บทที่ 31 หลินเฉียนเฉียน: หลิงหยุน, เก่งโคตรๆ!

บทที่ 31 หลินเฉียนเฉียน: หลิงหยุน, เก่งโคตรๆ!

หวังอวี่ได้ยินดังนั้น ไม่เพียงไม่โกรธ กลับหัวเราะลั่น

“กฎข้อบังคับลอร์ดมือใหม่? มันก็แค่ผายลม”

“วันนี้ ในนามของมหาวิทยาลัยลอร์ดจิงไห่ ฉันจะเล่นงานหลิงหยุนให้ตาย”

“ถ้าเธอไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวไปซะ อย่ามาขัดขวางเรื่องดีๆ ของฉัน”

เมื่อเห็นหวังอวี่วางก้ามโอหังขนาดนี้ หลินเฉียนเฉียนก็โกรธขึ้นมาเช่นกัน

“มหาวิทยาลัยลอร์ดจิงไห่? คนตั้งเยอะแยะมารังแกลอร์ดตัวเล็กๆ ที่อ่อนแอคนเดียว เก่งตายล่ะ?”

“ฉันก็จะบอกนายเหมือนกัน ฉันหลินเฉียนเฉียน ในนามของมหาวิทยาลัยลอร์ดเจียงหนาน จะปกป้องหลิงหยุนเอง ฉันไม่สนว่านายเป็นใคร ถ้าไม่อยากก่อสงครามระหว่างสถาบัน ก็รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้”

หลิงหยุนยืนอยู่ด้านหลังหลินเฉียนเฉียน วินาทีนี้ ในใจเขารู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง

นึกไม่ถึงว่าแม่สาวน้อยคนนี้จะกล้าออกหน้า งัดข้อกับหวังอวี่เพื่อเขา

ต้องรู้ก่อนนะว่า หวังอวี่พาพรรคพวกลอร์ดมือใหม่จากมหาวิทยาลัยจิงไห่มาด้วยตั้งหลายสิบคน

ท่าทางดุดันเอาเรื่อง กะจะรุมกินโต๊ะหลิงหยุนเต็มที่

ถ้าหลินเฉียนเฉียนยืนกรานจะปกป้องหลิงหยุนให้ได้ หากเกิดการปะทะกันขึ้น หวังอวี่มีความเป็นไปได้สูงที่จะฆ่าหลินเฉียนเฉียนทิ้งไปด้วย ถึงตอนนั้น กองทัพของหลินเฉียนเฉียนจะถูกทำลาย ย่อมต้องสูญเสียอย่างหนักแน่ และที่แย่กว่านั้นคือ มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกคัดออกจากการทดสอบก่อนกำหนด

หากถูกคัดออก เส้นทางการเป็นลอร์ดของหลินเฉียนเฉียนก็จะพังทลายลงทันที

เห็นได้ชัดว่า การกระทำของหลินเฉียนเฉียนในตอนนี้ เสี่ยงอันตรายแค่ไหน

และนี่ก็คือสิ่งที่ทำให้หลิงหยุนประทับใจ

กลับไปมองทางด้านหวังอวี่และพรรคพวก เมื่อได้ยินหลินเฉียนเฉียนเรียกหลิงหยุนว่าเป็น 'คนอ่อนแอ'

ทุกคนต่างพากันมึนงง

เชี่ย! นี่เธอเรียกคนที่คว้า First Clear ไปสามรายการรวด และครองอันดับหนึ่งบนตารางคะแนน...

คนที่ฆ่าพวกเราตายเรียบในการโจมตีเดียวว่าเป็น 'คนอ่อนแอ' เนี่ยนะ?

เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า? แต่หวังอวี่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ตอนนี้ในหัวเขามีแต่เรื่องฆ่าหลิงหยุนล้างแค้นเท่านั้น

ดังนั้น เขาจึงตะโกนอีกครั้ง “ฉันให้เวลาหนึ่งนาที ถ้าเธอยังไม่ไป ฉันจะฆ่าเธอไปด้วยอีกคน”

“แล้วก็หลิงหยุน แกยังเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า ดันผู้หญิงออกมารับตีนแทนเนี่ยนะ?”

หลิงหยุนได้ยินดังนั้น ก็ทำหน้าบอกบุญไม่รับ

โธ่เว้ย เขาไม่ได้ผลักหลินเฉียนเฉียนออกไปรับตีนสักหน่อย!

ยัยนี่กระโดดออกมาปกป้องเขาเองต่างหาก

ถึงหลิงหยุนจะเกิดมาหน้าตาหล่อเหลาเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ

แต่ไอ้เรื่องผลักผู้หญิงออกไปรับตีนแทน เขาทำไม่ลงจริงๆ นะ!

หลินเฉียนเฉียนทำท่าจะพูดอะไรต่อ แต่ถูกหลิงหยุนห้ามไว้

เขาดึงเธอหลบไปด้านข้าง หลิงหยุนจ้องมองหวังอวี่ แล้วกล่าวเสียงเย็น “นายแน่ใจนะว่าจะสู้กับฉัน?”

หวังอวี่แค่นเสียงเย็น “คิดว่าฉันพูดเล่นหรือไง?”

หลิงหยุนได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มออกมา

“ดี งั้นนายอย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน”

หลินเฉียนเฉียนที่อยู่ข้างๆ เห็นแบบนั้น ก็เริ่มร้อนรน

กระตุกชายเสื้อหลิงหยุนยิกๆ “เพื่อนหลิงหยุน นายอย่าใจร้อนสิ เรายังมีวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้นะ”

หลิงหยุนหันไปยิ้มให้หลินเฉียนเฉียน “การต่อสู้ คือวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด”

หวังอวี่เห็นว่าในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ หลิงหยุนยังจะมีหน้ามาคุยกระหนุงกระหนิงกับหลินเฉียนเฉียน

ก็โกรธจนแทบระเบิด

“สัด ให้หน้าไม่เอาหน้า บุกเข้าไปพร้อมกัน ฆ่ามันซะ แล้วฆ่านังผู้หญิงนั่นด้วย”

พูดจบ หวังอวี่ก็พุ่งนำออกไปเป็นคนแรก พาพรรคพวกของตัวเองพุ่งเข้าใส่หลิงหยุน

ลอร์ดคนอื่นๆ จากมหาวิทยาลัยจิงไห่ก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน

ต่างพากันโอบล้อมบีบเข้ามาหาหลิงหยุน

หลินเฉียนเฉียนเห็นดังนั้น ก็กัดฟันแน่น เตรียมจะสั่งให้กองทัพของตัวเองเข้าไปต้านไว้

“ฉันจะให้ทหารของฉันต้านไว้ พวกเราหาจังหวะฝ่าวงล้อมหนีกันเถอะ”

แต่หลิงหยุนกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ส่ายหน้าเบาๆ “ฝ่าวงล้อม? ฝ่าวงล้อมอะไร? เธอคิดจริงๆ เหรอว่าพวกมันจะฆ่าฉันได้?”

“คอยดูละครฉากเด็ดเถอะ! มาแล้ว!”

หลินเฉียนเฉียนฟังจบ ก็มึนงงไปหมด เธอไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของหลิงหยุน

ดูละครฉากเด็ดอะไร? เขาจะเข้ามาฆ่ากันอยู่แล้ว ยังจะมีอารมณ์ดูละครอีกเหรอ?

ในขณะที่หลินเฉียนเฉียนกำลังคิดไม่ตก ด้านหลังของพวกหวังอวี่

เสียงเกือกม้ากระทบพื้นอันถี่รัวก็ดังขึ้น

เสียงนั้นดังสนั่นหวั่นไหว กระทั่งพื้นดินยังสั่นสะเทือนเบาๆ

พวกหวังอวี่เองก็ถูกความเคลื่อนไหวนี้ดึงดูดความสนใจ ต่างพากันหันกลับไปมอง

แล้วพวกเขาก็ได้เห็นภาพที่จะจำฝังใจไปชั่วชีวิต

เห็นเพียงในป่าด้านหลังพวกเขา ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่อัศวินอันเดดนับพันปรากฏตัวขึ้น

เวลานี้ อัศวินอันเดดเหล่านั้นกระจายตัวออกเป็นหน้ากระดาน

ภายใต้การนำทัพของโอเดน พวกมันกำลังพุ่งชาร์จเข้ามาทางนี้

และด้านหลังอัศวินอันเดด ยังมีเนโครแมนเซอร์อีกกว่า 1,500 ตนตามมาติดๆ

ภายใต้การนำทัพของบาร์บาร่า พวกมันร่ายเวทมนตร์

เรียกลูกไฟทมิฬลูกแล้วลูกเล่า ขว้างปามาทางนี้ ความเร็วในการพุ่งชาร์จของอัศวินอันเดดนั้นรวดเร็วปานใด

เพียงชั่วพริบตาเดียว ก็พุ่งทะลวงเข้าสู่ขบวนทัพลอร์ดมือใหม่แห่งมหาวิทยาลัยจิงไห่

กีบเหล็กของม้าโครงกระดูกยกขึ้นสูง แล้วกระทืบลงมาอย่างหนักหน่วง

ทันใดนั้น ภายในขบวนลอร์ดมือใหม่มหาวิทยาลัยจิงไห่ ก็เต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวน

ยูนิตทหารล้มตายเป็นใบไม้ร่วง แม้แต่ตัวลอร์ดมือใหม่เองก็ไม่รอด ถูกสังหารไปทีละคน

หวังอวี่เห็นภาพนี้ หน้าซีดเผือด สบถคำหยาบออกมาทันที “เชี่ยเอ๊ย!”

ให้ตายเขาก็คิดไม่ถึง ว่าหลิงหยุนจะเตรียมบิ๊กเซอร์ไพรส์ขนาดนี้ไว้รอเขา

เขารู้อยู่แล้วว่าหลิงหยุนเก่ง ดังนั้น เขาจึงอุตส่าห์เทหมดหน้าตักปั๊มทหารให้พร้อมก่อนจะมาหาเรื่องหลิงหยุน

แต่หลิงหยุนล่ะ! กองทัพของหมอนั่น กลับมีเยอะกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก

กองกำลังของเขาเองเพิ่งจะแตะหลักพันแบบหืดขึ้นคอ

แต่อัศวินอันเดดและเนโครแมนเซอร์ที่โผล่มาข้างหลังตอนนี้น่ะ จำนวนปาเข้าไปสามพันแล้วมั้ง!

นี่ยังไม่นับทหารโครงกระดูกที่อยู่เต็มภูเขาเลากานั่นอีกนะ!

จำนวนขนาดนี้ มากกว่าเขาเป็นสิบเท่า

อย่าว่าแต่ตัวเขาคนเดียวเลย ต่อให้เอาลอร์ดทุกคนฝั่งเขามารวมกัน

ก็ยังมีทหารไม่เยอะเท่าหลิงหยุนคนเดียวเลยด้วยซ้ำ!

ตอนนี้ เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมหลิงหยุนถึงบอกเขาว่า 'อย่าเสียใจทีหลัง'

พูดกันตามตรง ตอนนี้หวังอวี่เสียใจจริงๆ นะเว้ย!

ตัดภาพมาที่หลินเฉียนเฉียน เธอก็ตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนอ้าปากค้างเช่นกัน

คุณพระช่วย!

อัศวินอันเดดและเนโครแมนเซอร์ที่กำลังไล่ฆ่าอยู่นั่น คือกองทัพของหลิงหยุนเหรอ?

นั่นมันยูนิตระดับหกกับระดับห้าเลยนะ! แถมจำนวนยังเยอะขนาดนั้น

มีเป็นพันๆ ตัว เมื่อได้เห็นกองทัพที่หรูหราอลังการขนาดนี้

หลินเฉียนเฉียนก็เข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง

ตอนนี้ เธอมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ และฟันธงได้เลยว่า

หลิงหยุนที่อยู่อันดับหนึ่งของตารางการทดสอบลอร์ดมือใหม่

ก็คือหลิงหยุนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอนี่แหละ ผู้ชายคนนี้... เก่งโคตรๆ!