บทที่ 1471 พลังงานแปลกปลอม

บทที่ 1471 พลังงานแปลกปลอม

วอลเลซรู้ดีว่ามาร์คและเดวิดกำลังคิดอะไรอยู่ เขาถึงไม่รีบร้อนเข้าไปสู้เอง แต่ส่งลูกน้องไปก่อน

คนเจนโลกอย่างเขา มองปราดเดียวก็รู้ทัน

เขาต้องการให้มาร์คและเดวิดมีส่วนร่วมในการโจมตี เพื่อให้เฉินม่อจำหน้าสองคนนี้ไว้

ถ้าเฉินม่อเก่งไม่จริง ก็ปล่อยให้สองคนนี้จัดการ แต่ถ้าเฉินม่อเก่งเทพ เขาก็จะชิ่งหนี ทิ้งให้สองคนนี้รับหน้าไป

วอลเลซตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่เลี้ยงพวกเลี้ยงไม่เชื่องพวกนี้อีกต่อไป กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา เก็บไว้ก็รังแต่จะเป็นภัย!

มาร์คและเดวิดไม่มีทางเลือก วอลเลซจ้องตาเขม็งขนาดนี้ ขืนไม่ทำอะไร อาจโดนวอลเลซเล่นงานแทน

พวกเขายังไม่กล้าหือกับวอลเลซ เพราะยังฝังใจกับความพ่ายแพ้ในอดีต แม้ตอนนี้จะเลื่อนระดับเป็น B แล้ว แต่ก็ยังไม่มั่นใจว่าจะชนะวอลเลซได้

ในเมื่อยังหนีไม่ได้ ก็ต้องตามน้ำไปก่อน ทั้งสองสบตากัน แล้วหันไปโจมตีเฉินม่อ

แต่พวกเขาไม่ได้เข้าไปคลุกวงในเหมือนคนอื่น ยืนอยู่ข้างหลังคอยสนับสนุน

ให้พวกลูกกระจอกเข้าไปรับตีน ส่วนพวกเขาก็ยืนยิงเวทมนตร์ใส่เฉินม่อจากระยะไกล สบายจะตาย!

วอลเลซเห็นแล้วก็ได้แต่เบ้ปาก นี่มันสไตล์การต่อสู้ของพวกเอสเปอร์ชัดๆ

พวกผู้ฝึกยุทธ์เป็นสายแทงค์ (Tank) ชนปะทะซึ่งหน้า ส่วนเอสเปอร์เป็นสายเมจ (Mage) ยิงเวทสนับสนุนจากแนวหลัง

นี่คือรูปแบบมาตรฐานของการต่อสู้ระหว่างตะวันตกกับตะวันออก

เอสเปอร์ตะวันตกแบ่งเป็น 2 สายหลัก คือสายธาตุ (ควบคุมดิน น้ำ ลม ไฟ ฯลฯ) และสายกายภาพ (เสริมความแข็งแกร่ง ความเร็ว หรือประสาทสัมผัส)

(แน่นอน บางคนก็เสริมพลัง "ส่วนนั้น" เพื่อความสุขทางเพศ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของสาวๆ ตะวันตกนักแล)

เวลาสู้ เอสเปอร์สายกายภาพจะทำหน้าที่เป็นแนวหน้า ส่วนสายธาตุจะยิงสนับสนุนจากระยะไกล ทีมมาตรฐานจะมี 6 คน

รูปแบบนี้ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์จีนเสียเปรียบ เพราะผู้ฝึกยุทธ์ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด จึงต้องคอยหลบเวทมนตร์ที่ยิงมาไม่หยุด

โชคดีที่ผู้ฝึกยุทธ์มีจำนวนมากกว่าเอสเปอร์มาก บางทีรุมกินโต๊ะ 3 ต่อ 1 ก็เลยพอฟัดพอเหวี่ยงกันได้

แต่ถ้าน้อยกว่า ก็เสร็จเอสเปอร์ เพราะพลังงานแปลกปลอม (พลังเอสเปอร์) ถ้าเข้าสู่ร่างกายผู้ฝึกยุทธ์แล้ว จะขับออกยากมาก จนทำให้หลายคนต้องกลายเป็นคนพิการ

นั่นคือเหตุผลที่หน่วยงานพิเศษเห็นค่าเฉินม่อมาก เพราะเขารักษาอาการนี้ได้

มาร์คและเดวิดเป็นเอสเปอร์สายธาตุ จึงยืนอยู่แนวหลัง คอยยิงสนับสนุน

มาร์คยิงลูกไฟ ส่วนเดวิดยิงลูกน้ำแข็ง

ไฟกับน้ำแข็งดูเหมือนจะขัดแย้งกัน แต่ทั้งคู่กลับประสานงานกันได้อย่างลงตัว

พอเฉินม่อหลบลูกไฟของมาร์คได้ ลูกน้ำแข็งของเดวิดก็พุ่งตามมาติดๆ บีบให้เฉินม่อต้องถอยและเสียจังหวะการโจมตี

การโดนพลังธาตุโจมตีเป็นเรื่องน่ารำคาญสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ นอกจากจะเจ็บตัวแล้ว พลังงานแปลกปลอมยังจะแทรกซึมเข้าสู่เส้นลมปราณ ถ้าโดนเยอะๆ เส้นลมปราณอาจอุดตันได้

เดิมทีระดับเซียนเทียน 6 คนนี้ไม่ใช่คู่มือของเฉินม่อ แค่เสียเวลาหน่อยก็เก็บได้หมด

แต่พอจะเงื้อดาบฟัน ก็ต้องคอยหลบลูกหลงจากสองเอสเปอร์ ทำให้ดูเหมือนเฉินม่อกำลังตกเป็นรองและทำอะไรไม่ถนัด

แต่ความจริงที่ทำให้เฉินม่อชะงัก ไม่ใช่การโจมตีของศัตรู แต่เป็นความผิดปกติในจุดตันเถียนของเขาต่างหาก!

มุกเฉียนคุนกำลังสั่นระริก ส่งกระแสความต้องการอย่างรุนแรงว่า... อยากกินพลังธาตุพวกนั้น!

มันเหมือนเด็กอยากกินขนม เรียกร้องให้เฉินม่อเอาตัวไปรับลูกไฟลูกน้ำแข็งพวกนั้นซะ!

เฉินม่อลองเสี่ยงดูนิดหน่อย ยอมให้ลูกหลงเฉียดๆ โดนตัว ทันใดนั้น มุกเฉียนคุนก็หมุนติ้วเหมือนเครื่องดูดฝุ่นพลังสูง ดูดซับพลังงานแปลกปลอมเหล่านั้นเข้าไปในพริบตา!

พอดูดเข้าไปแล้ว มันก็ส่งสัญญาณว่า "เอาอีก! เอามาอีก!"

เฉินม่อแปลกใจมาก ปกติมุกเฉียนคุนจะเงียบกริบ สื่อสารกันยากมาก นานๆ ทีถึงจะส่งความรู้สึกออกมาตอนที่เขาปลดผนึกได้

แต่วันนี้มันกระตือรือร้นผิดปกติ หรือว่ามันชอบพลังเอสเปอร์เป็นพิเศษ?

แต่เขาก็ยังประมาทไม่ได้ เพราะวอลเลซยังยืนคุมเชิงอยู่ข้างหลัง

เฉินม่อจึงแกล้งทำเป็นหลบไม่พ้น ยอมให้พลังธาตุเฉี่ยวชนบ้าง หรือบางทีก็ใช้ดาบโอนิมารุฟันลูกพลังให้แตกกระจาย เพื่อให้ละอองพลังงานสัมผัสตัวเขาและถูกดูดซับเข้าไป

พอมุกเฉียนคุนกินอิ่ม มันก็คายพลังปราณบริสุทธิ์ออกมาให้เฉินม่อ พลังปราณของเขาเพิ่มขึ้นทีละนิดๆ แม้จะน้อยนิดเมื่อเทียบกับพลังทั้งหมดที่มี แต่ก็รู้สึกได้ว่าเพิ่มขึ้นจริง

ถ้าให้เปรียบเทียบ ก็คงเหมือนเติมน้ำลงไปในมหาสมุทรทีละหยด แต่มันก็คือน้ำที่เพิ่มขึ้น!

และด้วยจิตสัมผัสที่เฉียบคมของเขา การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยแค่ไหน เขาก็รับรู้ได้หมด

เฉินม่อมองมาร์คและเดวิดตาเป็นมัน... นี่มันแหล่งพลังงานชั้นดีชัดๆ!

ถ้าจับสองคนนี้มาเลี้ยงไว้ แล้วให้ยิงพลังใส่เขาทุกวัน เขาคงอัพเลเวลได้ไวปานจรวด!

มาร์คและเดวิดรู้สึกขนลุกซู่เมื่อเห็นสายตาของเฉินม่อ

ทำไมมันมองพวกเราแบบนั้น? ไม่ได้มองด้วยความโกรธแค้น แต่มองเหมือน... เห็นของอร่อย?

บ้าไปแล้ว! ขนลุกชะมัด!

(จบตอน)