บทที่ 277 หากไม่มีอุบัติเหตุ

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 277 หากไม่มีอุบัติเหตุ

.

แม้ว่านักล่าเหล่านี้จะมีจำนวนน้อยกว่าก็ตาม แต่ก็มีความได้เปรียบมากกว่า ความแข็งแกร่งส่วนบุคคลของนักล่า มีมากกว่าคนของสำนักงานความมั่นคงมาก

คนพิเศษมีความแข็งแกร่งอันครอบคลุม เว้นเสียแต่ผู้เหนือธรรมชาติจะมีพลังมากกว่าเท่านั้น จึงจะแข่งขันกับพวกมันได้

(ผู้แปล – ผู้มีความสามารถที่ไม่ใช่คนพิเศษ ต่อไปจะเรียกว่าผู้เหนือธรรมชาติ)

คนของสำนักงานความมั่นคงพยายามอย่างเต็มที่ จนถึงตอนนี้ดูเหมือนทุกอย่างกำลังเป็นไปได้ด้วยดี

ชายที่ถูกแทงหน้าท้องตัวสั่นเล็กน้อย แล้วค่อยๆแข็งทื่อ แสงสีฟ้าในดวงตาเริ่มจางลง เขาเข้าพัวพันคู่ต่อสู้อย่างแน่นหนา และกัดคอคู่ต่อสู้ราวกับผีร้าย

ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะปราบปรามนักล่าด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ช่วยลดความตึงเครียดให้กับคนอื่นได้มาก แต่สิ่งนี้ไม่สามารถอยู่ได้นาน

นักล่าคนหนึ่งใช้มีดมาเชเต้ตัดศีรษะคนของสำนักงานความมั่นคงร่างผอมสูงอย่างเรียบกริบ จากนั้นก็พุ่งมาหาชายที่ถูกแทงหน้าท้องพร้อมกับเงื้ออาวุธขึ้นสูง แล้วฟันลงไป

ในช่วงเวลาวิกฤติ ชายผู้ถูกแทงหน้าท้องแสดงสีหน้าโหดเหี้ยม และใช้แรงกัดมากขึ้น เขาไม่หลบหรือหลีกเลี่ยง แม้ต้องตาย เขาก็จะเอาชีวิตนักล่าที่เขากัดไปด้วย

“ชู่ว~”

สายลมแรงพุ่งมา แล้วแขนที่ถือมีดมาเชเต้ของนักล่าก็ลอยสูง ราวกับถูกอาวุธคมกริบตัดขาด อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครอยู่รอบตัวของนักล่าคนนี้เลย

“ใคร?”

นักล่าจับแขนด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว ก้าวถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก และมองไปรอบๆ

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ทำให้จังหวะในสนามรบหยุดชะงัก และยังดึงดูดความสนใจของคนอื่นอีกด้วย

พวกนักล่าคิดว่านี่เป็นกลอุบายของมนุษย์จากต่างโลก ในอีกด้าน คนของสำนักงานความมั่นคงก็ดูสับสนเช่นกัน และไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ชายที่ถูกแทงหน้าท้องเงยหน้าขึ้นมองเหตุการณ์ เขาไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น เหตุใดแขนของนักล่าถึงได้ขาดกระเด็นอย่างกะทันหัน? และรู้สึกว่าพระเจ้ากำลังอวยพรให้เขา

ครู่ต่อมา ฟันของเขาก็กัดคอคู่ต่อสู้จนขาด เลือดพุ่งเข้าปากไหลลงคอพร้อมกับกลิ่นคาว ซึ่งทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

เขาฆ่านักล่าได้สำเร็จ แม้ว่าต้องตาย เขาก็ยังได้กำไร

มีดเมเชเต้ส่งเสียงที่คมชัดเมื่อกระทบกับพื้นถนน

นักล่าดูเหมือนจะมองเห็นร่างเพรียวบางวิ่งมาหาเขาด้วยความเร็วที่รวดเร็วมาก เขารู้สึกเย็นวาบ พร้อมกับแขนอีกข้างที่ถูกตัดออกไป

ก่อนที่เขาจะทันได้กรีดร้อง ร่างของเขาก็ถูกตัดออกเป็นชิ้นๆ และตกลงสู่พื้น เลือดไหลไปตามรอยแตกของพื้นถนน

มันแปลกมาก ที่จู่ๆนักล่าคนหนึ่งก็เสียชีวิตอย่างอนาถต่อหน้าทุกคน

ผี?

ทุกคนมีความคิดนี้อยู่ในใจ ไม่ว่าจะเป็นคนของสำนักงานความมั่นคง หรือนักล่า

ในโลกนี้มีบางสิ่งที่ไม่รู้จัก แม้แต่นักล่าก็ยังไม่เข้าใจ ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็แค่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกนี้

เถายี่ยังไม่หยุด เธอฟาดฟันใส่นักล่าที่อยู่ใกล้ๆ นักล่าคนนั้นสังเกตเห็น แต่ก็ยังตอบสนองไม่ทันและถูกเคียวแทงเข้าที่หน้าอก

พร้อมกับเสียงกระดูกแตกหัก เลือดจำนวนมากพุ่งออกมาจากหน้าอกของนักล่า ร่างของเขาถูกยกขึ้นไปกลางอากาศ และหล่นลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง

เคียวยักษ์ถูกเน้นให้เห็นชั่วขณะจากร่องรอยของเลือด

แล้วร่างกายของนักล่าคนนั้นก็ถูกตัดเป็นสองส่วน

มีบางอย่างผิดปกติ

“ถอย! ถอย!”

นักล่าสวมแจ็กเก็ตสีเทาออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

“ถอย? ฉันให้พวกแกไปแล้วเหรอ?”

ท่ามกลางท้องฟ้ายามราตรีมีเสียงหัวเราะ

ชายหนุ่มในเสื้อโค้ทสีดำ เดินช้าๆออกมาจากที่ไม่ไกล ดวงตาของเขาสดใสและมีอารมณ์ที่ลึกซึ้ง

สีหน้าของนักล่าสามคนที่เหลือมืดลง พวกเขารู้สึกถึงแรงกดดันจากซูฉางซิง เห็นได้ชัดว่ามันเป็นการกดขี่จากผู้เหนือกว่า

ยอดฝีมือผู้ทรงพลัง!

พวกกบฏ?

นักล่าสวมแจ็กเก็ตสีเทาก้มหัวลงเล็กน้อยแล้วพูดด้วยความเคารพ:

“ท่านปรมาจารย์ ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน เป็นการดีกว่าที่เราจะร่วมมือกันจัดการกับโลกภายนอก และข้อตกลงก็คือเราจะไม่ต่อสู้กันเอง”

แม้ว่านักล่าสองคนจะถูกฆ่าตาย แต่นักล่าสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเทายังคงมีสติ เขาหวังว่าสิ่งนี้จะสามารถโน้มน้าวซูฉางซิงได้

พวกเขาไม่ได้คิดว่าซูฉางซิงเป็นมนุษย์จากต่างโลกเลย นี่มันไร้สาระ และเป็นไปไม่ได้เลย

มุมปากของซูฉางซิงยกขึ้น ราวกับได้ยินสิ่งที่น่าสนใจ และพูดว่า:

“ฉันคิดว่าแกอาจเข้าใจอะไรบางอย่างผิดไป นั่นคือฉันสามารถจัดการกับโลกภายนอกเองได้”

ในขณะที่ซูฉางซิงพูด เถายี่ก็ฟาดฟันเคียวลงไปแล้ว

รูม่านตาของนักล่าขยายออก ร่างกายบิดเบี้ยวอย่างประหลาด และหลีกเลี่ยงการโจมตีนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด ดูเหมือนว่าการดำรงอยู่ของเถายี่จะถูกสังเกตเห็นแล้ว

นักล่าทั้งสามหันหลังกลับและวิ่งหนีไปอย่างเด็ดขาดโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

ชายที่ถูกแทงหน้าท้องร้องตะโกน: “หยุดนะไอ้พวกสารเลว อย่าให้พวกมันหนีไปได้”

สายฟ้าหลายลูกพุ่งออกมาจากคนผู้หนึ่ง พวกมันพุ่งเข้าใส่นักล่าเหล่านั้นราวกับดาวตก และโจมตีใส่กลางหลังเหล่านักล่าอย่างแม่นยำ

แม้จะไม่ทรงพลังมากนัก แต่สายฟ้ามาพร้อมกับเอฟเฟกต์อัมพาตบางอย่าง ซึ่งทำให้เหล่านักล่าช้าลง

ซูฉางซิงทำลายการ์ดใบหนึ่ง แล้วโบกมือ สนามพลังงานแผ่กระจายออกจากตัวของเขาไปรอบๆ ครอบคลุมเหล่านักล่า

นี่คือความสามารถของเกิงหยง คุกแห่งความตาย ซึ่งมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ และสามารถป้องกันการหลบหนีของคู่ต่อสู้ได้อย่างมาก

ความจริงผลกระทบของสนามพลังนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แต่ในช่วงเวลาวิกฤติ มันก็สามารถตัดสินผลการต่อสู้ได้

ความเร็วของนักล่าเหล่านี้ช้าลงอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นเหล่านักล่าจึงจำเป็นต้องหันหลังกลับมาต่อสู้ แต่ด้วยการเพิ่มเถายี่เข้าไป เหล่านักล่าก็ไม่สามารถเทียบเคียงได้เลย

ซูฉางซิงไม่ได้ดำเนินการใดๆ ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองกระสุน เขาเพียงเฝ้าดูจากข้างสนามอย่างเงียบๆ ในขณะที่นักล่าเหล่านั้นถูกสังหารทีละคน

เมื่อนักล่าคนสุดท้ายส่งเสียงกรีดร้องสุดท้ายก่อนเสียชีวิต บริเวณโดยรอบก็เริ่มเงียบลง

ชายผู้ถูกแทงหน้าท้องป้อนบางอย่างเข้าปาก และเดินเซมาหาซูฉางซิง เขาพูดขึ้นอย่างสุภาพด้วยสีหน้าขอบคุณ:

“ขอบคุณ น้องชายสำหรับความช่วยเหลือ ผมเป็นหัวหน้าทีมจากสำนักงานความมั่นคง … ห่าวยี่ วันนี้หากไม่มีคุณ แม้ว่าเราจะชนะ แต่มันคงเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่อย่างแน่นอน”

ซูฉางซิงมองดูเขา คิดอยู่ชั่วครู่แล้วพูดว่า “พวกคุณเอาชนะไม่ได้อย่างแน่นอนถ้าไม่มีผม และท้ายที่สุดพวกคุณอาจโดนกำจัดทิ้งทั้งกลุ่ม”

“……”

ห่าวยี่อึ้งไปชั่วครู่ แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ เขาพูดอย่างอึกอักว่า:

“เอ่อ…นั่นก็จริง หากไม่มีน้องชาย วันนี้เราต้องถูกกำจัดอย่างแน่นอน”

คนของสำนักงานความมั่นคงที่เหลือก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน พวกเขากำลังรักษาระดับความระมัดระวังไว้ เพราะวิธีการของซูฉางซิงทำให้พวกเขาหวาดกลัว

ซูฉางซิงยิ้ม และใช้มือตบไหล่ชายที่ถูกแทงหน้าท้องแล้วพูดว่า “ฮ่า ฮ่า ความจริงนั่นไม่สิ่งที่ผมต้องการสื่อ อันที่จริงนี่เป็นการช่วยเหลือที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน ไม่ต้องการอะไรตอบแทน”

ไม่รู้ว่าทำไม ตอนนี้ซูฉางซิงมักชอบตบไหล่คนอื่นเสมอ นี่เป็นนิสัยแปลกๆ

ไม่ต้องการอะไรตอบแทน?

ใบหน้าของห่าวยี่ดูแข็งทื่อเล็กน้อย และรู้สึกว่าซูฉางซิงกำลังกล่าวเน้นย้ำ เขาลดเสียงลงและพูดว่า “ผมเพิ่งถูกมีดฟันที่ไหล่”

“……”

ซูฉางซิงดึงมือกลับ และยิ้มขอโทษ “หะ ขอโทษที”

การกระทำของห่าวยี่ก็น่าทึ่งเช่นกัน ด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ เขาก็ทำราวกับว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เกรงว่าเขาจะเข้าใกล้ขีดจำกัดที่คนธรรมดาจะสามารถทนได้แล้ว

ห่าวยี่เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “น้องชายถ้าคุณต้องการอะไรก็บอกผมได้ หากอยู่ในความสามารถของเราก็ไม่มีปัญหา”

มุมปากของซูฉางซิงยกยิ้ม และถามว่า: “ทำไมพวกคุณถึงมาที่นี่? ที่นี่น่าจะอยู่ห่างจากจุดรวมพลของสำนักงานความมั่นคง”

ห่าวยี่คิดไม่ถึงว่าซูฉางซิงจะถามเช่นนี้ เขาจึงเงียบไปชั่วครู่แล้วตอบว่า:

“มันไม่ใช่ความลับอะไร มีบางอย่างแปลกๆเกี่ยวกับนักล่าเหล่านี้ พวกมันมารวมกันในทิศทางนี้ เราเลยมาตรวจสอบสถานการณ์”

ซูฉางซิงพยักหน้าและพูดอย่างครุ่นคิด: “นี่อันตรายมาก พวกคุณคงไม่ได้มากันแค่นี้ หัวหน้าของคุณควรมาที่นี่ด้วย”

ซูฉางซิงรู้เกี่ยวกับสำนักงานความมั่นคงเพียงเล็กน้อย แต่รู้ว่าทุกคนในระดับหัวหน้ามีความแข็งแกร่งที่ดี

ห่าวยี่มองดูท้องฟ้าประมาณเวลา แล้วพูดว่า “หากไม่มีอุบัติเหตุอะไร พวกเขาควรมาถึงเร็วๆนี้”