บทที่ 20 เซียนเทียน

ได้เห็นจางอู๋จี๋ไม่ปฏิเสธทันที ฮวนก็โล่งใจ สีหน้าผ่อนคลายลง

"พวกแก๊งหมาบ้ามีคนไม่เยอะ ไม่ถึงยี่สิบคน พวกที่ออกหน้าบ่อยๆ มีแค่สิบหกคน อาวุธก็แค่ปืนกลมือ ปืนพก ไม่มีอาวุธสงคราม"

จางอู๋จี๋ครุ่นคิดครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ถามขึ้น "แล้วทำไมไม่พาคนของแกไปลุยเอง?"

ฮวนยิ้มขื่น อธิบายว่า "ธุรกิจ ‘นกน้อย’ นี่มันโยงใยกับพวกคนใหญ่คนโตลึกซึ้ง เป็นงานของ ‘บริษัท’ ที่มีสาขาอยู่ทุกเมือง ปกติพวกแก๊งอย่างเราจะไม่ไปล่วงเกิน พวกมันก็ทำธุรกิจของมันไป ไม่มาขัดแย้งกับเรา"

"แต่ไม่มีใครรู้ว่าแก๊งหมาบ้าเข้าไปเอี่ยวได้ยังไง เมื่อก่อนก็แค่พวกวัยรุ่นอยากดังที่ไม่รู้กฎ พอสวมหนังเสือตัวนี้ก็ยิ่งไม่มีใครกล้าแตะ นอกจากพระเจ้าคงไม่มีใครรู้ว่าพวกมันเป็นบ้าอะไร ถึงกล้าลงมือกับครอบครัวฉัน!"

"ฉันลองติดต่อไปแล้ว รวมถึงระดับหัวหน้าสาขาของพวกมัน แต่แก๊งหมาบ้าปฏิเสธหัวชนฝาว่าไม่ได้ทำ! เฮ้อ... แต่ฉันมีพยานหลายปากยืนยันว่าแก๊งหมาบ้านั่นแหละลงมือ!"

"นายไม่ใช่คนแถวนี้ แก้ปัญหาเสร็จก็สะบัดตูดไปได้ แต่พวกเราทำไม่ได้"

จางอู๋จี๋พยักหน้า เข้าใจสถานการณ์

ปัญหานี้สำหรับคนท้องถิ่น โดยเฉพาะแก๊งที่ต้องหากินในเมืองฮัวเรซและเมืองใกล้เคียง ถือเป็นเผือกร้อนที่รับมือได้ยากจริงๆ

แต่สำหรับคนหัวเดียวกระเทียมลีบอย่างเขา ต่อให้รวมพ่อแม่ที่เม็กซิโกซิตี้ที่เป็นแค่ครอบครัวเล็กๆ ก็ไม่ใช่ปัญหา

แถมตอนลงมือยังปิดบังใบหน้าได้ ไม่ต้องกลัวถูกจำได้ นี่คงเป็นสาเหตุที่ฮวนมาขอร้อง

คนที่มีพลังเหนือธรรมชาติ แข็งแกร่ง สู้คนเดียวได้แถมเป็นคนจีน เป็นทหารรับจ้างที่สมบูรณ์แบบชัดๆ

จางอู๋จี๋คิดถึงตรงนี้ ก็เกิดนึกถึง V จากไซเบอร์พังค์ขึ้นมา

มุมปากเขายกขึ้น มองหน้าฮวน

"แล้วจ่ายไหวเท่าไหร่?"

หนึ่งล้านดอลลาร์ขององค์กรจะว่ามากก็มาก จะว่าน้อยก็น้อย แต่แก๊งทั่วไปคงหามาจ่ายไม่ไหว

"สองแสน! สองแสนดอลลาร์!"

ฮวนกัดฟัน บอกตัวเลขที่ทำให้ใจเจ็บปวด

นี่คือขีดสุดที่แก๊งระดับกลางในเมืองจะหาได้ในเวลาสั้นๆ หากมากกว่านี้ระบบการเงินของแก๊งอาจพังพินาศ

"ตกลง นอกจากนี้ฉันต้องการให้ช่วยหน่อย ขอโทรศัพท์หนึ่งเครื่อง กับตั๋วเครื่องบินจากฮัวเรซไปเม็กซิโกซิตี้หนึ่งใบ"

สองแสนก็ไม่น้อย จางอู๋จี๋รับงานนี้

เจ้าของโรงแรมกระพริบตา ในที่สุดก็หาช่องพูดแทรกได้

"พ่อหนุ่มมาถูกทางแล้ว ช่วงนี้เมืองหลวงมีงานเปิดตัวอะไรสักอย่าง ตั๋วหายากมาก ถ้าไปซื้อเองคงไม่ได้ แต่แก๊งพี่น้องฮวนไม่เหมือนคนอื่น หาให้ได้แน่นอน!"

จางอู๋จี๋ยิ้มพยักหน้า พูดกับอีกฝ่ายว่า "ขอให้พระแม่กัวดาลูเปคุ้มครองครับ"

ประโยคเดิม แค่เปลี่ยนจากเช้าเป็นค่ำ แต่ความรู้สึกของจางอู๋จี๋ต่างกันราวฟ้ากับเหว

เจอท่าทีของจางอู๋จี๋ที่เหมือนเมื่อเช้าเปี๊ยบ ชายชราชะงักไป ความรู้สึกในใจซับซ้อนขึ้นมา

ทำดีได้ดี เป็นแนวคิดที่ค่อนข้างแปลกใหม่ในเม็กซิโก

ฮวนทำงานไวมาก ตั๋วเครื่องบินกับมือถือถูกส่งมาให้เรียบร้อย

อาจจะเพื่อเอาใจจางอู๋จี๋ มือถือที่เอามาให้เป็นแบรนด์จีน แต่ยี่ห้อนี้จางอู๋จี๋ไม่เคยเห็น

ลูกน้องที่เอามือถือมาให้ท่าทางประหม่า รีบอธิบาย "นี่เป็นแบรนด์ใหม่ที่เพิ่งตั้งเมื่อปีก่อน เทคโนโลยีล้ำสุดในโลก ชาร์จทีเดียวอยู่ได้เป็นอาทิตย์ กำลังฮิตไปทั่วโลกเลยครับ!"

จากนั้นเขาก็หันไปมองลูกพี่ ทางด้านฮวนพูดเสียงจริงจัง "คุณผู้ชายท่านนี้ ถ้าไม่พอใจเราเปลี่ยนให้ได้ จะเอารุ่นไหนบอกมา"

"ไม่ เอาเครื่องนี้แหละ"

จางอู๋จี๋โบกมือ เปิดมือถือ หน้าตาอินเตอร์เฟซไม่ต่างจากยี่ห้ออื่นก่อนข้ามมิติเท่าไหร่

‘17 กันยายน 2026, 18:34’

ห่างจากช่วงเวลาก่อนข้ามมิติมาหนึ่งปีครึ่ง

"ส่งพิกัดแก๊งหมาบ้ากับข้อมูลทั้งหมดมา อีกห้าชั่วโมง ดึกๆ ฉันจะลงมือ"

เจอคำสั่งของจางอู๋จี๋ ฮวนย่อมไม่ขัดข้อง สั่งลูกน้องให้เฝ้าหน้าประตู ถ้าจางอู๋จี๋ต้องการอะไรให้รีบจัดหา

พอไล่พวกฮวนกลับไป จางอู๋จี๋ค่อยกลับมานั่งบนเตียง

เขาหยิบมือถือเก่ากับใหม่ขึ้นมา เพ่งสมาธิ

【ดำเนินการเปลี่ยนสื่อกลางในการฉายภาพ!】

ภาพปรากฏขึ้นบนหน้าจอมือถือเครื่องใหม่ มุมปากจางอู๋จี๋ยกขึ้น

ขอบเขตเซียนเทียนที่ไม่กลัวกระสุน!

พี่มาแล้ว!

......

......

【วันที่ 46 จางโซ่วปรับพื้นฐานด่านกระดูก เข้าเรียนที่โรงงานช่างวัดวัชระ】

【วันที่ 54 จางโซ่วกินยาเม็ดคืนพลังขนานเล็ก ทะลวงด่านกระดูกสำเร็จ ฝ่ามือผ่าศิลาเข้าสู่ขั้นสมบูรณ์】

【วันที่ 70 จางโซ่วกินยาเม็ดคืนพลังขนานเล็กอีกครั้ง ทะลวงด่านเลือด พลังปราณดั้งเดิมเข้าสู่ขั้นสมบูรณ์】

【วันที่ 72 จางโซ่วฝึกฝนฝ่ามือผ่าศิลาอย่างหนักแต่ไม่บรรลุเคล็ดวิชา เข้าไม่ถึงขั้นสมบูรณ์ หวังจะเรียนวรยุทธเพิ่ม แต่ถูกอาจารย์กวงฮุ่ยห้ามไว้】

【วันที่ 90 จางโซ่วกินยาเม็ดคืนพลังขนานเล็กอีกครั้ง ด่านเลือดสมบูรณ์ กลายเป็นจอมยุทธ์ขั้นโฮ่วเทียนสมบูรณ์ ในฐานะศิษย์สายตรงผู้ดูแล ได้รับกรณีพิเศษยืมอ่านคัมภีร์กายาทองคำมังกรพยัคฆ์ล่วงหน้า】

【วันที่ 92 จางโซ่วเริ่มเข้าใจกลไกการตีเหล็กเบื้องต้น】

【วันที่ 110 จางโซ่วเริ่มฝึกกายาทองคำมังกรพยัคฆ์ขั้นต้น】

【วันที่ 112 จางโซ่วกินยาเม็ดคืนพลังขนานเล็ก ทะลวงเข้าสู่ขั้นเซียนเทียน】

......

วัดวัชระ ภายในห้องวิปัสสนา

จางโซ่วนั่งขัดสมาธิบนเบาะ เลือดลมในกายเดือดพล่านดั่งลาวาใต้พิภพ สภาวะพลังขั้นโฮ่วเทียนสมบูรณ์ก่อตัวเป็นดักแด้ ยุบพองตามจังหวะการหายใจของเขา

แสงจันทร์สาดส่องไปนอกหน้าต่าง กวงฮุ่ยหลับตาเฝ้าอยู่หน้าบันได นิ้วหมุนลูกประคำโพธิร้อยแปดเม็ดช้าๆ

ด้วยโครงสร้างกระดูกชั้นเลิศ ทั้งยังได้อ่านคัมภีร์กายาทองคำมังกรพยัคฆ์ล่วงหน้า การทะลวงขั้นเซียนเทียนของจางโซ่วเป็นเรื่องที่มั่นใจได้เกินร้อย

แต่การทะลวงขั้นเซียนเทียนเป็นเพียงจุดเริ่มต้น สามตันเถียนเก้าชีพจร สามารถใช้พลังจากการทะลวงด่านนี้เปิดออกไปพร้อมกันได้!

เวลาค่อยๆ ไหลผ่าน จางโซ่วหายใจลึกยาวราวเต่ายักษ์จำศีล เนิ่นนานกว่าจะครบรอบ

ทันใดนั้นเมื่อถึงจุดหนึ่ง จางโซ่วสัมผัสได้ถึงช่วงเวลาที่อาจารย์บอก!

ยามซวีต่อยามไฮ่ หยางสุดขั้วก่อกำเนิดหยิน!

*ยามซวี คือ ช่วงเวลา: 19:00 น. ถึง 21:00 น.

*ยามไฮ่ ช่วงเวลา: 21:00 น. ถึง 23:00 น.

เป็นฤกษ์งามยามดีในการทะลวงด่าน!

เขาไม่ลังเล หยิบขวดหยกในอกเสื้อ เทยาเม็ดคืนพลังขนานเล็กเม็ดสุดท้ายเข้าปาก

ยาเม็ดคืนพลังขนานเล็กละลายในปาก จางโซ่วเดินลมปราณตามเคล็ดวิชากายาทองคำมังกรพยัคฆ์เต็มกำลัง ทันทีที่ยาตกถึงท้อง มันเป็นเหมือนดวงอาทิตย์ตกสู่พื้นดิน แปรเปลี่ยนเป็นพลังยาอย่างรวดเร็ว

กระแสพลังยาเชื่อมต่อทั่วร่าง ทะลวงเส้นลมปราณหลักสิบสองเส้น เชื่อมโยงหนัง เนื้อ กระดูกและเลือดเข้าด้วยกัน หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวในพริบตา

เมื่อกำแพงกั้นระดับโฮ่วเทียนสมบูรณ์ถูกพังทลาย ลมปราณแท้จริงพลันระเบิดออกจากจุดตันเถียน ขยายตัวอย่างรวดเร็ว

ลมปราณอันบ้าคลั่งพยายามจะไหลทะลักสู่แขนขาแต่ถูกกรงขังที่สร้างจากหนังเนื้อกระดูกเลือดกักไว้ ทว่าอานุภาพลมปราณนั้นมหาศาล มันกำลังจะพังทลายออกมา

โครงสร้างกระดูกชั้นเลิศสำแดงฤทธิ์ในตอนนี้ ดั่งคานหลักของบ้าน กระดูกงูของเรือยักษ์ ดั่งเข็มหมุดตรึงทะเล มันสะกดลมปราณแท้จริงไว้อย่างมั่นคง อัดแน่นอยู่ในอวัยวะภายในไม่ให้รั่วไหลออกมาแม้แต่น้อย