บทที่ 40 พี่ใหญ่ของผม

โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 40 พี่ใหญ่ของผม

.

ถังเก๋อนั่งอยู่บนพื้น พอเห็นชายตรงหน้ายกขวานขึ้น ในเวลานี้เขาไม่มีทางหนี ได้แต่หลับตารอความตายที่กำลังมาถึง

รออยู่นานก็ไม่ได้ตายเหมือนที่คิด พอลืมตาก็พบว่ามีลูกศรโผล่ออกมาจากหน้าผากของชายวัยกลางคน

ขวานในมือของชายวัยกลางคนตกลงสู่พื้น เขายืนนิ่งอยู่แบบนั้น 2-3 วินาทีก่อนล้มลงบนพื้น

“มันตายแล้ว ตายแล้วจริงๆ”

ถังเก๋อหอบอย่างหนักด้วยความกลัว และรู้สึกว่าหลังจากมาถึงโลกที่ล่มสลาย ภูติผีและสัตว์ประหลาดทุกชนิดก็ปรากฏขึ้น เขาได้พบแม้แต่คนที่โหดเหี้ยมชนิดที่ฆ่าคนได้โดยไม่กระพริบตา

เขาเคยเป็นนักเลงหัวไม้ตัวเล็กๆมาก่อน แม้จะไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่เคยคิดฆ่าคน และไม่เคยฆ่าใครมาก่อน แม้แต่การร่วมวงต่อสู้ก็ยังน้อยครั้ง ส่วนใหญ่ที่ทำคือเข้าไปรวมกลุ่มให้ดูว่ามีคนเยอะๆเท่านั้น

ยิ่งมีคนเยอะก็ยิ่งดี

“ฮ่าฮ่า ตายกันหมดแล้ว”

ถังเก๋อหัวเราะไปร้องไห้ไป แม้เขาจะรู้จักพี่น้องทั้งสองคนได้ไม่กี่วัน แต่พวกเขาก็เข้ากันได้ดี จนกระทั่งกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบานเหมือนสามพี่น้องในสามก๊ก แม้ว่าในวันโลกาวินาศนี้พวกเขาจะไม่มีอะไรเหมือนกันเลยก็ตาม

“อย่าพูดไร้สาระ ฉันยังไม่ตาย นายก็ยังไม่ตายเหมือนกัน”

มีเสียงดังขึ้นไม่ไกล

ถังเก๋อเห็นชายคนหนึ่งสะพายคันธนูยาว ถือมีดเหล็กเดินออกมาจากความมืดช้าๆ และรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นฝีมือของชายคนนี้

ซูฉางซิงมองไปยังชายที่นั่งน้ำมูกน้ำตาไหลบนพื้น และพูดอย่างใจเย็นว่า “ถ้าไม่เป็นไรแล้วก็ไปซะ”

ถังเก๋อปาดน้ำตา ลุกขึ้นยืนและพูดว่า “ขอบคุณครับพี่ที่ช่วยชีวิต ผมไปก่อนนะ”

“อืม รีบไปเถอะ”

ซูฉางซิงเก็บโทรศัพท์มือถือของผู้ตายขึ้นมา นี่คือจุดประสงค์ที่เขาออกมาจากที่ซ่อน

โทรศัพท์มือถือกลายเป็นแสงและเงาหายไปจากมือของซูฉางซิง

[ปล้นผู้ถูกกำจัด ได้รับ 1,330 คะแนน]

[ปล้นผู้ถูกกำจัด ได้รับ 1,240 คะแนน]

[ปล้นผู้ถูกกำจัด ได้รับ 160 คะแนน]

เขาได้รับ 2,730 คะแนนในทันที ซูฉางซิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ไม่ว่าจะเป็นยุคสมัยไหนการปล้นก็เป็นวิธีที่ได้เงินเร็วที่สุด

ในสมัยโบราณปล้นเงินทางการ ต่อมาก็ปล้นธนาคาร และตอนนี้พวกเขาก็ปล้นโทรศัพท์มือถือ

ถังเก๋อมองคนตรงหน้าหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นจากพื้น และรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง แล้วพูดขึ้นอย่างครุ่นคิด “พี่คือนักฆ่ามีดเหล็กใช่ไหม?”

หะ?

ผีสางอะไรวะ?

ซูฉางซิงพาดมีดเหล็กไว้ที่บ่า จ้องมองไปที่ถังเก๋อและพูดว่า “หมายความว่าไง?”

“ฮ่าฮ่า ไม่มีอะไร วันนี้ผมดูโพสต์ คนในวิดีโอดูเหมือนพี่ใหญ่นิดหน่อย” ถังเก๋อคิดและพูดอย่างจริงจัง “พี่ต้องการน้องชายบ้างไหม? ผมแซ่ถังเป็นน้องชายที่มีพี่ใหญ่มาหกครั้งแล้ว ผมทำงานได้ทุกอย่าง”

ซูฉางซิงเลิกคิ้ว เพราะคิดไม่ถึงว่าเขาจะบังเอิญมาพบคนที่ได้ดูโพสต์นั้น “หมายความว่าไงที่เป็นน้องชายมาหกครั้ง?”

ถังเก๋ออธิบายอย่างรวดเร็ว “ผมมีประสบการณ์ของการเป็นน้องชายมาหลายครั้งแล้ว อย่ามองผมแบบนี้สิ ในวงการของผม ระหว่างพี่ใหญ่กับน้องชายมีความแตกต่างกัน”

พี่ใหญ่แตกต่างจากน้องชาย?

ทำไมมันฟังดูน่าอึดอัดจัง?

ซูฉางซิงถามด้วยความสงสัย “แล้วพี่ใหญ่ก่อนหน้านี้ของนายล่ะ?”

ถังเก๋อคิดแล้วพูดว่า “บางคนก็ถูกจับ บางคนก็ล้างมือหลังได้รับบาดเจ็บ และบางคนก็…”

ซูฉางซิงชำเลืองมองศพบนพื้น แล้วพูดขึ้นอย่างไร้อารมณ์ “ถ้ายังไม่อยากตาย ก็รีบไปซะ”

ถังเก๋อรู้สึกเสียใจเล็กน้อย เขาเคยสาบานกับตัวเองว่าจะต้องหาคนที่โหดเหี้ยมที่สุดมาเป็นพี่ใหญ่ให้ได้ แต่ตอนนี้ต้นขาใหญ่ได้หายไปแล้ว และเขาเดาว่าถ้าตอนนี้ไม่ไปเขาจะไม่ได้ไปจริงๆ ดังนั้นเขาจึงหันกลับและรีบวิ่งหนีไป

ในขณะนั้นเองก็มีเสียงกรีดร้องดังมาจากรอบทิศ ในทิศทางที่ถังเก๋อกำลังหลบหนี และบางสิ่งที่เรืองแสงสีม่วงในความมืดได้พุ่งออกมาหาเขา และดึงเงาร่างสีม่วงตามออกมาด้วย

ถังเก๋อหันหลังกลับทันทีและรีบวิ่งกลับมาหาซูฉางซิง

ซูฉางซิงก็ไม่ลังเลเช่นกัน เขารีบหันกลับวิ่งไปยังร้านค้าลึกลับทันที แม้จะเห็นหน้าตาของสิ่งนั้นได้ไม่ชัด แต่สัญชาตญาณได้บอกกับเขาว่าการรีบวิ่งหนีเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด

ฝีเท้าของสัตว์ประหลาดสีม่วงนั้นหนักหน่วงมาก และไล่ตามมาใกล้เขาด้วยความเร็วที่สูงมาก

ความรู้สึกกดดันนี้รุนแรงมาก ซูฉางซิงรู้สึกเพียงขนบนหลังคอลุกชัน ฝีเท้าของเขาเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง เขาคิดว่าสัตว์ประหลาดควรจะโจมตีถังเก๋อก่อน และเขาจะสามารถใช้โอกาสนี้ทิ้งระยะห่างกลับไปยังร้านค้าลึกลับเพื่อซ่อนตัวได้

แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เสียงฝีเท้าก็ยังคงอยู่และเข้าใกล้เขามากขึ้น ซูฉางซิงเหลียวไปมองก็พบว่าสัตว์ประหลาดได้วิ่งผ่านถังเก๋อมาหาเขาแล้ว

ถังเก๋อรีบวิ่งหนีไปอีกทางแล้วตะโกนว่า “พี่ใหญ่ ผมจะไม่ลืมความเมตตาของพี่ในวันนี้เลย ขอโทษด้วยนะคร้าบบบ”

จากระยะห่างนี้ ซูฉางซิงมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ผิวหนังของสัตว์ประหลาดเป็นเกล็ดสีม่วง ดวงตาของมันเหมือนอัญมณีสีม่วงที่เรืองแสงในความมืด ตัวของมันน่าจะสูงประมาณ 3 เมตร

“บัดซบ ฉันไม่ใช่พี่ใหญ่ของแก”

ซูฉางซิงตะโกนสาปแช่ง และขว้างมีดเหล็กไปยังสัตว์ประหลาด เมื่อน้ำหนักลดลง ความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

เนื่องจากมีทักษะการยิงธนูระดับปรมาจารย์ ตอนนี้ซูฉางซิงมีความสามารถในการใช้อาวุธระยะไกลทั้งหมด การขว้างอาวุธก็อยู่ในหมวดหมู่นั้น ดังนั้นมีดเหล็กจึงพุ่งเข้าหาสัตว์ประหลาดสีม่วงอย่างแม่นยำ

สัตว์ประหลาดสีม่วงใช้แขนปัดมีดเหล็กออกไป แต่ความเร็วของมันก็ได้รับผลกระทบในระดับหนึ่ง

ในขณะนี้ซูฉางซิงได้เข้ามายืนอยู่ในแสงสีขาวแล้ว เมื่อหันไปมองที่สัตว์ประหลาด กรงเล็บสีดำขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นต่อสายตา และรู้สึกได้ถึงแรงลมกระโชกแรงจากการโบกกรงเล็บ

วินาทีถัดมา ร่างของซูฉางซิงก็หายไปในแสงสีขาว สัตว์ประหลาดที่ลอยอยู่กลางอากาศจึงปะทะเข้ากับกำแพงอย่างแรงจนเกิดรอยร้าวขึ้นบนกำแพงอิฐสีแดง

เสียงกรีดร้องเกรี้ยวกราดดังก้องท้องฟ้าท่ามกลางความมืดของยามค่ำคืน

“สัตว์ประหลาดอะไรถึงได้น่ากลัวขนาดนี้ ถึงขนาดกำแพงร้าวเลย”

เสิ่นจินซวนที่นั่งอยู่บนดาดฟ้าตึกอ้าปากค้าง มองดูฉากด้านล่างอย่างว่างเปล่าและพึมพำว่า “หวังว่าเขาจะยังไม่ตาย”

เธออยู่ในตำแหน่งนี้ก่อนที่ซูฉางซิงจะมาถึง และจำได้ทันทีว่าคนที่กำลังปีนกำแพงเป็นชายคนเมื่อวาน เพราะคนส่วนใหญ่ปีนกำแพงไม่ได้

ดูจากกระบวนการทั้งหมด ซูฉางซิงอยู่ในฐานะนกขมิ้น แต่ก็มีนกขมิ้นอีกตัว ซึ่งก็คือสัตว์ประหลาดออกมาภายหลัง

เธอยังคงรู้สึกขอบคุณซูฉางซิงมาก และจึงไม่อยากให้เขาตาย ซูฉางซิงไม่เพียงแต่จะให้อาหารเธอเท่านั้น แต่ยังช่วยเธอเคลียร์ซอมบี้ทั้งหมดในอาคารให้ด้วย ดังนั้นเธอจึงสามารถค้นหาเสบียงบางอย่างจากในอาคารได้อย่างปลอดภัย

หลังจากนั้นเธอก็ทำตามคำแนะนำของซูฉางซิงย้ายมาที่นี่

ส่วนสาเหตุที่เธอขึ้นมาอยู่บนดาดฟ้า ก็เป็นเพราะเธอเห็นซูฉางซิงกำลังปีนกำแพงมาจากห้องที่เธอใช้นอน เธอจึงขึ้นมาบนนี้เพื่อสังเกตการณ์

“อาการง่วงนอนดูเหมือนจะแย่ลง”

เสิ่นจินซวนหาวและรู้สึกง่วงนอนอย่างหนักอีกครั้ง เธอมักมีอาการง่วงนอนอย่างรุนแรง และหลังจากเข้าสู่เกมวันโลกาวินาศ มันก็แย่ลง

.

.

.

ซูฉางซิงทรุดตัวลงนั่งกับพื้น เหงื่อเย็นไหลจากหน้าผาก เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์

แม้ว่าคาดการณ์ว่าจะสามารถเข้ามาในร้านค้าลึกลับได้ แต่มันก็ยังคงมีช่องว่างระหว่างการคาดการณ์กับความเป็นจริง

ถ้าความเร็วของสัตว์ประหลาดเร็วกว่านี้เพียงเล็กน้อย หรือความเร็วของเขาช้าลงเล็กน้อย ผลลัพธ์จะเป็นอย่างอื่นแน่นอน

“ทำไมสัตว์ประหลาดตัวนั้นถึงได้กระโดดข้ามถังเก๋อมาโจมตีฉันโดยตรง?”

ซูฉางซิงขมวดคิ้ว รู้สึกว่ามันไร้เหตุผลสิ้นดี มันอาจเป็นเพราะร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นจนดึงดูดสัตว์ประหลาด แต่คำอธิบายนี้ค่อนข้างไกลตัว