บทที่ 60 เจ้าจะมีลูกกับข้าได้ไหม?

หญิงสาวคนนั้นอยู่ตรงหน้าเจียงหลาน ไม่มีท่าทีล่วงเกินทางร่างกายแม้แต่น้อย

ราวกับเพียงแค่เข้ามาสนทนากับเจียงหลานตามปกติเท่านั้น

บนใบหน้ามีรอยเขินอายเล็กๆ

"ปรึกษาเรื่องการเอาชีวิตข้าอย่างไร?" เจียงหลานมองหญิงสาวผู้นี้ด้วยใบหน้าสงบนิ่ง

ต่อคำพูดของเจียงหลาน หญิงสาวคนนั้นไม่ได้มีความระแวดระวังหรือความประหลาดใจแม้แต่น้อย เพียงส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม:

"แน่นอนว่าไม่ใช่ ชีวิตของผู้มีวาสนาล้ำค่ายิ่งนัก ย่อมไม่อาจมอบให้ผู้ใด

ซีซีจะมาขอร้องอะไรเกินเลยเช่นนั้นได้อย่างไร?"

ซีซีมองเจียงหลานพลางอธิบายเล็กน้อย จากนั้นก็ก้มหน้าลงกล่าวว่า:

"ซีซีเห็นว่าผู้มีวาสนาพิเศษ อยากจะ…กับผู้มีวาสนา"

พูดพลางซีซีเงยหน้ามองเจียงหลาน บนใบหน้ามีสีแดงเรื่อเพราะความอาย:

"อยากจะมีลูกกับผู้มีวาสนา ไม่ทราบว่า จะได้หรือไม่?"

เมื่อเจียงหลานได้ยินประโยคนี้ เขารู้สึกได้ว่ามีมือคู่หนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังเขา ราวกับกำลังจะเริ่มควบคุมเขา

เพียงแค่เขาปล่อยให้ความคิดหละหลวมลงเล็กน้อย ก็จะเป็นโอกาสให้กับมือคู่นี้

จากนั้นก็จะสูญเสียตัวตน

ชีวิตไม่ได้อยู่ในการควบคุมของตัวเอง แต่เจียงหลานไม่ได้ให้โอกาสกับมือคู่นี้

เจียงหลานหันศีรษะมองไปทางด้านข้างและมองดูหญิงสาว เอ่ยอย่างสงบนิ่ง:

"ข้าปฏิเสธ"

คำพูดเพิ่งจบลง หมัดของเจียงหลานก็เคลื่อนไหวแล้ว ซีซีที่กำลังใช้วิชาเสน่ห์ขมวดคิ้ว อีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาใดๆเลย ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่ใช่คนที่เพิ่งเข้าสู่โลกแห่งกามารมณ์

และเมื่อหมัดของเจียงหลานเคลื่อนไหว ซีซีก็รีบหนีออกจากที่เดิมในทันที

การควบคุมล้มเหลว เธอต้องหนี แต่หมัดมาถึงแล้ว พลังมหาศาลกวาดผ่านร่างของซีซี

โครม!!!

ก่อนที่โลกของซีซีจะกลายเป็นความมืด สิ่งที่เธอเห็นคือโลกสีเลือด

สิ่งที่เธอรู้สึกคือความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายได้ เป็นไปได้อย่างไร?

เมื่อพบว่าร่างกายของตนกำลังแตกสลาย เธอไม่อาจเข้าใจได้

ชายผู้นี้โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ ไม่มีความเมตตาต่อเธอแม้แต่น้อย

และ...

แข็งแกร่งเกินไป ถ้ารู้ก่อน น่าจะลงมือก่อนดีกว่า โดยไม่ยินยอม

ซีซีตายแล้ว

เจียงหลานซัดเธอด้วยหมัดเดียว ทำให้ร่างครึ่งหนึ่งของเธอกลายเป็นหมอกเลือด

อย่าว่าแต่อีกฝ่ายเป็นแค่ขั้นสร้างแก่นทองคำ แม้แต่ขั้นวิญญาณแรกกำเนิด ก็คงตั้งตัวไม่ทัน

หากไม่ดูถูกศัตรู บางทีอาจมีเวลาตั้งตัวบ้าง ด้วยเหตุนี้ เจียงหลานจึงไม่เคยดูถูกศัตรู

เผื่อว่าอีกฝ่ายก็ซ่อนพลังบำเพ็ญเอาไว้ ก็ต้องดูว่าใครซ่อนได้มากกว่ากัน

เจียงหลานไม่ได้เกลียดผู้หญิง แต่ผู้หญิงที่ต้องการฆ่าเขา เขาไม่ชอบทั้งสิ้น

"ซ่อนพลังบำเพ็ญหรือ?"

"น่าแปลกที่มั่นใจเสียเหลือเกิน"

ตอนนี้คนที่เหลืออีกหกคนเดินเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ค่อยสนใจเพื่อนร่วมทางที่ถูกฆ่า

เจียงหลานมองดูพวกเขาด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง

‘หกคน หนึ่งคนขั้นสร้างแก่นทองคำระยะต้น หนึ่งคนขั้นสร้างแก่นทองคำระยะกลาง สองคนขั้นสร้างแก่นทองคำสมบูรณ์ หนึ่งคนขั้นวิญญาณแรกกำเนิดระยะต้น หนึ่งคนขั้นวิญญาณแรกกำเนิดระยะกลาง

แข็งแกร่งมาก’

เมื่อเผชิญหน้ากับคนเหล่านี้ เจียงหลานได้ชั่งใจเพียงพอแล้ว

ฆ่าคนที่แข็งแกร่งที่สุดก่อน

และคนที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือชายชราตรงหน้าเขา

"ช่วยพวกเราทำเรื่องหนึ่ง ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป เป็นอย่างไร?" ชายชรามองเจียงหลานพลางกล่าวต่อ:

"ถึงเจ้าจะเป็นศิษย์คุนหลุน แต่ตอนนี้คุนหลุนก็ช่วยเจ้าไม่ได้"

ในพื้นที่ไม่กี่ชุ่นนี้ ทุกคนล้วนเป็นศัตรู เจียงหลานเข้าใจหลักการนี้ดี

"ข้าเพียงผ่านมาที่นี่ อะไรทำให้พวกท่านคิดว่าข้าจะช่วยพวกท่านได้?" เจียงหลานถาม

เขากำลังหาโอกาส สังหารด้วยการจู่โจมเพียงครั้งเดียว

"แต่แรกพวกเราเพียงต้องการให้ท่านช่วยรับแรงโจมตีบางส่วน แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเสมอ"

ชายชรามองเจียงหลานกล่าวว่า:

"ในป่ามีสัตว์วิเศษลิงไม้ ไม่ไว้ใจมนุษย์ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร เดิมทีเจ้าที่ไม่ได้รับความไว้วางใจ จู่ๆ ก็ได้รับความเอ็นดูจากพวกมัน แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ก็นับได้ว่าพิเศษ ด้วยเหตุนี้พวกเราจึงต้องกักเจ้าไว้ที่นี่ ให้ช่วยพวกเราสักเรื่อง"

"ถ้าข้าปฏิเสธล่ะ?" เจียงหลานถาม

ชายชรายิ้มพลางกล่าวว่า:

"พวกเราไม่ได้ขอความเห็นเจ้า ลงมือ"

เมื่อไม่สามารถใช้วิธีอ่อนโยนให้เจียงหลานทำงานให้พวกเขาได้ ก็จะใช้วิธีเด็ดขาด ให้เขาทำงานให้พวกเขา การมาครั้งนี้ก็เพื่อแก่นสารที่สัตว์วิเศษลิงไม้มี

หากมีความหวังเพิ่มขึ้นแม้เพียงนิดเดียว พวกเขาก็จะไม่ปล่อยผ่านไปง่ายๆ

ไม่ว่าจะเป็นศิษย์จากที่ใด ก็อย่าหวังจะขัดขวางพวกเขา

เจียงหลานยืนอยู่ที่เดิม เขารู้สึกได้ว่ามีคนขั้นสร้างแก่นทองคำสมบูรณ์กำลังเข้ามาโจมตีเขา

ความเร็วสูงมาก

แต่เขาไม่ได้เคลื่อนไหวทันที กลับมองไปที่ชายชราคนนั้น อีกฝ่ายแม้จะไม่ค่อยสนใจเขา

แต่ความระแวดระวังไม่ได้น้อยลงเลย

และในขณะที่ขั้นสร้างแก่นทองคำสมบูรณ์กำลังจะโจมตีถึง ชายชราคนนั้นก็มีช่วงเวลาที่หละหลวมชั่วขณะ เพียงนิดเดียว ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการลงมือ

แต่...

นี่คือช่วงเวลาเดียวที่อีกฝ่ายหละหลวม จำเป็นต้องลงมือแล้ว เปิดใช้เก้าจาริกนภา

ควบคุมพลังเก้ามหาโคไปที่พลังเจ็ดมหาโค

เจียงหลานหายไปจากที่เดิม แล้วปรากฏตัวตรงหน้าชายชรา หมัดของเขาตามมาถึง

ในขณะที่เจียงหลานเคลื่อนไหว ชายชราคนนั้นก็เริ่มระมัดระวังแล้ว การที่เจียงหลานปรากฏตัวขึ้นทันที ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่เขาก็ควบคุมพลังในทันที เริ่มตอบโต้เจียงหลาน

เขาระวังตัวอยู่แล้ว

"รอเจ้ามานานแล้ว"

ชายชรามีรอยยิ้มเย็นชา

เจียงหลานซ่อนพลังบำเพ็ญ เขาเฝ้ารอให้เจียงหลานโต้กลับมานานแล้ว

หากไม่มีพลังความสามารถอะไรบ้าง ศิษย์คุนหลุน จะมีความมั่นใจมาจากไหน?

จะมั่นใจได้อย่างไร? แต่เขาจะไม่มีการเตรียมตัวบ้างหรือ?

อีกฝ่ายเพียงแค่กระโจนเข้ากับดักเท่านั้น

จากนั้นพลังของชายชราก็ไหลเวียนไม่หยุด ต้องการจับกุมเจียงหลานให้ได้ในคราวเดียว

อย่างไรก็ตาม ในชั่วขณะนั้น ดวงตาของชายชราเบิกกว้าง พลังของเจียงหลานปะทะกับพลังของเขา เขากลับรู้สึกเหมือนไข่กระแทกหิน ประหนึ่งภูเขาใหญ่กดทับลงมา