EP.20 ฉันต้องการหย่า

EP.20 ฉันต้องการหย่า

ตัวของโจไม่มีทางรู้เลยว่าการเดาโดยไม่ได้ตั้งใจของเขานั้นมันถูกต้องแล้ว

สิ่งที่วินดิสต้องการให้เขาทำนั้นไม่ใช่อะไรอื่นเลยนอกจากการให้เขาไปฆ่าคน

และเป้าหมายก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมาร์กาเร็ต ภรรยาของเขาเองรวมถึงจอช “คนรัก” ของมาร์กาเร็ต

แน่นอนว่าเป้าหมายหลักยังคงเป็นมาร์กาเร็ต

แล้วมาร์กาเร็ตนั้นไม่ได้อยากหย่ากับเขาเหรอ ? เธอไม่อยากให้เขาออกจากบ้านเหรอ ?

แล้วการให้เธอตายละ

เมื่อมาร์กาเร็ตเสียชีวิตโดยไม่มีญาติคนอื่นเหลืออยู่ ทรัพย์สมบัติมหาศาลของเธอก็ตกอยู่ในมือของเขาโดยทันที

แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในการจ้างมือปืน

รูปแบบการแก้แค้นของกลุ่มอาชญากรนั้นมันใช้ไม่ได้ผลกับชนชั้นสูงอย่างแท้จริง

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ในประเทศเสรีอย่างอเมริกา ผู้ปกครองที่แท้จริงคือพวกทุนนิยม

พวกที่เรียกตัวเองว่าอันธพาลนั้นส่วนใหญ่ก็แค่พวกขี้ข้าที่คอยแต่เก็บเศษเสี้ยวกำไรของคนพวกนั้น

ตัวอย่างที่คล้ายกันก็คือตอนที่แก๊งในฮ่องกงที่กำลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด พวกมันต่างกล้าท้าทายกองทัพและตำรวจ แต่ถ้าคุณนั้นไม่ใช่อันธพาลอย่างเฉิง เจ๋อเคองที่ขึ้นมาสู่อำนาจจากครอบครัวชนชั้นกลาง มันจะมีใครเคยได้ยินเรื่องแก๊งสเตอร์ท้องถิ่นที่เข้ามาปราบครอบครัวเศรษฐีเหล่านั้นบ้างไหม

ถ้าวินดิสกล้าปล่อยให้โจไปฆ่ามาร์กาเร็ตอย่างโหดเหี้ยมจริงๆ สักวันนึงโจจะโดนจับได้และสาวมาถึงตัวเขาล่ะ ? แต่ถึงแม้ว่าตำรวจจะไม่รบกวนเขา แต่เพื่อนๆของพ่อมาร์กาเร็ตก็คงไม่ยอมปล่อยเขาไปแน่

วินดิสจึงต้องคิดแผนที่สมบูรณ์แบบเพื่อเอาตัวรอดจากความผิดนี้ แบบที่แม้ว่าโจจะร้องกรี๊ดออกมาก็จะต้องไม่มีใครเชื่อ

ก่อนที่เขาจะเรียกโจมาคุยนั้น แผนนี้มันก็เกิดขึ้นอยู่ในใจของเขาแล้ว

อย่างไรก็ตาม วินดิสนั้นไม่ยอมเปิดเผยแผนทั้งหมดให้โจทราบในทันที

"สิ่งที่ฉันอยากให้นายทำไม่ใช่แค่เรื่องเดียว แต่ต้องทำหลายๆอย่าง แต่ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างมันง่าย" วินดิสพูดอย่างช้าๆ "อย่างเช่น อย่างแรก ฉันให้นายตามภรรยาของฉันไป ถ่ายรูปเธอกับคนที่ชื่อจอช แล้วก็หาโอกาสขโมยกระเป๋าถือของเธอ เงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์คือรางวัลสำหรับก้าวแรกนี้ ส่วนขั้นตอนต่อไปฉันจะแจ้งให้นายทราบหลังจากนายขั้นแรกนี้เสร็จ"

“เข้าใจแล้วครับ!” โจพยักหน้า

...

แผนของวินดิสนั้น ทั้งจอชและมาร์กาเร็ตต่างไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย

สำหรับจอช สามีของมาร์กาเร็ตนั้นเป็นเพียงแค่ชื่อเท่านั้น ซึ่งเขาไม่เคยเห็นตัวอีกฝ่ายด้วยซ้ำ

ในส่วนของมาร์กาเร็ต แม่บ้านผู้ร่ำรวยคนนี้ค่อนข้างไร้เดียงสา เธอนั้นไม่ได้รู้เลยว่าสามีของเธอนั้นมีความผิดปกติทางจิตถึงขนาดอยากให้เธอตายเพียงเพราะพวกเขากำลังต่อสู้เพื่อหย่าร้างกันอยู่

วันรุ่งขึ้น มาร์กาเร็ตนั้นต้องการหลีกเลี่ยงตัวของวินดิส เธอจึงออกเดินทางแต่เช้าเพื่อไปหาจอช เพราะเธอไม่อยากพบเขาเลย

เมื่อเธอมาถึงบ้านของจอช จอชกำลังคุยกับทอมมี่ เพื่อนบ้านวัยกลางคนของเขาที่รั้วในสนาม

"ทำไมวันนี้คุณมาเช้าจังละครับ อ้อ ผมขอแนะนำก่อนนะครับ เขาชื่อโทมัส 'ทอมมี่' แองเจโล เพื่อนบ้านของผม เข้าเป็นชายชราผู้เป็นมิตรและผมเข้ากันได้ดีมากเลย" จอชกล่าวขณะทักทายมาร์กาเร็ตและแนะนำเพื่อนบ้านของเขา

"สวัสดีค่ะ คุณแองเจโล ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ ดิฉันชื่อมาร์กาเร็ตค่ะ" มาร์กาเร็ตตอบเพื่อนบ้านของจอชอย่างสุภาพ แม้ว่าด้วยเหตุผลบางอย่างเธอไม่ได้เอ่ยถึงนามสกุลของเธอก็ตาม

บางทีเธออาจคิดว่านามสกุลวินดิสจะไม่ใช่ของเธออีกต่อไป

"สวัสดีครับคุณผู้หญิงคนสวย เรียกกผมว่าทอมมี่ก็ได้ครับ งั้นผมไม่รบกวนคุณหนุ่มๆต่อแล้วนะ ดอกไม้ของผมยังต้องการการรดน้ำอยู่เลย" ทอมมี่พูดพลางยิ้มทักทายมาร์กาเร็ต ก่อนจะเขย่ากระป๋องรดน้ำในมือเป็นข้ออ้างเพื่อจบบทสนทนากับจอช

เมื่อดูจากกิริยามารยาทของมาร์กาเร็ต เขาก็รู้ชัดเจนว่าเธอมีเรื่องมากมายที่จะบอกจอช และแน่นอนว่าเนื่องจากเขาเป็นผู้ใหญ่กว่า เขาจึงไม่อยากขัดจังหวะ

"มีอะไรเหรอครับ ? คุณดูโทรมและอิดโรยเอามากๆเลย" จอชพูดหลังจากทอมมี่ออกไป เพราะเขานั้นสังเกตเห็นอาการแปลกๆของมาร์กาเร็ต

"เอ๋ ? เห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ ?" เมื่อได้ยินคำพูดของจอช มาร์กาเร็ตก็เอามือแตะหน้าเธอโดยสัญชาตญาณ เพราะเธอนั้นนอนไม่หลับหลังเลยเมื่อคืนหลังจากทะเลาะกับวินดิส

"แน่นอน เข้ามาสิ ข้างนอกมันหนาว ว่าแต่กินข้าวเช้ามาหรือยังครับ" จอชถามอย่างไม่ใส่ใจ

"เอ่อ ยังไม่ถึงเวลา" มาร์กาเร็ตส่ายหัว เพราะปกติแล้วแม่บ้านนั้นจะเตรียมอาหารเช้าไว้ให้แต่เช้า แต่เนื่องจากเธอไม่อยากเผชิญหน้ากับสามี เธอจึงเพิกเฉยไปโดยสิ้นเชิง

"ทันเวลาพอดีเลย! ผมมีขนมปังโรลทำไว้เมื่อเช้านี้ เดี๋ยวผมเอามาให้ พอคุณกินเสร็จเราค่อยคุยกัน!" จอชพูดทันทีที่ได้ยินว่ามาร์กาเร็ตยังไม่ได้กินอาหารเช้า

จากนั้นทั้ง 2 ก็เข้าไปในบ้าน

จอชทำขนมปังตอนเช้าด้วยแป้งที่ซื้อมาจากตลาดเกษตรกร ไส้เป็นหัวหอมสดและเนื้อวัว รสชาติเองก็อร่อยใช้ได้ทีเดียว

หลังจากที่พวกเขากินเสร็จ เขายังส่งสลัดไปให้ภรรยาของทอมมี่ซึ่งกำลังทำอาหารเช้าอยู่ด้วย

นี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาได้คุยกับทอมมี่ก่อนหน้านี้

ตั้งแต่เขาข้ามผ่านมาอยู่ในยุคนี้ จอชก็แทบจะไม่เคยตื่นสายเลย และถ้าเขาตื่นสายก็คงไม่ใช่หลัง 8 โมงเช้า

สาเหตุหลักก็คือปัจจุบันตัวเลือกความบันเทิงมีจำกัดมาก

ไม่มีโทรศัพท์มือถือ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีอินเตอร์เน็ต ไม่มีเกมคอนโซล

แม้จะมีโทรทัศน์ แต่ในยุคนั้นกลับมีรายการน้อยมากอย่างน่าเสียดาย และเครือข่ายโทรทัศน์หลักสามแห่งในอเมริกาส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่วิทยุ ABC ยังไม่ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ แต่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของ NBC หรือที่รู้จักกันในชื่อ Blue Network

นอกจากนี้ การแสดงแบบหยาบๆในยุคนั้นยังทำให้จอชปรับตัวเข้ากับสังคมได้ยากอีกด้วย

ด้วยเหตุนี้ จอชจึงต้องจัดตารางเวลาให้เช้าอยู่เสมอเพื่อรักษาสุขภาพ

แน่นอนว่ายังมีซ่องและสถานบันเทิงอื่นๆอีกมากมายในเมืองในตอนกลางคืน ดังนั้นชีวิตกลางคืนจึงไม่ซ้ำซากจำเจ

อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ การเงินของจอชนั้นไม่ได้ช่วยให้เขาได้สัมผัสกับสังคมทุนนิยมที่เสื่อมโทรมและฉ้อฉลนี้

เพราะงั้นวันนี้ บางทีอาจเป็นเพราะเขาอยู่ในบ้านหลังใหม่ เขาจึงตื่นก่อน 6 โมงทั้งที่ข้างนอกยังมืดอยู่ เขาจึงตัดสินใจไปตลาดเกษตรกรเพื่อดูว่ามีสินค้าอะไรดีๆบ้าง ตอนที่เขาไปเมื่อวานมันก็บ่ายแล้ว แผงขายของเลยเหลือไม่มาก จอชจึงถามและได้รู้ว่าตลาดเกษตรกรปกตินั้นจะเปิดตอน 6 โมงเช้า

จอชกล่าวได้เพียงว่าคนทำงานในทุกประเทศนั้นขยันขันแข็งมากจริงๆ

หลังจากอุ่นขนมปังแล้ว เขายังอุ่นนม 1 แก้วด้วย

ตัวของมาร์กาเร็ตหิวมากจริงๆ และที่น่าประหลาดใจคือเธอกินขนมปังเนื้อขนาดใหญ่ไป 3 ชิ้นโดยที่ไม่รู้สึกอิ่มเลย

"ทีนี้บอกผมหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้น" จอชถามหลังจากที่มาร์กาเร็ตพูดจบ

“สามีฉันเขากลับมาแล้ว” มาร์กาเร็ตกล่าว “แล้วฉันก็จะขอหย่ากับเขาด้วย”

ในขณะเดียวกัน หลังจากที่จอชและมาร์กาเร็ตเข้าไปในบ้าน ทอมมี่ซึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้ดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

เขาหันไปมองรอบๆและสังเกตเห็นรถสีดำจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน โดยมีใครบางคนนั่งอยู่ในรถและดูเหมือนเขสจะกำลังมองไปที่บ้านหลังหลังถัดไป

เมื่อเห็นเช่นนี้ ทอมมี่ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________