บทที่ 41 เพลงทวนไม่เลว แต่เจ้าอ่อนหัดเกินไป

บทที่ 41 เพลงทวนไม่เลว แต่เจ้าอ่อนหัดเกินไป

"อาวุธของเจ้าล่ะ?" ซ่งเยี่ยนชิงถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เจียงชีเย่มีสายตาเยือกเย็น ท่าทีสงบนิ่งไม่หวั่นไหว "ข้าไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธ!"

ดาบเหิงเตาของเขาถูกเขาเผลอบีบหักไปก่อนหน้านี้ และชั่วคราวนี้ก็ยังไม่มีอาวุธที่ถนัดมือ

"ดี! งั้นก็อย่าโทษว่าข้าเอาเปรียบก็แล้วกัน! ตายซะ——"

ซ่งเยี่ยนชิงระเบิดกลิ่นอายอันทรงพลังของยอดฝีมือขั้นห้าออกมา คำรามเสียงต่ำ จิตสังหารพวยพุ่งออกมาจากดวงตา ขณะที่ควงทวนสะสมพลัง ก็ก้าวเท้าพุ่งเข้าหาเจียงชีเย่อย่างรวดเร็ว

เกราะเหล็กกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง ลมทวนพัดหวีดหวิว จิตสังหารปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน

ในชั่วขณะนี้ เขาปลดปล่อยพลังปราณและเลือดลม ดวงตาแทบถลน ราวกับกลายร่างเป็นมังกรร้ายที่ดุร้าย นำพาซึ่งกลิ่นอายอันบ้าคลั่ง ม้วนกวาดไปทั่วหล้า!

เพียงแค่กลิ่นอายเช่นนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้ศัตรูสิ้นหวังและขวัญหนีดีฝ่อได้แล้ว

เมื่อเข้าใกล้ในระยะห้าเมตร ทันใดนั้นเขาก็ลดระดับทวนลงขนานพื้น ปลายทวนยาวครึ่งฟุตพุ่งตรงไปข้างหน้า แทงเข้าใส่หน้าอกของเจียงชีเย่อย่างดุดัน!

นี่เป็นเพียงกระบวนท่า 'ทวนแทงกลาง' ที่ดูธรรมดา

แต่ภายใต้การเสริมพลังอันมหาศาลของซ่งเยี่ยนชิง ความเร็วและพละกำลังของมันได้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดที่คนธรรมดาไม่อาจเอื้อมถึง ความคมของปลายทวนแทงทะลุเมฆา ราวกับว่าต่อให้มีภูเขาขวางอยู่ข้างหน้าก็สามารถแทงทะลุได้

ภาพนี้ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนด้านล่างขนลุกซู่! และทำให้เจียงปาฮวง เหล่าโจว และคนอื่นๆ แอบบีบมือด้วยความกังวลแทนเจียงชีเย่

"มีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ น่าเสียดายที่มาเจอข้า..."

เจียงชีเย่ย่อตัวลงเล็กน้อย แววตาเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น เขาไม่ได้หลบ

หลังจากฝึกฝนวิชา 'กำแพงภูผาเหล็ก' ความเร็วและความคล่องตัวไม่ใช่จุดเด่นของเขา แต่เขามีการป้องกันที่ทำลายไม่ได้ และพละกำลังที่มหาศาลดั่งขุนเขาถล่มทลาย!

ในวินาทีที่ปลายทวนแทงเข้ามา ทันใดนั้นเขาก็พนมมือประกบเข้าหากัน หนีบปลายทวนเอาไว้ได้อย่างแม่นยำ!

เคร้ง!

เสียงโลหะกระทบกันดังกังวานไปทั่ว

เจียงชีเย่ในชั่วขณะนี้ ราวกับว่าร่างกายหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับแท่นประลอง ดั่งขุนเขาที่หยั่งรากลึกลงไปในพื้นดิน ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

แต่แท่นประลองเสินอู่ใต้เท้าของเขา กลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ในขณะเดียวกัน ร่างของซ่งเยี่ยนชิงที่พุ่งเข้ามาก็หยุดชะงักกะทันหัน ไม่สามารถรุกคืบได้แม้แต่นิ้วเดียว ความอึดอัดทำให้เขาหน้าแดงก่ำ แทบจะกระอักเลือด!

"นี่... เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้อย่างไร..."

ซ่งเยี่ยนชิงตกตะลึง!

ทวนเหล็กของเขาหล่อหลอมมาจากเหล็กไฟใต้พิภพ ปลายทวนเป็นสามเหลี่ยม ทุกคมมีดคมกริบไร้เทียมทาน กล่าวได้ว่าเป็นศาสตราวุธชั้นยอด แรงพุ่งชนของเขามีพลังนับหมื่นจวิน ไม่อาจต้านทานได้!

แต่ในขณะนี้ กลับถูกเจียงชีเย่ใช้มือเปล่าหนีบเอาไว้ได้!

"ปล่อยมือซะ——"

ซ่งเยี่ยนชิงตะโกนลั่น พลิกหมุนตัวทวนอย่างกะทันหัน หมายจะบดขยี้มือทั้งสองของเจียงชีเย่!

แต่เขาก็คำนวณผิดอีกครั้ง เจียงชีเย่ยังคงนิ่งสนิท มือทั้งสองแข็งแกร่งดั่งคีมเหล็ก แววตาฉายแววเยาะเย้ยจางๆ

ต่อให้ซ่งเยี่ยนชิงจะบิดทวนเหล็กจนโค้งงอน่ากลัวเพียงใด ก็ไม่สามารถทำให้ปลายทวนขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย!

"บัดซบ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าทำด้วยเหล็ก!"

ความบ้าคลั่งพุ่งพล่านในใจซ่งเยี่ยนชิง ดวงตาแทบถลน ทันใดนั้นเขาก็เปลี่ยนท่าร่าง จากสองมือถือทวนระดับอก เปลี่ยนเป็นสองมือชูทวนขึ้น

เขาอยู่ในท่านั่งยองๆ สองมือชูขึ้นเหนือไหล่ ในอกเปล่งเสียงคำรามต่ำดุจเสียงฟ้าระเบิด พละกำลังมหาศาลถาโถมเข้าสู่แขนทั้งสองข้าง!

"ฮึบ! ขึ้นไปซะ——"

วิชาลับตระกูลซ่ง ทวนงัดภูผา!

ในชั่วขณะนี้ เขาใช้ร่างกายเป็นจุดหมุน ใช้ตัวทวนเป็นคานงัด ดันตัวทวนเหล็กผสมจนโค้งงออย่างรุนแรง ต่อให้เป็นหินยักษ์หนักหมื่นจิน ก็ต้องถูกงัดลอยกระเด็นจนแตกละเอียด!

เลือนลาง ราวกับมีกลิ่นอายแห่ง 'เจตจำนงทวน' ปรากฏขึ้นบนร่างของซ่งเยี่ยนชิง เพิ่มพูนอานุภาพอันไร้ขอบเขตให้กับเขา

เจตจำนง (Shi)! นี่คือคุณลักษณะที่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามขึ้นไปเท่านั้นจึงจะมีได้ แต่ในขณะนี้ ซ่งเยี่ยนชิงที่มีเพียงระดับห้ากลับทำได้! เพียงข้อนี้ข้อเดียว เขาก็นับได้ว่าเป็นอัจฉริยะด้านวรยุทธ์ที่หาตัวจับยากในใต้หล้า!

ในขณะนี้ เจียงชีเย่เองก็ลงมือแล้ว

"ทวนงัดภูผาของตระกูลซ่ง น่าสนใจดีนี่ น่าเสียดายที่ตัวเจ้าอ่อนแอเกินไป"

ร่างกายของเจียงชีเย่สั่นสะเทือนเล็กน้อย พลังอันยิ่งใหญ่ไพศาลรวมตัวอยู่ที่สองมือ เขาออกแรงกดและดีดกลับอย่างรุนแรง!

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่น!

ทวนยาวที่โค้งงอกลับดีดตัวตรงอย่างกะทันหัน ส่งร่างของซ่งเยี่ยนชิงกระเด็นลอยละลิ่วขึ้นไปกลางอากาศ

มือทั้งสองของซ่งเยี่ยนชิงแตกยับ ร่างลอยขึ้นไปอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าฉายแววตื่นตระหนกสุดขีด สมองมึนงงไปชั่วขณะ!

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอสถานการณ์เช่นนี้ แรงสะท้อนมหาศาลจากทวนใหญ่ ทำให้เขารู้สึกว่าไม่อาจต้านทานได้ เลือดลมในกายปั่นป่วน เลือดสดๆ พุ่งขึ้นมาที่คอหอย แทบจะพ่นออกมา

"คิดไม่ถึงว่าเจียงชีเย่จะแข็งแกร่งขนาดนี้! เจ้านี่มันบรรลุถึงขั้นไหนแล้วกันแน่?" "ดูเหมือนว่าวิชาวรยุทธ์คงจะฆ่ามันได้ยากแล้ว! งั้นคงต้องใช้ไพ่ตาย!"

ซ่งเยี่ยนชิงหน้าถอดสี ในใจลอบตัดสินใจอย่างอำมหิต...

เมื่อเห็นซ่งเยี่ยนชิงกำลังจะลอยละลิ่วตกเวที เจียงชีเย่ก็อดเสียดไม่ได้ เขาใช้พลังไปไม่ถึงครึ่งส่วนด้วยซ้ำ คิดไม่ถึงว่าจะยังมากเกินไปสำหรับซ่งเยี่ยนชิง

การซัดซ่งเยี่ยนชิงตกเวทีไม่ใช่จุดประสงค์ของเขา โอกาสดีขนาดนี้ ถ้าไม่ได้ฆ่าศัตรูให้ตาย ก็คงน่าเสียดายแย่...

แต่ทว่า ในวินาทีสุดท้ายก่อนจะลอยหลุดจากแท่นสูง ซ่งเยี่ยนชิงก็ใช้วิชา 'พันจินจุย' (ทิ้งตัวพันชั่ง) ทิ้งตัวลงมาที่ขอบแท่นอย่างทุลักทุเล เกือบจะเหยียบพลาดตกลงไป

เช่นนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากซ่งเยี่ยนชิงลงพื้น เขาก็จ้องมองเจียงชีเย่ด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกับหยิบป้ายหยกสีขาวออกมา กัดปลายนิ้วอย่างรวดเร็ว และวาดลวดลายเลือดลงบนป้ายหยก

"เจียงชีเย่ เจ้าแข็งแกร่งมากจริงๆ ข้ายอมรับว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า! แต่ข้าสามารถทำให้เจ้าตายได้! อย่าโทษว่าข้าโหดเหี้ยมอำมหิต จะโทษก็โทษที่เจ้ามาขวางทางข้าเอง!"

วิง~~

ป้ายหยกเปล่งแสงสีขาวเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวกำลังตื่นขึ้นภายใน ทำให้ทุกคนในรัศมีร้อยเมตรต่างรู้สึกจิตใจหนักอึ้งและกดดันอย่างที่สุด

"ของวิเศษจากเซียน?" เจียงชีเย่ชะงักไปเล็กน้อย

คนอื่นแค่รู้สึกกดดันทางจิตใจ แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวที่ล็อกเป้ามาที่เขา ทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคาม

ซ่งเยี่ยนชิงไม่ใช่ผู้บำเพ็ญเพียร (เซียน) แน่นอน แต่ของวิเศษบางอย่างของผู้บำเพ็ญเพียร คนธรรมดาก็สามารถใช้ได้หากยอมจ่ายค่าตอบแทนบางอย่าง เช่น ยันต์วิเศษ

นับตั้งแต่การปะทะกับอินหงเฟยครั้งนั้น เจียงชีเย่ก็ระมัดระวังวิธีการของผู้บำเพ็ญเพียรเป็นอย่างมากมาโดยตลอด เหตุผลที่เขาอยากเจอพี่สาวของอวี๋เสี่ยวไป๋ ก็เพื่อต้องการทำความเข้าใจผู้บำเพ็ญเพียรให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น พยายามรู้เขารู้เราให้มากที่สุด

เขาคิดไม่ถึงว่า ยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจผู้บำเพ็ญเพียรอย่างลึกซึ้ง ก็ต้องมาเจอกับวิธีการของผู้บำเพ็ญเพียรในการต่อสู้จริงเสียแล้ว

ซ่งเยี่ยนชิงวาดนิ้วอย่างรวดเร็ว เส้นเลือดถูกดูดซับเข้าสู่ป้ายหยก กลิ่นอายจากป้ายหยกก็น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงจนขาวราวกับกระดาษ

"จะปล่อยให้ซ่งเยี่ยนชิงใช้ท่าไม้ตายสำเร็จไม่ได้ ไม่งั้นอาจจะยุ่งยาก"

เจียงชีเย่เคลื่อนไหวแล้ว

เขาเหวี่ยงทวนเหล็กของซ่งเยี่ยนชิงออกไปข้างหน้าอย่างลวกๆ พร้อมกับถีบตัวกระโดดขึ้น ราวกับลูกปืนใหญ่พุ่งเข้าใส่ซ่งเยี่ยนชิง!

เขาไม่เคยฝึกขว้างทวน การขว้างทวนเป็นเพียงการกระทำส่งๆ เพื่อรบกวนฝ่ายตรงข้าม ท่าไม้ตายที่แท้จริงคือตัวเขาเอง

ขอเพียงเข้าใกล้ซ่งเยี่ยนชิงในระยะสิบเมตร เขาก็สามารถใช้พลังอันมหาศาล สั่นสะเทือนสังหารซ่งเยี่ยนชิงจากระยะไกลได้

แต่ทันทีที่เขาดีดตัวขึ้น ก็พบว่าทวนเหล็กที่เขาขว้างออกไป ได้กระแทกถูกซ่งเยี่ยนชิงเข้าแล้ว

ซ่งเยี่ยนชิงร้องโหยหวน กระอักเลือดและกระเด็นถอยหลังไปในทันที...

พละกำลังของเจียงชีเย่นั้นน่ากลัวเกินไป ทวนเหล็กหมุนคว้างพุ่งออกไป ราวกับบดขยี้ความว่างเปล่า ฟาดเข้าที่หน้าท้องของซ่งเยี่ยนชิงดั่งสายฟ้าฟาด

ซ่งเยี่ยนชิงไม่ทันแม้แต่จะตอบสนอง ร่างทั้งร่างก็พับงอเป็นสองท่อน พ่นเลือดกระเด็นลอยละลิ่วออกไปนอกแท่นสูง

เขาลอยกระเด็นไปไกลถึงสามสิบสี่สิบเมตร ตกลงกลางฝูงชนดังสนั่น กระตุกสองสามที แล้วก็สิ้นใจตาย

ในขณะเดียวกัน ป้ายหยกที่เขาเพิ่งทำพิธีโลหิตเสร็จ ก็หลุดมือตกลงที่ขอบเวที ระเบิดแสงกระบี่อันเย็นเยียบยาวกว่าสิบเมตรออกมา เฉือนมุมหนึ่งของแท่นสูงขาดสะบั้นอย่างง่ายดาย ราวกับหั่นเต้าหู้...

เจียงชีเย่เดินไปที่ขอบเวทีด้วยความระมัดระวัง มองดูรอยตัดที่เรียบเนียนดั่งกระจก ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

"วิธีการของผู้บำเพ็ญเพียร อานุภาพร้ายกาจจริงๆ! นี่คงจะเป็นยันต์วิเศษที่ผู้บำเพ็ญเพียรสร้างขึ้นสินะ?"

ปราณกระบี่ที่คมกริบเช่นนี้ แม้แต่ร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา ก็ยังรู้สึกถึงภัยคุกคาม บางทีอาจต้องใช้พลังระดับเซียนเทียน (กำเนิด) กางอาณาเขตพลังสนามแม่เหล็กให้ถึงขีดสุด จึงจะสามารถต้านทานได้

"ประมาทศัตรูหน้าไหนไม่ได้เลยจริงๆ"

"อืม ต่อไปนี้จะทำตัวอวดเก่งไม่ได้แล้ว ถ้าต่อยทีเดียวตาย ก็ห้ามใช้สองหมัด ถ้าทำให้ศัตรูตายได้ในหนึ่งวินาที ก็ห้ามปล่อยให้มันมีชีวิตเกินสองวินาที มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น จึงจะหลีกเลี่ยงความผิดพลาดที่ไม่คาดคิดได้..."

เจียงชีเย่ทบทวนตัวเองอย่างลึกซึ้ง

เขายื่นมือออกไปดูดป้ายหยกบนพื้นเข้ามาในฝ่ามือ ตั้งใจจะนำกลับไปศึกษาให้ละเอียด

ในลูกแก้วมรรคาของเขา มีพลังบำเพ็ญระดับเซียนเทียนเพิ่มขึ้นมาอีก 4 ปี ซึ่งซ่งเยี่ยนชิงเป็นผู้มอบให้

สิ่งนี้ทำให้เจียงชีเย่ประหลาดใจเล็กน้อย ซ่งเยี่ยนชิงอายุเพียงยี่สิบต้นๆ แต่กลับมอบพลังบำเพ็ญระดับเซียนเทียนให้เขาได้ถึง 4 ปี ซึ่งเทียบเท่ากับพลังบำเพ็ญระดับโฮ่วเทียน (หลังกำเนิด) ถึง 40 ปี

นี่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า คุณภาพพลังบำเพ็ญของซ่งเยี่ยนชิงนั้นสูงกว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปมาก นับว่าเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งเลยทีเดียว

น่าเสียดาย ที่หมอนี่ดวงไม่ดี ดันเลือกคู่ต่อสู้ผิดคน