บทที่ 12 น้องสาวพยัคฆ์กับพี่ชายแมวเหมียว

บทที่ 12 น้องสาวพยัคฆ์กับพี่ชายแมวเหมียว

พี่ชายขยะ

ดูเหมือนจะเป็นฉายาที่มีเพียงซูเสียนคนเดียวเท่านั้นที่ได้รับ...

ในตอนแรกที่ซูถาวเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเฉาหยางด้วยพรสวรรค์อันน่าทึ่ง จนกลายเป็นคนดังไปทั่วทั้งโรงเรียนนั้น จริงๆ แล้วเกิดขึ้นก่อนที่ซูเสียนจะเข้าเรียนเสียอีก

ต่อมา ผู้อำนวยการเหราแห่งโรงเรียนมัธยมเฉาหยางเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่า ในเมื่อมียีนเดียวกัน พ่อแม่เดียวกัน ซูถาวเก่งกาจขนาดนี้ แล้วใครจะรังเกียจนักเรียนเก่งๆ กันล่ะ? ได้ข่าวว่าเธอมีพี่ชายอยู่คนหนึ่ง พี่ชายก็คงไม่น่าจะแย่ไปกว่าน้องสาวมากนักหรอกมั้ง?

ดังนั้น ซูเสียนจึงได้รับสิทธิพิเศษให้เข้าเรียนก่อนเกณฑ์ และได้รับเวลาฝึกฝนมากกว่าคนทั่วไปถึงหนึ่งปีเต็ม

จากนั้น ผู้อำนวยการเหราถึงได้รู้ซึ้งว่า การโดนตบหน้ามันเจ็บปวดรวดร้าวเพียงใด...

ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นอัจฉริยะ และน้องสาวพยัคฆ์ก็ดันมีพี่ชายเป็นแมวเหมียวได้จริงๆ

ระดับความห่วยแตกของซูเสียนนั้นเกินกว่าจินตนาการของเขาไปไกลโข ตอนแรกเขาถึงขั้นจัดสรรทรัพยากรยาโอสถให้ตามมาตรฐานของนักเรียนระดับท็อป แต่ถึงกระนั้น ภายใต้การโดบยาขนานใหญ่ ซูเสียนกลับต้องใช้เวลามากกว่านักเรียนปกติถึงสามเท่า กว่าจะลากสังขารไปถึงระดับรวมจิตขั้นต้นได้สำเร็จ!

สุดท้าย ผู้อำนวยการเหราก็หมดหวัง ตัดใจโยนไอ้ตัวเกะกะสายตานี้ไปไว้ที่ห้อง G ปล่อยให้ไปตามยถากรรม

ดังนั้นจะว่าไปแล้ว การที่ซูเสียนได้เข้ามาเรียนในโรงเรียนมัธยมเฉาหยาง ครึ่งหนึ่งเป็นอานิสงส์จากน้องสาวอัจฉริยะ ส่วนอีกครึ่งหนึ่งมาจากความคิดชั่ววูบของผู้อำนวยการโรงเรียน

ผลก็คือ...

ฉายา "พี่ชายขยะ" แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ดังกระฉ่อนไปทั่วโรงเรียนเฉาหยางในช่วงเวลาหนึ่ง ยิ่งซูถาวโดดเด่นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งขับเน้นความห่วยแตกของซูเสียนให้ชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น

จำได้ว่าดูเหมือนจะเป็นช่วงนั้นแหละ ที่ความสัมพันธ์ของสองพี่น้องเริ่มร้าวฉาน แม้ก่อนหน้านี้จะไม่ได้ดีเลิศเลออะไร แต่ก็ยังอยู่ในเกณฑ์พี่น้องปกติ ไม่เหมือนตอนนี้ที่ซูถาวแทบจะไม่คุยดีๆ กับพี่ชายตัวเองเลย

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ พี่ชายขยะกำลังจะพลิกเกมงั้นเหรอ?

พวกอาจารย์ที่อยู่ด้านนอกต่างพากันกระซิบกระซาบ บางคนเสนอความเห็นว่า "นี่ๆ จะเชิญผอ.เหรามาดูดีไหม? โรงเรียนเฉาหยางไม่เคยมีประวัติไล่ศิษย์ออกมาก่อน ได้ยินว่าเพราะเจ้าซูเสียนคนนี้ ผอ.เหราถึงกับเส้นเลือดหัวใจตีบไปสามรอบแล้ว แค่ได้ยินชื่อก็เจ็บหน้าอก ถ้าหมอนี่ทะลวงระดับได้ในวัยนี้ จริงๆ ก็ถือว่าไม่เลวเลยนะ ผอ.น่าจะโล่งใจขึ้นบ้าง"

"ฉันว่าอย่าดีกว่า เรื่องอื่นไม่ว่ากัน แต่ไม่กลัวผอ.แกเส้นเลือดตีบอีกรอบเหรอ?"

"นั่นสินะ รอดูไปก่อนดีกว่า อย่าลืมสิว่าระดับรวมจิตขั้นกลางมันก็มีสูงมีต่ำนะ..."

คนข้างนอกต่างเฝ้ารอด้วยความคาดหวัง

ส่วนภายในห้อง

สือหมิงกระแอมไอเบาๆ สองสามที มองซูเสียนที่เตรียมพร้อมแล้วและกล่าวว่า "เราจะทำการประเมินอานุภาพเคล็ดวิชา ความสามารถในการต่อสู้ และความหนาแน่นของพลังปราณของเธอ แน่นอนว่าถ้าเธอมีทักษะพิเศษจำพวกค่ายกลหรือจิตวิญญาณ ก็จะได้รับคะแนนพิเศษ ถ้าไม่มี ก็เชื่อมต่ออุปกรณ์ปลายทางฉี่เตี่ยนของเธอเข้ากับเครื่องในห้องทดสอบซะ เราจะได้สังเกตค่าพลังของเธอ!"

"รับทราบครับ"

ซูเสียนลูบอุปกรณ์ของตัวเองเบาๆ แล้วกระซิบว่า "เตี่ยนเหนียง อย่าลืมปิดกั้นการแสดงผลก่อนหน้านี้นะ!"

【 รับทราบค่ะ 】

หน้าต่างโปรเจกชันใสๆ เด้งขึ้นมาพร้อมคำว่า "รับทราบ" ตรงหน้าซูเสียน

จากนั้น ซูเสียนก็ยกข้อมือขึ้น ลำแสงสายหนึ่งพุ่งออกไปเชื่อมต่อกับเครื่องมือขนาดมหึมาภายในห้องทดสอบ

บนหน้าจอเครื่องมือนั้น ข้อมูลส่วนตัวของซูเสียนก็ปรากฏขึ้น

「 ชื่อ: ซูเสียน 」 「 อายุ: 17 ปี 」 「 สถานะ: พลเมือง 」 「 อาชีพ: ผู้ฝึกตนสำรอง 」 「 ระดับพลัง: รวมจิตขั้นกลาง 」 「 พลังโจมตี: 1,892 ต้ง! 」

นี่คือข้อมูลของฉันเหรอ? เป็นอย่างที่คิดจริงๆ อัคคีสายฟ้าที่ฉันใช้เต็มกำลังก่อนหน้านี้ไม่ถูกบันทึกไว้ในระบบ... ดูท่าเตี่ยนเหนียงจะเจ๋งไม่เบา น่าเสียดายที่ฉันเป็นแค่ VIP ขั้นต้น สิทธิ์การใช้งานยังไม่พอ ไม่อย่างนั้นน่าจะได้สิทธิ์อะไรเจ๋งๆ กว่านี้อีกเยอะ!

คิดพลาง ซูเสียนก็ถามว่า "ผมต้องทดสอบยังไงครับ?"

"โจมตีใส่เป้าหุ่นยนต์ข้างหน้าเธออย่างสุดกำลัง ไม่จำกัดวิธีการ!"

สือหมิงพูดพลางแตะที่อุปกรณ์ของตัวเองเบาๆ

ห่างออกไปไม่กี่เมตร เป้าหุ่นยนต์ตัวหนึ่งก็เด้งขึ้นมา

ซูเสียนพยักหน้า...

หูแว่วเสียงตะโกนของจางจื้อเฉียงที่บอกว่า "ไม่ต้องตื่นเต้นนะ ทำตัวตามสบาย"

ซูเสียนคิดในใจว่า 'คงทำเกินหน้าเกินตาไม่ได้สินะ ตอนนี้แม้ฉันจะมีแค่เคล็ดวิชาอัคคีสายฟ้าอย่างเดียว แต่ฉันรู้วิธีใช้มันตั้งแต่ระดับสูงสุดคือระดับ 4 ไปจนถึงระดับต่ำสุดคือระดับ 1 ตามประวัติศาสตร์นับหมื่นปี...'

งั้นก็เอาเป็น... ระดับ 2 แล้วกัน!

ข้อมูลมากมายไหลผ่านเข้ามาในหัว ซูเสียนทำสีหน้าจริงจัง!

พลอยทำให้ผู้ชมด้านนอกต่างพากันเคร่งเครียดตามไปด้วย... ในใจคิดว่า 'มาแล้วๆ...'

เห็นเพียงซูเสียนตะโกนลั่น "อัคคีสายฟ้า!"

สิ้นเสียง อาจารย์ที่มุงดูอยู่แทบจะเข่าอ่อนร่วงลงไปกองกับพื้น

ไม้ตายก้นหีบ ดันเป็นแค่เคล็ดวิชาระดับ 1 เนี่ยนะ?!

ถึงจะรู้ว่าห้อง G มีแต่พวกหางแถว และหมอนี่คือพี่ชายขยะในตำนาน แต่นี่มันก็... เกินไปหน่อยไหม เขาคงไม่ได้คิดจริงๆ หรอกนะว่าเคล็ดวิชาระดับ 1 จะทำดาเมจได้ตามเกณฑ์น่ะ?

"เดี๋ยวนะ! นั่นไม่ใช่อัคคีสายฟ้าธรรมดา เป็นเคล็ดวิชาอื่น!"

อาจารย์หญิงตาดีคนหนึ่งอุทานขึ้นมา "ดูสิ อัคคีสายฟ้ามีหน้าตาแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?!"

เห็นเพียงซูเสียนชูมือขวาขึ้น เปลวเพลิงลุกโชนกลางฝ่ามือ วินาทีต่อมา เขาควรจะขว้างลูกไฟออกไป... เพื่อจบกระบวนท่า

แต่เขากลับทำสิ่งที่เหนือความคาดหมาย โดยการยื่นมือขวาออกไปเล็งตรงไปยังเป้าหมาย

กลางฝ่ามือที่มีไฟลุกโชน พลันเกิดเสียงฟ้าผ่าดังกึกก้อง

พร้อมกับเสียงตะโกนของซูเสียน "อัคคีสายฟ้า —— พันอัสนีทลายพสุธา!"

ลำแสงสายฟ้าหลายสายที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งออกจากฝ่ามือของเขา ราวกับฝูงงูพิษที่เลื้อยฉกเข้าใส่เป้าหมายอย่างแม่นยำ

ท่ามกลางควันไฟที่คละคลุ้ง เป้าหุ่นยนต์ก็ล้มลงไปกองกับพื้น!

เสียงเตี่ยนเหนียงดังขึ้นข้างหู 【 ต้องการซ่อนการแสดงผลพลังครั้งนี้หรือไม่คะ? 】

ซูเสียนส่ายหน้า

จากนั้น บนเครื่องมือ...

ค่าพลังโจมตีของซูเสียนก็พุ่งพรวดพราด จาก 1,892 ต้ง กระโดดไปหยุดที่ 3,580 ต้ง!

จางจื้อเฉียงหน้าถอดสี อุทานว่า "นี่... นี่มันยังเรียกว่า... อัคคีสายฟ้าอยู่อีกเหรอ? เคล็ดวิชาระดับ 1 มีอานุภาพขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

สือหมิงเองก็อ้าปากค้าง "ฉะ... ฉันไม่เคยเห็นอัคคีสายฟ้าแบบนี้มาก่อนเลย?! อัคคีสายฟ้าไม่ได้ตั้งชื่อตามเปลวไฟที่รุนแรงดุจสายฟ้าหรอกเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นสายฟ้าจริงๆ ไปได้ล่ะ?"

ซูเสียนคิดในใจ 'ฉันแค่เลื่อนขั้นมาขั้นเดียว แต่พลังโจมตีเพิ่มขึ้นเท่าตัว... ผลงานแค่นี้น่าจะพอถูไถไปได้แล้วมั้ง?'

เขาถามขึ้นว่า "อาจารย์สือครับ ผลการทดสอบของผมเป็นยังไงบ้าง?!"

"เอ่อ... คือว่า..."

สือหมิงเหมือนเพิ่งได้สติ "เอ้อ... รอเดี๋ยว ขอฉันเช็กแป๊บ"

พูดจบเขาก็กดดูที่อุปกรณ์ของตัวเอง

หลังจากวุ่นวายอยู่กับเครื่องมือใหญ่อยู่พักหนึ่ง เขาก็ร้องเสียงหลง "ระบบยืนยันว่าเป็นเคล็ดวิชาระดับ 1 อัคคีสายฟ้าจริงๆ ด้วย?! นี่มัน... ผ่านการทดสอบ ตามมาตรฐานแล้วเข้าห้อง C ได้! แต่มาตรฐานเคล็ดวิชาของระดับรวมจิตคือระดับ 3 การที่ใช้เคล็ดวิชาระดับ 1 ผ่านการทดสอบได้ จะมีโบนัสพิเศษเพิ่มให้ โดยบวกเพิ่มจากค่าพื้นฐานอีก 1,000 ต้ง ดังนั้นพลังโจมตีของเธอคือ 4,580 ต้ง! นี่... นี่มันเกือบจะทะลุขีดจำกัดของระดับรวมจิตไปแล้ว! ต่อให้เป็นระดับรวมจิตขั้นปลายก็ยังทำดาเมจขนาดนี้ไม่ได้เลย... แถมความหนาแน่นของพลังปราณ... ยังเป็นระดับ A อีก?"

ท้ายประโยค เขาแทบจะตะโกนออกมาสุดเสียง

จางจื้อเฉียงเองก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก "ถ้าอย่างนั้น ห้อง C บวกโบนัสอีก 1,000 ต้ง รวมกับความหนาแน่นพลังปราณระดับ A งั้นก็หมายความว่า... คือ..."

ทั้งสองมองหน้ากัน ต่างเห็นแววตาเหลือเชื่อของอีกฝ่าย แล้วพูดออกมาพร้อมกันว่า "ห้อง A!"

สิ้นคำพูด ฝูงชนด้านนอกก็ฮือฮาขึ้นมาทันที

ซูเสียนเองก็ชะงักไป สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นพิลึกพิลั่น