บทที่ 97 เมล็ดพันธุ์ปัญญาประดิษฐ์

บทที่ 97 เมล็ดพันธุ์ปัญญาประดิษฐ์

ข่าวความสำเร็จในการปล่อยจรวดพาธไฟเดอร์ทั้ง 3 ลำของประเทศ U สร้างความตกตะลึงไปทั่วโลก

โดยเฉพาะเมื่อภาพการปล่อยจรวดถ่ายทอดมาถึงประเทศเซี่ย ก็ยิ่งสร้างความฮือฮาให้กับผู้คนจำนวนมาก

"สมกับเป็นอินทรีเหล็กผู้ครองโลกมาหลายสิบปี ยังมีของดีซ่อนอยู่จริงๆ ด้วย!"

"แม่งเอ้ย... นึกไม่ถึงเลยว่าจะสร้างจรวดที่เวอร์วังกว่าแซทเทิร์น 5 ได้อีก!"

"เพื่อไปดาวอังคาร อินทรีเหล็กทุ่มหมดหน้าตักเลยแฮะ..."

"ว่าแต่ จรวดแซทเทิร์น 6 นี้ น่าจะเป็นบทเพลงสุดท้ายของระบบขับเคลื่อนด้วยเชื้อเพลิงเคมีแล้วมั้ง? ไม่เชื่อหรอกว่าอินทรีจะสร้างจรวดสูง 200 เมตรออกมาได้อีก!"

"พอดูแซทเทิร์น 6 บินขึ้นแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกว่าระบบเชื้อเพลิงเคมีก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น... อย่างน้อย เสวียนนวี่-1 ของเราก็บินไปดาวอังคารไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?"

คำถามนี้ดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมาก

จ้าวอวิ๋นเจี๋ย ขาประจำบอร์ดทหาร ย่อมสังเกตเห็นปัญหานี้เช่นกัน

หลังจากค้นข้อมูลครู่หนึ่ง เขาพิมพ์ข้อความตอบกลับลงไป

"ตอนนี้ดาวอังคารอยู่ห่างจากโลกกว่า 82 ล้านกิโลเมตร ซึ่งไกลกว่าระยะห่างระหว่างโลกกับดวงจันทร์ถึง 200 เท่า อ้างอิงจากข้อมูลทางการ เสวียนนวี่-1 ที่เติมเชื้อเพลิงเต็มถัง สามารถบินไปกลับโลก-ดวงจันทร์ได้เพียง 2 รอบเท่านั้น"

(ระยะห่างระหว่างดาวอังคารกับโลกมีความแตกต่างกันมาก จุดที่ใกล้ที่สุดประมาณ 55 ล้านกิโลเมตร จุดที่ไกลที่สุดเกิน 400 ล้านกิโลเมตร ตัวเลขนี้อ้างอิงจากข้อมูลวันที่ 12/05/2031 เวลา 03:50:07 น. คือ 82.781148 ล้านกิโลเมตร)

"แต่อย่าลืมว่า ระหว่างเดินทางไปดาวอังคาร จรวดแทบไม่ได้ทำงานเลย ดังนั้น... ถ้าจะบินจริงๆ เสวียนนวี่-1 ก็น่าจะบินถึงเหมือนกัน"

"แค่ความเร็วอาจจะช้าหน่อย ไม่ได้ได้เปรียบจรวดเชื้อเพลิงเคมีมากนัก"

"ฉันเดาว่า นี่คงเป็นสาเหตุที่ประเทศเซี่ยยังไม่รีบไปดาวอังคาร"

โพสต์นี้ได้รับคอมเมนต์ตอบกลับมากมายในเวลาไม่นาน

"มีเหตุผล น่าเชื่อถือ"

"สรุปคือ ประเทศเซี่ยจะไปดาวอังคารเมื่อไหร่? (อิอิ)"

"......"

เมื่อยอดไลค์ยอดแชร์เพิ่มขึ้น โพสต์ของเขาก็ติดอันดับคำค้นหายอดนิยมในเวยป๋อ

แต่หลังจากติดเทรนด์ จ้าวอวิ๋นเจี๋ยก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ

ใต้โพสต์ของเขามีคอมเมนต์แปลกๆ ผุดขึ้นมาเพียบ

"สรุปคือ ทุ่มเทวิจัยระบบขับเคลื่อนไฟฟ้าไปตั้งเยอะ ก็ไร้ประโยชน์สินะ!"

"บอกแล้วว่ายังไงก็ต้องวิจัยเชื้อเพลิงเคมี!"

"ไม่รู้สภาคิดอะไรอยู่ โครงการลองมาร์ช 10 ดีๆ ก็ยกเลิกไปเฉย ตอนนี้เป็นไงล่ะ ปล่อยดาวอังคารอันเบ้อเริ่มให้คนอื่นไปง่ายๆ!"

"สวัสดีครับ ผมเป็นชาวเน็ตจากภาคเหนือของประเทศเซี่ย ผมอยากถามว่า ทำไมสภาถึงมุ่งเป้าไปที่ดวงจันทร์เล็กๆ นั่น ดาวอังคารไม่ดีตรงไหน? แล้วก็ระบบขับเคลื่อนไฟฟ้า ผลาญงบไปตั้งเท่าไหร่ ประสิทธิภาพยังสู้จรวดแซทเทิร์น 6 ของประเทศ U ไม่ได้เลย ผู้รับผิดชอบไม่ต้องรับผิดชอบเหรอครับ?"

"......"

อ่านคอมเมนต์พวกนี้ หางตาจ้าวอวิ๋นเจี๋ยกระตุกยิกๆ

ชาวเน็ตพวกนี้... เอาจริงดิ?

โดยเฉพาะไอ้ชาวเน็ตภาคเหนือนั่น คนปกติที่ไหนเขาพูดจาแบบนั้นกัน?

เขาฉุกคิดอะไรบางอย่าง พิมพ์ข้อความตอบกลับชาวเน็ตภาคเหนือคนนั้นไป

"เพราะ... เหล้าหยกวังหลวง"

ไม่กี่วินาทีต่อมา จ้าวอวิ๋นเจี๋ยก็ได้รับคำตอบ

"คุณพูดเรื่องอะไร? ทำไมผมไม่เข้าใจ?"

จ้าวอวิ๋นเจี๋ยถอนหายใจยาว แคปหน้าจอ แล้วตั้งโพสต์ใหม่

"@ตำรวจไซเบอร์ประเทศเซี่ย รบกวนตรวจสอบคนคนนี้หน่อยครับ รู้สึกทะแม่งๆ"

ในฐานะ "คนดังประจำวัน" โพสต์ใหม่ของจ้าวอวิ๋นเจี๋ยย่อมดึงดูดความสนใจจากชาวเน็ตอย่างล้นหลาม

"บัดซบ! ยุคไหนแล้วเนี่ย ยังมีคนไม่รู้ความหมายของประโยคนี้อีกเหรอ?"

"สรุปมันแปลว่าอะไร? ไม่มีใครอธิบายหน่อยเหรอ?"

"......คห.บน เอาจริงดิ?"

"เหล้าหยกวังหลวง แก้วละร้อยแปดสิบ~"

"แคปจอแล้วนะพวกเรา 5 แสนนี้แบ่งกันนะ!" (รางวัลนำจับสายลับ)

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ตำรวจไซเบอร์ประเทศเซี่ยก็มาตอบใต้โพสต์

"ขอบคุณสำหรับเบาะแสครับ จากการตรวจสอบ บุคคลนี้เป็นสายลับจากประเทศ U จริง ตอนนี้ถูกจับกุมแล้ว เงินรางวัลจะถูกโอนเข้าบัญชีของคุณเร็วๆ นี้ครับ"

คำตอบของตำรวจไซเบอร์ยิ่งทำให้เรื่องนี้กลายเป็นกระแสฮือฮาเข้าไปใหญ่

"เวรเอ้ย! ของจริงว่ะ!"

"จขกท. บอกหน่อยสิว่าได้เงินรางวัลเท่าไหร่ ใช่ 5 แสนในตำนานจริงไหม? อย่าเข้าใจผิดนะ ผมแค่อยากเห็นหน้าตาของเงิน 5 แสนเฉยๆ.JPG"

**(มีมเหล้าหยกวังหลวง มาจากละครตลกชื่อดังในงาน CCTV Spring Festival Gala ปี 1996 ชื่อเรื่องว่า "Dagong Qiyu" 打工奇遇 แสดงโดยนักแสดงตลกในตำนาน จ้าว ลี่หรง) และกงฮั่นหลิน

มีฉากหนึ่ง ตัวละครหญิงชรากำลังล้อเลียนร้านอาหารที่ขายของแพงเกินจริง โดยเธอร้องเป็นเพลงแร็ปว่า "เหล้าหยกวังหลวง แก้วละร้อยแปดสิบ" ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็คือเหล้าธรรมดาที่เอามาโก่งราคา

เนื่องจากละครเรื่องนี้ดังมากจนกลายเป็นวัฒนธรรมร่วมที่ฝังรากลึกของคนจีน คนจีนแทบทุกคนที่โตมาในช่วงนั้นหรือแม้แต่รุ่นหลัง จะร้องต่อประโยคนี้ได้ทันทีโดยอัตโนมัติ เหมือนเป็นรหัสลับประจำชาติ

 หากมีคนพูดว่า "เพราะ... เหล้าหยกวังหลวง"

คนจีนแท้: จะต้องต่อได้ทันทีว่า "แก้วละร้อยแปดสิบ")

……

ลวี่หย่งฉางย่อมไม่รู้เรื่องราวดราม่าภายนอก

ตอนนี้ เขาเพิ่งทำความเข้าใจผลงานวิจัยล่าสุดเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ในช่วงไม่กี่ปีมานี้จนแตกฉาน

เขาค่อยๆ หลับตาลง เพียงแค่คิด เขาก็กลับเข้ามาในมิติสีเขียวเรืองรองอีกครั้ง

หลังจากเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ควอนตัมและปัญญาประดิษฐ์ไปมหาศาล พื้นที่ในระบบก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

【จุดกำเนิดปัญญาประดิษฐ์: การควบคุมเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ควอนตัม ขั้นต้น】

ไอคอนที่เคยหมองหม่นค่อยๆ สว่างขึ้น จุดแสงสีขาวค่อยๆ ลากเส้นต่อจากไอคอนนั้น

ไอคอนหมองหม่นอีกอันปรากฏขึ้นบนเส้นทาง

【ต้นแบบปัญญาประดิษฐ์】

เมื่อลวี่หย่งฉางเพ่งสมาธิไปที่ไอคอนนั้น โค้ดสีเขียวเรืองรองชุดหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

เขาจ้องมองโค้ดตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

โค้ดดูเรียบง่าย

แต่เขาอ่านไม่รู้เรื่อง

เขาไม่เข้าใจแม้แต่บรรทัดแรกด้วยซ้ำ

ดูยังไงนี่มันก็ขยะชัดๆ!

ทันใดนั้น ประกายความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว!

ลวี่หย่งฉางมอง "โค้ดขยะ" ตรงหน้าอีกครั้งด้วยความมึนงง

ต่างจากเมื่อกี้ ครั้งนี้ เขาเข้าใจโค้ดชุดนี้แล้ว

จะว่าเข้าใจก็ไม่เชิง เหมือนความหมายของโค้ดถูกประทับลงในสมองของเขาโดยตรงมากกว่า

พูดง่ายๆ คือ โค้ดชุดนี้เหมือนกับเมล็ดพันธุ์ หรือรากฐานของปัญญาประดิษฐ์

นอกจากนี้ โค้ดชุดนี้ยังใส่ข้อจำกัดต่างๆ ไว้ในปัญญาประดิษฐ์ที่จะฟักตัวออกมาด้วย

ข้อที่สำคัญที่สุดและเป็นหัวใจหลัก คือการตัดความเป็นไปได้ที่จะเกิดอารมณ์ความรู้สึก

คล้ายกับกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ โค้ดชุดนี้รักษาภูมิปัญญาของปัญญาประดิษฐ์ไว้ แต่ตัดโอกาสที่มันจะต่อต้านผู้สร้างทิ้งไปอย่างสิ้นเชิง!

มองโค้ดตรงหน้า ลวี่หย่งฉางกลืนน้ำลาย

นี่ไม่ใช่สิ่งที่อารยธรรมระดับ 1 จะครอบครองได้แน่นอน!

ชั่วขณะนั้น ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวลวี่หย่งฉาง

แต่... ทำไมโค้ดชุดนี้ถึงปรากฏขึ้นมาในเวลานี้?

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

ยังไม่ทันได้คิดต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น