เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ

บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ

บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ


โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ

บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ

.

ซูฉางซิงชำเลืองมองซอมบี้ที่ล้มลงบนพื้นอย่างไร้ชีวิต แล้วมองไปรอบๆ เมื่อไม่พบว่ามีซอมบี้อยู่ใกล้ๆ เขาตัดสินใจอย่างฉับไว รีบวิ่งไปยังแสงไฟฝั่งตรงข้ามทันที

มีระยะห่างมากกว่า 10 เมตร ด้วยความเร็วของซูฉางซิง ต้องใช้เวลา 4-5 วินาที เพื่อไปให้ถึงอีกฝั่งของถนน เมื่อกำลังเข้าใกล้ร้านค้าลึกลับ ก็มีเสียงหนึ่งจากด้านข้างดังขึ้นมาหยุดเขาเอาไว้

“ไอ้หนู อย่าเข้าไปใกล้นะ”

ซูฉางซิงมองหาต้นเสียง แล้วเขาก็พบชายคนหนึ่งในชุดสูทถือไม้สั้นๆอยู่ในความมืด ความระมัดระวังตัวของเขาก็พุ่งเต็มเปี่ยมในทันที

เนื่องจากประสบการณ์ในวัยเด็ก ซูฉางซิงมักระแวงคนอื่นอยู่เสมอและยากที่จะให้ความไว้ใจกับใครซักคน นับประสาอะไรกับสถานการณ์นี้

“ทำไมถึงเข้าไปใกล้ๆไม่ได้”

เมื่อชายคนนั้นได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เลนส์แว่นตาสะท้อนกับแสงจันทร์เป็นประกายสีน้ำเงินในความมืด

“ก็เพราะว่ามันอันตราย สิ่งที่ไม่รู้จักมักเป็นอันตราย มันประมาทเกินไปถ้าจะรีบวิ่งเข้าไปแบบนี้”

เมื่อเห็นว่าซูฉางซิงไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาก็แอบคิดว่าเด็กนักเรียนพวกนี้ชักจูงง่ายจริงๆ เหมือนกับพนักงานบริษัทก่อนหน้านี้เลย

“ฉันชื่อ ซุนปั๋วซ่ง โลกนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับทุกคน เราสามารถมาร่วมมือกัน ทำงานร่วมกัน ด้วยวิธีนี้เราจะสามารถมีชีวิตที่ดีขึ้นได้”

ในขณะที่พูด เขาก็เดินเข้ามาหาซูฉางซิง

ซูฉางซิงรู้สึกปวดฟันเล็กน้อย เขาคาดไม่ถึงว่ามนุษย์คนแรกที่พบจะเป็นพวกปากกระบอกปืน เขายกมีดเหล็กขึ้นและตอบกลับไปอย่างเย็นชา “ถอยไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมจะฆ่าคุณ เชื่อไหมว่าผมเร็วกว่าคุณ”

(ผู้แปล – ปากกระบอกปืน หมายถึง พวกคุยโม้ หรือ มีปากเป็นอาวุธ)

เขาสังเกตเห็นว่าซุนปั๋วซ่งอยู่ห่างจากร้านค้าลึกลับมากกว่าเขา โดยยืนอยู่ด้านข้างของร้านค้า แต่พอซุนปั๋วซ่งขยับเข้ามาใกล้เขา ชายคนนี้ก็เข้ามาใกล้ร้านค้าขึ้นจริงๆ

รอยยิ้มบนใบหน้าของซุนปั๋วซ่งแข็งค้างทันที เขาคิดไม่ถึงว่าเด็กคนนี้จะเด็ดขาดขนาดนี้ และเขาก็กลัวมีดเหล็กในมือของซูฉางซิงมาก เขาจึงหยุดเท้าทันทีและพูดขึ้นว่า “ฮ่าฮ่า น้องชาย ฉันไม่ได้มีเจตนาร้าย”

“บอกให้ถอยไป คุณมีเวลาแค่ 10 วิ”

ซูฉางซิงถือมีดเหล็กมองไปยังชายวัยกลางคนอย่างใจเย็น และพูดขึ้นเบาๆ

เขาเดาว่าชายวัยกลางคนๆนี้อาจรู้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับร้านค้าลึกลับ อย่างไรก็ตาม มันก็เป็นเรื่องยากที่จะสอบถาม

เมื่อได้ยินน้ำเสียงไม่แยแส ชายวัยกลางคนรู้สึกได้ถึงเจตนาฆ่า เขารู้ว่าชายหนุ่มคนนี้มีฝีมือ และอาจทำอะไรบางอย่างกับเขาจริงๆ ดังนั้นเขาจึงวิ่งไปอีกทางทันที โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

ฝีเท้าของเขาซวนเซ เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ขาดการออกกำลังกาย

ซูฉางซิงมองเงาหลังของซุนปั๋วซ่งที่ห่างออกไป แล้วผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขาไม่สามารถบอกถึงเจตนาที่แท้จริงของซุนปั๋วซ่งได้

แต่ในกรณีนี้ เขาได้แต่เดาว่าผู้อื่นมีเจตนาร้ายชั่วร้ายอย่างที่สุดเท่านั้น

จากนั้นเขาก็วิ่งไปยังร้านที่มีแสงสว่างอีกครั้ง แหล่งกำเนิดแสงในร้านคล้ายกับโทรศัพท์มือถือมาก สามารถมองเห็น แต่ไม่แพร่กระจายออกมา ดังนั้นถนนนอกร้านจึงยังมืดอยู่

“หรือว่าจะเป็นเทคโนโลยีเดียวกันกับโทรศัพท์มือถือ?”

ขณะที่ซูฉางซิงวิ่งมาถึงหน้าประตูร้าน ซอมบี้จากตรอกข้างๆตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาเขา

ในขณะที่เขายกมีดเหล็กขึ้นเพื่อต่อสู้กลับ แสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้นต่อหน้าต่อตา ซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้าหายไป และซูฉางซิงก็มาอยู่ในอีกมิติหนึ่ง มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมสีเทาขาว

มันเป็นห้องที่ว่างเปล่ามาก แต่กลางอากาศเหนือขึ้นไป มีลูกบอลสีเงินขนาดใหญ่

“นี่คือร้านลึกลับ?”

นอกจากลูกบอลสีเงินแล้ว ซูฉางซิงก็ไม่เห็นอะไรอื่นอีก เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินไปที่ลูกบอลสีเงิน เพียงก้าวเข้าไปใต้ลูกบอล หน้าจอแสงสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

มีรายการนับสิบบนหน้าจอแสง โดยมีราคารวมถูกทำเครื่องหมายไว้ด้านหลัง และมีการแสดงเวลาสองอย่างอยู่ด้านล่าง

9 นาที 39 วินาที ออกเดินทาง

อีก 4 วัน รีเฟรช

“หมายความว่า ฉันจะอยู่ที่นี่ได้สูงสุดแค่ สิบนาทีเท่านั้น และร้านจะรีเฟรชทุกห้าวัน เป็นไปได้ว่าอีก 5 วัน ที่ตั้งของร้านจะได้รับการแก้ไข”

ซูฉางซิงเริ่มเรียกดูรายการบนหน้าจอแสงทันที เขากวาดสายตามองดูรายการจากด้านบนอย่างรวดเร็ว

[เพิ่มความเร็ว (หายาก ปริมาณ 2) 1,200 คะแนน]

“นี่ควรเป็นสิ่งที่คล้ายกับยาเสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพให้กับร่างกายของมนุษย์ แค่ราคาถูกกว่าและเป็นเกรดหายากเท่านั้นเอง”

ซูฉางซิงคลิกไปที่คำอธิบายของการเพิ่มความเร็ว

[การเพิ่มความเร็ว: เสริมสร้างร่างกายของมนุษย์ เน้นเสริมความแข็งแกร่งด้านความเร็ว ยิ่งผู้ใช้มีความเร็วที่อ่อนแอเท่าไหร่ เอฟเฟกต์เสริมความแข็งแกร่งก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น]

รายการนี้เป็นสิ่งที่ซูฉางซิงจะต้องซื้ออย่างแน่นอน แต่เนื่องจากมีราคาแพงเกินไป คะแนนของเขาสามารถซื้อได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น

รายการอื่นๆเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันมากมาย มีของทุกชนิด อย่างเช่น ถุงนอน กระทะ เสื้อผ้า รองเท้า มีแม้กระทั่งแปรงสีฟัน

แต่อาวุธมีเพียงอย่างเดียวคือ ไม้แข็ง ราคาอันละ 10 คะแนน

และน้ำกับอาหารที่มีก็มีจำนวนที่ลดลง

[น้ำดื่มบรรจุขวดขนาด 550 มล. ปริมาณ 7) 2 คะแนน, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป (ปริมาณ 8) 2 คะแนน]

เมื่อเห็นปริมาณคงเหลือของน้ำกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ซูฉางซิงก็ตระหนักได้ทันทีว่าเมื่อวานนี้มีคนเข้ามาแลกของที่นี่ เพียงแต่คนผู้นั้นควรมีแค่ 10 คะแนนในมือ จึงสามารถแลกน้ำไปได้แค่ 3 ขวด กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 2 ถ้วย

“หมายความว่าข่าวเรื่องคะแนนสามารถนำมาแลกไอเทมได้ จะแพร่ออกไปแล้ว”

ซูฉางซิงคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วใช้ 1,200 คะแนนแลกกับการเพิ่มความเร็ว

ทันที่คลิกแลกเปลี่ยน ซูฉางซิงก็เห็นแสงสีขาวพุ่งออกจากลูกบอลโลหะมาหาเขา จากนั้นเขาก็รู้สึกหนาวจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว

หลังจากเจ็ดลมหายใจ ความรู้สึกเหมือนกำลังจะกลายเป็นก้อนน้ำแข็งก็หายไปทันที ร่างกายรู้สึกผ่อนคลายและสบายอย่างมาก

เมื่อดูคุณสมบัติ

ชื่อ: ซูฉางซิง

ความแข็งแกร่ง: 4 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป)

ความเร็ว: 4 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป)

พื้นฐานสุขภาพ: 3 (ระดับมนุษย์โดยเฉลี่ย)

จิตวิญญาณ: 5 (สูงกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก)

สถานะ: บาดเจ็บเล็กน้อย จิตใจหายจากการบอบช้ำแต่ยังเหลืออาการบาดเจ็บอยู่เล็กน้อย

การประเมิน: คุณแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว พลังต่อสู้อาจถึงระดับ 10 แข็งแกร่งกว่าเดิม แต่ก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่

ความเร็วเปลี่ยนจาก 3 เป็น 4

รอยยิ้มบนใบหน้าของซูฉางซิงกว้างขึ้น ยิ่งเขาแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ ต้นทุนเพื่อความอยู่รอดของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

จากนั้นเขาก็ใช้ 30 คะแนน แลกเปลี่ยนน้ำกับอาหารที่เหลืออยู่ทั้งหมด สิ่งเหล่านี้เป็นทรัพยากรพื้นฐานในการอยู่รอด แม้ว่าราคาขายในร้านค้าลึกลับจะไม่แพง แต่มูลค่าของพวกมันสูงมาก

และได้จ่ายไปอีกมากกว่า 200 คะแนน เพื่อซื้อ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ถุงนอน เสื้อยืดสีดำ เสื้อโค้ทขนสัตว์สีดำ ไม้แข็ง 5 อัน และกระสอบสำหรับใส่ของ 1 ใบ

แน่นอนว่าซูฉางซิงไม่ได้ซื้อของเหล่านี้เพื่อความเพลิดเพลิน ถุงนอนมีไว้ให้หลับสบายขึ้นเพื่อรักษาสภาพจิตใจที่ดี

สำหรับยาสีฟันกับแปรงสีฟัน อืม ก็เพื่อให้การนอนหลับดีขึ้นเช่นกัน

ในส่วนของเสื้อผ้านั้น ไม่ใช่เพราะชุดที่ใส่ปัจจุบันสกปรก แต่เป็นเพราะเสื้อผ้าสีดำนั้นเอื้อต่อการซ่อนตัวในเวลากลางคืน และการซ่อนตัวแบบนี้ไม่ใช่มีประโยชน์แต่กับซอมบี้เท่านั้น มันยังใช้ได้กับมนุษย์ด้วย

ซูฉางซิงเปลี่ยนเสื้อผ้า นำอาหาร น้ำ และไม้แข็งใส่ลงในกระสอบ แล้วนำสิ่งอื่นๆใส่กระเป๋าเป้ จากนั้นก็ออกจากร้านค้าลึกลับ

แสงเย็นสีเงินขาววาบขึ้น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังซอมบี้ที่อยู่ตรงทางเข้าร้าน

มีดเหล็กวาดลง กะโหลกซีกหนึ่งของซอมบี้โบยบินขึ้นสูง พร้อมกับเสียงโหยหวนแห่งความเจ็บปวด

“ความเร็วของมีดเร็วกว่าเดิมกว่าครึ่ง ดังนั้นความเร็วควรเป็นผลรวมของพลังที่ระเบิดออกมาบวกกับความว่องไวเป็นหลัก?”

หลังจากก้าวไปข้างหน้าได้เพียงสองก้าว ซูฉางซิงก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เสียงคำรามของซอมบี้ที่อยู้ด้านหลังยังคงมีต่อไม่ยอมหยุด

“ยังไม่ตาย?”

เมื่อหันไปดูก็พบว่าซอมบี้หัวซีกเดียวยังไม่ตาย มันยังร้องคำรามอยู่ และเขาก็สังเกตเห็นว่ายังไม่มีข้อความแจ้งการฆ่าในโทรศัพท์

จากนั้นเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า หากแกนหลักในหัวของซอมบี้เหล่านี้ไม่ถูกทำลาย แม้จะเหลือหัวอยู่เพียงซีกเดียว พวกมันก็จะยังมีชีวิตอยู่

“มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวจริงๆ จนไม่สามารถนับเป็นสิ่งมีชีวิได้อีกต่อไป”

จบบทที่ บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ

คัดลอกลิงก์แล้ว