บทที่ 61 พวกเจ้าก็ไม่ได้ให้โอกาสข้า

พลังมหาศาลกดทับลงมา พลังอันบริสุทธิ์ พลังที่ขยี้ทุกสิ่ง

ในยามนี้ ชายชราเห็นพลังของตนเองกำลังแตกสลาย เห็นความมั่นใจที่มีพังทลายลง

อีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้ เป็นไปไม่ได้ ศิษย์ในยุคปัจจุบัน จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร? ไม่เด็ดขาดไม่อาจล้มลงที่นี่ เผาไหม้ เผาไหม้พลังแฝงแห่งชีวิตทั้งหมดของข้า

ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร ต้องโต้กลับ

"จะระเบิดพลังหรือ?" ในยามนั้นเสียงของเจียงหลานดังขึ้นอย่างฉับพลัน:

"ถามข้าก่อนแล้วหรือ?"

ในขณะนี้พลังของเจียงหลานรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาดทำลายพลังของชายชราอย่างราบคาบ

เจียงหลานผู้ทรงพลังเจ็ดมหาโคไม่ลังเลแม้แต่น้อย ซัดหมัดเดียวกระหน่ำเข้าใส่ร่างของชายชรา

พลังทำลายล้างกระหึ่มกังวาน ทำให้ร่างของชายชราแตกสลาย หมอกเลือดปลิวว่อนตามสายลม

โครม!

หมัดเดียวผ่านไป

เจียงหลานยืนอยู่ที่เดิม ร่างของชายชราแตกกระจายในพริบตา คราวนี้อีกฝ่ายไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เลย

เมื่อเห็นภาพนั้น เจียงหลานขมวดคิ้ว

เขาไม่ได้เบามือ แต่ชายชราผู้นี้ไม่น่าจะไม่ทิ้งอะไรเอาไว้เลย อีกทั้งปริมาณของหมอกเลือดก็ไม่ถูกต้อง

‘มีปัญหาแน่’

เจียงหลานไม่ลังเลแม้แต่น้อย เริ่มถอยออกจากที่เดิม แต่ช้าไปหนึ่งก้าว โดยรอบเริ่มปรากฏค่ายกล ค่ายกลล้อมรอบตัวเขาไว้

"ข้าถึงจะต้องตาย ก็จะลากเจ้าตายไปด้วย"

เสียงอันน่าสังเวชของชายชราดังขึ้นตามมา

เจียงหลานไม่สนใจ แต่ใช้พลังเริ่มโจมตีทำลายค่ายกลพันธนาการ แต่นี่เป็นค่ายกลที่ชายชราสละชีวิตเปิดใช้ เจียงหลาน กลับไม่สามารถทำลายได้ด้วยหมัดเดียว

‘สามหมัด อย่างมากที่สุดสามหมัด’

แต่เขาพบว่าคนที่เหลือกำลังเรียกบางสิ่งบางอย่างอยู่

เหนือผืนป่าปรากฏค่ายกลมหึมา หัวหมาป่ายักษ์เริ่มปรากฏออกมา

หมาป่ายักษ์พบเขาในทันที สายตาของมันจับจ้องเขาประดุจลูกแกะอ่อนแอ เป็นเนื้อสดในปาก

เพียงแค่หมาป่ายักษ์ออกมา สิ่งแรกที่มันจะโจมตีก็คือเขา

ความรู้สึกเสี่ยงอันตรายอย่างรุนแรงปรากฏในประสาทสัมผัสของเจียงหลาน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่มีอาการตื่นตระหนกแม้แต่นิด ลงมือสกัดค่ายพันธนาการทันที

โครม!

โครม!!

ปัง!

ค่ายพันธนาการถูกเจียงหลานทำลาย ไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย เขามองไปยังหมาป่ายักษ์ที่กำลังจะปรากฏตัว หมาป่าตัวนี้ร้ายกาจยิ่งกว่าชายชราเสียอีก นี่คือที่พึ่งทั้งหมดของอีกห้าคนที่เหลือ สำคัญที่สุดคือ แม้จะสังหารห้าคนนั้นแล้ว ก็ไม่อาจหยุดการมาของหมาป่ายักษ์ได้

จำเป็นต้องจัดการกับหมาป่ายักษ์ก่อน เจียงหลานหยิบยาลูกกลมกินคังมหาพลังออกมา

กลืนเข้าไปคำเดียว เพื่อความปลอดภัย เขาเปิดใช้เจินเสินจิ้งพร้อมกัน

ยามนี้ร่างของเจียงหลานเต็มไปด้วยพลังอันเกรียงไกร พลังเก้ามหาโคหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง

เพียงชั่วครู่เดียว เขาก็มาอยู่เบื้องหน้าหมาป่ายักษ์ ซัดหมัดออกไป

คำราม!

การปรากฏตัวของเจียงหลาน ทำให้หมาป่ายักษ์รู้สึกถึงอันตราย

มันพยายามบ้าคลั่งที่จะพุ่งออกจากค่ายกล เพื่อที่จะสามารถใช้พลังทั้งหมดได้ แต่อีกฝ่ายไม่ให้เวลามัน

โครม!!!

หมัดอันทรงพลังฟาดเข้ากลางหัวหมาป่ายักษ์โดยตรง พลังมหาศาลกระหน่ำสะเทือนไปทั่วทุกทิศ

เจียงหลานรับรู้ได้ว่า อีกฝ่ายกำลังระดมพลัง พยายามที่จะโต้กลับ

ราวกับว่าพลังของมันไม่สามารถใช้ได้ในเวลาอันสั้น หากยังไม่ออกมาทั้งหมด ก็ไม่อาจแสดงอานุภาพส่วนใหญ่ได้

‘ฉวยจังหวะตอนมันบาดเจ็บ ตัดไฟเสียแต่ต้นลม’

เจียงหลานระดมพลังเก้ามหาโคอย่างบ้าคลั่ง

ขณะนี้ภายในร่างของเขาราวกับมีเสียงดังสนั่นกึกก้อง

พลังกำลังสาดซัด พลังอันแข็งแกร่งรวมตัวอยู่ในหมัดของเจียงหลาน

มอออ!

เสียงคำรามต่ำที่มองไม่เห็น ดังก้องในป่า

ป่าแตกสลาย พื้นดินพังทลาย

"โครม!"

หมัดของเจียงหลานกระแทกเข้าไปในหัวหมาป่ายักษ์อย่างรุนแรง

โครม!

อ้าก!!

ความเจ็บปวดมหาศาลแล่นผ่านศีรษะหมาป่า

ในยามนี้หมาป่ายักษ์ไม่ได้พยายามดิ้นรนออกมาอีกต่อไป แต่กลับดิ้นรนเพื่อที่จะกลับไป

แต่สายเกินไปแล้ว

หมัดของเจียงหลานทะลวงการป้องกันของมัน หมัดเดียวผ่านไป ราวกับภูเขาถล่มแผ่นดินแยก

โครม!!!

หมอกเลือดฟุ้งกระจาย หมาป่ายักษ์ที่เดิมพยายามดิ้นรน สูญเสียไปครึ่งร่างในทันที

แม้จะมีพลังชีวิตเหนียวแน่น มันดิ้นได้เพียงสองครั้ง ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอีกเลย

ลมปราณแห่งชีวิตดับสลาย

เจียงหลานไม่ได้หยุดตรวจสอบ แต่เริ่มใช้เก้าจาริกนภาในทันที เพราะคนที่เหลืออีกห้าคนกำลังหลบหนี

เขาต้องฉวยโอกาสที่ยังมีพลังอยู่บ้าง จัดการกับคนเหล่านี้ให้สิ้นซาก

ในเวลาอันรวดเร็ว เจียงหลานปรากฏตัวเบื้องหน้าผู้อยู่ในขั้นวิญญาณแรกกำเนิดระยะต้น

เมื่อเห็นเจียงหลานในพริบตา ม่านตาของคนผู้นี้หดเล็กลง

เขาเอามือไพล่หลัง รีบกล่าวทันที:

"ผู้มีวาสนาโปรดฟังข้าอธิบาย ข้าเพียงถูกพวกเขาบังคับ ข้าไม่ได้..."

เจียงหลานซัดหมัดเดียวผ่านไป โดยตรงทำให้คนผู้นี้กลายเป็นหมอกเลือด

อธิบาย?

ในเวลาเช่นนี้ยังจะอธิบายอะไร?

ถัดมาเจียงหลานมาถึงเบื้องหน้าผู้อยู่ในขั้นสร้างแก่นทองคำสมบูรณ์

เห็นผู้อยู่ในขั้นวิญญาณแรกกำเนิดระยะต้นยังรับหมัดไม่อยู่ หมาป่าเทพก็ถูกอีกฝ่ายสังหารด้วยหมัดเดียว

ผู้อยู่ในขั้นสร้างแก่นทองคำสมบูรณ์ผู้นี้รู้ดีว่า ตนเองไม่มีทางหนีพ้นแน่

"ผู้อาวุโสโปรดให้โอกาสข้าสักครั้ง"

"โอกาส?" เจียงหลานเหวี่ยงหมัด

หมัดเดียวทำลายล้าง

"พวกเจ้า ก็ไม่ได้ให้โอกาสเลือกแก่ข้า"

คนที่เหลืออีกสองคนต่างพยายามหลบหนีไปคนละทาง พวกเขาตกใจจนขวัญผวา

ไม่คิดไม่ฝันจริงๆ ไม่มีทางคิดได้เลยว่า ศิษย์คุนหลุนผู้หนึ่ง จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

อีกฝ่ายแสดงพลังบำเพ็ญเป็นขั้นวิญญาณแรกกำเนิดระยะกลาง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

หากรู้แต่แรก พวกเขา...

พวกเขาก็ยังคงจะเลือกลงมือกับคนผู้นี้อยู่ดี ถึงอย่างไรก็เพียงขั้นวิญญาณแรกกำเนิดระยะกลาง

ไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาสชนะ

‘เพียงแค่เตรียมพร้อมดีก็ไม่ใช่ว่าไร้โอกาส’

ผู้อยู่ในขั้นสร้างแก่นทองคำสมบูรณ์อีกผู้หนึ่งเสียใจอย่างสุดซึ้ง

และในเวลานั้น ข้างกายเขามีเสียงอันเยือกเย็นดังขึ้น

"ถึงตาเจ้าแล้ว"