บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ
บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ
โกลบอลเกม ภาค 1: ได้รับการสนับสนุนโดยความลึกลับ
บทที่ 17 ร้านค้าลึกลับ
.
ซูฉางซิงชำเลืองมองซอมบี้ที่ล้มลงบนพื้นอย่างไร้ชีวิต แล้วมองไปรอบๆ เมื่อไม่พบว่ามีซอมบี้อยู่ใกล้ๆ เขาตัดสินใจอย่างฉับไว รีบวิ่งไปยังแสงไฟฝั่งตรงข้ามทันที
มีระยะห่างมากกว่า 10 เมตร ด้วยความเร็วของซูฉางซิง ต้องใช้เวลา 4-5 วินาที เพื่อไปให้ถึงอีกฝั่งของถนน เมื่อกำลังเข้าใกล้ร้านค้าลึกลับ ก็มีเสียงหนึ่งจากด้านข้างดังขึ้นมาหยุดเขาเอาไว้
“ไอ้หนู อย่าเข้าไปใกล้นะ”
ซูฉางซิงมองหาต้นเสียง แล้วเขาก็พบชายคนหนึ่งในชุดสูทถือไม้สั้นๆอยู่ในความมืด ความระมัดระวังตัวของเขาก็พุ่งเต็มเปี่ยมในทันที
เนื่องจากประสบการณ์ในวัยเด็ก ซูฉางซิงมักระแวงคนอื่นอยู่เสมอและยากที่จะให้ความไว้ใจกับใครซักคน นับประสาอะไรกับสถานการณ์นี้
“ทำไมถึงเข้าไปใกล้ๆไม่ได้”
เมื่อชายคนนั้นได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เลนส์แว่นตาสะท้อนกับแสงจันทร์เป็นประกายสีน้ำเงินในความมืด
“ก็เพราะว่ามันอันตราย สิ่งที่ไม่รู้จักมักเป็นอันตราย มันประมาทเกินไปถ้าจะรีบวิ่งเข้าไปแบบนี้”
เมื่อเห็นว่าซูฉางซิงไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาก็แอบคิดว่าเด็กนักเรียนพวกนี้ชักจูงง่ายจริงๆ เหมือนกับพนักงานบริษัทก่อนหน้านี้เลย
“ฉันชื่อ ซุนปั๋วซ่ง โลกนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับทุกคน เราสามารถมาร่วมมือกัน ทำงานร่วมกัน ด้วยวิธีนี้เราจะสามารถมีชีวิตที่ดีขึ้นได้”
ในขณะที่พูด เขาก็เดินเข้ามาหาซูฉางซิง
ซูฉางซิงรู้สึกปวดฟันเล็กน้อย เขาคาดไม่ถึงว่ามนุษย์คนแรกที่พบจะเป็นพวกปากกระบอกปืน เขายกมีดเหล็กขึ้นและตอบกลับไปอย่างเย็นชา “ถอยไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมจะฆ่าคุณ เชื่อไหมว่าผมเร็วกว่าคุณ”
(ผู้แปล – ปากกระบอกปืน หมายถึง พวกคุยโม้ หรือ มีปากเป็นอาวุธ)
เขาสังเกตเห็นว่าซุนปั๋วซ่งอยู่ห่างจากร้านค้าลึกลับมากกว่าเขา โดยยืนอยู่ด้านข้างของร้านค้า แต่พอซุนปั๋วซ่งขยับเข้ามาใกล้เขา ชายคนนี้ก็เข้ามาใกล้ร้านค้าขึ้นจริงๆ
รอยยิ้มบนใบหน้าของซุนปั๋วซ่งแข็งค้างทันที เขาคิดไม่ถึงว่าเด็กคนนี้จะเด็ดขาดขนาดนี้ และเขาก็กลัวมีดเหล็กในมือของซูฉางซิงมาก เขาจึงหยุดเท้าทันทีและพูดขึ้นว่า “ฮ่าฮ่า น้องชาย ฉันไม่ได้มีเจตนาร้าย”
“บอกให้ถอยไป คุณมีเวลาแค่ 10 วิ”
ซูฉางซิงถือมีดเหล็กมองไปยังชายวัยกลางคนอย่างใจเย็น และพูดขึ้นเบาๆ
เขาเดาว่าชายวัยกลางคนๆนี้อาจรู้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับร้านค้าลึกลับ อย่างไรก็ตาม มันก็เป็นเรื่องยากที่จะสอบถาม
เมื่อได้ยินน้ำเสียงไม่แยแส ชายวัยกลางคนรู้สึกได้ถึงเจตนาฆ่า เขารู้ว่าชายหนุ่มคนนี้มีฝีมือ และอาจทำอะไรบางอย่างกับเขาจริงๆ ดังนั้นเขาจึงวิ่งไปอีกทางทันที โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง
ฝีเท้าของเขาซวนเซ เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ขาดการออกกำลังกาย
ซูฉางซิงมองเงาหลังของซุนปั๋วซ่งที่ห่างออกไป แล้วผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขาไม่สามารถบอกถึงเจตนาที่แท้จริงของซุนปั๋วซ่งได้
แต่ในกรณีนี้ เขาได้แต่เดาว่าผู้อื่นมีเจตนาร้ายชั่วร้ายอย่างที่สุดเท่านั้น
จากนั้นเขาก็วิ่งไปยังร้านที่มีแสงสว่างอีกครั้ง แหล่งกำเนิดแสงในร้านคล้ายกับโทรศัพท์มือถือมาก สามารถมองเห็น แต่ไม่แพร่กระจายออกมา ดังนั้นถนนนอกร้านจึงยังมืดอยู่
“หรือว่าจะเป็นเทคโนโลยีเดียวกันกับโทรศัพท์มือถือ?”
ขณะที่ซูฉางซิงวิ่งมาถึงหน้าประตูร้าน ซอมบี้จากตรอกข้างๆตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาเขา
ในขณะที่เขายกมีดเหล็กขึ้นเพื่อต่อสู้กลับ แสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้นต่อหน้าต่อตา ซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้าหายไป และซูฉางซิงก็มาอยู่ในอีกมิติหนึ่ง มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมสีเทาขาว
มันเป็นห้องที่ว่างเปล่ามาก แต่กลางอากาศเหนือขึ้นไป มีลูกบอลสีเงินขนาดใหญ่
“นี่คือร้านลึกลับ?”
นอกจากลูกบอลสีเงินแล้ว ซูฉางซิงก็ไม่เห็นอะไรอื่นอีก เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินไปที่ลูกบอลสีเงิน เพียงก้าวเข้าไปใต้ลูกบอล หน้าจอแสงสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
มีรายการนับสิบบนหน้าจอแสง โดยมีราคารวมถูกทำเครื่องหมายไว้ด้านหลัง และมีการแสดงเวลาสองอย่างอยู่ด้านล่าง
9 นาที 39 วินาที ออกเดินทาง
อีก 4 วัน รีเฟรช
“หมายความว่า ฉันจะอยู่ที่นี่ได้สูงสุดแค่ สิบนาทีเท่านั้น และร้านจะรีเฟรชทุกห้าวัน เป็นไปได้ว่าอีก 5 วัน ที่ตั้งของร้านจะได้รับการแก้ไข”
ซูฉางซิงเริ่มเรียกดูรายการบนหน้าจอแสงทันที เขากวาดสายตามองดูรายการจากด้านบนอย่างรวดเร็ว
[เพิ่มความเร็ว (หายาก ปริมาณ 2) 1,200 คะแนน]
“นี่ควรเป็นสิ่งที่คล้ายกับยาเสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพให้กับร่างกายของมนุษย์ แค่ราคาถูกกว่าและเป็นเกรดหายากเท่านั้นเอง”
ซูฉางซิงคลิกไปที่คำอธิบายของการเพิ่มความเร็ว
[การเพิ่มความเร็ว: เสริมสร้างร่างกายของมนุษย์ เน้นเสริมความแข็งแกร่งด้านความเร็ว ยิ่งผู้ใช้มีความเร็วที่อ่อนแอเท่าไหร่ เอฟเฟกต์เสริมความแข็งแกร่งก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น]
รายการนี้เป็นสิ่งที่ซูฉางซิงจะต้องซื้ออย่างแน่นอน แต่เนื่องจากมีราคาแพงเกินไป คะแนนของเขาสามารถซื้อได้เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น
รายการอื่นๆเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันมากมาย มีของทุกชนิด อย่างเช่น ถุงนอน กระทะ เสื้อผ้า รองเท้า มีแม้กระทั่งแปรงสีฟัน
แต่อาวุธมีเพียงอย่างเดียวคือ ไม้แข็ง ราคาอันละ 10 คะแนน
และน้ำกับอาหารที่มีก็มีจำนวนที่ลดลง
[น้ำดื่มบรรจุขวดขนาด 550 มล. ปริมาณ 7) 2 คะแนน, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป (ปริมาณ 8) 2 คะแนน]
เมื่อเห็นปริมาณคงเหลือของน้ำกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ซูฉางซิงก็ตระหนักได้ทันทีว่าเมื่อวานนี้มีคนเข้ามาแลกของที่นี่ เพียงแต่คนผู้นั้นควรมีแค่ 10 คะแนนในมือ จึงสามารถแลกน้ำไปได้แค่ 3 ขวด กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 2 ถ้วย
“หมายความว่าข่าวเรื่องคะแนนสามารถนำมาแลกไอเทมได้ จะแพร่ออกไปแล้ว”
ซูฉางซิงคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วใช้ 1,200 คะแนนแลกกับการเพิ่มความเร็ว
ทันที่คลิกแลกเปลี่ยน ซูฉางซิงก็เห็นแสงสีขาวพุ่งออกจากลูกบอลโลหะมาหาเขา จากนั้นเขาก็รู้สึกหนาวจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว
หลังจากเจ็ดลมหายใจ ความรู้สึกเหมือนกำลังจะกลายเป็นก้อนน้ำแข็งก็หายไปทันที ร่างกายรู้สึกผ่อนคลายและสบายอย่างมาก
เมื่อดูคุณสมบัติ
ชื่อ: ซูฉางซิง
ความแข็งแกร่ง: 4 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป)
ความเร็ว: 4 (แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป)
พื้นฐานสุขภาพ: 3 (ระดับมนุษย์โดยเฉลี่ย)
จิตวิญญาณ: 5 (สูงกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก)
สถานะ: บาดเจ็บเล็กน้อย จิตใจหายจากการบอบช้ำแต่ยังเหลืออาการบาดเจ็บอยู่เล็กน้อย
การประเมิน: คุณแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว พลังต่อสู้อาจถึงระดับ 10 แข็งแกร่งกว่าเดิม แต่ก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่
ความเร็วเปลี่ยนจาก 3 เป็น 4
รอยยิ้มบนใบหน้าของซูฉางซิงกว้างขึ้น ยิ่งเขาแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ ต้นทุนเพื่อความอยู่รอดของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
จากนั้นเขาก็ใช้ 30 คะแนน แลกเปลี่ยนน้ำกับอาหารที่เหลืออยู่ทั้งหมด สิ่งเหล่านี้เป็นทรัพยากรพื้นฐานในการอยู่รอด แม้ว่าราคาขายในร้านค้าลึกลับจะไม่แพง แต่มูลค่าของพวกมันสูงมาก
และได้จ่ายไปอีกมากกว่า 200 คะแนน เพื่อซื้อ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ถุงนอน เสื้อยืดสีดำ เสื้อโค้ทขนสัตว์สีดำ ไม้แข็ง 5 อัน และกระสอบสำหรับใส่ของ 1 ใบ
แน่นอนว่าซูฉางซิงไม่ได้ซื้อของเหล่านี้เพื่อความเพลิดเพลิน ถุงนอนมีไว้ให้หลับสบายขึ้นเพื่อรักษาสภาพจิตใจที่ดี
สำหรับยาสีฟันกับแปรงสีฟัน อืม ก็เพื่อให้การนอนหลับดีขึ้นเช่นกัน
ในส่วนของเสื้อผ้านั้น ไม่ใช่เพราะชุดที่ใส่ปัจจุบันสกปรก แต่เป็นเพราะเสื้อผ้าสีดำนั้นเอื้อต่อการซ่อนตัวในเวลากลางคืน และการซ่อนตัวแบบนี้ไม่ใช่มีประโยชน์แต่กับซอมบี้เท่านั้น มันยังใช้ได้กับมนุษย์ด้วย
ซูฉางซิงเปลี่ยนเสื้อผ้า นำอาหาร น้ำ และไม้แข็งใส่ลงในกระสอบ แล้วนำสิ่งอื่นๆใส่กระเป๋าเป้ จากนั้นก็ออกจากร้านค้าลึกลับ
แสงเย็นสีเงินขาววาบขึ้น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังซอมบี้ที่อยู่ตรงทางเข้าร้าน
มีดเหล็กวาดลง กะโหลกซีกหนึ่งของซอมบี้โบยบินขึ้นสูง พร้อมกับเสียงโหยหวนแห่งความเจ็บปวด
“ความเร็วของมีดเร็วกว่าเดิมกว่าครึ่ง ดังนั้นความเร็วควรเป็นผลรวมของพลังที่ระเบิดออกมาบวกกับความว่องไวเป็นหลัก?”
หลังจากก้าวไปข้างหน้าได้เพียงสองก้าว ซูฉางซิงก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เสียงคำรามของซอมบี้ที่อยู้ด้านหลังยังคงมีต่อไม่ยอมหยุด
“ยังไม่ตาย?”
เมื่อหันไปดูก็พบว่าซอมบี้หัวซีกเดียวยังไม่ตาย มันยังร้องคำรามอยู่ และเขาก็สังเกตเห็นว่ายังไม่มีข้อความแจ้งการฆ่าในโทรศัพท์
จากนั้นเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า หากแกนหลักในหัวของซอมบี้เหล่านี้ไม่ถูกทำลาย แม้จะเหลือหัวอยู่เพียงซีกเดียว พวกมันก็จะยังมีชีวิตอยู่
“มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวจริงๆ จนไม่สามารถนับเป็นสิ่งมีชีวิได้อีกต่อไป”