[Rewrite,อ่านฟรี] Special District 9 ตอนที่ 44 มิตรภาพที่หายากหลังความยากลำบาก

ตอนที่ 44 มิตรภาพที่หายากหลังความยากลำบาก

ภายในห้องทำงานของผู้กำกับการตำรวจ

ผู้กำกับหลี่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่หน้าต่างโดยแล้วถามเบาๆ “เจ้าเด็กนั่นออกไปแล้วเหรอ?”

“ออกไปแล้ว” แมวแก่พยักหน้า

“เหตุผลใหญ่ที่ทำให้ฉันติดอยู่แค่ตำแหน่งผู้กำกับการ ก็เพราะฉันไม่ต้องการมีส่วนร่วมในความสัมพันธ์กับกลุ่มใดเป็นพิเศษ และเรื่องใดๆ เป็นการเฉพาะเจาะจง”

ผู้กำกับหลี่พูดอย่างเหนื่อยหน่ายเล็กน้อย “แต่คราวนี้ฉันยืนหยัดสู้ มันยากที่จะหลีกเลี่ยงในการเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

ฉินหยู่ยืนอยู่ที่ข้างโต๊ะ เขารู้สึกถึงความคุ้นเคยและเป็นกันเองอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเขาได้ยินคำพูดของผู้กำกับหลี่ เพราะทัศนคติของผู้กำกับหลี่ในตอนนี้ ไม่เป็นทางการอีกต่อไป คำพูดของเขามีความตรงไปตรงมามาก และนี่ก็หมายความว่า ผู้กำกับหลี่ไม่ถือว่าฉินหยู่เป็นหัวหน้าทีมธรรมดาในหน่วยงานนี้อีกต่อไปแล้ว แต่เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ขึ้นกับผู้กำกับหลี่โดยตรง

ฉินหยู่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ มีทั้งข้อดีและข้อเสียที่เขาต้องรับมือกับมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในที่สุดฉินหยู่ก็จะได้รู้จักกับองค์กรและเครือข่ายระดับสูง ทำให้เขาได้รับโอกาสเติบโตในการทำงานที่คนอื่นไม่สามารถมีได้ แต่มันก็ตามมาด้วยข้อเสียที่สุ่มเสี่ยงต่อเขาอย่างมาก ฉินหยู่ทำให้ตระกูลหยวนขุ่นเคืองอย่างสิ้นเชิงไปแล้ว และเขาจะต้องถูกอีกฝ่ายกลับมาแก้แค้นและกดดันในเรื่องใดๆ ในอนาคตอย่างแน่นอน อีกทั้งทัศนคติของผู้กำกับหลี่ก็เห็นได้ชัดว่า ไม่ได้มองโลกในแง่ดีมากนักในตอนนี้ สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า ภูมิหลังความสัมพันธ์ของตระกูลหยวนนั้นไม่เรียบง่ายอย่างที่เห็นแค่ผิวเผิน

“ในอนาคต เราอาจมีความขัดแย้งกับตระกูลหยวน”

ผู้กำกับหลี่หันกลับมาและพูดเบาๆ กับแมวแก่และฉินหยู่ “บอกตระกูลหม่าว่า ไม่ว่าพวกเขาจะมีสินค้าอยู่ในมือหรือไม่ งานจำหน่ายยาจะต้องหยุดไปสักพัก ผู้ค้ารายเล็กก็สงบลงเล็กน้อยแล้วเมื่อเร็วๆ นี้

ฉันอยากเห็นไพ่ของหยวนหัว ว่าจะมาไม้ไหน”

“ไม่มีอะไรที่เราทำได้เลย”

แมวแก่ตอบเบาๆ “ทันทีที่อาหลงเสียชีวิต แหล่งค้าส่งของตระกูลหม่าก็ถูกตัดขาด พวกเขาต้องการขายสินค้าตอนนี้ แต่ไม่เหลืออะไรในมือแล้ว”

ผู้กำกับหลี่ขมวดคิ้วขณะเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ และถามเบาๆ “ฉีหลินมีช่องทางแหล่งค้าส่งของอาหลงหรือเปล่า?”

“ฉีหลินบอกว่าเขาค้นหามันแทบจะรื้อบ้านทิ้ง แต่ไม่พบข้อมูลติดต่อที่พี่ชายทิ้งไว้ให้เขาเลย” แมวแก่ตอบอย่างรวดเร็ว “ฉันได้ขอให้เขาหาวิธีติดต่อกับเพื่อนบางคนของอาหลงในที่รู้จักกันมานาน เพื่อดูว่าเขาสามารถติดต่อกับแหล่งค้าส่งเหล่านั้นได้ไหม”

ผู้กำกับหลี่จิบชาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงไร้ความแคลงใจ “ความสัมพันธ์ที่อยู่เหนือฉันขึ้นไป ล้วนเป็นเรื่องผลกำไรทั้งนั้น ไม่สามารถเชื่อมต่อแหล่งค้าส่งได้ ตระกูลหม่าก็ไม่มีความสามารถแข่งกับตระกูลหยวนบนท้องถนน...แล้วทำไมฉันจึงต้องใช้อำนาจจัดการในเบื้องหลังด้วยล่ะ?”

“เข้าใจแล้ว” ฉินหยู่พยักหน้าเห็นด้วย

“ช่วงนี้นายก็ต้องซ่อนตัวสักหน่อย” ผู้กำกับหลี่ชี้ไปที่ฉินหยู่แล้วพูดว่า “เสือใหญ่ตายแล้ว หยวนเหว่ยก็ตายด้วย...และนายเข้าไปมีอิทธิพลกับทุกเหตุการณ์ในขณะนี้จนโดดเด่นเกินไป ดังนั้นระวังการแก้แค้นของอีกฝ่ายให้ดี”

“ครับ ผมเข้าใจแล้วผู้กำกับ” ฉินหยู่ตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

“ดี!”

แมวแก่ถอนหายใจอยู่ข้างๆ เอื้อมมือไปหยิบถ้วยมาเทน้ำร้อนใส่ เป่าน้ำร้อนๆ พลางส่ายหัวแล้วพูดว่า “ท่านคิดว่าคนสมัยนี้มีอะไรผิดปกติไหม ฉันเข้าใจได้ว่า พี่น้องที่ยากจนในสลัมจะเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน จากสภาพที่เป็นมา สมัยนี้หาอาหารกินยาก และชีวิตคนก็ลำบาก แต่ในบรรดาผู้มีอำนาจระดับบน ท่านคิดว่าคนไหนไม่อิ่มและไม่มีอาหารกิน หือ? ทำไมพวกเขาแม่งทำเหมือนเป็นทหารรับจ้างบ้าๆ กันขนาดนี้? จะมีใครสามารถนั่งในตำแหน่งของตนและทำอะไรที่เป็นประโยชน์ได้บ้างไหม?”

ผู้กำกับหลี่ครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นจึงก้าวเข้ามามองแมวแก่แล้วพูดว่า “นายยังจำสิ่งที่ฉันพูดในการประชุมนัดหมายเมื่อฉันได้เป็นเจ้านายครั้งแรกหรือเปล่า?”

แมวแก่สะดุ้งเมื่อได้ยินคำถาม

“ฉันเป็นผู้กำกับคนแรกที่บอกว่าความวุ่นวายในถนนดินด่าง จะได้รับการแก้ไขภายในสองปี และการรักษาความปลอดภัยขั้นพื้นฐานในเขตเฮ่ยเจียจะได้รับการแก้ไขภายในห้าปี พอพูดเรื่องนี้กับสถานีตำรวจท้องถิ่น หลายคนก็หัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันไม่ได้จริงจังอะไร แต่พอถึงเวลา นายคิดว่าฉันทำสำเร็จมั้ย?” ผู้กำกับหลี่ถอนหายใจและพูดว่า “เรื่องตลกอะไรในตอนนั้น ตอนนี้กลายเป็นเรื่องตลกจริงๆ ไปแล้ว”

เมื่อแมวแก่และฉินหยู่ได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็พูดไม่ออก

“หลังจากนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนี้มาหลายปี ทำให้ฉันได้ข้อสรุปความจริง” ผู้กำกับหลี่ยิ้มและกล่าวว่า “ไม่ว่าอุดมคติของคุณจะยอดเยี่ยมแค่ไหน มันก็ไม่สามารถเทียบกับโลกแห่งความเป็นจริงได้ สภาพแวดล้อมที่โหดร้าย คำสั่งเต็มไปด้วยช่องโหว่ และเจ้าหน้าที่ระดับสูงต่างดิ้นรนเพื่ออำนาจและผลกำไร พวกเขาต่างฉวยโอกาสจากโลกที่จะสับเปลี่ยนขั้วอำนาจไปมา เพื่อให้มีปากมีเสียงดังในสังคมเพื่อตนเอง เพื่อทีมใดทีมหนึ่ง หรือเพื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เมื่อเป็นอย่างนี้

ความทะเยอทะยานส่วนตัวไม่เกี่ยวข้องเลย ดังนั้นหากนายต้องการเปลี่ยนแปลงและทำอะไรที่เป็นประโยชน์จริงๆ

วิธีที่ดีที่สุดคืออย่าต่อต้าน แต่ต้องบูรณาการเข้าด้วยกัน นายต้องทำตามกฎปัจจุบัน...อาจจะทำงานสักระยะหนึ่ง แล้วลองมองย้อนกลับไป ว่าคุณได้ฝากผลงานไว้บนสังคมบ้างหรือยัง”

เมื่อได้ฟังคำพูดของผู้กำกับหลี่ ทันใดนั้นฉินหยู่ก็รู้สึกว่าชายวัยกลางคนตรงหน้าเขา เต็มไปด้วยเรื่องราวและมีสติปัญญากับความทะเยอทะยานที่เขาชื่นชม ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกว่า จริงๆ แล้วแมวแก่ก็ค่อนข้างจะคล้ายกับผู้กำกับหลี่ในบางแง่มุม ทั้งคู่เป็นคนประเภทที่ต้องการใช้ชีวิตของตัวเองในยุคที่วุ่นวายแบบนี้...แม้ว่าบางครั้งพวกเขาจะประนีประนอมก็ตาม.. .และถูกบังคับให้ประนีประนอมในบางครั้ง

“โอเค ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดถึงเรื่องพวกนี้” ผู้กำกับหลี่ถอนหายใจและสั่งรุ่นน้องทั้งสองที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยน้ำเสียงไร้ความแคลงใจ “ไม่ว่าจะยังไง ช่วงนี้คุณต้องเก็บหางไว้ระหว่างขาของคุณ และอย่าสร้างปัญหา”

“ชัดเจนครับ”

“ทราบแล้วครับ”

ทั้งสองพยักหน้า

“อ้อ อีกอย่าง” ผู้กำกับหลี่ยืนขึ้น มองฉินหยู่แล้วพูดว่า “เพราะว่านายได้เลือกข้างแล้ว นายจะต้องมีจิตสำนึกของฝ่ายที่นายอยู่ด้วย นายต้องเปลี่ยนทีมสามกลุ่มของทีมแรก ให้เป็นสามกลุ่มของฉินหยู่โดยเร็วที่สุด ในอนาคต ฉันจะหาโอกาสถอดทั้งสามกลุ่มออกจากทีมอื่น...ฉันจะแก้ปัญหาเส้นทางขาขึ้นให้กับนาย นายเพียงต้องคิดหาเหตุผลที่ชัดเจน ที่จะทำให้ฉันสามารถเลื่อนตำแหน่งนายได้”

“ครับ!” ฉินหยู่รับคำเมื่อได้ยินเช่นนี้

“นายสองคนออกไปได้แล้ว” ผู้กำกับหลี่โบกมือ

……

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา

บนถนนดินด่าง แมวแก่นั่งยองๆ อยู่ข้างขอบถนน มองขึ้นไปที่ฉินหยู่แล้วถามว่า “...นายเสียใจไหมที่มาเข้าข้างฉัน”

“ฉันหยุดแล้ว ฉันเสียใจที่มีกึ๋นมากไปหน่อย” ฉินหยู่กลอกตาของเขา

“นายไม่ได้คิดจะเข้าไปยุ่งด้วยซ้ำ ทำไมนายถึงเปลี่ยนใจในภายหลังล่ะ” แมวแก่ถามอีกครั้งด้วยรอยยิ้ม

ฉินหยู่ครุ่นคิดอยู่นาน จากนั้นค่อยๆ นั่งยองๆ ข้างแมวแก่พร้อมตอบว่า

“ไม่ช่วยไม่ได้หรอก ฉีหลินตกที่นั่งลำบาก...ฉันไม่อยากเสียเพื่อนอย่างนายไป”

“เสี่ยวหยู่ นับจากนี้ไปเราไปไหนไปกัน ดีไหม!” แมวแก่แยกเขี้ยว ตบไหล่ฉินหยู่แล้วพูดว่า “ฉันรู้จักหมอดู และเขาบอกฉันว่าคนที่มีจู๋เล็กชอบทำสิ่งที่ถูกต้อง ซึ่งน่าสนใจทีเดียว ฉันได้เห็นขนาดของแกแล้ว แกเป็นที่นิยมในหมู่คนพวกนี้ และแกสามารถใช้ชีวิตแบบเสี่ยงตายได้”

“ให้ตายเถอะ ไอ้งั่งเอ๊ย!” ฉินหยู่คล้องแขนขวาเข้าบีบคอแมวแก่ “แกเชื่อไหมว่าฉันฆ่าแกได้!”

“ไอ้เวร หยุดสร้างปัญหาให้ฉัน!”

“...ฉันใหญ่เกินไปหรือเปล่า?”

“เออ ใหญ่”

“เรียกพ่อสิวะ”

“มากไปโว้ย ฉันจะสู้แกบนหลังม้า” แมวแก่ดิ้นเริ่มกังวลและยื่นมือออกมาไขว่คว้าเพื่อจับตาของฉินหยู่

“บอกฉันหน่อย ที่นายเข้ากันได้ดีกับฉีหลินเพราะเขา...อ่อนแอ มาก ใช่ไหม?” ฉินหยู่ถามด้วยแยกเขี้ยวไปด้วย

แมวแก่หน้าแดงเมื่อเห็นหน้าของฉินหยู่ และตอบด้วยรอยยิ้มที่ร้ายกาจ

“ฉันพูดได้เพียงว่าเขาคือ...เสี่ยวเหอผู้โชว์เขาอันแหลมคมเท่านั้น…”

“ไอ้ลูกหมา แกใจร้ายจริงๆ” ฉินหยู่บีบคอแมวแก่และทุบตีหยอกล้อเขาอย่างรุนแรง

ภายใต้แสงสลัว คนหนุ่มสองคนที่กลายมาเป็นเพื่อนกันเพราะสถานการณ์ในชีวิต  กำลังล้อเล่นต่อสู้กันอย่างป่าเถื่อน

นับตั้งแต่วินาทีนี้เองที่พวกเขาได้เข้าสู่หัวใจของกันและกันอย่างแท้จริง โดยไม่รู้ว่าในวันหน้าที่จะมาถึง พวกเขาจะต้องเข้าไปพัวพันกับความลำบากแค่ไหน และช่วยเหลือกันเพื่อก้าวไปข้างหน้าให้ได้...

หลังจากต่อสู้กันอย่างสนุกสนานสักพัก ผู้เฒ่าหม่าเดินมาหาจากฝั่งตรงข้ามถนน ก้มศีรษะลงแล้วตะโกน “นายกำลังทำอะไรกันอยู่”

ฉินหยู่เงยหน้าขึ้นมองด้วยรอยยิ้ม “มาแล้วเหรอครับ?”

“เมื่อไหร่ที่ต้าหมิน และบริกรของฉันจะเริ่มทำงานได้” ผู้เฒ่าหม่าถามอย่างตรงไปตรงมาและก้มศีรษะลง

……

อีกด้านหนึ่งของเมือง

งานศพของหยวนเหว่ย เสือใหญ่ และคนอื่นๆ ได้รับการ “จัดขึ้นอย่างประสบความสำเร็จ” ที่เซ็นจูรี่อเวนิว มีบุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียงมากมายจากพื้นที่ซงเจียงได้มาแสดงความเสียใจกันอย่างล้นหลาม และหลังจากช่วงเวลานี้ผ่านไปไม่นาน การปะทะกันของผู้ทรงอิทธิพลในพื้นที่กำลังจะเริ่มขึ้นอย่างดุเดือดบนดินแดนแห่งนี้

…………………………………………………………..