EP 105

By loop

"หมอหลิงช่วยมาดูแผลของพวกเราให้หน่อยพวกเรารู้สึเสียใจมากที่ไม่รู้ว่ากว่าคุณจะเย็บแผลเหล่านี้ได้มันลำบากขนาดไหนก่อนหน้านี้" เมื่อภรรยาของวังชีมาส่งขออะไรซักอย่างเธอได้ยินการสนทนาของพวกเขา

ผู้ป่วยที่อยู่ข้างๆกล่าวว่า "ก่อหน้านี้ฉันคิดว่าการเย็บแผลเป็นเรื่องง่ายๆที่ควรทำออกมาได้ดีแต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันต้องฝึกฝนมากขนาดไหนถึงจะได้การเย็บแผลที่ดีขนาดนี้ และ ต้องเป็นผู้เชียวชาญอย่างมากในการเย็บ"

เมื่อใดก็ตามที่มีหลิงรันอยู่ผู้ป่วยที่ไม่ได้ยังต้องพักฟื้นอยู่โรงพยาบาลและญาติๆรู้สึกขอบคุณสำหรับสิ่งที่หลิงรันพยายามรักษาผู้ป่วยอย่างพวกเขาอย่างเต็มที่ มันเป็นคำขอบคุณที่จริงใจที่เกิดขึ้นตลอดเวลาที่เขาอยู่กับผู้ป่วย

ทุกคนติดอยู่ในศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพทุกวันมือของพวกเขาฟื้นตัวได้ดีกว่าคนอื่นและพวกเขาก็รับรู้เรื่องนี้

ตอนนี้มีพยาบาลที่คอยดูแลและสนับสนุนหลิงรันเดินขึ้นมาผู้ป่วยแต่ละคนรู้สึกเหมือนได้รับรางวัลทันที

หลิงรันยังคงยิ้มแย้มอย่างมีความสุข

เขาคิดเกี่ยวกับภารกิจก่อนหน้านี้ [ฝึกฝนเทคนิคเอ็มถัง] เขาจะได้รับหีบสมบัติขั้นพื้นฐานเพียงหนึ่งอันสำหรับทุก ๆ เทคนิคของ เอ็มถังที่ทำการผ่าตัดทุกๆสิบครั้งแต่ตอนนี้หลิงรันรับรู้ได้ทันที่ว่ามันจะได้รับจากภารกิจที่ผู้ป่วยรู้สึกขอบคุณอย่างจริงใจซึ่งมันมีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับเขา

ในเวลาเดียวกันหลิงรันยังสะท้อนให้เห็นอย่างลึกซึ้งในการมอบงานปิดแผลให้กับหมอลู่และ มาหยางลิงมันคงเป็นเรื่องยากเกินไปที่เขาจะส่งงานนี้ให้ผู้ช่วยของเขาเสมอโดยไม่คำนึงถึงรูปลักษณ์ที่ออกมา ...

"พยาบาลที่ศูนย์ฟื้นฟูรู้สึกดีใจที่ได้เห็นหลิงรันมีความสุขเธอย้ำอีกครั้ง" หมอหลิงของเราเชี่ยวชาญในการเย็บแผลด้วยเทคนิคของเอ็มถังเพียงแค่คิดว่าเอ็นกล้ามเนื้อเล็กและยากที่จะเย็บ หมอหลิงก็จะสามารถจัดการกับผิวชั้นนอกของคุณและเย็บมัน โดยแพทย์อย่างหมอหลิงนั้นหาได้ยากมาก "

ผู้ป่วยและญาติของพวกเขาฟังคำพูดของพยาบาลและพยักหน้าเห็นด้วยพวกเขาใช้โอกาสถามคำถามมากมายกับหลิงรันและหลิงรันเองก็ตอบคำถามสำคัญในสองสามคำและส่วนที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของพยาบาล

พยาบาลในศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพได้ยินปัญหาเดียวกันมากเกินไปจากผู้ป่วยฟื้นฟูและส่วนใหญ่สามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดายผู้ป่วยสี่รายที่อยู่ในระหว่างการฟื้นตัวตอนนี้พวกเขาอยู่ในเกณฑ์การฟื้นตัวที่ดีเยี่ยมและมือของผู้ป่วยฟื้นตัวจนถึงจุดที่ต้องการ ซึ่งดูเหมือนวมือของคนปกติโดยไม่เกิดปัญหาอะไรแทรกซ้อนเกิดขึ้นระหว่างการฟื้นตัว

หลิงรันใช้เวลาว่างของเขาเพื่อเปิดหีบสมบัติพื้นฐานทั้งสี่ผลที่ตามมาจากการเปิดตัวติดต่อกันสี่คนคือ ... โดยปกติแล้วจะได้รับเซรั่มพลังงานสีเขียวสี่ขวด

เมื่อมาถึงจุดนี้หลิงรันได้ช่วยประหยัดเซรั่มพลังงานยี่สิบเอ็ดด้วยจำนวนนี้มันเป็นไปได้ที่เขาจะทำงานโดยไม่ต้องนอนทั้งเดือน

หลิงรานใส่เซรั่มพลังงานลงในกระเป๋าของเขาแบบแอบๆ

เขาคิดว่าต่อให้การจับฉลากแลกของรางวัลจะถูกจัดขึ้นโดยพวกที่ไร้ศีลธรรมเพียงใด ยังไงก็ต้องมีของปลอบใจเป็นสบู่ไม่ก็ผงซักฟอกอยู่เสมอซึ่งมันก็เหมือนกับการเปิดหีบสมบัติของเขานั้นแหละ

หลิงรันนั่งอยู่ในศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพรอให้ผู้ป่วยฟื้นฟูพักฟื้นอย่างเงียบ ๆ "ผู้ป่วยใหม่"

ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพของหยุนหัวใช้ระบบการนัดหมายเป็นหลักเริ่มจากแปดนาฬิกาจะมีกลุ่มผู้ป่วยและญาติของผู้ป่วยใหม่ทุกๆยี่สิบนาทีส่วนใหญ่มาจากแผนกศัลยกรรมมือและบางครั้งเป็นผู้ป่วยที่มาจากแผนกฉุกเฉิน

และหลังจากที่ทุกผู้ป่วยเข้ามาพยาบาลจะแนะนำทุกคนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเกี่ยวกับความเก่งของหลิงรันในการเย็บที่สมบูรณ์แบบของเขาและโอกาสที่หาได้ยากที่จะได้รับการเย็บโดยเขา

นอกจากนี้พยาบาลมีเวลาว่างและเนื่องจากเธอต้องเสียเวลาในการพูดคุยประจำวันของเธอต่อไปเธอคงจะไม่เหนื่อยถ้าเธอต้องอวดเรื่องของหลิงรัน

แน่นอนว่าเมื่อมีโอกาสพยาบาลก็จะบอกให้หลิงรันมาเยี่ยมผู้ป่วยซึ่งเขาก็เต็มใจที่จะเข้ามาเยี่ยมและนั่งประจำในศูนย์พักฟื้นเพราะเขาต้องการได้รับคำชมจากผู้ป่วยและญาติๆของพวกเขาซึ่งมันก็ไม่น่าประหลาดใจเท่าไร

ในฐานะพยาบาลที่ทำงานมาหลายปีเธอสามารถพูดได้อย่างมั่นใจว่าแพทย์ในทางที่แย่คงไม่ใช่คนแบบนี้!

เวลาสิบนาฬิกา

นอกจากรอยยิ้มแล้วหมอหลิงก็รับ คำขอบคุณอย่างจริงใจของผู้ป่วยสี่คนและหีบสมบัติพื้นฐานสี่ใบ

ในเวลาเดียวกันอาจารย์หญิงที่สถาบันวิจิตรศิลป์ชางซีก็เข้าร่วมทีมเพื่อยกย่องความสำเร็จของหลิงรันด้วย

“ ฉันจะบอกว่าตำแหน่งของอาการบาดเจ็บของคุณมันค่อนข้างแย่ แต่หมอหลิงเก่งมากในการเย็บแผลส่วนหนึ่งของแผลมันเกิดตรงตามเส้นที่ฝ่ามือของมือและอีกส่วนหนึ่งอยู่ระหว่างนิ้วมือฉันคิดว่า ส่วนนี้ที่รอยประสานข้ามระหว่างนิ้วมือดูดีที่สุดอย่างน้อยก็จะทำให้นิ้วของคุณดูเรียวเหมือนมีอายไลเนอร์สักมันไม่รู้สึกแบบนั้นหรือ?

"มันเป็นการเย็บแผลนี้ดีมากหมอหลิงยินดีที่จะใช้ไหมเย็บแผลอย่างดีกับคุณซึ่งหมายความว่าเขาค่อนข้างมั่นใจในความเป็นจริงจากมุมมองของผู้คนที่ใฝ่หาศิลปะรอยแผลเป็นรอยเล็ก ๆ จะชัดเจนมากที่สุด แต่เมื่อคุณใช้ ยิ่งมองเข้าไปใกล้มันอย่างจริงจังจากนั้นก็ขยับให้ห่างออกไปรอยแผลเป็นของคุณจะไม่ปรากฏให้เห็น "

"ที่จริงฉันชื่นชมหมอหลิงโดยเฉพาะฉันเคยอบรมให้กับนักเรียนในโรงเรียนกวดวิชาพวกเขาไม่สามารถวาดเส้นตรงตามที่ฉันขอและเขาขีดเส้นได้ไก่เขี่ยมากทั้งทีเรียนมาได้สองถึงสามปีแล้ว สมมติว่ามีคนจำนวนมากที่ไม่สามารถวาดเส้นตรงได้ถ้ามันถูกเย็บด้วยเข็ม แต่เส้นตรงที่หมอหลิงใช้เข้มเย็บนั้นมันช่างตรงราวกับว่ามันวาดด้วยไม้บรรทัด "

หลิงรันยิ้มอย่างต่อเนื่องขณะที่เขาฟังเสียงต่าง ๆ ในศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพเขาจะได้รับหีบสมบัติขั้นพื้นฐานเป็นครั้งคราว

เขาตัดสินใจที่จะเปิดหีบสิบชุดติดต่อกันในปัจจุบันเขาได้สะสมหีบเพิ่มอีกเจ็ดชิ้และในไม่ช้าก็จะไปถึงเป้าหมายของเขา

"เฮ้ทำไมการเย็บของคุณเป็นแบบนี้ล่ะ?" ตะโกนอาจารย์จากสถาบันวิจิตรศิลป์ชางจู่ ๆ ราวกับว่าเธอกำลังกลัว

ผู้ป่วยที่อยู่ข้างหน้าเธอซ่อนมือของเธอและพูดว่า "นี่เป็นวิธีหลังจากการเย็บ"

"นี่การเย็บแบบนี้เหมือนใช้ฟันเย็บ!"

“คุณจะพูดยังไงดี? มีคนที่ใช้ฟันเย็บไหม”

"ดังนั้นคุณได้รับการเย็บแผลโดยแพทย์คนอื่น ๆ หมอแผนกศัลยกรรมมือจะเย็บแผลบางอย่างเช่นคุณพวกเขาก็จะเย็บตามความประสงค์ของพวกเขาทุกที่ที่พวกเขาต้องการที่จะโค้งพวกเขาจะโค้งงอการผ่าตัดที่หมอหลิงของเรา "อาจารย์ผู้สอนไม่พอใจและเสริมประโยคอื่น" รอยประสานของหมอหลิงสามารถพูดได้ว่าเป็นศิลปะ "

ผู้ป่วยรู้สึกขุ่นเคืองเล็กน้อย“การผ่าตัดของฉันทำโดยหมอหลิงจริงๆ”

"สิ่งที่ฉันไม่ได้กล่าวถึงมันคือการเย็บเอ็นของคุณต้องคิดว่ามันเป็นเพียงเล็กน้อย บาดแผลและมันก็ถูกจัดการอย่างมืออาชีพ แต่ดูที่คุณสิ! "

ผู้ป่วยมองดูบาดแผลที่คดเคี้ยวและสงสัยในตัวเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ "แต่ทว่าฉันทำด้วยเทคนิคเอ็มถังของแผนกฉุกเฉินดูที่สายรัดข้อมือของฉันมันเป็นของแผนกนั้น"

"ใครจะรู้บางทีอาจมีคนใหม่เข้ามาในแผนกฉุกเฉินหรืออาจถูกเย็บโดยแพทย์ของแผนกศัลยกรรมมือในตอนท้ายขอผมบอกคุณอย่าหลงกลหมอแพทย์ผ่าตัดมือที่มีชื่อเสียงเหล่านั้น เย็บโดยผู้ช่วยสมทบจะดูน่าเกลียดเหมือนกับคุณ” อาจารย์หญิงส่ายหัวไม่เห็นด้วย

พยาบาลเดินออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและพูดกับผู้ป่วยว่า "มือของคุณฟื้นตัวได้ดีมากมันจะใช้เวลาไม่นานสำหรับคุณจะได้กลับบ้านถึงการเย็บจะไม่ได้สวยงามมาก แต่มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อการใช้งานของมือถ้า คุณไม่เชื่อฉันคุณสามารถถามหมอหลิง ... หือหมอหลิงอยู่ที่ไหน "

หลิงรันหยิบหีบสมบัติพื้นฐานทั้งเจ็ดออกมาและกลับไปยังห้องปฏิบัติการอย่างเงียบ ๆ

ผู้ป่วยของเขาหลายคนที่ได้รับการเย็บแผลจากเขาก่อนหน้านี้ได้มอบคำขอบคุณที่จริงใจของพวกเขา ในขณะที่คนอื่น ๆ ที่ถูกเย็บแผลโดย หมอลู่และคนอื่น ๆ ...

หลิงรันรู้สึกว่าเป็นการยากที่จะได้รับความจริงใจอย่างจริงใจอีกต่อไป

เขาจำได้ว่าการผ่าตัดเกือบร้อยครั้งโดยใช้เทคนิคเอ็มถังแต่ได้รับหีบสมบัติขั้นพื้นฐานสิบชิ้นเท่านั้นในตอนท้ายของวันนี้ แต่หลังจากวันนี้หลังจากที่อยู่ในศูนย์พักฟื้นสักพักหนึ่งเขาก็ได้รับหีบสมบัติขั้นพื้นฐานสิบเอ็ด หลิงรันไม่สามารถระงับความอยากที่จะกลับไปที่ห้องผ่าตัดได้อีกต่อไป

มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยหลิงรันสามารถทำศัลยกรรมเอ็นร้อยหวายได้อีกหนึ่งร้อยกรณีถ้าเขาปิดแผลทั้งหมดด้วยตัวเองเขาจะได้รับคำขอบคุณอย่างจริงใจจำนวนหนึ่ง

มุมปากของหลิงรันโค้งตามที่เขาคิด

'ระบบเปิดหีบสมบัติ' หลิงรันเข้าไปในพื้นที่ปฏิบัติการถอดเสื้อผ้าของเขาและก้าวเข้าสู่บริเวณห้องอาบน้ำจากนั้นเขาสั่งคำสั่วเข้าไปในระบบขณะที่เขาอาบน้ำเขาไม่สามารถเปิดหีบสิบกล่องได้ ไปกันเถอะ แต่เขาสามารถตกลงกับการเปิดหีบสมบัติเจ็ดอันนั้นได้

หีบสมบัติพื้นฐานทั้งเจ็ดถูกปลดล็อคและฝาเปิดขึ้นพร้อมเผยให้เห็นแสงสีเขียวที่ส่องประกายมากมาย

"นี่คืออะไร" หลิงรานพบหนังสือจากในกลุ่มของเซรั่มพลังงาน

[หนังสือทักษะเดียว. สาขาทักษะที่ได้รับ: กล้องจุลทรรศน์ การเชื่อมโยงเยื่อหุ้มมัดประสาท (ระดับกลาง)]

[รายละเอียด: ชนิดของการรักษาโดยการเชื่อมโยงเส้นประสาทใช้ในการซ่อมแซมการแตกของเส้นประสาทที่สมบูรณ์หรือบางส่วนจากสาเหตุต่าง ๆ ]

หลิงรันวางเซรุ่มพลังงานออกไปทันทีและเปิดหนังสือทักษะเดี่ยว

“มันค่อนข้างทรงพลัง” หลิงรันยกย่องทักษะใหม่ที่เขาได้รับขณะที่เขาชอบความอบอุ่นจากการอาบน้ำอุ่นบนร่างกายของเขา

หมอเรย์ยังมีการผ่าตัดในวันนี้เขาเพิ่งถอดเสื้อผ้าของเขาและเข้าไปในห้องอาบน้ำเมื่อเขาได้ยินคำอุทานแสดงความยินดีของ หลิงรัน

หมอเรย์หันไปมองกระจกในห้องอาบน้ำจากนั้นก็ก้มหัวลงแล้วมองตัวเองจากนั้นก็หันไปดูร่างที่ชัดเจนของหลิงรันที่อยู่ด้านหลัง กระจกน้ำด้านตอนนี้เขารู้สึกอึดอัดใจและหดหู่เป็นอย่างมาก