บทที่ 41 เด็กสาวประหลาด

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 41 เด็กสาวประหลาด

.

หลังจากพักอยู่ชั่วครู่ ซูฉางซิงก็มาที่หน้าจอแสงสีฟ้า และพบว่าเนื้อหาข้างในไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อวานมากนัก มีเพียงเครื่องมือบางอย่างเท่านั้นที่หายไป แต่การปรับปรุงความเร็วยังคงอยู่ในรายการ

แสงสีขาวพุ่งออกมาจากลูกบอลโลหะ ซูฉางซิงรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ตามมาด้วยความอบอุ่นจางๆ

ชื่อ: ซูฉางซิง

ความแข็งแกร่ง: 4 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป)

ความเร็ว: 4.5 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก)

พื้นฐานสุขภาพ: 3.5 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป)

การรับรู้: 1 (สิ่งที่มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่มี)

จิตวิญญาณ: 5 (สูงกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก)

สถานะ: สุขภาพแข็งแรง

การประเมิน: พลังต่อสู้ในปัจจุบันของคุณยังคงมีคุณสมบัติในฐานะมนุษย์ แต่ก็เป็นแค่มีคุณสมบัติเท่านั้น

ตอนนี้ ความแข็งแกร่งด้านความเร็วเพิ่มขึ้นเพียง 0.5 ในขณะเดียวกันพื้นฐานร่างกายก็เพิ่มขึ้น 0.5 มันควรจะเป็นเพราะการพัฒนาความแข็งแกร่งด้านความเร็วได้ผลักดันไปสู่การปรับปรุงพื้นฐานทางร่างกาย

มีคุณสมบัติ?

“แม้ว่าการประเมินสำหรับประสิทธิภาพการต่อสู้ในฐานะมนุษย์จะสูง แต่ความแข็งแกร่งของฉันอยู่ในระดับที่เหมาะสมเท่านั้น”

ซูฉางซิงรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ด้วยฐานะปรมาจารย์นักธนู พลังต่อสู้ในปัจจุบันของเขาควรจะสูงกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่

แต่คำว่ามีคุณสมบัติที่ว่าควรเป็นระดับที่คนส่วนใหญ่เข้าถึงได้

หรือว่าขอบเขตการประเมินไม่ได้จำกัดเฉพาะมนุษย์บนโลกเท่านั้น แต่ยังรวมถึงมนุษย์จากโลกอื่นด้วย?

“มันดูสมเหตุสมผลที่จะคิดแบบนั้น โลกนี้ควรอยู่ในฝ่ายเทคโนโลยี ดังนั้นความแข็งแกร่งของแต่ละคนจึงค่อนข้างอ่อนแอ และคนส่วนใหญ่ก็ไม่ถึงระดับที่เรียกว่ามีคุณสมบัติ”

สิ่งนี้ทำให้ซูฉางซิงต้องคิดเกี่ยวกับจุดประสงค์ของเกมวันโลกาวินาศ มันต้องมีจุดประสงค์ที่แท้จริงอย่างแน่นอน พูดอย่างไม่อาย นี่อาจเป็นเกมของเทพเจ้า และมนุษย์ก็เป็นแค่จิ้งหรีดที่เทพเจ้าใช้เล่นเพื่อความสนุก

แน่นอนว่านี่เป็นจุดประสงค์ที่ไร้ความหมายที่สุดเช่นกัน

“นี่มันเหมือนกับการเลี้ยงกู่มากกว่า”

(ผู้แปล – กู่ เป็นพิษซึ่งได้มาจากสัตว์พิษ ทำขึ้นโดยนำสัตว์พิษชนิดต่าง ๆ ใส่ลงในภาชนะ แล้วปิดผนึก ปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นบริโภคกันเอง ตัวสุดท้ายที่รอดมาเพียงหนึ่งเดียวเชื่อว่า มีพิษร้ายแรงที่สุด)

ซูฉางซิงขมวดคิ้ว

การดำรงอยู่แบบไหนที่มีมือใหญ่เช่นนี้ ที่ใช้โลกเป็นภาชนะกู่ แล้วจับทุกคนใส่ลงมาในโลกนี้

เขารู้สึกเสียวซ่าที่หนังศีรษะอย่างช่วยไม่ได้ และมองไปยังลูกบอลโลหะโดยไม่รู้ตัว ทั้งยังสงสัยว่า ในขณะนี้น่าจะมีใครบางคนกำลังเฝ้ามองเขาอยู่

“ไม่มีประโยชน์ที่จะคิดถึงมันตอนนี้ ปัญหาตอนนี้ยังคงเป็นสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างนอก แต่มันน่าจะจากไปแล้ว”

ซูฉางซิงคิดว่ามันไม่ควรอยู่ที่นี่คอยเฝ้าเขา เว้นแต่สัตว์ประหลาดตัวนี้จะฉลาดและรู้กลไกของร้านค้าลึกลับ

เขาใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้เปิดฟอรัมดูโพสต์ เพื่อดูว่าจะมีโพสต์เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดสีม่วงนี้หรือไม่ สิ่งที่เห็นส่วนใหญ่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับร้านค้าลึกลับ และข้อพิพาทเกี่ยวกับร้านค้าลึกลับ

ทุกคนรู้แล้วว่ามีทรัพยากรในร้านค้าลึกลับที่สามารถทำให้ผู้คนแข็งแกร่งขึ้น และความแข็งแกร่งก็เป็นรากฐานของทุกสิ่ง

ด้วยเหตุนี้ฟอรัมจึงคึกคัก ราวกับว่างานเลี้ยงได้เริ่มขึ้นแล้ว

เวลาผ่านไปจนใกล้ครบเวลา 10 นาทีขึ้นเรื่อยๆ และดวงตาของซูฉางซิงก็ดุร้ายมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน จากนั้นเขาก็แลกเปลี่ยนมีดเหล็กมาถือไว้ในมือ

ถ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นยังคงเฝ้าอยู่ที่หน้าประตูจริงๆ ด้วยความเร็วของมัน ซูฉางซิงไม่มีโอกาสหลบหนีอย่างแน่นอน เขาทำได้เพียงต้องสู้เท่านั้น

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น ซูฉางซิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อพบว่ารอบตัวมีแต่ความเงียบงัน สัตว์ประหลาดตัวนั้นไม่ได้อยู่ใกล้ๆ แต่พอก้าวออกไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็เห็นเด็กสาวไว้ผมหางม้าเดินกระโดดโลดเต้นอยู่ข้างหน้า

“ดาด้าดา~”

“เด็กดีจะไปไหนเหรอ?”

เธอหยุดชะงักหันกลับมามองซูฉางซิง และแสดงรอยยิ้มที่เกินจริงพร้อมกับยกมือทักทาย “สวัสดียามค่ำค่ะ”

ซูฉางซิงใจเต้นแรง เขารับรู้ได้อย่างคลุมเครือถึง ‘อันตราย’ อยู่ตลอดเวลา แม้ว่าแสงจะสลัวมาก แต่เขาก็ยังเห็นวงกลมสีดำรอบดวงตาของเด็กสาว และริมฝีปากของเธอก็ยังดูคล้ำมากด้วย

ตอนนี้เขาควรทำอย่างไรดี วิ่ง หรือ…

รอยยิ้มแข็งๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูฉางซิง เขาพยักหน้าและพูดว่า “บังเอิญจังที่ได้พบกัน สวัสดียามค่ำเช่นกัน”

เด็กสาวมีสีหน้าครุ่นคิด และกล่าวยืนยันว่า “ฉันรู้สึกว่าคุณงี่เง่าเหมือนใครบางคนเลย”

จากนั้นเธอก็เดินกระโดดโลดเต้นไปยังถนนข้างหน้าจนผมหางม้าที่ยาวถึงเอวสะบัดไปมา จนกระทั่งหายลับไปในความมืด

ซูฉางซิงถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก อารมณ์ขึ้นๆลงๆแบบนี้ ทำเอาหัวใจจะวาย

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าไม่มีซอมบี้อยู่รอบๆเลย

เขารู้สึกได้ทันทีว่าที่นี่อันตราย และรีบวิ่งไปอีกทาง เพราะความรู้สึกนี้คุ้นเคยมาก มันเหมือนความรู้สึกที่เคยสัมผัสนอกร้านค้าลึกลับ A01713

ยิ่งเดินต่อ ซอมบี้ก็ยิ่งเยอะขึ้น ซูฉางซิงไม่มีทางเลือก นอกจากใช้คันธนูเงาเพื่อกวาดล้างซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้า และเตรียมไปยังร้านค้าลึกลับตำแหน่งต่อไป

ตามการจัดเรียงแบบสามเหลี่ยมด้านเท่า เขาประมาณตำแหน่งของร้านค้าลึกลับถัดไปแบบสามมิติ และในตอนกลางวันเขาได้ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมโดยทั่วไปแถวนี้แล้ว

ในขณะวาดธนูยิงเจาะกะโหลกซอมบี้อย่างเงียบๆ ลูกศรราวกับเป็นลำแสงที่เริงระบำในยามราตรี เหมือนตั้งใจ แต่ก็เหมือนไหลออกมาโดยไม่ตั้งใจเช่นกัน

ความรู้สึกนี้พิเศษมาก

ซูฉางซิงรู้สึกได้ว่า ทักษะการยิงของเขายังคงพัฒนาอยู่ และเข้าใกล้ปรมาจารย์นักธนูอย่างแท้จริง ลูกธนูทุกดอกเป็นมากกว่าลูกธนู แต่เป็นเหมือนแขนที่ยื่นยาวออกไป

ซูฉางซิงใช้ ‘แขน’ ของเขาเจาะกะโหลกซอมบี้

เกือบห้าสิบนาที ซูฉางซิงยิงธนูไปมากกว่า 40 ดอก ซึ่งหมายถึงเขาฆ่าซอมบี้ไปมากกว่า 40 ตัว กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ทุกๆหนึ่งนาที เขาฆ่าซอมบี้หนึ่งตัวโดยเฉลี่ย

ในเวลานี้ซูฉางซิงได้เห็นแสงและเงาของร้านค้าลึกลับ ที่อยู่ท่ามกลางฝูงซอมบี้แล้ว เมื่อดูจากจำนวนซอมบี้ ดูเหมือนจะยังไม่มีใครมาที่ร้านค้าลึกลับแห่งนี้

ร้านค้า A01713 ก่อนหน้านี้ เพราะซอมบี้บนถนนถูกกำจัด จึงมีจำนวนน้อย และนั่นก็เป็นเหตุผลที่มีคนจำนวนมากไปที่นั่น

แต่ที่นี่มีซอมบี้จำนวนมาก จึงไม่มีใครมาที่นี่ เพราะจะถูกฝูงซอมบี้รุมกินโต๊ะ ซึ่งมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถต้านทานได้

ซูฉางซิงยิ้ม เขาพอใจกับสถานการณ์ของร้านค้าลึกลับแห่งนี้มาก เพราะมีโอกาสสูงมากที่แม้แต่ทรัพยากรพื้นฐานจะยังไม่มีใครแลกเปลี่ยนไป

เขาใช้เวลาอีกสิบนาทีค่อยๆเคลียร์ทางไปถึงหน้าร้านค้าลึกลับ แล้วก้าวเข้าไปในแสงสีขาว มายังพื้นที่สีเทาเงิน

“A01718 ดูเหมือนวิธีการเรียงตำแหน่งจะแตกต่างจากที่คิด”

ซูฉางซิงมองไปที่หน้าจอแสงสีฟ้า และพบว่าหมายเลขประจำเครื่องไม่ใช่ A01715 อย่างที่จินตนาการไว้

“หมายความว่าการมาพบร้านค้าลึกลับแห่งนี้ได้เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ”

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบสินค้าคงคลัง เพื่อค้นหาทรัพยากรหายาก นั่นก็คือการปรับปรุงความเร็ว แน่นอนว่าตามความคิดของเขาความแข็งแกร่งของร่างกายนั้นดีที่สุด แต่ผลที่ได้จากการซ้อนทับกันอย่างต่อเนื่องของคุณสมบัติเดียวกันควรจะต่ำ

ยิ่งซ้อนทับคุณสมบัติที่เหมือนกันมากขึ้นเท่าไหร่ เอฟเฟกต์ก็ยิ่งอ่อนแอลงเท่านั้น แต่ถ้าเป็นคุณสมบัติที่แตกต่างกันก็จะส่งเสริมได้มากกว่า