บทที่ 7: วันที่สองของการเอาชีวิตรอดบนเกาะ

หลี่เย่เดินไปตรวจดูอุปกรณ์เก็บน้ำเป็นอันดับแรก เธอปัดทรายออกอย่างระมัดระวังแล้วดึงถุงพลาสติกออก พบว่าที่ก้นหม้อมีน้ำขังอยู่ตื้นๆ ประมาณ 100 มิลลิลิตร จากนั้นเธอก็ดึงถุงพลาสติกออกจากใบไม้... เอาเถอะ มีน้ำอยู่แค่ไม่กี่มิลลิลิตร หลี่เย่จึงใช้น้ำนั้นบ้วนปากโดยตรงเสียเลย

"เสี่ยวไป๋ ตื่นหรือยัง?"

"เสี่ยวเย่ ฉันอยู่นี่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ!"

"อรุณสวัสดิ์เสี่ยวไป๋! รับรางวัลของวันนี้เลยได้ไหม?"

"ได้เลยค่ะเสี่ยวเย่!"

"ติ๊ง! ระบบโชคดีทุกวันยินดีให้บริการ รางวัลสำหรับวันนี้ประกอบด้วย: กระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิสีขาวขนาด 1300 มิลลิลิตรหนึ่งใบ โทรศัพท์มือถือยี่ห้อผลไม้หนึ่งเครื่อง กระดาษทิชชูแบบพกพาหนึ่งห่อ ยางมัดผมสีดำหนึ่งเส้น กิ๊บหนีบผมสีดำหนึ่งตัว ลูกอมรสนมกาแฟสองเม็ด เสื้อแจ็คเก็ตขนเป็ดสีเขียวเข้มหนึ่งตัว เสื้อกั๊กขนเป็ดสีขาวหนึ่งตัว เสื้อสเวตเตอร์แคชเมียร์สีดำหนึ่งตัว ผ้าพันคอแคชเมียร์สีดำหนึ่งผืน กางเกงวอร์มซับในฟลีซสีดำหนึ่งตัว รองเท้าผ้าใบสีขาวไซส์ 37 หนึ่งคู่ ถุงเท้าผ้าฝ้ายสีชมพูหนึ่งคู่ เสื้อซับในแขนยาวผ้าฝ้ายแท้สีเบจหนึ่งตัว กางเกงซับในขายาวผ้าฝ้ายแท้สีเบจหนึ่งตัว เสื้อชั้นในสีเบจไซส์ 75A หนึ่งตัว และกางเกงชั้นในสีเบจหนึ่งตัว โปรดตรวจสอบสิ่งของของท่าน!"

สิ้นเสียงระบบ กล่องกระดาษหน้าตาเหมือนกับของเมื่อวานเป๊ะก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่เย่ เธอเปิดกล่องออกดูและตรวจสอบสิ่งของ ไม่มีอะไรขาดหายไป แถมในกระบอกน้ำก็ยังมีน้ำบรรจุอยู่ด้วย เธอจึงวางมันพักไว้ด้านข้างก่อน

ภารกิจหลักในวันนี้คือการสร้างบ้าน หลี่เย่มองไม่เห็นวี่แววของกล่องเสบียงในบริเวณใกล้เคียง จึงเปิดหน้าจอแสงโฮโลแกรมขึ้นมาเพื่อตรวจสอบรายการแลกเปลี่ยนที่เธอลงประกาศไว้

ดวงตาของหลี่เย่เปล่งประกาย นึกไม่ถึงเลยว่าของจะขายหมดเกลี้ยง เธอได้ไม้กระดานมาถึง 17 แผ่น ซึ่งเป็นวัสดุที่เพียงพอสำหรับสร้างบ้านได้ในคราวเดียว

ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ไม่เคยขาดแคลนคนที่ใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบายเลย นอกจากพวกคนดวงมหาเฮงแล้ว ก็ยังมีผู้ครอบครองระบบอยู่อีกตั้ง 99 คนนี่นา!

"ฉันสะเพร่าเกินไป ตั้งราคาไว้ต่ำไปหน่อย!" หลี่เย่รู้สึกเสียดายจนเจ็บแปลบที่หัวใจ

เธอเปิดหน้าคราฟต์สิ่งของแล้วกดเลือก 'สร้างบ้าน' จัดวางตำแหน่งบ้านไว้ข้างๆ ต้นมะพร้าวแล้วกด 'ยืนยัน' กระท่อมไม้หลังเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้น

กระท่อมไม้หลังนี้เล็กจิ๋วอย่างแท้จริง กะด้วยสายตาแล้วคงวางได้แค่เตียงนอนหนึ่งหลังเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเธอยังไม่มีเตียงจะวาง มันก็มีพื้นที่เหลือเฟือสำหรับปูเสื่อนอน

หลี่เย่ย้ายลังไม้เข้าไปด้านในและวางชิดผนัง จากนั้นก็เก็บปลาแห้งไว้ในนั้น ตั้งแต่นี้ไปนี่จะเป็นโกดังเก็บของเล็กๆ ของเธอ

แล้วเธอก็ย้ายเครื่องนอนของเมื่อคืนเข้ามาในบ้าน นำของรางวัลที่ได้ในวันนี้ไปวางไว้บนลังไม้ ดูแล้วก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นน่าอยู่ไม่เลว

ท้องของเธอส่งเสียงร้องประท้วง ตอนนั้นเองเธอถึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้กินมื้อเช้า เธอหยิบผลไม้มากินเล่นๆ สองผล ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็กินขนมปังไปอีกครึ่งก้อนเพื่อรองท้องไปก่อน

กล่องเสบียงที่ลอยมาตามน้ำยังมาไม่ถึง และหลี่เย่ก็ไม่อาจอยู่เฉยๆ ได้ เธอเดินหาของรอบๆ เกาะและเก็บปลาและหอยมาได้นิดหน่อย ทันทีที่ทำความสะอาดและนำพวกมันไปแขวนตากแดดเสร็จ เธอก็มองเห็นกล่องเสบียงใบใหญ่กำลังลอยตุ๊บป่องเข้ามาหา

หลี่เย่รีบเหวี่ยงเบ็ดตกปลาออกไปเกี่ยวกล่องใบนั้น แล้วค่อยๆ ลากมันกลับมา

เธอวางกล่องที่กู้มาได้ลงบนพื้นแต่ยังไม่รีบเปิดมันออก กลับกัน เธอเอาเครื่องในปลาชิ้นหนึ่งมาเกี่ยวตะขอเบ็ดเพื่อดูว่าจะตกปลาได้สักตัวหรือไม่ ได้ปลาเพิ่มมาอีกสักตัวก็ยังดี

หลังจากปักคันเบ็ดไว้อย่างแน่นหนาแล้ว ในที่สุดหลี่เย่ก็หันกลับมาตรวจสอบของที่หามาได้ในวันนี้

เมื่อเปิดกล่องออก เธอได้รับการ์ดที่ดินเพาะปลูกสองใบ การ์ดขยายอาณาเขตเกาะสองใบ การ์ดเมล็ดพันธุ์สองใบ การ์ดสัตว์ปีกสองใบ และการ์ดผจญภัยอีกสองใบ รวมทั้งหมดสิบใบ นอกจากนี้ยังมีข้าวสารกระสอบละ 5 กิโลกรัมหนึ่งกระสอบ แป้งสาลีถุงละ 5 กิโลกรัมหนึ่งถุง เกลือป่นขนาด 300 กรัมหนึ่งถุง เนื้อหมู 1 กิโลกรัม มีดทำครัวหนึ่งเล่ม กะละมังสเตนเลสหนึ่งใบ ชามสเตนเลสสองใบ องุ่นหนึ่งพวง และแตงโมอีกหนึ่งลูก

กล่องเสบียงถูกอัดแน่นจนล้นเอี้ยดอีกเช่นเคย หลี่เย่ชักจะสงสัยแล้วสิว่าใครก็ตามที่เตรียมกล่องพวกนี้จะต้องเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำแน่ๆ