ตอนที่ 70 ยุบสำนักเจ็ดลึกล้ำ?!

ตอนที่ 70 ยุบสำนักเจ็ดลึกล้ำ?!

“ออกมาแล้ว…”

จี้เตี๋ยที่อาศัยช่วงจังหวะเวลาสุดท้ายตามชายชราสติไม่สมประกอบออกมาผ่านแท่นบูชา ภายหลังรับรู้ได้ว่าเกิดการเคลื่อนย้าย เขาจึงมาปรากฏตัวที่ภายในโถงใหญ่อีกครั้งหนึ่ง

ปัจจุบันตัวเขายิ่งเกิดความสงสัยต่อตัวชายชราสติไม่สมประกอบ ที่อีกฝ่ายมีสภาพเช่นนี้แต่กลับรู้วิธีออกไป

แต่แล้วก็เป็นตอนนี้เองที่สายตาหลายคู่มองมายังคนทั้งสองผู้ปรากฏตัวอย่างกะทันหัน

“กลั่นลมปราณขั้นที่เจ็ด กับที่อยู่ข้างกัน… มนุษย์ธรรมดา?! สำนักเจ็ดลึกล้ำถูกยุบแล้ว แล้วเจ้ามาจากที่ใด?!”

ตอนนี้เองที่เสียงอันไม่คุ้นเคยดังขึ้นจนเป็นการดึงสติจี้เตี๋ยกลับสู่ความเป็นจริง เขาสำรวจมองรอบด้านพร้อมได้เห็นแผ่นหินที่พวกโจวสวี่นำออกมาก่อนหน้านี้ รวมถึงกลุ่มคนสี่คนที่ดูไม่คุ้นหน้าภายในโถง ตอนนี้เองที่เขาต้องชะงัก!

ทั้งที่พวกเขาเพียงแค่ยืนเฉย แต่กลับมีสถานะราวกับยืนอยู่ศูนย์กลางแห่งฟ้าดินที่ดวงตะวัน ดวงจันทรา และดวงดาวต้องโคจรรอบกายของพวกเขา

และเพียงแค่พวกเขามองมา จี้เตี๋ยกลับรู้สึกเย็นเยือกไปทั้งร่างจนต้องกัดฟันแน่น ราวกับพวกเขาขุดค้นเอาความลับส่วนที่ลึกที่สุดของเขาออกมาได้โดยใช้เพียงแค่สายตามอง!

ในยามที่ชายชราสติไม่สมประกอบพบเห็นกลุ่มคนมากมาย เขาห่อตัวด้วยความหวาดกลัวและเลือกที่จะมาหลบหลังจี้เตี๋ย!

“เจ้าออกมาจากที่ใด?!” ตอนนี้เองที่คนทั้งสองเป็นประหนึ่งลูกแกะน้อยท่ามกลางฝูงหมาป่า จี้เตี๋ยลอบกัดฟันแน่นขณะร้องตะโกนอยู่ภายใน

เพราะเมื่อครู่อีกฝ่ายเพิ่งกล่าว ว่าสำนักเจ็ดลึกล้ำถูกยุบแล้ว

กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น จะมีใครอธิบายเขาได้บ้างว่ามันเกิดเรื่องราวใด!

ทั้งที่เขาเพียงแค่อยู่ในพื้นที่หวงห้ามไม่กี่ชั่วยาม ไฉนเลยตอนนี้รู้สึกประหนึ่งเพิ่งออกจากการฝึกสันโดษยาวนานหลายปี!

“น่าจะเป็นคนของสำนักเจ็ดลึกล้ำ เป็นไปได้ว่ามีพระราชวังใต้ดินอยู่ พวกมันน่าจะต้องออกมาจากพระราชวังใต้ดินแน่! จับกุมตัวพวกมันให้เปิดเผยข้อมูล ว่าจะเปิดทางเข้าสู่พระราชวังใต้ดินได้อย่างไร! บางทีถูลี่อาจเอาอะไรไปซุกซ่อนไว้ที่ในนั้น!”

ชายชราจากสำนักขั้วหยินเลียริมฝีปาก ตอนนี้เองที่มือของเขายกขึ้นและคว้าจับ หมอกสีดำม้วนตัวปรากฏรอบคนทั้งสอง มันคือฝ่ามือพลังหยินที่เปรียบดังกรงเล็บแห่งภูตผีซึ่งคว้าจับคนทั้งสองเอาไว้

“แข็งแกร่ง!” อีกฝ่ายแค่ขยับมือราวกับง่ายดาย จี้เตี๋ยกลับรู้สึกถึงแรงกดดันอันหนักอึ้งจนต้องหลั่งเหงื่อกาฬท่วมแผ่นหลัง ร่างกายของเขากำลังโดนคุมขังเอาไว้จนไม่อาจขยับ

ขณะเขากำลังคิดว่าคงจบสิ้นกันแล้ว ชายชราสติไม่สมประกอบที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังกลับส่งเสียงแผดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว เสียงร้องนี้เป็นเหตุให้จี้เตี๋ยรู้สึกได้ว่าการคร่ากุมถูกคลายออก และตอนนี้เองที่ม่านพลังปรากฏขึ้นปกคลุมคนทั้งสอง พร้อมกับฝ่ามือพลังหยินที่กระจายหายวับไปในพริบตา!

“หรือว่าจะเป็นบุคคลที่ซุกซ่อนการฝึกตนเอาไว้…” คนทั้งสี่ภายในโถงชะงักงัน พวกเขาต่างทราบความแข็งแกร่งของชายชราจากสำนักขั้วหยิน มันไม่ใช่อะไรที่ชายสติไม่สมประกอบกับขอบเขตกลั่นลมปราณขั้นที่เจ็ดตรงหน้าจะเอาชนะได้

“เสื้อผ้าของมันป้องกันการโจมตีได้! ตาแก่ฟั่นเฟือนนี่มีสมบัติในครอบครอง! จับกุมตัวมันเอาไว้!” ชายชราที่เพิ่งลงมือเกิดหอบหายใจรัวเร็ว สายตาของเขาจับจ้องยังชายชราสติไม่สมประกอบพร้อมกับตระหนักได้ ว่าเสื้อคลุมที่อีกฝ่ายสวมใส่เป็นสมบัติล้ำค่า

“เป็นแบบนี้นี่เอง! แต่ถึงขนาดต้านการโจมตีของยอดฝีมือปฐมวิญญาณระดับต้นได้ หมายความถึงอย่างน้อยต้องเป็นปฐมสมบัติระดับกลาง! มันต้องเป็นของข้า!” คนทั้งสามที่อยู่ข้างเคียง ยามได้ยินจึงพร้อมใจกันเผยความละโมบออกมา

เพราะแม้ด้วยสถานะเช่นพวกเขา ก็ยังไม่มีสมบัติเช่นนั้นในครอบครอง

ปัจจุบันไม่มีผู้ใดสนใจแล้วว่าชายชราสติไม่สมประกอบเป็นใคร แต่พวกเขาพร้อมลงมือจนเป็นเหตุให้ทั้งห้องโถงปรากฏกระบี่แสงทอประกายเจิดจ้า สารพัดลำแสงจากอาวุธวิเศษสาดส่องเรืองรอง พวกมันแต่ละชิ้นทรงอำนาจมากพอจะทำลายล้างทุกสิ่งอย่างที่นี่!

‘เลวร้ายซะจริง ปีนี้มันเลวร้ายอะไรได้ขนาดนี้ นี่เราต้องมาตายที่นี่งั้นหรือ!’ จี้เตี๋ยสบถอยู่ภายใน และตอนนี้เองที่ครุ่นคิดว่าชายชราสติไม่สมประกอบเป็นใครกันแน่

อีกฝ่ายดูลึกลับอย่างยิ่งใหญ่ ความเร็วก็น่าทึ่ง บางทีอาจเป็นตั๋วผ่านทางให้เขาใช้หลบหนีไปจากที่นี่ได้!

“ผู้อาวุโส วิ่ง!” จี้เตี๋ยกัดฟันแน่นพร้อมตัดสินใจเสี่ยงเดิมพัน ภายหลังตะโกนเสียงดัง เขาจึงกอดร่างอีกฝ่ายที่เหม็นเปรี้ยวโดยไม่รีรอ!

โชคดีที่เขาตัดสินใจเลือกได้ถูกต้อง ชายชราสติไม่สมประกอบตระหนักทราบถึงอันตรายจึงพุ่งตัวทะยานออกไป เขาหลบเลี่ยงการโจมตีที่เกือบจะเข้าถึงตัวได้ครั้งแล้วครั้งเล่า จนสุดท้ายออกจากห้องโถงหลักไปด้วยความเร็วสูงขนาดทำยอดฝีมือปฐมวิญญาณต้องนิ่งงัน…

“ความเร็วบ้าอะไรกัน… ตามไป!” ภายหลังรู้ตัว คนทั้งสี่พลันเผยสายตาคมกล้าทอประกาย พวกเขารีบร้อนพุ่งทะยานออกไปภายนอกโถง

ชายชราสติไม่สมประกอบหายตัวไปแล้ว กลุ่มคนพยายามปลดปล่อยพลังจิตออกค้นหา ไม่ช้าจึงจับตำแหน่งได้พร้อมทะยานร่างขึ้นบนอากาศเพื่อไล่ตาม

“บัดซบ เลวร้ายเกินไปแล้ว!” ยามตระหนักได้ว่ามีสภาวะพลังอันน่าสะพรึงไล่ตามมา จี้เตี๋ยยังกอดร่างชายชราสติไม่สมประกอบเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าจะโดนอีกฝ่ายเขี่ยทิ้ง

ท้ายที่สุดคนทั้งสองจึงเริ่มออกจากพื้นที่ภูเขาภายนอกสำนักเจ็ดลึกล้ำ สายลมอันรุนแรงจากการเคลื่อนที่เข้าปะทะจนเป็นเหตุให้ใบหน้าของจี้เตี๋ยต้องเจ็บและชาด้าน มันมากพอแสดงออกว่าความเร็วนี้น่าทึ่งถึงเพียงใด!

ชายชราสติไม่สมประกอบราวกับอยู่ในภวังค์ แม้ไม่ทราบว่ากำลังมุ่งหน้าไปที่ใด แต่ภายหลังออกพ้นจากสำนักเจ็ดลึกล้ำแล้ว เขามุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง ขณะที่คนทั้งสี่ซึ่งไล่ตามมาอย่างใกล้ชิดก็เริ่มหวาดกลัวกันขึ้นมา

ชายชราสติไม่สมประกอบดูแปลกเกินไป ความเร็วของอีกฝ่ายเร็วขนาดพวกเขาไล่ตามไม่ทัน กระทั่งใช้เคล็ดวิชาลับเร่งความเร็วก็แล้ว อีกฝ่ายยังเร่งความเร็วได้เหนือล้ำยิ่งกว่า!

“เหอะ!” พบเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี ชายชราจากสำนักขั้วหยินพลันแค่นเสียงอันเย็นเยือกพร้อมนำตุ๊กตาที่ทำจากเศษผ้าออกมาโบกสะบัดในมือ

มันเป็นตุ๊กตาที่ดูแปลก ชายชราเผยยกยิ้มที่มุมปาก ตอนนี้เองที่สภาวะพลังอันดำมืดปกคลุมรอบกายเขา มันคือความเคียดแค้นของผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนที่ตายด้วยเงื้อมมือของเขา

ภายหลังเรียกใช้วิชา เขาจึงเริ่มสาปแช่งศัตรูในรัศมีหนึ่งร้อยลี้ ผลของมันรุนแรงขนาดว่าต่อให้ศัตรูเป็นยอดฝีมือปฐมวิญญาณ ขอเพียงเขาต้องการก็สามารถเลาะเนื้อเถือหนังออกมาได้!

เขากัดปลายลิ้นพร้อมกับถ่มแก่นเลือดออกมา

“คำสาปแช่ง!”

สิ้นคำ สภาวะพลังสีดำพลันทอประกายอันมืดมนเหนือกายของชายชราสติไม่สมประกอบ ตอนนี้เองที่เขาหยุดนิ่งพร้อมกับใช้มือกุมศีรษะเอาไว้ราวกับกำลังเจ็บปวดเกินทนได้!

“ไล่ตามไป!” คนทั้งสี่เร่งความเร็วเพื่อเข้าไปใกล้คนทั้งสอง แสงกระบี่และอาวุธวิเศษเริ่มทอประกายพลังอำนาจขณะไล่ตามล่า

“จบกันแล้ว จบกันแล้ว ชีวิตข้า! ผู้เฒ่าท่านนี้ ลูกพี่ใหญ่ขอรับ วิ่งสิ!” เสียงของกลุ่มคนที่ทะยานไล่ตามมาดังให้ได้ยินในโสตประสาท มันเปรียบเสมือนความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ จี้เตี๋ยเองก็ได้เห็นว่าชายชราสติไม่สมประกอบคล้ายกำลังมีอาการไม่สู้ดี เพราะสีหน้าบิดเบี้ยวและส่งเสียงแผดร้อง ยามหันไปมองอาวุธสะท้านสะเทือนฟ้าดินที่ไล่ตามหลังมา เขาจึงรู้สึกประหนึ่งชีวิตคงจบสิ้นแน่แล้ว

ตอนนี้เองที่ชายชราสติไม่สมประกอบราวกับตระหนักได้ว่ากำลังเผชิญกับอันตราย เส้นผมสีดอกเลาของเขาถูกสายลมพัดพา สภาวะพลังอันยิ่งใหญ่ปะทุแผ่ออกมาจากร่างกาย วิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนพร้อมกับทะเลเลือดพลันแผ่ขยายปกคลุมพื้นที่ระยะนับร้อยลี้!

ภายในระยะดังกล่าว พืชพรรณที่เคยอุดมสมบูรณ์กลับแห้งตายจนหมดสิ้น!

“แข็งแกร่ง!” จี้เตี๋ยเองก็ถูกสภาวะพลังอันน่าสะพรึงซัดจนกระเด็น สายตาของเขากำลังมองด้วยความหวาดกลัวขณะเลือดไหลหลั่งออกจากมุมปาก

มันคือการโจมตีของชายชราสติไม่สมประกอบโดยที่ผู้ใช้งานไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ หากว่าเป็นการตั้งใจโจมตี เป็นไปได้ว่าเขาคงตายไปนับร้อยครั้งแล้ว!

คนทั้งสี่ที่ไล่ตามมาอย่างกระชั้นทางด้านหลัง ตอนนี้เองที่ถูกทะเลเลือดปกคลุมรอบด้านจนเกิดความหวาดกลัว วิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาพวกเขาพร้อมกับรุกล้ำเข้าสู่จิตใจ เป็นเหตุให้พวกเขาต้องกระอักเลือดคำโตออกจากปาก!

“นี่มันการฝึกตนประเภทใด? นี่มันก้าวล้ำไปกว่าขอบเขตปฐมวิญญาณแล้ว! ใช่แล้ว ข้าจำได้แล้ว ชายคนนั้น…​เป็นถูลี่! มันถึงกับยังมีชีวิตอยู่!”

น้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยความหวาดกลัวดังมาจากผู้ฝึกตนชุดสีทอง

สภาวะพลังที่ชายชราสติไม่สมประกอบปลดปล่อยออกมาในยามนี้ มันทรงอำนาจเกินกว่าขอบเขตปฐมวิญญาณ ดังนั้นยามตระหนักรู้สภาวะพลังดังกล่าว เขาจึงตระหนักทราบว่าอีกฝ่ายเป็นใคร!

เขาเคยได้พบชายชราสติไม่สมประกอบคนนี้มาก่อน ในครั้งนั้นเขายังเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกตนสร้างรากฐาน และมันก็เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่คัมภีร์มหากระจ่างได้ปรากฏขึ้นในมหาแผ่นดินสวรรค์ทิศใต้

กองกำลังใหญ่นับไม่ถ้วนต่างเข้าห้ำหั่นแย่งชิง หนึ่งในกลุ่มคนที่บุกไปแย่งชิงคือกลุ่มผู้ฝึกตนขอบเขตปฐมวิญญาณระดับสูง อีกฝ่ายเข้าโจมตีสายฟ้าแลบพร้อมช่วงชิงคัมภีร์มหากระจ่างไป!

เขาจดจำร่างนั้นได้ไม่เคยลืมเลือน และภาพในอดีตเมื่อนานมาแล้วกำลังทับซ้อนกับชายชราสติไม่สมประกอบตรงหน้า!

“หนี รีบหนี!”