บทที่ 1658 บาร์เร็ต

บทที่ 1658 บาร์เร็ต

งวงช้างศึกก็มีเกราะหุ้มเช่นกัน แถมงานประณีตบรรจงเอาเรื่อง เป็นแผ่นเกราะเล็กๆ ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ทำให้งวงช้างยังคงโค้งงอได้อย่างอิสระ

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ที่สำคัญคือส่วนที่โผล่ออกมาให้เห็นมันคือเนื้อแห้งๆ สีดำคล้ำ เหมือนเนื้อแดดเดียวไม่มีผิด แล้วเนื้อแห้งแบบนี้มันขยับโค้งงอได้ยังไงกัน?

ทันทีที่งวงช้างศึกชูขึ้น สีหน้าของทุกคนในที่นั้นก็เปลี่ยนไป

เพราะคลื่นจิตกระแทกของทีน่า กลับไม่สามารถสังหารช้างศึกได้ในคราวเดียว!

ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะสัตว์ประหลาดหรือตัวอะไรก็ตาม เจอพลังจิตของทีน่าเข้าไป ไม่ตายคาที่ก็ต้องชะงักงัน เปิดโอกาสให้คนอื่นรุมกินโต๊ะได้สบาย

แต่คราวนี้ เจ้าช้างศึกแค่เดินเซไปเซมา ไม่ได้หยุดชะงัก แถมยังทำท่าจะพุ่งเข้ามาโจมตีทีน่าต่อ ดูท่าทางแล้วมันกะจะเอางาแหลมๆ นั่นเสียบทีน่าให้ทะลุแน่ๆ

ถึงพลังจิตของทีน่าจะไม่ได้ผลเต็มร้อย แต่ก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยก็ทำให้ช้างศึกเสียศูนย์จนเดินเป๋ไปเป๋มา!

โชคยังดีที่แม้ช้างศึกจะทนทานต่อพลังจิต แต่ทหารบนหลังช้างกลับไม่เป็นเช่นนั้น เจอคลื่นจิตกระแทกเข้าไปทีเดียว ทั้งสี่คนก็สิ้นสภาพ นัยน์ตาเหม่อลอยแล้วร่วงลงมาจากหลังช้างทันที

ตอนนี้ทหารรับจ้างแบ่งกำลังเป็นสองกลุ่ม แยกย้ายกันสอยช้างศึกทั้งสองด้าน ส่วนผู้มีพลังพิเศษก็แบ่งเป็นสองทีม ยืนประกบข้างทหารรับจ้าง สร้างแนวระดมยิงที่หนาแน่น

เนื่องจากทีน่าต้องใช้พลังจิต เธอจึงยืนอยู่ตรงกลางระหว่างทหารรับจ้างทั้งสองกลุ่ม ด้วยเหตุนี้เธอจึงกลายเป็นเป้าสายตาของช้างศึก มันพุ่งตรงเข้ามาหาเธอ โดยต้องฝ่าแนวป้องกันของทหารรับจ้างเข้ามาให้ได้ก่อน

ช้างศึกสูงกว่าสิบเมตร สวมเกราะเต็มยศ พุ่งเข้าใส่ราวกับกำแพงเหล็กเคลื่อนที่ ทหารรับจ้างที่อยู่แนวหน้าถึงกับหน้าถอดสี ทำอะไรไม่ถูก

ถ้าปืนผาหน้าไม้ใช้ได้ผลก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ยิงไปเท่าไหร่ก็เหมือนเอาไม้จิ้มฟันไปสะกิด มันไม่ได้ระคายผิวช้างศึกเลยสักนิด ความกลัวจึงเริ่มก่อตัวขึ้นในใจทุกคน

ในขณะเดียวกัน ช้างศึกอีกตัวที่โผล่ออกมา แม้ทหารบนหลังจะโดนสไนเปอร์สอยร่วงกบาลแยกไปหมดแล้ว แต่มันยังคงคึกคัก เร่งฝีเท้าพุ่งเข้ามาตีคู่กับตัวแรก กลายเป็นกำแพงเหล็กสองชั้นถาโถมเข้าใส่แนวรบของทหารรับจ้าง

"ปัง!" เสียงปืนสไนเปอร์ดังสนั่น กระสุนพุ่งเข้าแสกหน้าช้างศึก แต่ทำได้เพียงแค่ทำให้เกราะตรงหน้าผากยุบลงไปหน่อยเดียว ไม่ทะลุ!

เฉินม่อเห็นแบบนั้นถึงกับเดาะลิ้น!

เพราะปืนที่สไนเปอร์คนนั้นใช้ คือปืนไรเฟิลซุ่มยิงบาร์เร็ต (Barrett) เจ้าปืนกระบอกนี้สามารถเจาะเกราะเหล็กหนา 8 มิลลิเมตรที่ระยะ 500 เมตรได้สบายๆ ถ้าระยะประชิด เหล็กไอบีมก็ยังพรุน ระยะ 1,000 เมตร เจาะกำแพงหนา 600 มิลลิเมตรได้ และถ้าใช้กระสุนเจาะเกราะ ก็เจาะกำแพงหนาถึง 800 มิลลิเมตรได้ นับเป็นหนึ่งในปืนสไนเปอร์ที่ทรงอานุภาพที่สุดในโลก

แต่ปืนระดับเทพขนาดนี้ ยิงใส่หน้าผากช้างศึกกลับทำได้แค่รอยบุบ! ทั้งที่ระยะห่างตอนนี้ไม่ถึง 20 เมตรด้วยซ้ำ!

บ้าเอ๊ย! เกราะช้างพวกนี้ทำจากวัสดุอะไรกันแน่ ทำไมถึงยิงไม่เข้า? เกราะโบราณต่อให้ทำจากเหล็กล้วนๆ ระยะแค่นี้ยังไงก็ต้องทะลุ

แล้วถ้าเกราะมันหนามากจนบาร์เร็ตยิงไม่เข้า มันต้องใช้เหล็กหนาขนาดไหนถึงจะรับแรงปะทะของกระสุนระดับนี้ได้?

ถ้าหนาขนาดนั้น น้ำหนักเหล็กมหาศาลแน่ๆ ช้างใส่เข้าไปคงยืนแทบไม่อยู่ เกราะทั้งตัวอาจหนักหลายตัน เทคโนโลยีโลหะวิทยาโบราณจะทำได้ขนาดนั้นเชียวหรือ?

เฉินม่อเริ่มสงสัยว่าเกราะพวกนี้อาจมีอะไรไม่ชอบมาพากล ไม่อย่างนั้นพลังป้องกันคงไม่เว่อร์วังขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม แม้กระสุนจะเจาะไม่เข้า แต่แรงปะทะก็ทำให้เกราะยุบจนช้างศึกที่กำลังพุ่งมาชะงักกึก ร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ไม่กล้าบุกต่อ

ดูเหมือนเจ้าสัตว์ประหลาดพวกนี้จะยังมีความรู้สึกเจ็บปวดอยู่ ไม่อย่างนั้นคงไม่แสดงอาการแบบนี้ออกมา

"แปรรร๋น!" ช้างศึกร้องลั่น หยุดชะงักลง แต่ตัวข้างๆ กลับไม่สนใจ แซงหน้าพุ่งเข้าใส่แนวรับทหารรับจ้างต่อ พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น เจอสัตว์ยักษ์พุ่งใส่แบบนี้ ทหารรับจ้างเริ่มใจเสีย อยากจะถอยหนีเต็มแก่

รูปขบวนทหารรับจ้างเริ่มรวนเร ช้างศึกอยู่ห่างไปแค่สิบกว่าเมตร ใกล้เกินไปแล้ว!

"เวรเอ๊ย!" แจ็คสันหน้าซีดเผือด เห็นระยะห่างที่กระชั้นชิด เขาหันหลังเตรียมวิ่งไปหากลุ่มผู้มีพลังพิเศษ บางทีไปอยู่ใกล้พวกนั้นอาจจะรอดก็ได้

ทันใดนั้น ทีน่าตะโกนก้อง ปล่อยคลื่นจิตกระแทกอีกระลอกใส่ช้างศึกทั้งสองตัว

ช้างตัวแรกที่อยู่ด้านหลังและเพิ่งจะหยุดชะงัก โดนพลังจิตซ้ำเข้าไปถึงกับเข่าอ่อน ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ครึ่งตัวนอนแปะอยู่ พยายามจะลุกแต่ดูเหมือนจะบาดเจ็บจากแรงกระแทกจนลุกไม่ขึ้น

ส่วนอีกตัวที่เพิ่งพุ่งแซงขึ้นมาและอยู่ใกล้แนวรับที่สุด โดนคลื่นจิตกระแทกเข้าไปเต็มเปา ล้มตึงลงไปกองกับพื้นเสียงดังสนั่น มันร้องคำรามพยายามจะตะเกียกตะกายลุกขึ้น

เพราะอยู่ใกล้ทีน่าเกินไป แถมยังพุ่งมาด้วยความเร็ว พอโดนพลังจิตกระแทกใส่ ขาเลยพันกันล้มกลิ้งไม่เป็นท่า

"ถอย!" เทอร่าตะโกนสั่งการทันที! ระยะห่างมันอันตรายเกินไป ขืนรอให้มันลุกขึ้นมาได้ แค่สะบัดงวงทีเดียว ทหารรับจ้างคงปลิวเป็นใบไม้ร่วง

ยังดีที่ทหารบนหลังช้างโดนเก็บไปหมดแล้ว และทหารราบเกราะหนักด้านหลังก็โดนทั้งทหารรับจ้างและผู้มีพลังพิเศษจัดการไปมาก เหลือแค่ช้างศึกตัวนี้ที่หลุดเข้ามาถึงแนวหน้า

ทหารราบเกราะหนักแม้เกราะจะหนา กันกระสุนปืนทั่วไปได้ แต่ระยะประชิดแบบนี้ ปืนสไนเปอร์ยังพอเจาะเข้า หรือใช้อาร์พีจีถล่มก็เอาอยู่

แต่ไอ้เกราะช้างนี่สิ แข็งแกร่งผิดปกติ ไม่รู้ทำไมถึงถึกทนได้ขนาดนี้

เหล่าทหารรับจ้างถอนหายใจโล่งอก แล้วเริ่มถอยร่นอย่างเป็นระบบ อาศัยทักษะการรบแบบมืออาชีพ ไม่ได้วิ่งหนีแตกตื่น แต่สลับกันยิงคุ้มกันแล้วถอย

เพราะห่างออกไป 50 เมตร ยังมีกองทัพช้างอีกโขลงกำลังดาหน้าเข้ามา ตอนนี้ทหารรับจ้างทุกคนเร่งจัดการทหารบนหลังช้าง เพราะถ้าปล่อยให้พวกมันเข้ามาใกล้แล้วขว้างหอกใส่ ได้เจ็บตัวกันระนาวแน่

ในจังหวะชุลมุน แจ็คสันที่กำลังคุ้มกันเพื่อนถอย เห็นใครบางคนยังยืนปักหลักอยู่ จึงตะโกนเรียกด้วยความร้อนรน "มอนโร! ถอยเร็วเข้า! ฉันคุ้มกันให้!"

ช้างศึกสองตัวอยู่ตรงหน้า ขืนชักช้าแค่อีกไม่กี่ก้าวพวกมันก็ถึงตัว โดนโจมตีระยะนี้มีหวังตายยกหมู่

แจ็คสันจึงตะโกนเรียกเฉินม่อให้รีบถอย ตรงนั้นมันอันตรายเกินไป!

เฉินม่อกลับโบกมือไล่แจ็คสัน "นายถอยไปก่อน ฉันคุ้มกันเอง! ไปเดี๋ยวนี้!" พูดจบก็สอยทหารบนหลังช้างตัวไกลร่วงลงมาอีกคน เจ้านั่นกำลังง้างหอกเตรียมขว้างพอดี ไอ้อาวุธบ้านั่นอันตรายพอๆ กับกระสุน พุ่งมาทีเผลอๆ เสียบผู้มีพลังพิเศษตายเป็นไม้เสียบลูกชิ้นได้เลย

แจ็คสันเห็นดังนั้นก็จำใจต้องถอย! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเถียงกัน ต้องรีบถอยไปตั้งหลักจัดแนวรับใหม่ให้เร็วที่สุด

เฉินม่อยิงไปอีกสองสามนัด แล้วคว้าตัวทหารรับจ้างที่ถอยมาใกล้ๆ กระชากปืนสไนเปอร์จากมือเขามาดื้อๆ

ปืนที่เขาแย่งมาคือไรเฟิลซุ่มยิงบาร์เร็ต เขาเล็งเจ้านี่ไว้นานแล้ว พอเห็นสไนเปอร์คนนี้ถอยมาตามคำสั่งเทอร่า ก็ได้จังหวะพอดี

เมื่อกี้ก็ปืนกระบอกนี้แหละที่ยิงเกราะหน้าผากช้างศึกจนยุบ ถึงจะไม่ทะลุแต่อานุภาพก็น่าประทับใจ

"เอาปืนมา ทิ้งกระสุนไว้ แล้วนายถอยไปก่อน!" เฉินม่อสั่งสไนเปอร์คนนั้น

ตอนแรกหมอนั่นโดนคว้าตัวกะจะหันมาด่าเฉินม่อสักชุด แต่พอได้ยินคำสั่ง ก็เข้าใจทันทีว่าเฉินม่อจะทำอะไร จึงไม่พูดมาก รีบปลดสายสะพายกระสุนโยนให้เฉินม่อ แล้ววิ่งหนีต่อทันที

เฉินม่อหยิบกระสุนหัวสีแดงน้ำตาล รหัส NM173 ซึ่งเป็นกระสุนเจาะเกราะออกมาสองนัด บรรจุเข้ารังเพลิงบาร์เร็ตทันที!

ช่วยไม่ได้ สายตาเขาดีเกินไป เห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าบนสายสะพายมีกระสุนรหัสนี้อยู่ เจ้ากระสุนนี่ความเร็วต้นสูงถึง 900 เมตรต่อวินาที อานุภาพร้ายกาจสุดๆ

โชคดีที่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เฉินม่อเคยอ่านนิตยสารทหารผ่านตามาบ้าง เลยพอรู้จักกระสุนชนิดนี้ ไม่งั้นต่อให้ได้สายสะพายกระสุนมา ก็คงงงเป็นไก่ตาแตกว่าไอ้หัวสีๆ พวกนี้มันต่างกันยังไง

ที่เปลี่ยนมาใช้กระสุนเจาะเกราะ ก็เผื่อว่ายิงแล้วยังไม่ได้ผลอีก เขาจะได้ตัดใจเลิกยุ่ง แล้วหนีเอาตัวรอดซะ!

สองนัดอาจจะน้อยไปหน่อย แต่ก็ช่างมันเถอะ ยิงหมดสองนัดนี้ ถ้าได้ผลค่อยบรรจุใหม่ ถ้าไม่ได้ผลก็โกยเถอะโยม ไม่ต้องเสียเวลาโหลดกระสุนแล้ว