บทที่ 51 คนเดียวเหมาหมดทั้งดันเจี้ยน

บทที่ 51 คนเดียวเหมาหมดทั้งดันเจี้ยน

เก็บรางวัลทั้งหมดใส่กระเป๋า โอเดนก็ส่งข่าวมาจากทางด้านของเขา

“ท่านลอร์ด ทางนี้พบหีบสมบัติครับ”

หลิงหยุนได้ยินดังนั้น ก็มั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเองทันที

ที่นี่มีตำหนักทั้งหมด 21 หลัง

น่าจะมีหีบสมบัติซ่อนอยู่ในตำหนักทุกหลังอย่างแน่นอน

ในเมื่อเป็นแบบนี้ หลิงหยุนก็ไม่เกรงใจแล้วนะ!

เปิดให้หมด ขนให้เกลี้ยง

ว่าแล้ว หลิงหยุนก็รีบเดินออกจากตำหนักหลัก ไปยังตำหนักเล็กข้างๆ

และก็เป็นไปตามคาด บนบัลลังก์ในตำแหน่งเดียวกัน มีหีบสมบัติวางอยู่หนึ่งใบ

เปิดทันที

“ท่านเปิดหีบสมบัติเล็กแห่งตำหนักห้วงลึก ได้รับรางวัลดังนี้: ทรัพยากรพื้นฐาน *100,000, ยูนิตระดับสี่ [สัตว์อสูรลาวา], อุปกรณ์ฮีโร่ระดับทอง *1, หินตีบวก *3,000, วัสดุอเนกประสงค์ *10,000”

ได้รางวัลมาอีกชุด

แต่จำนวนน้อยกว่าหีบสมบัติใหญ่ในตำหนักหลักเมื่อครู่นี้มาก

หลิงหยุนจึงอนุมานได้ว่า

รางวัลในหีบสมบัติใหญ่ของตำหนักหลักนั้นอุดมสมบูรณ์กว่า และเป็นรางวัลที่ให้เหล่าลอร์ดแย่งชิงกัน

ส่วนหีบสมบัติในตำหนักเล็กอีก 20 หลัง รางวัลจะน้อยกว่า

เป็นรางวัลปลอบใจที่เตรียมไว้ให้ลอร์ดทั้ง 20 คน คนละหนึ่งใบ

แต่ รางวัลน้อยแล้วไง?

ถ้ารางวัลน้อยๆ ทั้งหมดถูกหลิงหยุนเปิดคนเดียว

รวมกันมันก็เยอะไม่ใช่เหรอ?

คิดได้ดังนั้น หลิงหยุนก็เร่งความเร็วในการเปิดหีบสมบัติยิ่งขึ้น

เขาจะกวาดหีบสมบัติทั้งหมดที่นี่ กลับไปให้หมด

……

ในขณะเดียวกัน

บาร์บาร่าได้นำทัพเนโครแมนเซอร์และพลธนูโครงกระดูกเงา มาถึงเกาะเริ่มต้นของหลินเฉียนเฉียนแล้ว

หลังจากเตรียมตัวเล็กน้อย ก็เปิดฉากโจมตีใส่ฝูงมอนสเตอร์บนเกาะทันที

ฟี้ยว ฟี้ยว ฟี้ยว, ตูม ตูม ตูม!

ลูกศรกระดูกของพลธนูโครงกระดูกเงา สาดเทลงไปในเกาะเริ่มต้นอย่างบ้าคลั่ง

ลูกไฟทมิฬของเนโครแมนเซอร์ ก็ระเบิดกลางฝูงมอนสเตอร์ไม่ขาดสาย

เป็นไปตามที่หลิงหยุนคาดการณ์ไว้

ม่านพลังบนทางเดินจะขัดขวางการเดินทางผ่านของคนทั้งสองฝั่ง

แต่ทว่า การโจมตีของยูนิตระยะไกล กลับสามารถข้ามผ่านม่านพลัง ยิงเข้าไปในเกาะเริ่มต้นได้โดยตรง

เหมือนอย่างตอนนี้ การโจมตีหนาแน่นยิบจากฝั่งทางเดิน พุ่งเข้าใส่เกาะเริ่มต้น

ครอบคลุมฝูงมอนสเตอร์เป็นวงกว้าง

เนโครแมนเซอร์ข้ามไปก่อน

ดาเมจของพลธนูโครงกระดูกเงานั้นสูงขนาดไหน คงไม่ต้องพูดซ้ำ!

ลูกศรที่มีดาเมจสูงถึง 3,000 หน่วย สาดเทลงมา

สังหารมอนสเตอร์เป็นเบือในพริบตา

และด้วยความเร็วในการฆ่าที่สูงลิ่ว ทำให้ดึงดูดความสนใจของมอนสเตอร์จากทิศทางอื่นบนเกาะเริ่มต้น ให้มารวมตัวกันที่จุดนี้ทั้งหมด แต่เนื่องจากมีม่านพลังกั้นอยู่

มอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้น จึงไม่สามารถโจมตีโดนเนโครแมนเซอร์และพลธนูโครงกระดูกเงาได้เลย

อีกด้านหนึ่งของเกาะ

มอนสเตอร์ที่เดิมทีกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับหลินเฉียนเฉียน จู่ๆ ก็ผละจากการต่อสู้ วิ่งกรูไปทางด้านหลังเกาะ

ฉากนี้ตกอยู่ในสายตาของหลินเฉียนเฉียน ทำให้เธอรู้สึกงุนงง

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมมอนสเตอร์ถึงวิ่งหนีไปหมด?”

จากนั้นเธอตรวจสอบจำนวนมอนสเตอร์บนเกาะ

ก็พบด้วยความประหลาดใจว่า จำนวนมอนสเตอร์บนเกาะของเธอกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว

เหตุการณ์ประหลาดนี้ ทำให้หลินเฉียนเฉียนขบคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ

ทันใดนั้น เธอก็นึกถึงคำพูดแปลกๆ ที่หลิงหยุนบอกไว้ก่อนหน้านี้

ว่าจะมารับเธอ หรือว่าจะเป็น!

ลมหายใจของหลินเฉียนเฉียนถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อย

เธอสะบัดมือเรียวงาม รีบนำฮีโร่และกองทัพ มุ่งหน้าไปยังด้านหลังเกาะทันที

ยังไปไม่ถึงตัว หลินเฉียนเฉียนก็ถูกภาพตรงหน้าดึงดูดสายตา

เห็นเพียงมอนสเตอร์ทั้งหมดบนเกาะของเธอ เวลานี้ไปออกันอยู่ที่ปลายเกาะ

และบนทางเดินที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะเริ่มต้นกับเกาะศูนย์กลาง

มีกองทัพสองขบวนจัดแถวเรียงรายอยู่

พลธนูโครงกระดูกเงา หลินเฉียนเฉียนเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

แต่เนโครแมนเซอร์และบาร์บาร่า เธอจำได้แม่นยำ

นี่มันฮีโร่และกองทัพข้างกายหลิงหยุนไม่ใช่เหรอ?

วินาทีนี้ ความจริงกระจ่างแจ้งแล้ว

ที่แท้คำว่า 'มารับ' ของหลิงหยุน ก็คือส่งกองทัพมาช่วยเธอเคลียร์มอนสเตอร์บนเกาะเริ่มต้นนี่เอง

ที่สำคัญที่สุดคือ ดันทำสำเร็จซะด้วย เชื่อเขาเลยไหมล่ะ?

หลินเฉียนเฉียนทั้งขำทั้งน้ำตาซึม

ในใจรู้สึกซาบซึ้งจนบอกไม่ถูก

จากนั้นเธอก็นำกองทัพของตัวเอง ร่วมมือกับบาร์บาร่า โจมตีขนาบหน้าหลัง

รุมกินโต๊ะมอนสเตอร์ที่เหลือ เมื่อมีกองทัพของหลิงหยุนคอยช่วย

มอนสเตอร์บนเกาะของหลินเฉียนเฉียน ก็ถูกฆ่าจนเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงห้านาที

พร้อมกับการล้มลงของมอนสเตอร์ตัวสุดท้าย

เสียงประกาศของดันเจี้ยนก็ดังขึ้น

“ผู้ท้าชิง [หลินเฉียนเฉียน] เคลียร์เกาะเริ่มต้นสำเร็จ ม่านพลังสู่เกาะศูนย์กลางถูกยกเลิก”

สิ้นเสียงประกาศ ม่านพลังที่ขวางกั้นระหว่างหลินเฉียนเฉียนกับบาร์บาร่าก็หายไปทันที

หลินเฉียนเฉียนยิ้มแก้มปริ รีบก้าวขึ้นไปบนทางเดินเพื่อสมทบกับบาร์บาร่า

“ขอบคุณนะ ลำบากเธอแย่เลย” หลินเฉียนเฉียนกล่าวขอบคุณบาร์บาร่า

บาร์บาร่ายังคงยิ้มแบบรู้ทัน  “คนที่ท่านควรขอบคุณ คือท่านลอร์ดของข้าต่างหากเจ้าค่ะ คิกคิก ตามข้ามาสิเจ้าคะ!” ว่าแล้ว บาร์บาร่าก็นำทางหลินเฉียนเฉียน มุ่งหน้าไปยังเกาะศูนย์กลาง

เดินไปพลาง เธอก็พูดเจื้อยแจ้วไปพลางไม่หยุดปาก

“ท่านลอร์ดของข้าดูเหมือนจะใส่ใจท่านเป็นพิเศษนะเจ้าคะ! ท่านลอร์ดหลิน ท่านสนใจท่านลอร์ดของข้าไหมเจ้าคะ?”

“ต้องสนใจแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ? ท่านลอร์ดของข้าหล่อเหลาเอาการขนาดนั้น ขนาดข้าเห็นแล้วยังอดใจไม่ไหว อยากจะจับกดลงเตียงซะเดี๋ยวนั้นเลย”

“ท่านลอร์ดหลิน ท่านก็รูปโฉมงดงาม เหมาะสมกับท่านลอร์ดของข้าดั่งกิ่งทองใบหยก หรือว่า...”

บาร์บาร่าพูดจ้อไม่หยุด

หลินเฉียนเฉียนไหนเลยจะเคยเจอเรื่องแบบนี้ ใบหน้าสวยแดงก่ำไปกว่าครึ่ง

ชั่วขณะหนึ่งทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะตอบบาร์บาร่ายังไง

ที่สำคัญคือ ภายใต้การชักนำของบาร์บาร่า

เธอเริ่มเผลอคิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ว

“หรือว่า หลิงหยุนจะสนใจฉันจริงๆ?”

“อร๊ายยย น่าอายชะมัด หลินเฉียนเฉียน เธอคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย!”

ในขณะที่หลินเฉียนเฉียนและบาร์บาร่ากำลังเร่งฝีเท้าไปยังเกาะศูนย์กลาง

เสียงประกาศการเคลียร์เกาะเริ่มต้นของหลินเฉียนเฉียน ก็ดึงดูดความสนใจของลอร์ดคนอื่นๆ

แต่ละคนตาค้าง อ้าปากค้าง มึนงงเป็นไก่ตาแตก

ในฐานะกลุ่มคนที่อยู่ในอันดับต้นๆ ของตารางการทดสอบประเทศเซี่ย

พวกเขามีข้อมูลความรู้เกี่ยวกับกันและกันพอสมควร

แต่ตามข้อมูลที่รู้มา ความแข็งแกร่งของหลินเฉียนเฉียนก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรขนาดนั้นนี่นา!

ทำไมถึงแซงหน้าพวกเขา เคลียร์เกาะเริ่มต้นได้ก่อนเป็นคนแรก ต่อจากหลิงหยุน?

ในบรรดาคนเหล่านี้ ซุนเฉาที่อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันแต่คนละห้องกับหลินเฉียนเฉียน ย่อมเป็นคนที่รู้ความแข็งแกร่งของหลินเฉียนเฉียนดีที่สุด

เวลานี้ พอได้ยินเสียงประกาศ เขาก็งงเป็นไก่ตาแตก

“ดาวคณะหลินเนี่ยนะ? เป็นไปได้ยังไง?”