนึ่งชุด ลูกธนู 8008 สามสิบลูก รวมทั้งหมดแปดพันหยวน!"

ราคาที่เฉินซงเสนอนั้นไม่ต่ำเลย แต่หยางอีหน่วนกลับยิ้มแหะ ๆ

"ลูกธนู 8000 อีกสามสิบลูก พร้อมด้วยลูกเหล็กสองร้อยลูก"

"อืม..."

เฉินซงดูลังเลเล็กน้อย แต่ในเวลานี้หยางอีหน่วนก็พูดขึ้นอีก

"ชุดแบบนี้ ผมขอสองชุด ราคาหมื่นห้า!"

เฉินซงเบิกตากว้าง โอ้โห เจ้าหมอนี่ นายจะเอาไปทำอะไรกันแน่เนี่ย?

“วางใจเถอะ พี่เฉิน ไม่ได้ทำเรื่องผิดกฎหมายแน่นอน ไม่ต้องกลัวจะเดือดร้อนถึงพี่!”

แม้ว่าจะสงสัยในคำพูดของหยางอีหน่วนเป็นอย่างมาก แต่เมื่อพิจารณาถึงกำไรในนั้น เฉินซงก็กลืนน้ำลายลงคอ ลังเลอยู่นาน

สุดท้ายก็พยักหน้า: "ตกลง!"

อย่างไรเสีย หน้าไม้นี้เขาก็ได้มาจากโรงงานผ่านช่องทางพิเศษ เดิมทีโรงงานทำสิ่งนี้เพื่อส่งออกไปยังยุโรปโดยเฉพาะ

แต่ในช่วงหนึ่งปีกว่าๆ ที่ผ่านมา เนื่องจากสถานการณ์โรคระบาด หน้าไม้ชนิดนี้ก็ค้างอยู่ในโรงงานไม่น้อย

ดังนั้นราคาที่พวกเขาได้รับมาจึงค่อนข้างถูกมาก

หนึ่งหมื่นห้าก็รับประกันว่าเขามีกำไรสามเท่าแล้ว เขาจะไม่ตกลงได้อย่างไร

“อีกอย่างพี่เฉิน ผมได้ยินมาว่าพี่มีเสื้อเกราะกันแทงด้วยใช่ไหม?”

“หืม? นายต้องการสิ่งนี้ไปทำอะไร?”

เฉินซงตะลึงอีกครั้ง ส่วนหยางอีหน่วนก็ยิ้มแหะ ๆ

“บอกตามตรงว่า อีกสักพักผมตั้งใจจะไปล่าสัตว์ที่รัสเซีย พี่ก็รู้ว่าที่นั่นมีทั้งเสือและหมีสีน้ำตาลอะไรพวกนี้”

“ถ้าไม่มีชุดเกราะป้องกันตัวบ้าง ก็ไม่มั่นใจเลย!”

คำพูดของหยางอีหน่วนนั้นครึ่งจริงครึ่งเท็จ การไปล่าสัตว์ในป่านั้นเป็นเรื่องจริง แต่การไปรัสเซียนั้นเป็นเรื่องโกหก

ส่วนเฉินซงก็เชื่อคำพูดของเขาหนึ่งส่วน และไม่เชื่อเก้าส่วน

ถือซะว่าหมอนี่กำลังพูดจาเหลวไหล แต่ปัญหาคือสิ่งที่หยางอีหน่วนต้องการนั้น เขามีอยู่ในมือจริง ๆ

“เอาล่ะ ตัวนี้เป็นไง? ถ้านายต้องการ ก็หนึ่งพันแปด!”

พูดจบเขาก็หยิบเสื้อกั๊กกันแทงเลียนแบบตำรวจออกมาจากกล่องกระดาษในโกดัง ของสิ่งนี้ทำขึ้นมาสำหรับพวกที่ทำงานผิดกฎหมายโดยเฉพาะ

ยุคสมัยก้าวหน้าไปด้วยกัน ตอนนี้การทำธุรกิจผิดกฎหมายก็ต้องใช้เทคโนโลยีสูง อุปกรณ์ในมือได้รับการอัปเกรดแล้ว อุปกรณ์ป้องกันก็ต้องอัปเกรดตามไปด้วย

แต่ของเก่า ๆ แบบนี้ หยางอีหน่วนไม่แม้แต่จะมอง และโยนไปข้าง ๆ ทันที

“เอาตัวที่ดีที่สุดมาให้ผม เหมือนตัวที่บอสหลี่เอาไปครั้งที่แล้ว ของเก่า ๆ แบบนี้อย่าเอามาหลอกผมเลย”

ครั้งที่แล้วที่เขามาส่งอาหารเดลิเวอรี่ ที่บังเอิญเจอคือการทำธุรกรรมระหว่างบอสหลี่ซึ่งเป็นนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในท้องถิ่นกับเฉินซง

และในสินค้าที่พวกเขาทำการซื้อขายนั้น ก็มีชุดป้องกันที่เฉินซงช่วยบอสหลี่หามาจากบริษัท Vestguard ของอังกฤษอยู่ด้วย

เสื้อเกราะป้องกันเลียนแบบตำรวจที่เขาเพิ่งโยนทิ้งไปนั้น ผลิตจากหยางเฉิง วัสดุที่ใช้คือ PE ที่ห่วยที่สุด

พอเก็บไว้ในกระโปรงหลังรถที่อบอ้าว โดนแดดก็จะสูญเสียความแข็งแรงไป ก็แค่ของใช้แล้วทิ้ง

แต่ที่บริษัท Vestguard ทำนั้นคือเสื้อเกราะกันแทงมาตรฐาน 3A

ใช้เคฟลาร์, เส้นใยอะรามิด และเส้นใยโลหะผสมทอเป็นเกราะอ่อน

เมื่อสวมใส่ไว้ข้างใน จะมองไม่เห็นเลย และไม่ส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวตามปกติแม้แต่น้อย

และยังระบายความชื้นได้ดี ระบายอากาศได้ดี และยังรักษาความอบอุ่นได้ด้วย ฟังก์ชันการทำงานนั้นดีเยี่ยมแน่นอน

ถ้าคุณใส่แผ่นเซรามิกกันกระสุนสองแผ่นไว้ข้างใน ก็สามารถอัปเกรดเป็นเสื้อเกราะกันกระสุนได้ทันที

แน่นอนว่าราคาก็ไม่ถูกเลย

ครั้งที่แล้วเขาจำได้ว่าบอสหลี่คนนั้นใช้เงินไปมากกว่าสองหมื่นหยวนเพื่อซื้อมาเพียงชุดเดียว

แต่หมอนั่นเป็นนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความใจดำในปาโจว เมื่อก่อนก็ทำธุรกิจผิดกฎหมายมาก่อน

มีศัตรูมากมาย ว่ากันว่าช่วงนั้นสายโซ่ทางการเงินของโครงการหลายแห่งของเขามีปัญหา ติดหนี้คนข้างนอกไว้ไม่น้อย

คนในวงการผิดกฎหมายหลายคนต่างก็บอกว่าจะมาหาเขา จะใช้เงินซื้อชิ้นส่วนร่างกายของเขา

ดังนั้นเขาจึงบังเอิญเจอการทำธุรกรรมของหมอนั่นกับเฉินซง

แม้ว่าเขาจะไม่ชอบพฤติกรรมของบอสหลี่คนนั้น แต่สายตาของเขาก็ไม่เลวเลย

ดังนั้นเกราะอ่อน Vestguard ที่เขาเลือก หยางอีหน่วนก็ต้องการ!

เฉินซงในเวลานี้กำลังมองสำรวจหยางอีหน่วนขึ้นลง สายตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่น่าขัน

ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าหมอนี่จะไปทำอะไร แต่จากการที่หมอนี่ซื้ออุปกรณ์ เขาก็รู้สึกได้ว่าหมอนี่จะต้องไปทำเรื่องใหญ่แน่นอน

“น้องชาย ถ้ามีเรื่องอะไร ลองคุยกับพี่ดูก็ได้ อย่าทำอะไรด้วยความหุนหันพลันแล่น ก่อนทำอะไรต้องคิดถึงพ่อแม่ด้วย”

เมื่อฟังคำพูดของเฉินซง หยางอีหน่วนก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก หมอนี่เห็นเขาเป็นอาชญากรที่มีศักยภาพแล้ว

เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าจะอธิบายให้เฉินซงฟังได้อย่างไร ทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่นแล้วส่ายหัว

“พี่เฉิน พี่คิดมากไปแล้ว ผมซื้อของพวกนี้ อย่างแรกก็คือความชอบส่วนตัวล้วน ๆ ผมก็เป็นแฟนพันธุ์แท้คนหนึ่ง”

“เมื่อก่อนไม่มีเงิน ตอนนี้หาเงินได้บ้างแล้ว ก็อยากจะสะสมไว้บ้าง เอาไว้เล่นเองตามปกติ”

“อีกอย่างก็คือ อีกสักพัก ผมตั้งใจจะไปขับรถเที่ยวเองที่ยุโรปจริง ๆ ดังนั้นของพวกนี้ก็เอาไว้ป้องกันตัว”

“พี่วางใจได้ ผมไม่ได้ตั้งใจจะใช้ของพวกนี้ไปทำเรื่องผิดกฎหมายจริง ๆ ถ้าพี่ไม่เชื่อ ผมสาบานด้วยชื่อพ่อผมเลย…”

เมื่อได้ยินหยางอีหน่วนพูดแบบนี้ และมองสีหน้าตอนที่เขาพูด ก็ไม่เหมือนโกหก เฉินซงก็เลยลดความระมัดระวังลง

ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก รีบหันไปค้นหาจากด้านหลัง

ไม่นานก็หาชุดชุดหนึ่งออกมา ข้างบนเป็นเสื้อแขนยาวแบบมีฮู้ด ด้านล่างเป็นกางเกงที่ดูเหมือนลองจอน

“ไอ้หลี่นั่นมันไม่ดี ครั้งที่แล้วมันให้ฉันหาชุดให้มัน”

“ปรากฎว่ามันเอาแค่เสื้อตัวเดียว ตอนนี้สองตัวนี้ก็ค้างอยู่ที่ฉันแล้ว นายว่าใช้ได้ไหม”

และในเวลานี้ดวงตาของหยางอีหน่วนก็เปล่งประกาย นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการหรอกเหรอ!

เมื่อมีเสื้อแขนยาวแบบมีฮู้ดนี้ ก็สามารถป้องกันคอได้ด้วย!

ต้องรู้ว่า ท่าไม้ตายที่เสือถนัดที่สุดคือการล็อกคอ เมื่อมีเสื้อแขนยาวแบบมีฮู้ดนี้แล้ว ฉันจะดูว่าแกจะล็อกคอฉันได้อีกไหม!

เขาลองสวมดู ขนาดพอดี และตามที่เขาคาดไว้ บริเวณคอเสื้อของเสื้อตัวนี้มีการจัดการเป็นพิเศษจริง ๆ

ดีไซน์คอตั้ง ตรงบริเวณคอเสื้อ ข้างในยังมีการเสริมแผ่นบาง ๆ ที่ทอด้วยเส้นใยโลหะผสม

เห็นได้ชัดว่าออกแบบมาเพื่อปกป้องลำคอโดยเฉพาะ ไม่แปลกใจเลยที่ทำเป็นรูปทรงเสื้อแขนยาวแบบมีฮู้ด

เมื่อมีชุดเสื้อผ้าชุดนี้ พร้อมด้วยหน้าไม้สองอันนี้ ครั้งนี้เขาก็ติดอาวุธเต็มพิกัดแล้ว...

“สองชิ้นนี้ ผมเอาทั้งหมด”

“ถ้าอย่างนั้นก็พอดี ราคาเดียวหกหมื่นหยวน! น้องชาย นี่ลดไม่ได้แล้วนะ!”

ของดีไม่ถูกจริง ๆ...