บทที่ 1691 โจมตีกระโดด

บทที่ 1691 โจมตีกระโดด

มองดูสัตว์ประหลาดที่พุ่งเข้ามา เฉินม่อรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ เหมือนพวกมันจะมีลูกเล่นซ่อนอยู่

"ไม่ชอบมาพากล!" เขาพึมพำในใจ

แต่ความสงสัยนี้ไม่มีหลักฐาน เขาจึงไม่ได้พูดอะไรออกมา

ทันใดนั้น ทีน่าปล่อย 'พายุจิต' (Mental Storm) ใส่ฝูงสัตว์ประหลาดที่เข้ามาใกล้ กวาดล้างพวกที่เหลือจนเกลี้ยง!

ยามและเฟยชาร์ลีเพิ่งใช้ท่าใหญ่ไป ต้องรอคูลดาวน์ ทีน่าจึงต้องรับช่วงต่อ แต่เธอคาดไม่ถึงว่า แม้จะกำจัดพวกข้างหน้าไปแล้ว แต่ยังมีสัตว์ประหลาดอีกหลายตัวแฝงตัวอยู่หลังซากเพื่อน รอจังหวะอยู่นอกระยะพายุจิต!

พอกำแพงเนื้อข้างหน้าหายไป พวกมันก็โผล่พรวดออกมา!

"แย่แล้ว!" ทีน่าหน้าซีด สัตว์ประหลาดพวกนี้รอจังหวะที่เธอคูลดาวน์ แล้วบุกประชิดตัว!

ความเร็วของพวกมันสูงมาก ทีน่าถอยไม่ทันแน่

"หัวหน้า ระวัง!" ยามและเฟยชาร์ลีตะโกนลั่น พร้อมปล่อยพลังโจมตีใส่พวกที่หลุดรอดมา!

แต่ไม่มีใครคาดคิด จู่ๆ สัตว์ประหลาดพวกนั้นก็กระโดดลอยตัวขึ้นฟ้า!

พลังโจมตีของยามและเฟยชาร์ลีพุ่งลอดใต้เท้าพวกมันไป พลาดเป้าอย่างจัง!

ตลอดมาในถ้ำนี้ ไม่ว่าจะนางรำ นักดนตรี หรือนักร้อง ทุกตัวล้วนคลานสี่ขาโจมตี แม้จะไต่ผนังหรือเพดานได้ แต่ไม่เคยมีตัวไหนกระโดดโจมตีกลางอากาศมาก่อน!

นี่เป็นครั้งแรก!

'WHAT F**K?' ทุกคนสบถในใจพร้อมกัน

ยามและเฟยชาร์ลีถึงกับอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าท่าไม้ตายจะโดนหลบได้ง่ายๆ แบบนี้

"ฟรึ่บ!"

"ตูม!"

"ฉึก!"

"อ๊าก~!"

สัตว์ประหลาดกระโจนลงมาจากกลางอากาศ ตะปบผู้มีพลังพิเศษล้มคว่ำ แล้วใช้เล็บแหลมแทงทะลุอก สังหารผู้มีพลังพิเศษไปหลายคนในพริบตา!

"กรรร~!" สัตว์ประหลาดคำรามลั่น เตรียมกระโดดโจมตีต่อ!

"หนามจิตสังหาร!" (Mental Spike) ทีน่าที่ยืนอยู่กลางวง จะใช้พายุจิตก็กลัวโดนพวกเดียวกัน เลยเปลี่ยนมาใช้ท่าโจมตีเดี่ยว ปล่อยหนามพลังจิต 12 เล่ม พุ่งเสียบสมองสัตว์ประหลาดทีละตัว!

สกิลคูลดาวน์เสร็จพอดี ทันเวลาช่วยชีวิต!

"จี๊ด~จี๊ด!"

สัตว์ประหลาดที่โดนหนามจิตเสียบสมอง ชะงักกลางอากาศ ร่วงลงกระแทกพื้น แม้จะไม่ตายคาที่ แต่สมองก็เละเป็นโจ๊ก ดิ้นทุรนทุราย

ตัวหนึ่งร่วงลงมาชนทหารรับจ้างล้มระเนระนาด แล้วในจังหวะดิ้นรน มันตวัดกรงเล็บไปโดนทหารรับจ้างคนหนึ่ง ตัวขาดเป็นท่อนๆ เลือดสาดกระจาย!

"บ้าเอ๊ย! หลบไป!" เทอร่าโกรธจัด ขนาดมันใกล้ตาย ยังลากลูกน้องเขาไปลงนรกด้วยอีกคน!

ทหารรับจ้างยืนกันแน่นขนัด พอฆ่าไปคนนึง กรงเล็บมรณะก็ยังเหวี่ยงไปหาคนข้างๆ ต่อ!

วินาทีชีวิต "ปัง!" กระสุนเจาะเข้าเบ้าตาสัตว์ประหลาด แสงสีน้ำเงินดับวูบ! กรงเล็บที่กำลังจะเจาะอกทหารรับจ้างอีกคน ร่วงตกลงอย่างหมดแรง

"แคว่ก!" เสื้อเกราะของทหารรับจ้างคนนั้นขาดเป็นทางยาว แต่โชคดีที่ไม่เข้าเนื้อ

"ตุบ!" ทหารรับจ้างทรุดลงนั่งกับพื้น หน้าซีดเผือด หอบหายใจถี่รัว ถ้าไม่มีกระสุนนัดนั้น เขาคงได้ไปเฝ้ายมบาลแล้ว

"เยี่ยมมาก! มอนโร!" เทอร่าตะโกนชม ยกนิ้วโป้งให้เฉินม่อ ทหารรับจ้างที่รอดตายก็โบกมือขอบคุณทั้งที่เหงื่อท่วมหน้า หนี้ชีวิตครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก!

ใช่แล้ว กระสุนนัดนั้นมาจากเฉินม่อ!

เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมาก คนอื่นยังตั้งตัวไม่ทัน ทหารรับจ้างคนแรกตายไปแล้ว ถ้าเฉินม่อไม่ยิงซ้ำ สัตว์ประหลาดตัวนั้นคงฆ่าได้อีกอย่างน้อยสองคน

หนามจิตสังหารฆ่าสัตว์ประหลาดไปหลายตัว แต่เพราะพวกมันกระโดดมาไม่พร้อมกัน เลยมีตัวหลุดรอด

"ลุกขึ้น! รีบลุกขึ้น! ยังมีอีก!" เทอร่าตะโกนลั่น เขาอยู่ตรงกลางเห็นภาพรวมชัดเจน เห็นเงาดำอีกตัวโผล่มาจากความมืด

แต่ยังไม่ทันจัดขบวนทัพ สัตว์ประหลาดก็มาถึงแล้ว!

"กรรร~!" สัตว์ประหลาดคำราม วิ่งมาด้วยความเร็วสูง แล้วกระโจนเข้าใส่กลุ่มทหารรับจ้าง!

เห็นมันลอยตัวกลางอากาศ ทหารรับจ้างระดมยิงสวนทันที!

กระสุนแสงพุ่งเป็นสาย เจาะร่างสัตว์ประหลาดพรุนไปหมด แต่มันเป็นพวกนักดนตรี ผิวหนังเหนียวเหมือนยาง กระสุนทำอะไรมันไม่ได้มาก แค่เป็นรอยบุ๋ม

แถมความเร็วของมันทำให้กระสุนส่วนใหญ่พลาดเป้า มีโดนแค่ไม่กี่นัด

เฉินม่อเองก็ยิงไม่ทัน! เขาเพิ่งยิงตัวเมื่อกี้ไป ตัวนี้ก็กระโดดเข้ามาแล้ว

จริงๆ เฉินม่อทำได้ แต่เขาต้องแอ๊บเป็นคนธรรมดา จะโชว์เทพมากไปไม่ได้

ยิ่งตอนนี้ทีน่าและคนอื่นๆ จับตามองเขาอยู่ ตั้งแต่ตอนสู้ช้างศึก ผลงานเขาโดดเด่นเกินหน้าเกินตา โดยเฉพาะทีน่าที่สงสัยว่าเขาอาจเป็นผู้มีพลังจิตแฝงตัวมา

ถ้าเขาแสดงพิรุธ ทีน่าอาจระแวงว่าเขาเป็นสายลับจากองค์กรอื่น มาแย่งชิงภารกิจ

ดังนั้น ต้องเพลาๆ มือลงหน่อย แสดงศักยภาพแค่ระดับทหารรับจ้างฝีมือดีก็พอ

ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นก็เหมือนกัน บางคนคูลดาวน์ไม่เสร็จ บางคนเตรียมตัวไม่ทัน

ทุกคนได้แต่มองมันกระโจนเข้ามาตาปริบๆ

"ฉึก!" ยังไม่ทันถึงพื้น สัตว์ประหลาดตวัดกรงเล็บเฉือนคอทหารรับจ้างคนหนึ่งจนเกือบขาด เลือดพุ่งกระฉูด

มันใช้ร่างทหารรับจ้างเคราะห์ร้ายเป็นฐานส่งตัว ถีบร่างนั้นกระเด็นไปชนเพื่อนล้มคว่ำ แล้วพุ่งไปหาเหยื่อรายต่อไป!

ยามและเฟยชาร์ลีเล็งเป้าแล้ว แต่ไม่กล้ายิง เพราะกลัวโดนพวกเดียวกัน

จังหวะลังเลนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้น!

"ปัง!" เฉินม่อลั่นไก! คนธรรมดาต้องใช้เวลาเล็ง เขาแกล้งทำเป็นใช้เวลาเล็งนิดหน่อย แล้วยิงเจาะกะโหลกสัตว์ประหลาดตายคาที่

แต่มันก็สายไปนิดนึง สัตว์ประหลาดตะปบเหยื่อรายที่สองหัวขาดกระเด็นไปแล้ว!

"ปัง! ปังๆ! ...!"

เห็นเพื่อนตายสยอง ทหารรับจ้างรอบๆ รุมยิงศพสัตว์ประหลาดด้วยความแค้น ระบายอารมณ์ใส่ร่างไร้วิญญาณ!

"อ๊าก! ไอ้สารเลว!" ทหารรับจ้างกดไกปืนไม่ยอมปล่อย เจ็บใจชะมัด! อีกนิดเดียวก็จะช่วยเพื่อนได้แล้วเชียว

พวกเขาไม่โทษเฉินม่อ เพราะดูออกว่าเฉินม่อทำเต็มที่แล้ว ถ้าไม่ได้นัดปิดบัญชีของเฉินม่อ อาจมีคนตายเพิ่มอีก

ทหารรับจ้างพยักหน้าขอบคุณเฉินม่อ แต่ไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศหดหู่เพราะความสูญเสีย

ถึงตอนนี้ ทหารรับจ้างเหลือรอดแค่ 28 คน! จากร้อยกว่าชีวิตตอนเริ่มต้น กลับไปคราวนี้เทอร่าและวิลเลียมโดนสอบสวนหนักแน่

ไม่ใช่แค่เบื้องบนจะว่ายังไง แต่ความรู้สึกผิดต่อลูกน้องที่ตายไป มันหนักหนาสาหัสกว่าเยอะ

ทุกคนเดินมารวมตัวกัน ถอดหมวกไว้อาลัยให้เพื่อนร่วมรบที่จากไป!