Path to : ตอนที่ 1 - หญิงสาวผู้งดงาม

เส้นทางสู่สวรรค์ ตอนที่ 1

ตอนที่ 1 - หญิงสาวผู้งดงาม

“เจ้าหญิงโง่เขลาผู้นี้มาจากที่ใดกัน?”

ในหุบเขาทะเลทราย,มีหญิงสาวผู้งดงามสวมเสื้อคลุมสีเงิน กำลังต่อสู้กับจิ้งจกที่กำลังเกาะก้อนหินอย่างเพลิดเพลิน ผู้หญิงคนนี้สวยสรดงดงามยิ่ง รูปร่างของนางมีทั้งทรวดทรงอกเอวที่น่าตื่นตม นางเป็นผู้หญิงที่เหว่ยสั่วชื่นชอบ เหว่ยสั่วที่ทั่วทั้งตัวของเขากำลังปกคลุมไปด้วยทรายสีเหลือง เขาซ่อนตัวอยู่ภายใต้หลุมที่ลึกและ ห้าร้อยฟุตได้ที่ตัวเขาห่างกับผู้หญิงและกิ้งก่า แม้ว่าหัวของเขาจะยื่นออกมาจากหลุมที่อยู่ภายใต้กองหญ้าแห้งๆ เขาก็โกรธจนปากของเขานั้นบิดเบี้ยว

เจ้าจิ้งจกตัวนี้เป็น สัตว์อสูรประเภทเลื้อนคลาน ระดับกลางขั้นสอง

เกล็ดใหญ่แหลมคมดูหนาอยู่บนหลังถึงสองเกล็ด มันดูมันวาวเหมือนเหล็กไหล ที่มีค่าเทียบเท่าหินวิญญาณระดับต่ำสามก้อนหนังใต้ท้องของมันส่องประกายด้วยแสงสีดำที่ทั้งเหนียวและทนทานไม่น้อย มันเป็นวัสดุที่ดีเยี่ยมสำหรับการสร้างชุดเกราะภายใน มีค่าเทียบเท่าหินจิตวิญญาณคุณภาพต่ำสองก้อน ส่วนหางของมันก็หนาและแข็งแกร่งอีกทั้งยังดูคมราวกับกระบี่ที่สามารถตัดเหล็กได้อย่างง่ายดาย

โดยเมื่อรวมแล้วก็มีค่าเทียบเท่ากับหินวิญญาณระดับต่ำถึงหกก้อน

โดยทั่วไปจิ้งจกเกาะหินจะต่อสู้กันเป็นกลุ่ม รังของพวกมันนั้น ถูกสร้างขึ้นภายในถ้ำที่ใกล้ๆ หน้าผา พวกมันนั้นสามารถเดินผ่านโขดหินและหน้าผาสูงได้อย่างสะดวกสบาย เหมือนเดินบนพื้นดิน การเคลื่อนตัวของพวกมันเหมือนการบินที่ว่องไว โดยกลุ่มของพวกมัน มีทักษะการต่อสู้ที่อยู่ในระดับยอดเยี่ยม เมื่อตัวหนึ่งกำลังแย่หรือกำลังโดนฆ่าพวกมันก็จะหนีเข้าไปในรังที่ช่องหน้าผา และอีกตัวหนึ่งจะกระโจนออกมาสู้ต่อแทน

เมื่อตัวที่กำลังจะฆ่าได้หนีเข้าช่องผาไปแล้ว ก็อย่าหวังว่ามันจะออกมาอีก เหว่ยสั่วซ่อนตัวอยู่ที่นี่รอการปรากฏตัวของจิ้งจกเกาะหินเป็นเวลาสองวัน ในที่สุดมันก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ดันโผล่มา แถมยังหัวเราะเสียงดังความด้วยตื่นเต้นอีกด้วย

“ฮ่า ๆ ข้าช่างโชคดีจริงๆ ได้พบเจอสัตว์อสูรปีศาจระดับสองในที่แห่งนี้”

นางไม่เห็นเหว่ยสั่วที่กำลังหลบซ่อนตัวอยู่ในหลุม นางวิ่งเข้าไปและเริ่มโจมตีเจ้าจิ้งจกนั้นทันที

ระดับการเพาะปลูกของผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนว่าจะถึงระดับสี่ของเขตแดนทะเลสวรรค์ สูงกว่าระดับการเพาะปลูกของเหว่ยสั่วถึงสองระดับ เสื้อคลุมสีเงินบนร่างของนางถูกสร้างขึ้นจากผ้าไหมเงิน เสื้อคลุมมีการตกแต่งมากมาย เห็นได้ชัดว่ามันดูมีราคาไม่น้อย คมมีดสายลมที่นางฟาดฟันในตอนนี้มันกำลังส่องสว่างอยู่ พวกมันยังมีร่องรอยของกลิ่นอายเป็นกระแสความเย็นของน้ำแข็ง เมื่อใบมีดโดนหนังอันแข็งแกร่งของเจ้าอสูรจิ้งจกเกาะหิน นอกจากเสียงที่ดังที่เกิดจากการกระทบ ก็มีเศษน้ำแข็งปรากฏอยู่บนเกล็ดของพวกมัน ลักษณะของนาง ดูๆไปแล้วช่างเหมือนกับผู้ฝึกตนที่มีความชำนาญและมีฝีมือ อย่างไรก็ตามเหว่ยสั่วเองก็เห็นว่าฝีมือของผู้หญิงคนนี้นั้น พฤติกรรมล้วนตรงกันข้ามกับความฉลาดตัวของนางเสียด้วยซ้ำไป

อสูรจิ้งจกเกาะหินมีจุดอ่อนที่ลำคอของมัน แต่เมื่อใบมีดของผู้หญิงคนนี้ ไปกระหน่ำโจมตีที่ด้านหลังของมัน ที่ๆเป็นเกล็ดแหลมแข็งสองเกล็ดบนหลัง จึงยากที่จะทำให้มันบาดเจ็บหนักได้ อีกท้้งเกล็ดทั้งสองบนหลังเป็นสิ่งที่มีค่า แต่มันก็แตกได้ง่ายเช่นกัน

นอกจากนี้ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนทั่วๆไป ต่อให้ใช้หัวแม่เท้าคิด พวกเขาก็จะรู้ในจังหวะการระยะการถอยห่าง และระยะการเข้าโจมตีของอสูรจิ้งจกเกาะหิน เพื่อกะระยะการต่อสู้ที่ได้ผลที่สุดกับพวกมัน แต่พวกหญิงคนนี้กลับยืนนิ่งกับที่โดยไม่ขยับ แล้วส่งใบมีดสายลมโจมตีออกไปเป็นระลอกรอบตัว สิ่งนี่ที่ทำให้เหว่ยสั่วพูดไม่ออกที่สุดก็คือ ทุกครั้งที่นางส่งใบมีดสายลม กลับเป็นท่วงท่าที่พ่วงมาด้วยความสวยงามออกไป และนางก็มักจะตะโกนด้วยเสียงดังเยือกเย็นไปว่า “ใบมีดสายลมเหมันต์”

ให้ตายเถอะ! ผู้หญิงคนนี้กำลังคิดว่าตัวเองกำลังเล่นตลกอยู่หรือไง

เห็นได้ชัดว่าความงดงามของนางนั้น ดูรูปทรงน่าจะมาจากตระกูลผู้มีอิทธิพลระดับสูง ที่ไม่เคยได้รับประสบความทุกข์ยากมาก่อน นางคิดอย่างง่ายดายว่าเจ้าอสูรระดับสองนั้นเป็นเรื่องที่จัดการได้ง่าย เพราะว่านางนั้นมีระดับการบ่มเพาะอยู่ที่เขตแดนสวรรค์ระดับสี่

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะให้หมูนอนรออยู่บนพื้น แม้ว่านางจะใช้พลังทั้งหมดของนางโจมตีที่กีบเท้าของมันด้วยมีดอย่างต่อเนื่อง หลังจากครึ่งวันเมื่ออาจหมดแรงซะก่อนที่หมูจะตายก็ได้ ด้วยมีดของสายลมของนางแล้ว จะยังคงไม่สามารถที่จะฆ่าหมู! นางคิดจริง ๆ แล้วงั้นหรอ ถึบได้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เหมือนทะเลไม่มีที่สิ้นสุด?

แล้วก็จริง! หลังจากที่เหว่ยสั่วคิดเพียงแค่ชั่วครู่ ผิวของหญิงสาวก็ซีดลง นางรีบหยิบขวดยากู้คืนลังงานสองขวดและดื่มลงไป

"ป้อป"

อย่างไรก็ตามเมื่อนางกำลังดื่มยาฟื้นฟูพลังครั้งที่สอง ความเร็วในการส่งใบมีดของนางก็ได้ช้าลงเล็กน้อย นอกจากนี้ระยะห่างระหว่างเธอกับอสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหินก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ดังนั้นอสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหินที่ตอนแรกถูกข่มขู่ใบมีดสายลมลมของนาง เมื่อโดนนางใช้ทักษะ กวาดโจมตีจนถอยห่างออกไป โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย มันก็ได้กระโจมเข้ามากวาดหางที่แข็งและคมเหมือนใบดาบใส่เธอ แม้การโจมตีของมันจะพลาดไปเล็กน้อยแต่หญิงสาวก็ตกใจอย่างเห็นได้ชัด ผิวของนางได้เปลี่ยนเป็นสีขาวซีดจาง ๆ

"โอกาสนี้แหละ !"

ในขณะที่สัตว์อสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหินพุ่งเข้าโจมตีหญิงสาว ตัวมันเข้ามาใกล้จุดที่เหว่ยสั่วที่ซ่อนตัวอยู่ และอยู่ในมุมที่มันเผยจุดอ่อนพอดี เหว่ยสั่วอาศัยความปั่นป่วนที่เกิดขึ้น พุ่งตัวออกมาจากหลุมทรายสีเหลือง ส่งพลังเป็นกลุ่มก้อนเข้าชนกับเนินทราย ถัดจากอสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหิน เขากระโดดโจมตีจนพลิกคว่ำร่างของมัน ในเวลาเดียวกันใบมีดสีฟ้าปรากฏตัวขึ้นในมือของเขา เขาเงื้อมือจะแทงลงบนคอส่วนที่เป็นจุดอ่อนของมัน

"ปัง!"

อย่างไรก็ตามเหว่ยสั่วก็ต้องแปลกใจ เพราะเมื่อใบมีดสีฟ้าสีน้ำเงินกำลังจะกระทบกับสัตว์อสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหิน ลูกลอลเพลิงก็พุ่งชนสัตว์อสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหิน ทำให้ร่างของมันปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิง มันกระโจนเหมือนบินหนีออกไปด้วยความหวาดกลัว ตัวเหว่ยสั่วเองก็รีบกลิ้งหลบหนี เพื่อหลบทิศทางที่มันเข้ามา

"บอลเพลิง เจ้ากำลังทำบ้าอะไรกันเนี้ย?!"

เหว่ยสั่วไม่สามารถข่มความโกรธของเขาได้อีกต่อไป ทันทีที่เขากระโดดขึ้นจากพื้นดิน เขาตะโกนถามออกไปอย่างหงุดหงิด

เดิมทีสัตว์อสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหินตัวนี้ ต้องอาจตายหรืออาจบาดเจ็บสาหัส ไม่สามารถเป็นภัยคุกคามได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตามหญิงโง่คนนี้กลับไม่รู้ ทั้งยังกลับยิงลูกบอลเพลิงโจมตีใส่ทั้งสัตว์อสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหินและเขา

เขากำลังจะจัดการกับสัตว์อสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหินได้อยู่แล้ว โดยไม่ต้องใช้หรือสูญเสียยันต์สักใบ?!

เหว่ยสั่ว กวาดสายตามองไปยังรอบๆ เจ้าอสูรปีศาจจิ้งจกเกาะหิน เริ่มอ่อนแอลง เนื่องจากครึ่งหนึ่งของร่างมันถูกเผาไหม้จนดำ แต่ส่วนที่สำคัญกลับไม่ได้รับอันตรายไปเสียได้ นี่จึงดูเหมือนมันบาดเจ็บแค่ไม่ตายเพราะบอลเพลิง

นอกจากนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความจริงที่ พลังของบอลเพลิงได้ผลกับจิ้งจกเกาะหินอย่างน่าประหลาดใจ นี่จึงมีโอกาสที่สามารถล่อพวกจิ้งจกเกาะหินได้อีกมากมาย

“เจ้าเป็นใคร? เหตุใดเจ้าถึงได้พุ่งเข้ามาแบบนี้? อีกทั้งยังมาตะโกนใส่,อย่ามาขวางทางข้านะ” อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นคิ้วหย่อนๆสวยๆและดุด่าแบบนี้ เขาก็ไม่มีเหตุผลอันใดที่ควรจะตำหนินางเลยสักนิดเดียว

“บอลเพลิง,ใบมีดสายลม,ใบมีดสายลมเหมันต์?”

ก่อนหน้าที่เหว่ยสั่วกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เขาก็ค้นพบว่าเครื่องรางที่งดงามอยู่ภายใต้เสื้อคลุมสีเงินของนาง

ความงดงามของเสื้อสีเงินเมื่อมองๆดูไปแล้วสรุปได้ทันทีว่าเป็นคนที่มีฐานะมั่งคั่ง มูลค่าของตัวยาเอ่ย ที่นางเอามากินตอนสู้กับเจ้าจิ้งจก ก็ดูมีมูลค่ามากกว่าหินคุณภาพต่ำสีก้อน อีกทั้งตอนนี้นางก็ยังมียันต์อยู่ในมือสามยันต์ ต่อให้เป็นจิ้งจกเกาะหิน นางก็สามารถจัดการกับพวกมันได้อย่างงายดายเช่นกัน

“ป้อป!”

“ตูม!”

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นภาพเหล่านี้ก็ทำให้เหว่ยสั่วโกรธ

แม้ว่าจะมีความงามของเสื้อคลุมสีเงิน… ด้วยรูปร่างของนางอีกทั้งท่าทางราวกับราชินีน้ำแข็ง การที่นางใช้บอลเพลิงใส่เจ้าจิ้งจกนั้น ควบคู่ไปกับใช้ใบมีดสายลมเหมันต์อีก

ว่ากันว่าจิ้งจกเมื่อถูกแช่แข็งเป็นกลุ่มก้อนจากอาการหนาวจัด จะยังคงมีชีวิตอยู่ได้ แต่ถ้าหากโดนไฟที่ร้อนๆ ก็จะตายได้ทันทีเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ในเวลาที่พวกอสูรจิ้งจกเกาะหินตัวอื่นๆ ได้โผล่ออกมา พวกมันก็พุ่งเข้าไปเหว่ยสั่วอย่างเงียบๆและสายงามที่ร่ายรำเหมือนควันอยู่ตรงนั้น

“อีกตัวหนึ่ง!”

ความงามของเสื้อคลุมสีเงินที่สร้างใบมีดสายลมเข้าหาจิ้งจก ที่ถูกสร้างขึ้นมาหานาง ตอนนี้พวกจิ้งจกกำลังลุมล้อมเข้าหานาง ทำให้นางได้กระโดดออกไป และร่ายรำใบมีดสายลมอย่างรุนแรงเข้าหาพวกจิ้งจกที่ตามเข้าพวกเขา

“บ้าจริง!”

ถึงแม้ว่าใบมีดสายลมของนางจะมีพลังมากก็ตาม แต่ก็ไม่อาจสร้างความอันตรายใดๆ ให้แก่จิ้งจกเกาะหินได้เลยแม้แต่น้อย เมื่อมันรุ้ว่าการเข้าหาผู้หญิงคนนี้เป็นเรื่องยาก พวกมันจึงได้เปลี่ยนเป้าหมายไปหาเหว่ยสั่วแทน

ความจริงที่ว่าทำไมมันถึงเปลี่ยน เนื่องจากใบมีดสายลมทำให้มันรู้สึกเสียเปรียบ พวกมันจึงได้เปลี่ยนเป้าหมายไปที่เหว่ยสั่วที่ไม่อาจทำอันตรายกับมันได้

ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเจ้าจิ้งจกเกาะหินตัวที่ถูกเผาไหม้ด้วยบอลเพลิงของหญิงสวมเสื้อคลุมสีเงินนั้น จะเป็นตัวเมียหรือตัวผู้ของเจ้าตัวที่ออกมา แต่ตอนนี้เจ้าจิ้กจงเกาะหินตัวที่ออกมาได้กลายเป็นเหมือนสัตว์ร้ายที่บ้าคลั่ง และตามเหว่ยสั่วอย่างไม่หยุดหย่อน

“เจ้านี่! หยุดวิ่งตามได้แล้ว มาสู้กันยังดีกว่าอีก”

อสูรจิ้งจกเกาะหินเดินตามหลังเหว่ยสั่วอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้เหว่ยสั่วแทบอยากจะร้องไห้ออกมา แต่ด้วยความจริงที่เขาได้ค้นพบว่า เมื่อเวลาที่ผู้หญิงในชุดคลุมสีเงินนั้นกวัดแกว่ง มันก็ชวนทำให้เขาอยากมอง

ในเมื่อเขารู้สึกได้ว่าไม่อาจที่จะหนีได้อีกต่อไป เขาก็แสดงความรู้สึกขยะแขยงออกมา เหว่ยสั่วได้หยิบเครื่องรางสีเหลืองดินออกมา เมื่อจิ้งจกได้เห็นพลังของธาตุ ยันต์ในหยกก็เริ่มสร้างกลิ่นอายสีเหลืองออกมาอย่างไม่หยุดพร้อมกับมีกลิ่นดินออกมาอย่างหนาแน่น ไม่ช้าโล่สีเหลืองยาวสองฟุตก็ปรากฏออกมาต่อหน้าเหว่ยสั่ว

“ป้อป!” “ป้อป!”

เจ้าจิ้งจกเกาะหิน ได้ปรากฏตัวออกมาหาเหว่ยสั่วหลายต่อหลายครั้ง ต่างก็ถูกโล่ดินสีเหลืองนี้มาขวางหน้าทุกครา

“จี๊!”

ทันใดนั้น เส้นเลือดก็ปรากฏขึ้นมาบนคอของจิ้งจกเกาะหินที่กำลังบ้าคลั่ง มันเริ่มกระตุกไปมา “ฮ่ะฮ่ะ” หญิงสาวในชุดคลุมสีเงินได้ใช้ใบมีดสายหลายครั้งไปยังจิ้งจกเกาะหิน ทำให้มันได้ล้มลงไปกับพื้นและตัวกระตุกเล็กน้อย ก่อนที่จะหยุดเคลื่อนไหว

“อะไรกันนี้?” เหว่ยสั่วรู้สึกตใจกับภาพที่เห็นทำให้เขาส่ายหน้าไปมาอย่างเงียบๆ ขณะที่จิ้งจกอีกตัวกำลังโจมตีเขา ผู้หญิงชุดคลุมสีเงินที่เหมือนกับแมวตาบอดที่พบเห็นหนูตาย ก็เผอิญไปโจมตีมีดสายลมเข้าทุ่จดอ่อนของมันตรงคอนั้นเอง

“เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามข้าเลยนะ เจ้าเป็นใคร? และทำไมเจ้าต้องหลบซ่อนด้วยละ? หรือเจ้ามีแผนที่แย่งจิ้งจกสองตัวนี้ของข้ากัน?” ความงดงามของสาวเสื้อคลุมสีเงินมองไปยังจิ้งจกที่เกาะหินสองตัว จากนั้นก็หันกลับมามองเหว่ยสั่วอีกครั้ง

“เจ้าหมายถึงอะไรงั้นหรอ ข้าพยายามจะแยกเจ้าจิ้งจกพวกนี้สองตัวให้ออกห่างจากเจ้าไงล่ะ”

ข้ารอมันปรากฏตัวอยู่ที่นี่มาสองวันได้แล้ว ถ้าหากไม่ใช่เจ้าทำอะไรวุ่นวายกับที่นี่แล้วล่ะก็ ป่านนี้มันคงจะตายไปนานแล้ว และข้าก็ไม่จำเป็นต้องใช้ยันต์นั้นอีกด้วย เมื่อเขากลับหันมามองยันต์หยกในมือของเขาก็ปรากฏรอยร้าวขึ้นมาเสียแล้ว , เหว่ยสั่วไม่สามารถซ่อมแซมมันได้ โลกแผ่นดินสมบัติที่มีมูลค่าอย่างน้อยหกก้อนหินวิญญาณคุณภาพต่ำ มันเป็นสมับติที่เหว่ยสั่วสามารถใช้ได้ในยามที่ตกอยู่ในสภาวะลำบาก โล่ดินเป็นสมบัติที่สามารถใช้ได้แค่สามครั้ง โล่ธาตุดินนี่ เวลาใช้ทุกครั้งจะสามารถปิดทางไม่ให้ใครได้เข้าใกล้ต่อให้เป็นระดับห้าของเขตแดนสวรรค์ก็ยังทำไม่ได้ ในอดีตที่ผ่านมาเหว่ยสั่วเคยใช้เจ้ายันต์นี้มาแล้ว ซึ่งตอนนั้นเขากำลังถูกฆ่าโดยจิ้งจกเกาะหิน เขาเลยเปลี่ยนวิธีมาแอบซ่อนตัวแทน อย่างไรก็ตามด้วยความโง่เขลาของผู้หญิงที่พานพบ ทำให้เขาต้องใช้ยันต์ป้องกันออกมา มันเทียบเท่าได้กับว่าสูญเสียหินคุณภาพต่ำไปสองก้อน แทบจะทำให้เครียดขึ้นมาทันที

‘ฟุ่มเฟือยเสียจริง!’ ถ้าหากฆ่ามีบอลเพลิงหนึ่งลูกและ เหมันต์ดีๆสักอย่าง ข้าก็คงสามารถซุ่มสังหารสัตว์อสูรเหล่านี้ได้ถึงสามตัว เพื่อจะได้ไม่ต้องมาเปลืองยันต์แบบนี้!

เมื่อเขาคิดถึงความงดงามของสาวที่ได้พบ และเมื่อเทียบกับยันต์ของเขาที่เสียไป มันทำให้เหว่ยสั่วรู้สึกเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น

“ทำไมถึงเป็นเจ้า? ฆ่าไปจิ้งจกไปถึงสองตัว? แต่เมื่อใดที่มองหน้าเจ้านานๆ ก็รู้ว่าเจ้าสวย แต่เจ้าก็บื้อซะเหลือเกิน ที่จริงข้าควรเป็นฝ่ายฆ่าพวกมันไม่ใช่เจ้า” ผู้หญิงในชุดคลุมสีเงินผู้งดงามได้มองไปที่เหว่ยสั่วได้ท่าทางที่รังเกียจเขา

“เจ้าว่าข้าโง่ยังงั้นรึ? เจ้ามาที่นี่เพื่อฆ่าจิ้งจกเกาะหิน หรือเจ้ามาที่นี่เพื่อเสียหินสองก้อนไปอย่างโง่ๆ? เจ้าโง่รึเปล่า จิ้งจกมันถูกตีตราว่าเจ้าเป็นเจ้าของรึเปล่า แม้ว่าเจ้าจะมีหินสองก้อนคุณภาพต่ำ แต่ก็สามารถหามาคืนได้อยู่แล้ว มันไม่ใช่ยันต์ระดับสี่ที่มีต้นทุนสูงเล็กน้อย ทุกอย่างมันแค่ของคุณภาพต่ำ บางทีเจ้าอาจจะอ่อนแอก็ได้ที่รอคอยแต่เล็งคอของพวกมัน แม้ว่าเจ้าจะฆ่าไม่ได้ เจ้าก็ได้แต่มองต้อยๆมาที่ใบมีดสายลมของข้า” เมื่อเหว่ยสั่วได้ยินก็พูดกลับไปและชั่งน้ำหนักทางความคิดอีกที “นี่เจ้าเรียกข้าว่าโง่อย่างงั้นเหรอ?” เหว่ยสั่วหัวเราะใส่หญิงสาวผู้งดงามคนนี่

“เจ้า!” ใบหน้าของสาวผู้งดงามเต็มไปซีดขาว นางพูดอย่างหยาบคายออกมาว่า “ไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่ พวกมันสองตัวถูกฆ่าโดยข้า ข้าจะไม่ให้พวกมันสักตัวแก่เจ้าหรอกนะ ถ้าเจ้าอยากได้นักก็มาคว้าจากข้าไปเองก็แล้วกัน”

“ขอโทษนะ ช่วยหลบไปได้รึเปล่า?” เหว่ยสั่วเกล่าทันที

ผู้หญิงในเสื้อคลุมสีเงินงุนงง “หลบ?”

“ดูเหมือนข้าจะกินอะไรไม่ดีมา และข้ายังนั่งอยู่ในหลุมนั้นนานเกิน ทำให้ข้าอดทนต่อมันไม่ไหวแล้ว” เมื่อพูดจบเหว่ยสั่วก็เริ่มถอดกางเกงออก

“เจ้า!!” ผู้หญิงในเสื้อคลุมสีเงินรีบหันหน้าหนีไปทันที หลังจากนั้นนางก็เริ่มตระหนักได้ว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติไป เมื่อนางหันกลับมามอง ก็พบว่าเหว่ยสั่วได้วิ่งหนีไปพร้อมกับจิ้งจกเกาะหินสองตัว

“เจ้าไร้ยางอาย!” หญิงสาวได้ใช้ใบมีดสายลมของนางฟาดฟันไป แต่ก็ไม่สามารถไปถึงตัวเขาได้ ทำให้นางโกรธจนใบหน้าของนางซีดขาวกว่าเดิม

“ฮ่าฮ่า!” เหว่ยสั่วหันหลังกลับและหัวเราะอย่างมีความสุข เขาหันหลังและส่งจูบไปให้ผู้หญิงเสื้อคลุมสีเงินเพื่อเป็นการเยาะเย้ยเล็กน้อย “คนสวย คราหน้า หากพวกเราได้พบกัน ไปดื่มชาด้วยกันนะ!”