บทที่ 22 ความสงสัยของท่านประธานสภาหลี่

บทที่ 22 ความสงสัยของท่านประธานสภาหลี่

เมื่อได้รับคำชมจากท่านประธานสภาหลี่ ลวี่หย่งฉางก็เพียงยิ้มตอบบางๆ

เมื่อเห็นท่าทีเรียบเฉยของลวี่หย่งฉาง แววตาของท่านประธานสภาหลี่ก็ฉายแววแปลกใจ

ในความทรงจำของเขา แทบไม่มีใครสามารถรักษาท่าทีสงบนิ่งแบบนี้ได้ภายใต้คำชมของเขาได้เลย

ท่านประธานสภาหลี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ เอ่ยถาม: "หย่งฉาง เธอมีความเห็นยังไงกับทิศทางการพัฒนาเทคโนโลยีของประเทศเซี่ยในอนาคต?"

สิ้นเสียง แววตาของหงฉี่หมิงที่อยู่ข้างๆ ก็ฉายแววตื่นเต้นทันที

มาแล้ว!

จากท่าทีเมื่อครู่ของท่านประธานสภาหลี่ เขามั่นใจได้เลยว่า ขอแค่ลวี่หย่งฉางตอบคำถามนี้แบบกลางๆ มาตรฐาน ภาระหน้าที่ในการเป็นผู้นำรุ่นใหม่จะต้องตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน!

แววตาของลวี่หย่งฉางไหววูบ

เช่นเดียวกับหงฉี่หมิง เขาจับความนัยที่ซ่อนอยู่ในประโยคนี้ของท่านประธานสภาหลี่ได้

คำกำชับของหงฉี่หมิงก่อนเข้าห้องทำงานแวบเข้ามาในหัว

แม้จะรู้เจตนาของหงฉี่หมิง แต่เขาก็ไม่อาจตอบคำถามนี้แบบขอไปทีได้

ภาพเหตุการณ์ฮีเลียมแฟลชยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เขาจะกล้าชะลอฝีเท้าลงได้ยังไง!

ลวี่หย่งฉางสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ กล่าวว่า: "ท่านประธานสภาหลี่ ผมคิดว่า ประเทศเซี่ยควรมองไปที่อวกาศครับ!"

หงฉี่หมิงชะงักไป จากนั้นแววตาก็ฉายแววร้อนรน

ไอ้เด็กบ้า!

อุตส่าห์กำชับแล้วแท้ๆ ว่าอย่าพูดจาเหลวไหล!

ลวี่หย่งฉางพูดต่อโดยไม่สนใจ: "ตอนนี้ เราประสบความสำเร็จในการจุดระเบิดนิวเคลียร์ฟิวชันแล้ว"

"พูดได้ว่า ประเทศเซี่ยอยู่ห่างจากการควบคุมนิวเคลียร์ฟิวชันได้อย่างสมบูรณ์เพียงแค่ก้าวเดียว"

"ท่านประธานสภาหลี่ ในฐานะนักวิจัย ในฐานะนักวิชาการ ผมมีหน้าที่ต้องเตือนท่านว่า เทคโนโลยีนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้มีความสำคัญอย่างมาก เกี่ยวพันถึงชะตากรรมของชาติ!"

"ประเทศเซี่ยตอนนี้ยืนอยู่ตรงจุดเปลี่ยนของยุคสมัย ประตูสู่โลกใบใหม่ตั้งอยู่ตรงหน้าเรา จะผลักเปิดเข้าไป หรือจะถอยหลังกลับ ทุกอย่างขึ้นล้วนอยู่กับการตัดสินใจต่อจากนี้ของเรา"

คิ้วของท่านประธานสภาหลี่ขมวดเล็กน้อย มองลวี่หย่งฉางที่กำลังพูดจาฉะฉานด้วยสีหน้าครุ่นคิด

"หย่งฉาง! เธอ..."

หงฉี่หมิงทนไม่ไหว กระซิบเรียกชื่อลวี่หย่งฉาง พยายามขัดจังหวะ

ท่านประธานสภาหลี่ยกมือซ้ายขึ้นห้ามหงฉี่หมิงทันที

เขามองหงฉี่หมิงอย่างมีความหมาย แล้วพูดช้าๆ ว่า: "ให้เขาพูดให้จบ!"

จากนั้น ท่านประธานสภาหลี่ก็หันกลับมามองลวี่หย่งฉาง พูดด้วยน้ำเสียงลึกซึ้ง: "ความหมายของเธอคือ ประเทศเซี่ยต้องเร่งพัฒนานิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้เดี๋ยวนี้?"

ลวี่หย่งฉางพยักหน้าเบาๆ: "ไม่เพียงแค่นั้น ประเทศเซี่ยต้องมองไปไกลกว่าโลกด้วยครับ"

"ไกลกว่าโลก?"

"ถูกต้องครับ" แววตาของลวี่หย่งฉางแน่วแน่ ไม่สนใจความสงสัยในแววตาของท่านประธานสภาหลี่และหงฉี่หมิง พูดต่อว่า "ดวงจันทร์ ดาวอังคาร หรือว่า... นอกระบบสุริยะ"

"อะแฮ่ม! หย่งฉาง!" หงฉี่หมิงกระแอมไอเตือน "ชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ!"

ท่านประธานสภาหลี่ส่ายหน้าช้าๆ แววตาฉายแววยิ้ม: "ไม่เป็นไร"

"คนหนุ่มสาว การมีความฝันบ้างก็เป็นเรื่องดี"

ได้ยินคำวิจารณ์ของท่านประธานสภาหลี่ หงฉี่หมิงจึงถอนหายใจโล่งอก

เขาแอบถลึงตาใส่ลวี่หย่งฉาง

ไอ้เด็กบ้าเอ๊ย!

อยู่ต่อหน้าท่านประธานสภาหลี่ กล้าพูดอะไรออกมาได้ทุกอย่างจริงๆ!

กลับไปต้องอบรมสั่งสอนกันหน่อยแล้ว!

ส่วนลวี่หย่งฉาง แววตาฉายแววเสียดายเล็กน้อย

นั่นสินะ ตอนนี้พูดเรื่องพวกนี้มันยังเร็วไปจริงๆ

รออีกหนึ่งปี ให้สัญญาณความแก่ชราของดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้นก่อน เขาถึงจะสามารถเอาแผนการในใจขึ้นมาวางบนโต๊ะได้อย่างเป็นทางการ

และตอนนี้ สิ่งที่เขาต้องทำคือสะสมเทคโนโลยีที่จำเป็นต่างๆ เพื่อแผนการสู่ทะเลแห่งดวงดาวในอีกหนึ่งปีข้างหน้า

ท่านประธานสภาหลี่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า: "หย่งฉาง วางใจเถอะ โครงการนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้ จะเป็นจุดเน้นในการพัฒนาของประเทศเซี่ยในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า"

"ตอนนี้ สิ่งที่เธอต้องทำคือพยายามทำให้นิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้สมบูรณ์แบบที่สุดในห้องปฏิบัติการ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ประเทศเซี่ยจะสร้างเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชันสาธิตขึ้นมาเองแน่นอน"

ลวี่หย่งฉางพยักหน้าเงียบๆ

"เอาล่ะ เธอออกไปก่อนเถอะ ฉันกับรัฐมนตรีหงยังมีเรื่องต้องคุยกันอีกหน่อย"

……

ทันทีที่ประตูห้องทำงานปิดลง หงฉี่หมิงก็รีบพูดอย่างร้อนรน: "ท่านประธานสภาหลี่ ลวี่หย่งฉางยังเด็กเกินไป เขา..."

"พอแล้ว พอแล้ว" ท่านประธานสภาหลี่ยิ้มกว้าง "ผมเข้าใจความหมายของคุณ"

"ผมรู้อยู่แล้วว่าเจ้าหนูลวี่หย่งฉางเป็นคนมีแวว"

"ที่ผมรั้งคุณไว้ ก็เพื่อจะคุยอีกเรื่องหนึ่ง"

พูดพลาง ท่านประธานสภาหลี่ก็ยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้หงฉี่หมิง

หงฉี่หมิงถอนหายใจโล่งอก ยื่นมือไปรับเอกสาร

"นี่..."

ทันทีที่เห็นเอกสาร คิ้วของหงฉี่หมิงก็ขมวดแน่น

"นี่เป็นผลการตรวจสอบจากสำนักความมั่นคงแห่งชาติที่ 2"

ท่านประธานสภาหลี่กล่าวเรียบๆ

รูม่านตาของหงฉี่หมิงหดเกร็ง มือที่จับเอกสารสั่นเล็กน้อย

ถึงกับเป็นข้อมูลจากสำนักความมั่นคงแห่งชาติที่ 2!

นี่คือหน่วยข่าวกรองที่เทียบชั้นได้กับ CIA ของประเทศ U หรือ MI5 ของประเทศ E และ KGB ของประเทศ S เลยนะ!

แววตาของท่านประธานสภาหลี่ลึกล้ำ กล่าวเสียงต่ำ: "จากการตรวจสอบ ลวี่หย่งฉาง แม้จะมีผลการเรียนดีเยี่ยมในอดีต แต่... ดูเหมือนจะไม่เคยแสดงความสามารถที่โดดเด่นเหนือมนุษย์ใดๆ ออกมาเลย"

หงฉี่หมิงกลืนน้ำลาย: "ท่านหมายความว่า... ลวี่หย่งฉางมีปัญหาเหรอครับ?"

ท่านประธานสภาหลี่ส่ายหน้าช้าๆ

"ปัญหาไม่มีหรอก"

"ประวัติพ่อแม่เขาฉันก็ดูแล้ว ขาวสะอาด"

"ไม่อย่างนั้น เขาคงเข้ามาในห้องทำงานนี้ไม่ได้"

น้ำเสียงของท่านประธานสภาหลี่ราบเรียบมาก

แต่หงฉี่หมิงกลับรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง

เขารีบถาม: "แล้วท่านหมายความว่า..."

ท่านประธานสภาหลี่ไม่ได้ตอบทันที แต่กดปุ่มข้างโต๊ะทำงาน

"ผลออกมาหรือยัง?" ท่านประธานสภาหลี่ถามเสียงเรียบ

วินาทีต่อมา เสียงผู้ชายที่สุขุมนุ่มลึกก็ดังออกมาในห้องทำงาน: "ตั้งแต่เข้าห้องทำงานจนถึงตอนออกไป รวมเวลา 11 นาที 25 วินาที ในช่วงเวลานี้ การเต้นของหัวใจลวี่หย่งฉางมีความผิดปกติสองครั้ง พร้อมกับอาการรูม่านตาหดตัวและอื่นๆ"

"ตอนไหน?"

"ครั้งแรก คือตอนตอบคำถามท่าน ครั้งที่สอง คือก่อนจะออกจากห้องทำงาน"

ท่านประธานสภาหลี่พยักหน้าอย่างครุ่นคิด ถามต่อ: "ทางฝั่งประเมินจิตวิทยาว่ายังไง?"

"......จากการประเมิน ลวี่หย่งฉางไม่น่าจะมีเจตนาร้าย สิ่งที่เขาพูดน่าจะออกมาจากใจจริง"

"แต่ว่า เขาปิดบังบางเรื่องเอาไว้"

ท่านประธานสภาหลี่พยักหน้าช้าๆ

ตรงกันเป๊ะ

ตั้งแต่เจอลวี่หย่งฉาง เขาก็มีความรู้สึกนี้อยู่ในใจ

ดูเหมือนว่า... ในใจของลวี่หย่งฉาง จะซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่เทียมฟ้าเอาไว้

หงฉี่หมิงกลืนน้ำลาย ถามเสียงเบา: "ท่านประธานสภาหลี่ หรือว่า... จะปลดตำแหน่งหัวหน้าวิศวกรนิวเคลียร์ฟิวชันของลวี่หย่งฉางก่อนดีไหมครับ?"

มุมปากของท่านประธานสภาหลี่ยกขึ้น รอยยิ้มที่มีความหมายปรากฏบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย

"ไม่ต้องรีบ"

"มีความลับไม่ใช่ปัญหา ทุกคนล้วนมีความลับ รวมทั้งผม และรวมทั้งคุณด้วย"

พูดพลาง ท่านประธานสภาหลี่ก็หยุดสายตาไว้ที่ใบหน้าของหงฉี่หมิงชั่วครู่

หัวใจของหงฉี่หมิงกระตุกวูบทันที

หยุดไปครู่หนึ่ง ท่านประธานสภาหลี่ก็พูดต่อ

"ผมแค่ต้องรู้ว่า เขาไม่ได้คิดร้ายต่อประเทศเซี่ยก็พอแล้ว"

"ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้สร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ให้กับนิวเคลียร์ฟิวชันที่ควบคุมได้ขนาดนี้ ประเทศเซี่ย เราไม่มีทางทำตัวเป็นพวกเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลแน่นอน!"

หงฉี่หมิงมองท่านประธานสภาหลี่ด้วยความงุนงง: "งั้น..."

ท่านประธานสภาหลี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ กล่าวว่า: "ให้เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าวิศวกรต่อไป"

"นอกจากนี้ รีบเริ่มการทดลองครั้งที่สองโดยเร็ว"

"ผมหวังว่า ภายในหนึ่งปี แสงสว่างแห่งฟิวชันจะส่องประกายเหนือแผ่นดินประเทศเซี่ย!"