EP 37

"ผู้อำนวยการฮวงครับ ผมทำรายงานการวิจัยเสร็จแล้วนะครับ" หลิงรัน เป็นผู้ช่วยแพทย์ในห้องผ่าตัดในระหว่างวันนี้  ในช่วงพักของเขา เขาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับวิธีการเขียนรายงานการวิจัย และใช้เวลาเพียงสองวันเพื่อทำรายงานให้แล้วเสร็จ

ความเร็วในการทำวิจัยของเขานั้นเร็วมาก ผู้อำนวยการฮวงขมวดคิ้วและเตือนเขาว่า "จริงๆแล้วนายเขียนงานวิจัยช้าๆก็ได้ ไม่ต้องรีบขนาดนี้"

"ช่วงนี้สมองมันแล่นนะครับ" คำอธิบายของหลินรันนั้นยังคงกระชับแต่มั่นคง

"นายไม่ควรทำมันแค่ผ่านๆไป หรือ ทำเสร็จเร็วจนลืมดูถึงความละเอียด และความจริงจังของเนื้อหาของงาน" ผู้อำนวยการฮวง เปิดเอกสารการวิจัยของ หลิงรัน และเริ่มอ่าน

เขาอ่านมันเร็วมาก ๆ เขามองอย่างรวดเร็วที่หัวข้อของรายงานการวิจัย และทำการมองแบบสแกนผ่านกระดาษเท่านั้น โดยเลือกส่วนที่สำคัญ เขาเพียงแค่มองผ่านกรณีทางการแพทย์ที่กล่าวถึง

แต่เมื่อเขาอ่านมาจนจบรายงานการวิจัย ผู้อำนวยการฮวงมีท่าที่อึกอัดใจ และกลับไปอ่านที่ด้านบนของกระดาษ และสแกนผ่านอีกครั้ง

ผู้อำนวยการฮวง ให้ความเห็นว่า "มันน่าสนใจมาก! รายงานการวิจัยของนายมันสมบูรณ์แบบ"

ผู้อำนวยการฮวงมีมาตรฐานที่สูงมาก มันเป็นเรื่องค่อนข้างยากที่จะให้เขาพูดว่า "น่าสนใจ" ในงานวิจัยสั้น ๆ โดยมันมีไม่กี่กรณีเท่านั้นที่เขาจะพูดอย่างงั้นออกมา

แพทย์สองสามคนในสำนักงานที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะเขียนบันทึกทางการแพทย์และกรอกแบบฟอร์ม พวกเขาดูตกตะลึงก่อนจะหันกลับมาได้

รูปแบบของแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลหยุนหัว ได้รับการออกแบบในรูปแบบของสำนักงานขนาดใหญ่ ทุกคนทำงานในสำนักงานใหญ่ รวมถึงผู้อำนวยการแผนกและหัวหน้าแพทย์ พื้นที่ของสำนักงานมีขนาดประมาณสองห้องเรียน

อย่างไรก็ตามมันแตกต่างจากที่ทำงานของภาคเอกชน มันมีพนักงานในสำนักงานไม่มากนักในแผนกฉุกเฉิน ทุกคนสามารถทำงานแทนที่กันได้ตลอดเวลา โดยหันไปจุดที่หันหน้าไปทางหน้าต่าง ด้านที่หันหน้าไปทางเดินนั้นเต็มไปด้วยตู้เก็บเอกสารต่าง ๆ ที่เต็มไปด้วยเคสของแพทย์และโต๊ะกาแฟ

สำหรับส่วนตรงกลางที่ว่างเปล่าของสำนักงาน มันถูกครอบครองโดยโต๊ะประชุมขนาดใหญ่ แผนกของโรงพยาบาลจะจัดประชุมสามถึงสี่ครั้งต่อสัปดาห์ในแผนกของตนเอง พวกเขาอาจจะพูดคุยกันในเคสต่าง ๆ ไตร่ตรองเกี่ยวกับเคสเกี่ยวกับการตายในคลินิกหลังปิดประตู

ไม่มีทางที่ทุกคนสามารถเก็บความลับไว้ในสำนักงานได้

เมื่อบุคคลที่ยืนอยู่ที่จุดสุดยอดและมีอำนาจสูงสุดในแผนกคือผู้อำนวยการฮวง เขามีทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางและได้รับความสนใจจากทุกคนในแผนก

หลังจาก ผู้อำนวยการฮวงแสดงความคิดเห็นของเขา ผู้อำนวยการฝ่ายที่เกี่ยวข้องก็เดินไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา และพูดว่า "ผู้อำนวยการฮวง! คุณพึงจะอ่านบทความวิจัยดีใช่ไหม?"

"หลิงรัน มีทักษะและความเข้าใจในเคสของตนอยู่ในระดับดีมาก" ผู้อำนวยการฮวง กำลังผลิกเปลี่ยนไปหน้าต่อไป เขาพลิกมันขึ้นและลงในขณะที่เขาพยายามอ่านมันอีกสองครั้ง จากนั้นเขาก็ส่งต่อไปยังผู้อำนวยการฝ่ายอื่นๆที่เกี่ยวข้อง และกล่าวว่า "หมอดู่! คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญในงานวิจัยของแผนกเรา คุณควรมาดูด้วย"

เขาถูกเรียกว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านงานวิจัยเพียงเพราะเขาเขียนบทความวิจัยจำนวนมาก คุณภาพงานวิจัยของเขาไม่สูงนักไม่เช่นนั้นเขาจะไม่ติดอยู่กับการเป็นผู้อำนวยการฝ่ายเอส.

ผู้ป่วยเรียกร้องให้แพทย์ทำการผ่าตัดที่ดีในระบบการดูแลสุขภาพ ในขณะที่ด้านการแพทย์เรียกร้องให้แพทย์เขียนบทความวิจัยที่ดี

อย่างไรก็ตามคุณหมอดู่ดูมีความพึงพอใจอย่างมากจากการถูกสวมมงกุฎด้วย ฉายาของ "ผู้เชี่ยวชาญงานวิจัย" ในขณะที่เขาแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพเกี่ยวกับวิธีการที่เขาโชคดีที่ได้รับฉายานี้มา เขาหยิบรายงานการวิจัยของ หลิงรัน มาอ่าน

เนื่องจากความคิดเห็นของ ผู้อำนวยการฮวง ดูจริงจังมากเมื่อเขาอ่านรายงานการวิจัย

หมอดู่ ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการอ่านรายงานการวิจัยซึ่งมีมากกว่าหนึ่งพันคำ ซึ่งรวมถึงบทคัดย่อในจุดเริ่มต้น และข้อมูลที่แสดงในภายหลัง หลังจากที่เขาอ่านเสร็จในหน้าสุดท้าย หมอดู่มีท่าท่างอึกอัดใจ แต่เงยหน้ามองดูที่ หลิงรัน เช่นกัน เขาจ้องมองที่ใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างชัดเจนและรูปร่างของหลิงรัน เขากลั่นกรองมันเป็นเวลาสิบวินาทีเต็มโดยไม่ขยับสายตา

"เป็นไงบ้าง?" ผู้อำนวยการฮวง ดูเหมือนจะภาคภูมิใจเล็กน้อยเมื่อมองหน้าเขา เขาดูเหมือนว่าเขากำลังแสดงสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในบ้านของเขา

“ดูเหมือนว่าหลิงรันจะมีประสบการณ์เกี่ยวกับการควบคุมเลือดไหลออกมาด้วยมือเปล่าจริงๆ มันเป็นเพียงแค่รูปแบบการเขียนของเขาถึงแม้จะเป็นการเขียนที่ค่อนข้างหยาบเล็ก ๆ น้อย ๆ บทคัดย่อภาษาอังกฤษยังไม่สอดคล้องกับบรรทัดฐานของวารสารวิชาการ” นั้นคือความคิดของ หมอดู่ เมื่อพูดถึงงานวิจัยเป็นเรื่องแปลกเล็กน้อย

เขาสามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านงานวิจัยได้ เพราะเขาใช้เวลาค้นคว้าและฝึกฝนสไตล์การเขียนเป็นเวลานาน ในแง่ที่เรียบง่ายเขาเขียนงานวิจัยหลายครั้งและบ่อยครั้ง - แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มาตรฐานมากนัก - ที่เขามีประสบการณ์ในการเขียนในภาษาวิชาการ

คนอื่น ๆ จะสามารถหาเคสได้สามถึงห้าเคส และเขียนรายงานการวิจัยหนึ่งฉบับ หลังจากทำการผ่าตัดเป็นร้อยครั้ง เขาจะต้องดำเนินการสามถึงห้าครั้งก่อนที่เขาจะพบช่องว่างการวิจัยเพื่อเผยแพร่รายงานการวิจัย

คนอื่น ๆ จะต้องประสบปัญหาที่ลำบากเช่นการปฏิเสธร่างของพวกเขา ทำการแก้ไขที่สำคัญทำการแก้ไขเล็กน้อย และสิ่งที่เป็นปัญหาอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งน่าจะเกิดขึ้นในการเขียนรายงานการวิจัย เขาจะต้องทำการแก้ไขเล็กน้อยก่อนที่จะเผยแพร่รายงานการวิจัยของเขา

คุณหมอดู่ยังฝึกฝนภาษาอังกฤษของเขาอย่างหนัก และเขาสามารถตีพิมพ์งานวิจัยภาษาอังกฤษได้อย่างราบรื่น เพราะมันทำให้เขาดูเท่ห์มาก

อย่างไรก็ตามบทความวิจัยทางการแพทย์ถือเป็นรายงานการวิจัยทางการแพทย์ เพียงเพราะในตอนท้ายของวันนั้นเพียงพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับสาขาการแพทย์เท่านั้น

ปัจจุบัน หมอดู่ ต้องการเพียงหนึ่งถึงสองเดือนก่อนที่เขาจะมาพร้อมบทความวิจัย ซึ่งจะให้ความสำคัญเป็นบทความหลักในวารสารทางการแพทย์ของจีนเป็นระยะยาว หากเขาใช้ความพยายามเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย เขาอาจจะสามารถตีพิมพ์งานวิจัยมาตรฐานเอสซีไอฉบับภาษาอังกฤษได้

อย่างไรก็ตามมันจะยากกว่าสำหรับเขา หากเขาต้องการผลักดันงานวิจัยเขาไปอีกระดับ และสาเหตุของมันทั้งหมดในตอนท้ายของวันคือข้อจำกัดของทักษะการแพทย์ของเขา

จะพบว่าเป็นการยากที่จะทำการผ่าตัดระดับสูงหากมีทักษะที่อ่อนแอ มันจะเป็นเรื่องยากมากสำหรับบุคคลนั้นที่จะสร้างวิธีการใหม่ๆที่ก้าวล้ำในวงการการแพทย์ มันง่ายที่จะทำให้งานวิจัยสองชิ้นด้วยการผ่าตัดธรรมดา แต่มันก็ยากที่จะตีพิมพ์งานวิจัยที่ดี

แต่บทความวิจัยของหลิงรันนั้นตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิง เมื่อเทียบกับสไตล์การเขียนวิจัยของหมอดู่

หากเอกสารการวิจัยของหมอดู่ไม่ได้ถือครองสาระสำคัญใดๆ รายงานการวิจัยของหลิงรันนั้นแข็งแกร่งเหมือนต้นไม้ที่ปฏิเสธที่จะล้มลงแม้จะถูกฟ้าผ่า

งานเขียนของเขาไม่มีอะไรพิเศษ ภาษาที่เขาใช้นั้นเรียบง่ายมาก ดังนั้นถ้าดู่ดู่ต้องวิจารณ์มันจริงๆเขาก็บอกได้แค่ว่างานเขียนนั้นหยาบเกินไป

แต่แล้วอีกครั้งจุดสนใจหลักของบทความของหลิงรัน คือความสามารถทางการแพทย์และเป็นสิ่งที่หมอดู่ต้องการแต่ไม่เคยบรรลุ

ในตอนท้ายของงานวิจัยฝีมือของหลิงรันเป็นไปตามมาตรฐาน และเขามีหน้าที่ในการร่วมปฏิบัติงานจนสามารถเขียนมาเป็นงานวิจัยได้ ดังนั้นเนื้อหาที่เขียนจึงมีคุณค่าอย่างยิ่ง

การพูดแบบนั้น การเย็บขัดจังหวะแบบเรียบง่าย และเทคนิคเอ็ม-ฐาน ที่ หลิงรัน มีอยู่ทั้งหมดในระดับกลาง ในขณะเดียวกันเทคนิค เย็บแผลแบบไขว์ แนวนอนของเขาอยู่ในระดับผู้เชี่ยวชาญ มีเพียงการควบคุมการตกเลือดด้วยมือเปล่าโดยตรงของเขาเท่านั้นที่ได้รับจากหนังสือทักษะระดับหนึ่งที่ได้จากการเปิดหีบสมบัติระดับกลาง มันทำให้เขายกระดับความสามารถไปสู่ระดับที่สมบูรณ์แบบในครั้งเดียว

การควบคุมการตกเลือดด้วยมือเปล่าโดยตรงแบบสมบูรณ์แบบ เป็นทักษะเฉพาะของเขาในโรงพยาบาลหยุนหัว เขาอาจได้รับการพิจารณาให้เป็นหนึ่งในสุดยอดของทักษะนี้ แม้ว่าเขาจะเปรียบเทียบตัวเองกับแพทย์คนอื่น ๆ ในจังหวัดฉางซี

มีงานวิจัยมากมายตามสถานที่ทั่วไป ซึ่งสามารถเขียนได้หากแพทย์มีระดับทักษะดังกล่าว

สาขาการแพทย์เป็นเขตการศึกษาที่ผู้ที่เกี่ยวข้องมีการปรับปรุงทักษะของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง หากศัลยแพทย์เฉือนแผลมากขึ้นหรือน้อยลงในระหว่างการผ่าตัดการพยากรณ์โรคของผู้ป่วยจะแตกต่างกันไปในภายหลัง

มีงานวิจัยมากมายในบทความวิจัยของหลิงรันที่มีมากเกินไป เกี่ยวกับการควบคุมการตกเลือดที่ไม่ได้ใช้มือ ซึ่งสามารถเขียนได้อย่างละเอียด

บทความวิจัยมีมากกว่าหนึ่งพันคำ หากหลิงรันคุ้นเคยกับการเขียนงานวิจัยเป็นภาษาทางวิชาการ เขาสามารถประหยัดเวลาได้อย่างน้อยครึ่งหนึ่ง

“มันเป็นความจริงที่สไตล์การเขียนของเขาต้องการการแก้ไขบางอย่างบทคัดย่อภาษาอังกฤษยังต้องมีการเขียนใหม่…” ผู้อำนวยการฮวง เปิดเผยรอยยิ้มเมื่อเขาพูดว่า จากนั้นเขาก็ถามว่า "คุณต้องการเผยแพร่มันที่ไหน"

"ผมไม่เคยตีพิมพ์งานวิจัยใดๆ มาก่อนเลย" หลิงรันตอบอย่างสุจริตใจ

"คุณสามารถลองตีพิมพ์ใน ‘บทความการดูแลผู่ป่วยวิกฤตในจีน'," ผู้อำนวยการฮวง กล่าวเพียงหนึ่งประโยค ก่อนที่เขาจะพูดต่อ "ค่าธรรมเนียมการตีพิมพ์ของพวกเขาค่อนข้างสูง ฉันคิดว่าประมาณห้าถึงหกพันหยวน ฉันคิดว่าเมื่อถึงเวลาคุณสามารถเขียนแอปพลิเคชันได้เพียงกรอกชื่อโรงพยาบาลของเรา ในคอลัมน์การเป็นสมาชิกคุณสามารถอ้างสิทธิ์ค่าธรรมเนียมการเผยแพร่จากแผนก "

"ครับ" หลิงรันไม่ได้ถามคำถามใด ๆ

"เขียนมันออกมาให้ถูกต้อง หากมีสิ่งที่คุณไม่เข้าใจมากขึ้นให้หายองหวางและถามเขา" ยองหวางที่ผู้อำนวยการฮวง กล่าวถึงนั้นเป็นนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาที่เขาแนะนำ

แพทย์หลายคนที่เป็นผู้อำนวยการแผนกในโรงพยาบาลหยุนหัว ก็มีงานสอนในมหาวิทยาลัยหยุนหัวด้วย สำหรับผู้ที่มีสถานะสูงกว่าเช่นผู้อำนวยการฮวง พวกเขาจะมีหัวข้อของหัวหน้างานที่แขวนอยู่รอบคอเสมอ

ยองหวางทำงานเป็น ส.ส. ของเขามานานกว่าสามปี จะบอกความจริงโอกาสของเขาในการใช้งานไม่ดีเท่าแพทย์ประจำบ้าน แต่เมื่อมาเขียนบทความวิจัย เขามีแพทย์ประจำแผนกจบการศึกษาจากสาขานั้นได้เพราะบทความของเขา

หลังจากรอให้หลิงรันออกไปจากห้อง ผู้อำนวยการฮวง ยิ้มแล้วพูดว่า "คุณหมอดู่! คุณไม่ได้พูดหรือว่าเรากำลังปรึกษาผู้ป่วยนอกจากการระเบิดจากโรงงานเมื่อสองสามวันก่อนจำได้ไหมว่า แจ้งแผนกการแพทย์เพื่อให้หมอเฉินจากโรงพยาบาลประจำจังหวัดเข้าร่วมกับเรา "

"หมอเฉินจะเข้าร่วมกับเราหรือไม่?" หมอดู่ พูดซ้ำแล้วซ้ำอีกจนรู้สึกงง ในไม่ช้าเขาก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและตกลงอย่างรวดเร็วว่าจะทำอะไร

แพทย์ทุกคนในสำนักงานก้มหัวลงอย่างเงียบ ๆ พวกเขาทั้งหมดมีความคิดเดียวกัน 'รายการบันเทิงกำลังจะมาถึง'

ทุกคนท่องเน็ตทุกวัน ผู้คนในแวดวงพูดคุยกันเป็นการส่วนตัววิดีโอที่หลิงรันยื่นมือเข้าไปในช่องท้องของผู้ป่วย และวิธีที่เขาควบคุมเลือดออกด้วยมือเปล่า

แน่นอนว่าไม่มีใครให้ความสนใจกับผู้แพ้ในทุกสาขา แต่มันก็ยากที่จะตัดสินสิ่งที่ดีที่สุดในทุกสาขา จะมีคนที่ชอบอวดอยู่เสมอ พวกเขาจะไม่พอใจกับการสนทนาส่วนตัว และเพียงแค่ต้องแสดงความคิดเห็นในบางเรื่องต่อสาธารณะ หมอเฉินจากโรงพยาบาลประจำจังหวัด เป็นคนที่จริงจังที่สุดเมื่อพูดถึงการลงโทษหลิงรันในการกระทำของเขา

โดยธรรมชาติแล้ว ผู้อำนวยการฮวง คงไม่ไร้เดียงสาที่จะคิดว่าชายคนนั้นกำลังวิจารณ์หลิงรันเท่านั้น

หัวหน้าศัลยแพทย์ในตอนนั้นคือ ผู้อำนวยการฮวง!

อย่างไรก็ตามแม้ว่า ผู้อำนวยการฮวงจะท่องเน็ตบ้างบางครั้ง แต่เขาก็ยังไม่มีนิสัยที่จะอัพโหลดความคิดเห็นออนไลน์

เมื่อเขาต้องการที่จะตำหนิผู้อื่น โดยปกติเขาจะทำเช่นนั้นในระหว่างการประชุม หรือการประชุมโดยที่หลายคนในอาชีพเดียวกันจะรวมตัวกัน

การเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ของคุณโดยตรง ดีกว่าการโกรธบนโทรศัพท์มือถือหรือคอมพิวเตอร์ของคุณ ท้ายที่สุดศัตรูของคุณไม่ได้อยู่ที่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์มือถือ หรือคอมพิวเตอร์ของคุณ