บทที่ 13: น่าตื่นเต้นสุดๆ!

"ตกลง เสี่ยวเย่!"

สิ้นเสียงของเสี่ยวไป๋ หลี่เย่ก็มาปรากฏตัวอยู่ในบ้านหลังเดิมของเธอ เมื่อได้เห็นภาพที่คุ้นเคย น้ำตาก็รื้นขึ้นมาคลอเบ้า

ทว่าไม่มีเวลาให้มัวซาบซึ้ง หลี่เย่รีบวิ่งไปที่ตู้ยา คว้ากล่องปฐมพยาบาล แล้วพุ่งตัวตรงไปยังห้องนอนทันที

"1"

เธอโยนกล่องปฐมพยาบาลลงบนเตียง ก้าวเท้ายาวๆ เพียงสองก้าวก็พุ่งไปถึงห้องน้ำ

"2"

มือเรียวคว้าตะกร้าผ้าที่วางอยู่หน้าประตูห้องน้ำ ก่อนจะเปิดตู้เก็บของที่อยู่หลังประตูออก

"3"

เธอกวาดของบนชั้นวางทั้งสามชั้นอย่างรวดเร็ว ข้าวของทั้งหมดร่วงกราวลงไปในตะกร้าผ้า

"4"

จากนั้นก็พุ่งตัวไปยังตู้เสื้อผ้าที่เก็บชุดฤดูร้อนเอาไว้แล้วกระชากประตูเปิดออก

"5"

เสื้อผ้าที่พับไว้อย่างเป็นระเบียบถูกกวาดลงมาจนยุ่งเหยิง เธอหอบตะกร้าไว้ในอ้อมแขนแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง

"ติ๊ง!"

ยังไม่ทันจะได้สัมผัสถึงความนุ่มของเตียงนอน หลี่เย่ก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในกระท่อมไม้เล็กๆ บนเกาะเสียแล้ว

"ฟู่~" หลี่เย่พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ขอบคุณสวรรค์ที่แผนการสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี มันช่างน่าตื่นเต้นระทึกใจจริงๆ

มีความสุขจังเลย มีความสุขสุดๆ หลี่เย่ฉีกยิ้มกว้างขณะลากเตียงไปชิดผนัง ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องนอนบนพื้นอีกต่อไปแล้ว

เธอลงไปนั่งบนเตียงเพื่อตรวจดูของที่กวาดมาได้ ไม่คาดคิดเลยว่าลำโพงอัจฉริยะเสี่ยวตู้จะติดมาด้วย ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เธอจะนอนฟังเพลงจากเสี่ยวตู้แล้วไม่ได้เก็บมันเข้าที่ หลี่เย่รู้ดีว่าร้านค้าชอบสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ การนำมันไปรีไซเคิลจึงทำให้เธอได้แต้มมาถึง 1,500 แต้ม

หลี่เย่พับเสื้อผ้าพลางนับจำนวนไปด้วย: เสื้อยืดแขนสั้น 6 ตัว เสื้อสายเดี่ยว 2 ตัว กางเกงยีนส์ขาสั้น 2 ตัว กางเกงกีฬาขาสั้น 2 ตัว ชุดนอนผ้าฝ้าย 1 ชุด และชุดนอนกระโปรงอีก 2 ตัว หลังจากพับเสร็จและนำไปวางไว้ที่ปลายเตียง เธอก็คิคว่าเสื้อผ้าสำหรับฤดูร้อนของเธอน่าจะเพียงพอแล้ว

หลี่เย่คิดว่าหากสัปดาห์หน้ามีโอกาสอีก เธอจะเอาตู้เสื้อผ้ากลับมาด้วย เดิมทีเธอตั้งใจจะไปหาดูโต๊ะกินข้าวและเก้าอี้ในชุมชน แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนแผนเป็นทนไปก่อน แล้วค่อยย้ายพวกมันมาจากที่บ้านทีหลังดีกว่า

ในกล่องปฐมพยาบาลมียาชนิดต่างๆ อยู่อย่างละนิดอย่างละหน่อย ตอนนั้นเธอซื้อแบบจัดเซ็ตสำเร็จรูปมาจากร้านขายยา ซึ่งมียาสำหรับรักษาอาการเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ สารพัดชนิด แม้ปริมาณจะไม่มากแต่มันก็เพียงพอสำหรับเหตุฉุกเฉิน

ส่วนข้าวของที่กวาดมาจากตู้เก็บของนั้นค่อนข้างหลากหลาย รวมแล้วมี: โทนเนอร์ 1 ขวด ครีมกันแดด 1 หลอด ครีมทาหน้า 2 กระปุก เซรั่ม 2 ขวด ครีมทามือ 3 หลอด ผ้าเช็ดหน้าแบบใช้แล้วทิ้ง 2 ห่อ กระดาษชำระแบบเปียก 3 ห่อ กระดาษทิชชู 4 ห่อ และกระดาษชำระแบบม้วนแพ็ก 12 ม้วน 1 แพ็ก ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องมานั่งประหยัดกระดาษทิชชูอีกต่อไป

สุดท้ายคือผ้าอนามัยแบบกลางวัน 3 ห่อ แบบกลางคืน 2 ห่อ และกางเกงอนามัยสำหรับใส่ตอนกลางคืนอีก 6 ตัว

ด้วยความพึงพอใจ หลี่เย่จัดการเก็บของทุกอย่างเข้าที่อย่างมีความสุขและเริ่มต้นการทำงานของวันนี้

เธอจัดการลากลังไม้ของวันนี้กลับมา ตอนนี้แทบจะไม่มีผลไม้หรือเนื้อสดอยู่ในลังอีกแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นของที่เก็บรักษาง่าย ผลผลิตที่ได้ในวันนี้ประกอบไปด้วย: เนื้อรมควัน 2 เส้น สาหร่าย 2 ห่อ เห็ดหูหนูแห้ง 1 ห่อ เห็ดหอมแห้ง 1 ห่อ เห็ดชาแห้ง 1 ห่อ วุ้นเส้น 5 ชั่ง ไข่ไก่ 20 ฟอง และไข่เยี่ยวม้าอีก 20 ฟอง

หลังจากนำของทุกอย่างไปเก็บไว้ในห้องอเนกประสงค์ เธอก็ต้องไปตรวจดูแปลงเกษตร

ต้นกล้าข้าวสาลีและข้าวเจ้าเติบโตจนสูงถึงระดับน่องแล้ว ส่วนผักทั้งสามชนิดก็พร้อมสำหรับการเก็บเกี่ยว

แต่เธอคงกินผักมากมายขนาดนั้นไม่หมดในคราวเดียว ถึงเวลาต้องเลี้ยงสัตว์ปีกบ้างแล้ว

การ์ดสัตว์ปีกสองใบที่ได้มาก่อนหน้านี้ยิ่งยังไม่ได้ถูกนำมาใช้งาน แต่ฟาร์มนั้นเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อยแล้ว จากประสบการณ์ หลี่เย่เลือกไก่ 4 ตัวและกระต่าย 4 ตัว สัตว์สองชนิดนี้เลี้ยงค่อนข้างง่าย เนื้อมีรสชาติอร่อย และแม่ไก่ยังสามารถเก็บไว้ให้ออกไข่ได้ด้วย

น่าแปลกที่ร้านค้าไม่ได้ให้สัตว์วัยแรกเกิดมา เมื่อดูจากขนาดตัวแล้ว พวกมันน่าจะมีอายุมากกว่าหนึ่งเดือน หลี่เย่นำพวกมันเข้าไปในฟาร์ม โดยใช้แผ่นไม้กระดานขนาดใหญ่กั้นแบ่งพื้นที่ไว้เพื่อไม่ให้พวกมันรบกวนซึ่งกันและกัน

หลี่เย่เติมข้าวสารและน้ำลงในรางอาหารของไก่ จากนั้นก็ไปที่แปลงเกษตรเพื่อเก็บเกี่ยวผัก เธอเก็บส่วนที่อ่อนนุ่มไว้กินเองและโยนส่วนที่เหลือให้พวกกระต่าย

สิ่งสำคัญที่สุดในการเลี้ยงกระต่ายคือการหลีกเลี่ยงน้ำดิบ ทางที่ดีควรให้ผักที่เพิ่งเด็ดมาสดๆ โดยไม่ต้องล้างน้ำ นอกจากนี้ กระต่ายยังขยายพันธุ์ได้เร็วมาก โดยพื้นฐานแล้วพวกมันจะตกลูกทุกเดือน ดังนั้นในอนาคตเธอจะไม่มีทางขาดแคลนเนื้อสัตว์อย่างแน่นอน

เธอปลูกผักชุดใหม่ลงในที่ดินที่เพิ่งเก็บเกี่ยวไป ในอนาคต เธอจะปลูกผักทดแทนทันทีที่เก็บเกี่ยว เพื่อที่พวกมันจะได้ไม่สุกพร้อมกันทั้งหมด