บทที่ 1591 ปะทะเดือด

บทที่ 1591 ปะทะเดือด

ทหารรับจ้างยิงสกัดไปถอยไปอย่างทุลักทุเล แต่ก็ยังหนีฝูงมัมมี่จิ๋วไม่พ้น เพราะจำนวนมันมหาศาลเหลือเกิน วิ่งดาหน้าเข้ามาในอุโมงค์แคบๆ เหมือนฝูงมดแตกรัง ชวนให้ขนลุกขนพอง

ความเร็วในการถอยร่นที่ไม่สัมพันธ์กับความเร็วของศัตรู ทำให้ระยะห่างลดลงเรื่อยๆ แนวป้องกันเริ่มสั่นคลอนและใกล้จะพังทลาย

ในวินาทีวิกฤต ทีน่าก็นำทัพผู้มีพลังพิเศษมาถึงด้านหลังของทีมเทอร์ร่า

อุโมงค์กว้างแค่ 3 เมตร ถ้าผู้มีพลังพิเศษแทรกขึ้นไปตอนนี้จะทำให้จังหวะการยิงของทหารรับจ้างเสีย ทีน่าจึงสั่งการผ่านวิทยุ

"เทอร์ร่า! เร่งฝีเท้าถอยมาให้เร็วที่สุด คนของฉันรอรับมืออยู่!"

เทอร์ร่าได้ยินเสียงสวรรค์ก็ใจชื้น สั่งลูกน้องโกยแน่บ แต่ฝูงมัมมี่จิ๋วก็ยังไล่กวดมาติดๆ เขาจึงงัดไม้ตายสุดท้ายออกมา... ระเบิดมือ!

เขาถอดสลักแล้วขว้างออกไปเพื่อชะลอศัตรู พลางถอยหลังอย่างระมัดระวัง เขาต้องกะจังหวะให้ดี เพื่อไม่ให้แรงระเบิดทำร้ายพวกเดียวกัน และที่สำคัญคือต้องระวังไม่ให้อุโมงค์ถล่ม!

ถ้าอุโมงค์ถล่มขึ้นมา นอกจากจะปิดทางหนีทีไล่แล้ว ภารกิจของทีน่าก็จะล้มเหลว ซึ่งเทอร์ร่ารับผิดชอบไม่ไหวแน่

"ตูม! ตูม!"

เสียงระเบิดกึกก้อง เศษดินหินร่วงกราวลงมาจากเพดานอุโมงค์ ทีน่าที่อยู่ด้านหลังได้ยินเสียงและเห็นฝุ่นตลบก็ใจหายวาบ

"หยุดใช้ระเบิดเดี๋ยวนี้!" ทีน่าตะโกนลั่นเมื่อเห็นเทอร์ร่ากำลังจะปาระเบิดอีกลูก

นี่เป็นทางเข้าเดียวที่เธอเจอ ถ้ามันพังลงมา ทุกอย่างก็จบเห่! เธอไม่สนหรอกว่าศัตรูจะเยอะแค่ไหน แต่ทางเข้าต้องปลอดภัยไว้ก่อน

เทอร์ร่าชะงัก ยอมเก็บระเบิดตามคำสั่ง แม้ระเบิดจะฆ่ามัมมี่จิ๋วไปได้เยอะ แต่พวกมันก็ยังดาหน้าเข้ามาไม่หยุด

ทีน่าเห็นสถานการณ์ตรงหน้าแล้วก็ขมวดคิ้ว

เธอคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะต้องเจออุปสรรค แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอฝูงสัตว์ประหลาดที่น่ารังเกียจแบบนี้

ยังดีที่เธอเตรียมใจมาบ้างแล้วจากข้อมูลที่ได้รับ และในฐานะผู้ใช้พลังจิต เธอก็เคยเจออะไรแปลกๆ มาเยอะ

เธอสัมผัสได้ถึงพวกมันตั้งแต่ก่อนจะมาถึง แม้จำนวนจะเยอะแต่มันก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร แค่มีดีที่พวกมาก ถ้าไม่ปล่อยให้ประชิดตัว ก็ไม่มีอะไรน่ากลัว

สำหรับทหารรับจ้างอาจจะตึงมือ แต่สำหรับผู้มีพลังพิเศษ มัมมี่จิ๋วพวกนี้ก็แค่แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

"เทอร์ร่า สั่งลูกน้องถอยมาเร็วๆ ห้ามใช้ระเบิด!" ทีน่าสั่งซ้ำ

ฟิชเชอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่รอช้า ซัดลูกไฟยักษ์ใส่ฝูงมัมมี่จิ๋วทันที

"ตูม!"

เปลวไฟลุกโชนเผาผลาญฝูงสัตว์ประหลาดจนแตกกระเจิง กลิ่นเหม็นไหม้คละคลุ้งไปทั่วอุโมงค์ โชคดีที่อากาศถ่ายเทสะดวก กลิ่นจึงจางไปอย่างรวดเร็ว

เทอร์ร่าเห็นโอกาสทอง รีบสั่งลูกน้องถอยร่นมาอยู่หลังแนวป้องกันของผู้มีพลังพิเศษ

เมื่อแนวหน้าปลอดภัย เหล่าจอมเวทก็เริ่มแสดงอิทธิฤทธิ์!

พายุธาตุถาโถมเข้าใส่ฝูงมัมมี่จิ๋ว ทั้งลูกไฟ ใบมีดสายลม กระสุนน้ำแข็ง ระดมยิงใส่ไม่ยั้ง

มัมมี่จิ๋วถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย การบุกตะลุยชะงักงันทันที

ทีน่าจัดกระบวนทัพให้ผู้มีพลังพิเศษสลับกันโจมตีเป็นชุดๆ เพื่อรักษาความต่อเนื่องของพลังทำลายล้าง ทำให้ฝูงมัมมี่จิ๋วไม่สามารถฝ่าเข้ามาได้เลย

เห็นได้ชัดว่าพลังของผู้มีพลังพิเศษเหนือกว่าปืนผาหน้าไม้ของทหารรับจ้างหลายขุม

แม้ฝูงมัมมี่จิ๋วจะพยายามบุกเข้ามาทั้งทางพื้น ผนัง และเพดาน แต่ก็ถูกพลังธาตุทำลายล้างกวาดเรียบในระยะปลอดภัย

"ก๊าซ! ก๊าซ! ...!"

เสียงร้องประหลาดดังขึ้นจากด้านหลังฝูงมัมมี่จิ๋ว เหมือนเป็นสัญญาณถอยทัพ พวกมันหยุดชะงัก แล้วหันหลังวิ่งหนีกลับไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

"ตามไป!" ทีน่าสั่ง

ทุกคนรีบเคลื่อนพลตามไป แต่ติดปัญหาตรงที่ซากศพของมัมมี่จิ๋วกองทับถมกันสูงจนเกือบถึงเพดานอุโมงค์ ขวางทางเดินไว้

มัมมี่จิ๋วปีนป่ายหนีไปได้ แต่คนธรรมดาและผู้มีพลังพิเศษทำไม่ได้ ได้แต่ยืนมองพวกมันหนีไป พร้อมกับซัดพลังธาตุไล่หลังไปได้อีกไม่กี่ตัว

"พอแค่นี้!" ทีน่าสั่งหยุดเมื่อเห็นสภาพอุโมงค์ ขืนตามไปก็ไม่ทันแล้ว ต้องเคลียร์ทางก่อน

"เทอร์ร่า! เอาคนมาเคลียร์ทางเดี๋ยวนี้!" ทีน่าวิทยุสั่ง แล้วหันไปบอกให้ลูกน้องพักฟื้นฟูพลัง เผื่อต้องปะทะอีก

เทอร์ร่ารีบพาลูกน้องมาจัดการโกยซากศพแห้งๆ ออกไปไว้ข้างทาง เพื่อเปิดช่องทางเดิน

ขณะเคลียร์ทาง เทอร์ร่ามองดูศพลูกน้องที่นอนจมกองเลือด ร่างกายถูกฉีกทึ้งจนจำเค้าเดิมแทบไม่ได้ ความรู้สึกหดหู่แล่นพล่านในใจ

เข้าอุโมงค์มาไม่ถึงชั่วโมง เสียลูกน้องไปแล้ว 4 คน

พวกมันถูกยิงจนเละ ลูกน้องเขาก็ถูกฉีกจนเละ... จุดจบไม่ต่างกัน

เทอร์ร่าเก็บข้าวของเครื่องใช้ของลูกน้องที่ตาย และป้ายชื่อ (Dog Tag) ไว้เพื่อนำไปมอบให้ญาติและทำเรื่องจ่ายเงินชดเชย ส่วนศพ... คงต้องทิ้งไว้ที่นี่

วิลเลียมที่อยู่ทีมหลังตามมาสมทบ เห็นสภาพศพแล้วก็ได้แต่พูดไม่ออก

"เทอร์ร่า..." เขาเรียกชื่อเพื่อนเบาๆ

สำหรับทหารรับจ้าง ความตายเป็นเรื่องใกล้ตัว วันนี้เพื่อนตาย วันหน้าอาจเป็นเรา

"ให้ฉันนำหน้าเอง นายไปรั้งท้ายเถอะ" วิลเลียมเสนอ เพื่อให้ทีมเทอร์ร่าได้พักจิตใจบ้าง ขืนเจอแบบนี้อีกอาจสติแตกได้

"ไม่เป็นไร ทำตามแผนเดิม นี่แค่น้ำจิ้ม" เทอร์ร่าปฏิเสธเสียงแข็ง ถ้าแค่นี้ยังทนไม่ได้ ก็ไม่สมควรเรียกว่านักรบ

วิลเลียมไม่เซ้าซี้ เขาเดินเคียงข้างเทอร์ร่าช่วยกันเคลียร์ทาง ซากมัมมี่จิ๋วแห้งกรังเหมือนเนื้อแดดเดียว เก็บกวาดง่าย ไม่มีเลือดเลอะเทอะ

เทอร์ร่าเล่ารายละเอียดการต่อสู้และการป้องกันตัวให้วิลเลียมและลูกน้องฟังผ่านวิทยุสื่อสาร เพื่อให้ทุกคนรู้ทันและรับมือถูกหากเจอพวกมันอีก

กลิ่นเหม็นเน่าและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วอุโมงค์ ชวนให้อาเจียน

"คุณทีน่าครับ ทางเคลียร์แล้วครับ!"

เทอร์ร่ารายงาน เขาเคลียร์ทางมาจนถึงจุดเริ่มต้นการปะทะ แสงจากแท่งเรืองแสงที่พื้นยังคงส่องสว่าง แสดงว่าการต่อสู้กินเวลาไม่นานนัก

ทางข้างหน้ายังคงมืดมิดไร้จุดสิ้นสุด

ทีน่าอยากให้ลูกน้องพักต่ออีกหน่อย แต่กลิ่นในอุโมงค์มันเกินจะทนไหว แม้อากาศจะถ่ายเท แต่ก็ต้องใช้เวลา

เธอจึงสั่งให้เทอร์ร่านำทีมเดินหน้าต่อทันที โดยมีกลุ่มผู้มีพลังพิเศษตามหลังในขบวนทัพเดิม

(จบตอน)