บทที่ 32 ป้ายคำสั่งดันเจี้ยนลับ: ป้ายพระราชวังห้วงลึก

บทที่ 32 ป้ายคำสั่งดันเจี้ยนลับ: ป้ายพระราชวังห้วงลึก

อัศวินอันเดดเข้าสู่สภาวะการต่อสู้เต็มรูปแบบแล้ว

ภายใต้การนำทัพของโอเดน พวกมันพุ่งทะยานเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง

เหล่าเนโครแมนเซอร์ตามมาติดๆ ใช้ลูกไฟทมิฬล้างบางพื้นที่

ทั่วทั้งสนามรบเต็มไปด้วยเสียงโหยหวน แสงสีขาวส่องสว่างเต็มท้องฟ้า

แสงสีขาวแต่ละดวง เป็นสัญลักษณ์ของยูนิตทหารหนึ่งตัว หรือลอร์ดคนหนึ่งที่ล้มตาย

ส่วนหวังอวี่ ตอนนี้เขาเองก็เสียใจภายหลังแล้ว

อยากจะถอยทัพ แต่ก็สายไปเสียแล้ว

ภายใต้การโจมตีประสานกันอย่างหนักหน่วงของอัศวินอันเดดและเนโครแมนเซอร์

สุดท้ายเขาก็ทำได้เพียงกลืนความแค้น ถูกสังหารจนได้

กองทัพถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น ตัวเขาเอง ก็ถูกส่งกลับไปคืนชีพที่ดินแดน

การต่อสู้เริ่มเร็ว และจบเร็วยิ่งกว่า ไม่ถึงสิบนาที

ทั่วทั้งสนามรบก็เหลือเพียงซากศพเกลื่อนกลาด

บาร์บาร่าและโอเดนจบการต่อสู้แล้ว ก็รีบมารวมตัวกับหลิงหยุน

“ท่านลอร์ด โอเดนมารายงานตัว”

“ท่านลอร์ดเจ้าคะ บาร์บาร่ามาช้าไปหน่อย ท่านไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหมเจ้าคะ!”

บาร์บาร่าเดินวนรอบตัวหลิงหยุน มือไม้ลูบไล้ไปทั่ว ถือโอกาสแต๊ะอั๋ง

หลิงหยุนกระแอมเบาๆ แม่ตัวดีถึงได้ยอมผละออกไปอย่างอาลัยอาวรณ์

หลินเฉียนเฉียนชี้ไปที่โอเดนและบาร์บาร่า แล้วหันมามองหน้าหลิงหยุน “นี่คือฮีโร่ของนายเหรอ?”

หลิงหยุนพยักหน้า ไม่ได้ปฏิเสธ

โลกทัศน์ของหลินเฉียนเฉียนพังทลายลงในพริบตา

ให้ตายเถอะ!

หลิงหยุนไม่เพียงมียูนิตระดับห้าและระดับหก แต่ยังมีฮีโร่ถึงสองคน

แถมฮีโร่ทั้งสองคนยังเป็นระดับมหากาพย์ทั้งคู่

คุณพระช่วย! ผู้ชายคนนี้มีความลับอีกกี่อย่างที่เธอยังไม่รู้เนี่ย

ซ่อนเขี้ยวเล็บได้ลึกซึ้งเกินไปแล้ว!

เสียแรงเปล่าที่เมื่อกี้เธออุตส่าห์อยากจะปกป้องเขาแทบตาย

ตอนนี้ดูเหมือนว่า เธอจะคิดผิดไปเอง หลิงหยุนไม่ต้องการความคุ้มครองจากเธอเลยสักนิด

“ที่แท้นายก็เก่งขนาดนี้แล้ว? ปิดบังฉันงั้นเหรอ”

“นายรู้ไหมเมื่อกี้ฉันเป็นห่วงนายแค่ไหน?” หลินเฉียนเฉียนพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆ

แต่ไม่นาน เธอก็รู้ตัวว่าพูดอะไรแปลกๆ ออกไป

จึงรีบหันหน้าหนีไปทางอื่น

หลิงหยุนกลับยิ้มบางๆ “ตอนนี้เธอก็รู้หมดแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“อย่างที่เธอเห็น ฉันคือหลิงหยุนอันดับหนึ่งของตารางการทดสอบนั่นแหละ”

เมื่อได้ยินหลิงหยุนยอมรับสถานะด้วยตัวเอง

ไม่รู้ทำไม หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายของหลินเฉียนเฉียนถึงได้วางลง

พูดตามตรง หลังจากเข้าสู่โลกแห่งลอร์ด

หลินเฉียนเฉียนคอยติดตามข่าวคราวของหลิงหยุนอยู่ตลอด

แต่เมื่อคำนึงถึงศักดิ์ศรีของหลิงหยุน เธอจึงไม่กล้าติดต่อเขาไปตรงๆ

จนกระทั่งวันนี้ ที่บังเอิญมาเจอกับหลิงหยุนที่นี่ และเกิดเรื่องราวเหล่านี้ขึ้น

ในที่สุดสถานการณ์ของหลิงหยุน ก็กระจ่างแจ้งเสียที

หลังจากรู้ว่าเขาคือหลิงหยุนอันดับหนึ่ง หลินเฉียนเฉียนก็รู้สึกยินดีด้วยจากใจจริง

มองดูหลินเฉียนเฉียนที่กำลังทำปากยื่นปากยาว หลิงหยุนกระแอมเบาๆ แล้วเอ่ยว่า “เอ่อ ก่อนหวังอวี่จะโผล่มา เมื่อกี้เธออยากจะพูดอะไรกับฉันนะ?”

หลินเฉียนเฉียนได้สติกลับมา นึกย้อนไปถึงคำพูดที่ตั้งใจจะบอกหลิงหยุน

ตอนนั้น เธออยากจะบอกว่า เธอมียูนิตระดับสามที่เหลือใช้อยู่ จะยกให้หลิงหยุนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง

แต่พูดยังไม่ทันจบ หวังอวี่ก็บุกมาเสียก่อน และหลังจากนั้น ความแข็งแกร่งของหลิงหยุนก็ถูกเปิดเผย

ด้วยความแข็งแกร่งของหลิงหยุนในตอนนี้ ยูนิตระดับสามของเธอ ย่อมเอาออกมาโชว์ไม่ได้แล้ว

เขามีทั้งยูนิตระดับห้า ระดับหกแล้ว จะมาสนใจยูนิตระดับสามของเธอทำไม?

แต่ทว่า ให้ยูนิตระดับสามไม่ได้ ก็สามารถให้อีกสิ่งหนึ่งแทนได้

บางทีของสิ่งนั้น อาจจะมีประโยชน์อย่างมากต่อหลิงหยุน

คิดได้ดังนั้น หลินเฉียนเฉียนจึงกล่าวว่า “จริงสิ ฉันมีของสิ่งหนึ่ง นายลองดูสิ”

พูดจบ เธอก็สะบัดมือเรียวงาม ในมือปรากฏป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งขึ้นมา

จากนั้นยื่นส่งให้หลิงหยุน เขารับมา แล้วตรวจสอบข้อมูล

[ป้ายพระราชวังห้วงลึก]

จำนวนผู้ครอบครอง: 12/20

คำอธิบาย: ป้ายคำสั่งสำหรับเปิดดันเจี้ยนลับ มีทั้งหมด 20 ชิ้น เมื่อป้ายคำสั่งทั้ง 20 ชิ้นถูกค้นพบจนครบ ดันเจี้ยนลับ [ป้ายพระราชวังห้วงลึก] จะถูกเปิดออก เห็นของสิ่งนี้ หลิงหยุนตาเป็นประกาย

โอ๊ะโอ นี่มันของดี

สามารถเปิดดันเจี้ยนลับได้ เหตุผลที่ดันเจี้ยนลับ ถูกเรียกว่าดันเจี้ยนลับ

หนึ่งคือจำนวนน้อย หายากยิ่ง สองคือของรางวัลอุดมสมบูรณ์ อุดมสมบูรณ์แบบผิดปกติ

ดูจากคำอธิบายแล้ว

ป้ายพระราชวังห้วงลึกน่าจะเป็นดันเจี้ยนแบบหลายคน

ก็คือดันเจี้ยนที่ลอร์ดหลายคนเข้าไปในโลกดันเจี้ยนเดียวกัน

เข้าไปแข่งขัน แย่งชิงทรัพยากรภายในดันเจี้ยน

ด้วยความแข็งแกร่งระดับอันดับหนึ่งของตารางอย่างหลิงหยุน หากเข้าไปในนั้น

รับประกันว่ากอบโกยได้เป็นกอบเป็นกำแน่นอน แต่ทว่า การเปิดดันเจี้ยนนี้มีเงื่อนไข

นั่นคือต้องรอให้ลอร์ดค้นพบป้ายคำสั่งจนครบ 20 ชิ้นเสียก่อน ถึงจะเปิดได้

ตอนนี้เจอแล้วสิบสองชิ้น ยังเปิดไม่ได้ชั่วคราว แต่ ความล้ำค่าของสิ่งนี้ ไม่ต้องพูดก็รู้

ไม่นึกเลยว่าหลินเฉียนเฉียนจะมีของดีขนาดนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ เธอยกให้หลิงหยุนซะด้วย

“เธอให้ป้ายคำสั่งฉัน แล้วเธอจะล้มเลิกการท้าทายเหรอ?” หลิงหยุนถาม

เขาไม่ใช่คนเห็นแก่ได้ฝ่ายเดียว ผลประโยชน์น่ะรับได้ แต่ไม่ใช่ว่าจะรับดะไปหมดทุกอย่าง

หลินเฉียนเฉียนยิ้มหวาน กล่าวว่า “ไม่ล้มเลิกหรอก ป้ายแบบนี้ ฉันมีตั้งสองอัน”

หลิงหยุนพูดไม่ออก เชี่ย! ของล้ำค่าขนาดนี้ เธอมีตั้งสองอัน?

ดวงจะดีเกินไปหน่อยมั้ง!

ต้องรู้นะว่า ลอร์ดมือใหม่ทั่วเขตการแข่งขันประเทศเซี่ยมีตั้งสามสิบล้านคน

แต่ป้ายคำสั่งมีแค่ 20 อัน โอกาสที่จะได้มาคือหนึ่งในล้านห้าแสน

ให้ตายเถอะ หลินเฉียนเฉียนคนเดียวล่อไปสองอัน

นี่มัน... หลิงหยุนไม่รู้จะพูดอะไรดีเลย

“ตกลง งั้นป้ายนี้ฉันขอรับไว้ แต่ฉันไม่รับมาเปล่าๆ หรอกนะ เอาผลไม้พวกนี้ไปสิ”

พูดจบ หลิงหยุนก็สะบัดมือ นำผลไม้แห่งจิตวิญญาณที่บาร์บาร่าเก็บมาเมื่อวานออกมา

มอบให้หลินเฉียนเฉียน 10 ผล นี่เรียกว่าการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

และนี่คือกฎการใช้ชีวิตของหลิงหยุน

มีเพียงทำแบบนี้ ครั้งหน้าถ้าหลินเฉียนเฉียนมีของดีอะไร เธอถึงจะนึกถึงเขาอีก

หลินเฉียนเฉียนคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าหลิงหยุนจะเอาของมาแลกเปลี่ยนกับเธอ

ถึงแม้จะอยากปฏิเสธ

แต่พอเห็นผลไม้แห่งจิตวิญญาณในมือหลิงหยุน หลินเฉียนเฉียนก็อดใจเต้นแรงด้วยความละอายไม่ได้

นี่มันผลไม้แห่งจิตวิญญาณเลยนะ! กินแล้วเพิ่มค่าสถานะถาวร

ล้ำค่าสุดๆ

เพียงพอที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งให้เธอได้อีกโข

“งั้นฉันต้องขอบคุณเพื่อนหลิงหยุนแล้วล่ะ” หลินเฉียนเฉียนกล่าว

แล้วรับผลไม้แห่งจิตวิญญาณที่หลิงหยุนยื่นให้

หลิงหยุนเองก็โยนป้ายคำสั่งดันเจี้ยนลับที่เธอให้มาลงในกระเป๋า

รอบนี้ หลิงหยุนไม่ขาดทุน ขอแค่ดันเจี้ยนลับเปิดขึ้น

หลิงหยุนรับประกันเลยว่า ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขาจะต้องได้รับทรัพยากรที่มีค่ามากกว่าผลไม้แห่งจิตวิญญาณสิบผลแน่นอน