บทที่ 1692 กวาดล้าง

บทที่ 1692 กวาดล้าง

บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ทุกคนต่างนิ่งเงียบ

แต่ชีวิตก็เหมือนกับ... เอ่อ นั่นแหละ ถ้าขัดขืนไม่ได้ก็ต้องทนรับมันไป!

ดังนั้น หลังจากไว้อาลัยกันครู่หนึ่ง เทอร่าก็เริ่มแจกแจงภารกิจ ในถ้ำยังไม่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รู้ว่าในความมืดจะมีตัวอะไรซ่อนอยู่อีกไหม

เกิดเผลอๆ โดนกระโดดงับคอไปอีก คงได้เสียคนเพิ่ม ทีน่าจะเจ็บปวดไหมไม่รู้ แต่เทอร่าเจ็บปวดทุกครั้งที่เสียลูกน้อง พวกนี้ร่วมเป็นร่วมตายกันมาหลายปี บางคนถึง 8 ปี ความผูกพันมันลึกซึ้งเหมือนพี่น้องที่ยอมตายแทนกันได้

"เอาล่ะ ทุกคนตั้งสติให้ดี อย่าเพิ่งวางใจ ขอให้ทุกคนตื่นตัวเหมือนอยู่ในสมรภูมิรบ!" เทอร่าสั่งการเสียงเข้ม

"ภารกิจยังไม่จบ ห้ามประมาทเด็ดขาด!"

ทหารรับจ้างทุกคนเคารพเทอร่ามาก ไม่งั้นเขาคงคุมพวกหัวแข็งนับร้อยไม่อยู่ พวกนี้มันตัวแสบทั้งนั้น ไม่งั้นคงไม่มาเป็นทหารรับจ้างหรอก

เทอร่าสั่งให้ลูกน้องคนหนึ่งรวบรวมศพเพื่อนๆ ไว้ให้ผู้มีพลังพิเศษจัดการ และให้รวบรวมยุทโธปกรณ์จากศพมาแบ่งกัน อย่าให้เหลือทิ้ง

ในถ้ำนี้ไม่มีหน่วยส่งกำลังบำรุง กระสุนและอาวุธทุกชิ้นมีค่า ต้องเก็บมาใช้ให้คุ้ม

สั่งงานเสร็จ เทอร่าก็เรียกวิลเลียมมา

"วิลเลียม นำทีมไปตรวจสอบพื้นที่ข้างหน้า หาพวกที่หลงเหลือ และเน้นตรวจทางเข้าถ้ำถัดไปเป็นพิเศษ"

"ระวังตัวให้มาก สัตว์ประหลาดพวกนี้เร็วมาก เจออะไรผิดปกติยิงก่อนถามทีหลัง"

"รับทราบครับ ผมจะกำชับลูกน้องทุกคน"

วิลเลียมหันไปเรียกลูกทีม เตรียมออกปฏิบัติการ

"เดี๋ยวก่อน!" ทีน่าเดินเข้ามา เธอเพิ่งจัดการเรื่องศพผู้มีพลังพิเศษและปลอบขวัญทุกคนเสร็จ

เธอคิดว่าควรส่งคนไปสำรวจทางเข้าถ้ำถัดไปเหมือนกัน แต่ระยะทางมันไกล ถ้าไม่ไปดูให้แน่ใจ มัวแต่เผาศพอยู่ตรงนี้ เสียเวลาเปล่า แถมถ้ามีตัวอะไรแอบอยู่แล้วบุกมาตอนเผลอ จะซวยกันหมด

"ฉันจะส่งคนไปช่วยสองคน สัตว์ประหลาดพวกนี้เร็วเกินไป คนของคุณอาจรับมือไม่ไหว" ทีน่าเสนอ

ในถ้ำมืดๆ แบบนี้ ทหารรับจ้างพึ่งแต่กล้องมองกลางคืน ถ้าโดนลอบโจมตี อาจตายยกทีมได้

จากประสบการณ์การต่อสู้ ทีน่าเห็นว่าผู้ใช้พลังน้ำแข็งและดินได้เปรียบพวกตัววิ่งเร็ว แค่ใช้พลังชะลอความเร็ว คนอื่นก็รุมยำได้สบาย

ส่งผู้มีพลังพิเศษไปช่วย จะได้ลดความสูญเสีย ตอนนี้คนยิ่งน้อยๆ อยู่ ขืนตายเพิ่มอีก ตอนถึงเป้าหมายสุดท้ายคงไม่เหลือใครให้ใช้แล้ว

"ครับ!" วิลเลียมรับคำสั่ง เลือกลูกทีมสิบกว่าคนไปเดินลาดตระเวน แน่นอนว่าต้องมีเฉินม่อและแจ็คสันด้วย

แจ็คสันแม้จะปากมาก แต่ฝีมือไม่ธรรมดา เป็นหน่วยทะลวงฟันชั้นยอด ยิงแม่น บุกเก่ง ไม่งั้นวิลเลียมไม่เลือกหรอก

อ้อ! แล้วก็ดวงดีด้วย เกาะติดเฉินม่อแจ รอดตายมาได้หลายรอบเพราะเฉินม่อนี่แหละ

ส่วนเฉินม่อ ตอนนี้กลายเป็นสไนเปอร์มือหนึ่งของทีมไปแล้ว วิลเลียมไม่มีทางปล่อยให้คนฝีมือดีขนาดนี้ไปเดินเก็บขยะแน่

โดยเฉพาะผลงานยิงเก็บสองตัวเมื่อกี้ มันยอดเยี่ยมกระเทียมดองจริงๆ

ทีน่าส่งผู้ใช้พลังน้ำแข็งและดินไปช่วยตามสัญญา เผื่อเจอตัวอะไรจะได้สกัดทัน

ส่วนคนที่เหลือก็ช่วยกันเก็บกวาดศพสัตว์ประหลาดไปเผา ศพทหารรับจ้างก็ทำเหมือนเดิม เก็บป้ายชื่อ แล้วเผา

ภารกิจครั้งนี้มีเรื่องน่ากลัวอยู่อย่างหนึ่ง คือทหารรับจ้างที่ลงมาที่นี่ ถ้าไม่ตายก็รอดแบบแทบไร้รอยขีดข่วน มีน้อยมากที่บาดเจ็บสาหัส

พวกที่ตายก็ตายแบบฉับพลัน ไม่มีโอกาสได้ร้องโอดโอย ส่วนพวกที่รอดก็แค่ถลอกปอกเปิก

ไม่ค่อยมีพวกเจ็บหนักปางตายแล้วรอดมาได้ ปกติถ้าเจ็บหนักจนตามไม่ทัน ก็มักจะขอให้เพื่อนยิงทิ้ง หรือไม่ก็ยิงตัวเองตาย เพื่อไม่ให้เป็นภาระ ซึ่งเป็นเรื่องปกติในวงการทหารรับจ้าง

แต่พอเห็นศพเพื่อนเกลื่อนพื้น ทุกคนก็อดหวั่นใจไม่ได้ ที่นี่มันนรกชัดๆ ไม่ใช่ที่ที่คนธรรมดาควรมา

รอบนี้มีศพสัตว์ประหลาดแค่สามร้อยกว่าตัว เผาแป๊บเดียวก็เสร็จ

ศพทหารรับจ้างและผู้มีพลังพิเศษก็เผาไปด้วยกัน ผู้มีพลังพิเศษจัดการให้

รอบนี้ผู้มีพลังพิเศษตายไปหลายคน จำนวนคนลดฮวบ แต่ยังดีที่ใช้ทหารรับจ้างเป็นแนวหน้า ผู้มีพลังพิเศษคอยหนุนหลัง ความสูญเสียเลยไม่มากเท่าที่ควรจะเป็น

นี่เป็นกลยุทธ์ของทีน่า!

แต่จะใช้วิธีนี้บ่อยๆ ไม่ได้ ทหารรับจ้างเริ่มรู้ทันว่าโดนหลอกเป็นโล่มนุษย์ ขืนทำบ่อยๆ พวกมันอาจก่อกบฏได้

โดยเฉพาะในสถานการณ์คับขัน ถ้าพวกมันดื้อแพ่งขึ้นมา ทีมอาจพังพินาศ ทีน่าเลยต้องระวังในการใช้แผนนี้ แต่มันก็ได้ผลจริงๆ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตทหารรับจ้างไป 4 คน ตอนนี้เหลือแค่ 27 คนแล้ว!

ทีมของวิลเลียมค่อยๆ เคลื่อนที่ไปใกล้จุดวางเครื่องดนตรี ทันใดนั้นเงาดำก็พุ่งเข้ามา!

ตอนนี้ทุกคนประหยัดแท่งเรืองแสง ใส่กล้องมองกลางคืนเดินดุ่มๆ กัน

เฉินม่อใส่กล้องมองกลางคืนไว้บังหน้า สายตาปีศาจของเขาเห็นเงาดำนั้นตั้งแต่ไกล

เพื่อไม่ให้คนข้างหลังเดือดร้อน และไม่อยากให้ทหารรับจ้างตายเยอะ เฉินม่อยิงเปรี้ยงเดียว สัตว์ประหลาดร่วงผล็อย! มันเป็นตัวนักดนตรี ตัวเหนียวแต่พลังป้องกันต่ำ เจอเฉินม่อสอยหัวเข้าไปก็นอนนิ่ง

พอสิ้นเสียงปืน ลูกทีมคนอื่นก็รัวกระสุนตามสัญชาตญาณ ยิงมั่วซั่วไปตามเงาที่เห็น

ท่ามกลางเสียงปืน สัตว์ประหลาดอีกหลายตัวก็โผล่มาจากที่ซ่อน!

ไม่นึกว่าพวกมันจะรู้จักซ่อนตัวรอจังหวะ ฉลาดเป็นกรดจริงๆ!

ไม่สิ คนที่บงการพวกมันต่างหากที่ฉลาดและเจ้าเล่ห์ คนสร้างสุสานนี้คงไม่คิดว่าจะมีพวกยอดมนุษย์บุกเข้ามา

ถ้าเป็นคนธรรมดา คงตายตั้งแต่ด่านแรกๆ แล้ว!

ไอ้คนบงการคงรู้ว่าสัตว์ประหลาดพวกนี้สู้พวกยอดมนุษย์ตรงๆ ไม่ได้ เลยต้องใช้ลูกเล่นแบบนี้!

สัตว์ประหลาดที่ซ่อนตัวอยู่พุ่งออกมาโจมตี!

แต่จำนวนไม่เยอะ แค่สิบกว่าตัว เฉินม่อเหมาไปครึ่งนึง ที่เหลือให้ผู้มีพลังพิเศษช่วยจัดการ!

รอบนี้แม้จะราบรื่น แต่ก็ยังเสียทหารรับจ้างไปอีก 1 คน ช่วยไม่ได้จริงๆ สัตว์ประหลาดมันเร็วเกินไป ขนาดเฉินม่อที่ไม่มีสัมผัสจิตยังเกือบพลาด นับประสาอะไรกับคนธรรมดา

ยังดีที่ผู้มีพลังพิเศษสองคนช่วยสกัดความเร็วพวกมันไว้ ทหารรับจ้างเลยรุมยิงตายได้ทัน

หลังจากเคลียร์พื้นที่รอบทางเข้าถ้ำถัดไปจนแน่ใจว่าปลอดภัยแล้ว ก็วิทยุรายงานทีน่า