ตอนที่ 124 การตัดสินใจของ 3 สำนัก

ตอนที่ 124 การตัดสินใจของ 3 สำนัก

ไม่ได้เข้าไป ? หัวใจของหยางไค่สั่นไหว แล้วทำไมภายในกระท่อมไม้ของเขาจึงสะอาดเป็นระเบียบ ไม่มีแม้แต่เศษฝุ่น ?

เงียบ !! เงียบ !! เหว่ยซิต่งกล่าวประกาศด้วยสีหน้าที่ดุดัน ทันใดนั้นศิษย์สากกแห่งสำนักหลิงเซี่ยกว่า 2000 คน ตกอยู่ในความเงียบงันทันที พวกเขาต่างเงยหน้าจ้องมองด้วยความตื่นเต้น

ศิษย์สาวกทุกคนต่างรู้ดีว่าว่าเรื่องราวที่ผู้อาวุโสกำลังจะกล่าวต้องเกี่ยวข้องกับถ้ำสวรรค์แห่งมรดกฟ้าสวรรค์อย่างแน่นอน

ในที่สุด เหว่ยซิตงกระแอ่มเบาๆ เขากวาดสายตาไปยังทั่วทั้ง 4 ทิศและกล่าว : พวกเจ้าทั้งหลายน่าจะรู้ว่าสถานที่แห่งนี้เกิดสิ่งใดขึ้น แล้วรู้ว่ามันเป็นโอกาสที่โชคดีแค่ไหน ถ้ำสวรรค์แห่งมรดกฟ้าสวรรค์ เป็นคำร่ำลือที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน แม้แต่ข้าที่แก่ชราก็ไม่เคยพาลพบมันเลยสักครั้ง ในอาณาจักรราชวงค์ฮั่นที่ผ่านมาหลายพันปีก็ไม่เคยพาลพบมันเช่นเดียวกัน พวกเราต่างไม่ทราว่าบุคคลที่สามารถสร้างถ้ำสวรรค์แห่งมรดกฟ้าสวรรค์มีการบ่มเพาะพลังอยู่ในระดับความแข็งแกร่งถึงขั้นใด แต่.........มันเป็นขุมสมบัติล้ำค่าที่สามารถเอาชนะอาณาจักรของศัตูไดอย่างง่ายดาย !! ภายในถ้ำเต็มไปด้วยโอสพวิเศษ ยาสมุนไพร คัมภรีเคล็ดวิชาลึกลับ มีสมบัติแห่งฟ้าสวรรค์ สิงที่สำคัญที่สุด คือมรดกที่สืบทอดจากยอดฝีมือที่ล่วงลับไปแล้ว !!

เมื่อได้ยินคำกล่าวของผู้อาวุโส ศิษย์สาวกทั้งหลายต่างโห่ร้องด้วยตื่นเต้น ดวงตาของพวกขาลุกวาวเฉกเช่นเปลวเพลิง แม้แต่ลมหายใจอย่างหนักหน่วงขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เหว่ยซิตงกล่าวต่อ : และสิ่งมาพร้อมกับสมบัติเศษ คืออันตรายจากตราผนึกที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน หากผิดพลาดเพียงเล็กน้อย นั่นหมายถึงความตายที่สูญเสียแม้แต่จิตวิญญาณ !!

คำกล่าวนี้เสมือนน้ำเย็นที่สาดใส่ศิษย์สาวกทุกคน ทำให้จิตใจที่เต็มไปด้วยความตื่นเต็นถดถอยลงอย่างมาก

สมบัติวิเศษไม่ใช่สิ่งที่จะครอบครองมันได้โดยง่าย เหว่ยซิตงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบ : เข้าไปภายในถ้ำสวรรค์ พวกเจ้าต้องละทิ้งชีวิต ละทิ้งความหวาดกลัว ไม่สนในต่อความตาย !! ข้าถามพวกเจ้า หากเป็นเช่นนี้ พวกเจ้ายังต้องการที่จะเข้าไปหรือไม่ ?

เมื่อคำกล่าวนี้ถูกกล่าวออกไป ทั่วบริเวณต่างเงียบสงัดในทันที สายตายที่กดดันอย่างรุนแรงจ้องมองไปศิษย์สาวกทุกคน แต่เมื่อสายตานั้นมองไปยังหยางไค่ เหว่ยซิต่งไม่สามารถฝีนทนต่อความต้องการ เขาหยุดสายตาไว้ที่หยางไค่ชั่วครู่ ก่อนจะกวาดสายตาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น มีสุ้มเสียงดังขึ้นมา : ผู้อาวุโสที่ 1 โอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ หากพลาดมันไป มันน่าเสียใจอย่างมหันต์ ? แม้ว่าภายใจจะเต็มไปด้วยอันตรายที่ต้องใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน ไม่ว่าอย่างไรข้าจะใช้โอกาสในครั้งนี้อย่างแน่นอน ?

ใช่!! ชั่วชีวิตยังไร้ซึ่งอำนาจวาสนาที่จะพาลพบเจอ แล้วจะพลาดโอกาสที่โชคดีเช่นนี้ได้อย่างไร ?

"พวกเราจะเข้าไป !"

ศิษย์แห่งหอประลองยุทธุ์หลิงเซี่ยเริ่มปลุกปั้นความตื่นเต้นและควากระหายอีกครั้ง ศิษย์สาวกจำนวนมากตื่นเต้นอย่างสุดขีด ภายใต้การยั่วยุของมรดกที่อยู่ในถ้ำสวรรค์แห่งมรดกฟ้าสวรรค์ แม้จะเต็มไปด้วยตราผนึกและอันตรายพวกเขาก็มิได้สนใจมันแม้แต่น้อย

ดี !! เหว่ยซิต่งพยักหน้าด้วยความพอใจ : ข้าและศิษย์แห่งสำนักหลิงเซี่ยว ไม่หวาดกลัวต่ออันตราย ความกล้าหาญเป็นสิงที่ถูกต้อง !! พวกเจ้ากล้าตัดสิน ข้านั้นพึงพอใจอย่างยิ่ง ข้าจะทำให้ความต้องการของพวกเจ้าทั้งหลายเป็นความจริง ศิษย์สาวกทั้งหมดจนฟัง ศิษย์สาวกอายุตั้งแต่ 30 ปี ออกมา !!

ฮวาลาลา ศิษย์สาวกของหอประลองยุทธุ์หลิงเซี่ยวกลุ่มใหญ่เดินออกมา ทันใดนั้นกลุ่มคนของหอประลองยุทธุ์หลิงเซี่ยวได้ลดลงกว่า 4 ส่วน

เหว่ยซิตงจ้องมองพวกเขาด้วยใบหน้าที่รู้สึกเสียดาย : พวกเจ้า..........ไม่สามารถเข้าไปในถ้าสวรรค์ ทั้ง 3 สำนักตกลงกันว่าห้ามให้ผู้ที่มีอายุมากกว่า 30 ปีเข้าไป และยังห้ามยอดฝีมือที่อยู่ในเขตแดนเทพสวรรค์เข้าไปอีกด้วย

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ !! ศิษย์สาวกกลุ่มนั้นตะโกนโห่ร้องออกมาด้วยความอึดอัดใจ

ทำไมต้องเสียงดัง !! ถ้ำแห่งฟ้าสวรรค์เป็นสิ่งที่หลงเหลือจากยอดฝีมือในครั้งบรรพกาล ตราผนึกเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นเอง เขาทำเช่นนี้ ต้องมีเหตุผลของตนเองอย่างแน่นอน ผู้อาวุโสที่ 2 ซู่ซวนวู่กล่าวอธิบายอย่างมีเหตุผล แม้ว่าเขาจะมีข้อบาดหมางกับผู้อาวุโสที่ 1 แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอนาคตของสำนักหลิงเซี่ยว ดังนั้นในวันนี้เขาจะไม่มีทางสร้างความแตกแยกต่อกันอย่างแน่นอน

เหว่ยซิตงกล่าวตะโกนต่อ : ศิษย์สาวกที่อยู่ต่ำกว่าเขตแดนลกลมปราณแรกกเริ่มลมปราณ ก้าวออกมา !!

กลุ่มคนอีก กลุ่มหนึ่งก้าวเดินออกไป

แม้ว่าพวกเจ้าจะมีคุณสมบัติที่สามารถเข้าไป แต่........จะไม่อนุญาตให้พวกเจ้าเข้าไป ! เหว่ยซิตงจ้อมกลุ่มคนเหล่านั้น และกล่าวด้วยสุ้มเสียงที่เคร่งขรึม : พลังความแข็งแกร่งของพวกเจ้าต่ำเกินไป ส่งพวกเจ้าเข้าไปเสมือนส่งพวกเจ้าไปตาย !!

ตัดสินใจเช่นนี้ พวกเขาจะไม่โต้แย้งกับคำตัดสินนี้

หลังจากที่เงื่อนไขทั้ง 2 ถูกกล่าวออกไป หลงเหลือศิษย์สาวกเพียง 300-400 คน

เหว่ยซิตงจ้องมองศิษย์สาวกที่เหลืออยู่และกล่าว : ในกลุ่มคนของพวกเจ้า หากมีใครที่ไม่กล้าเข้าไป สามารถถอนตัวออกไปได้ สำนักของพวกเราจะไม่บังคับให้พวกเจ้าเข้าไปยังถ้ำสวรรค์ มันเป็นการยินยอมด้วยความเต็มใจ ความเป็นความตายของคนเรามิอาจที่จะตำหนิต่อกันได้ !!

ถ้ำสวรรค์มรดกแห่งฟ้าสวรรค์ที่ยั่วยุความโลภของมนุษย์ จะมีใครล่ะ ที่ไม่หวันไหวกับสมบัติที่ล้ำค่าเช่นนั้น ?

เหว่ยซิต่งรอได้สักพัก ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม : ในเมื่อพวกเจ้าเลือกที่จะเข้าไป ข้าจะกล่าวข่าวคราวที่เกี่ยวข้องกับสถานที่แห่งนี้ให้พวกเจ้าทราบ ให้พวกเจ้าเตรียมตัวเตรียมใจในการเผชิญหน้ากับมัน

ซู่เหยียนและอีก 2 คนทีเข้าไปภายในถ้ำสวรรค์ก่อน เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ที่อยู่ภายใน แม้ว่าพวกเขาจะไม่เข้าใจอะไรมาก แต่สิ่งที่พวกเขาได้รับจากการตรวจสอบจะทำให้ศิษย์สาวกของทั้ง 3 สำนักตื่นเต้นจนมือไม้สั่นเทา

หยางไค่ฟังทุกคำพูดที่กล่าวออกมาอย่างชัดเจน ทำให้เขารู้ว่าถ้ำสวรรค์แห่งมรดกฟ้าสวรรค์มีทางเข้าเพียง 1 แห่ง แต่เมื่อเข้าไปภายในถ้ำสวรรค์ตำแหน่งการปรากฏตัวของแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน นอกจากนั้นพลังฟ้าดินที่อยู่ภายในอุดมสมบูรณ์อย่างมาก มันเหมาะสมที่จะใช้เป็นสถานที่ฝึกยุทธุ์อย่างมาก

นอกจากนั้นถ้ำสวรรค์แห่งฟ้าสวรรค์ยังมีทางออกที่วิเศษ หากรู้สึกหรือสัมผัสได้ว่ามีอันตรายเกิดขึ้นกับตนเอง ศิษย์สาวกสามารถที่จะใช้ทางออกนั้นหนีออกมาจากถ้ำสววรค์มรกดแห่งฟ้าสวรรค์

เนื่องจากซู่เหยียนและคนอื่นๆ ตรวจสอบด้านในเพียงครึ่งวัน ดังนั้นพวกเขาจึงได้รายละเอียดที่ไม่มาก ทำให้เหว่ยซิตงไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากไปกว่านี้

ท้ายสุด เหว่ยซิต่งกล่าวอีกครั้ง : เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ถูกพบโดยนิกายโลหิต ดังนั้นพวกเขาจะส่งศิษย์สาวกจำนวน 50 คนขอพวกเขาเข้าไปก่อน หลังจากนั้นรอครึ่งวัน ศิษย์แห่งหอประลองยุทธุ์หลิงเซี่ยวและหอวายุพิรุณจะตามเข้าไป ข้าจะกล่าวเตือนพวกเจ้า ครั้งนี้ไม่เพียงต้องระวังตราผนึก กักดับที่อยู่ภายใน ยังต้องระวังศิษย์ของทั้ง 2 สำนัก !! อย่าปล่อยให้ตนเองค้นหาสมบัติวิเศษได้แต่มิอาจที่จะได้ใช้มัน !!

เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ ในห้วงความคิดของพวกเขากำลังจินตนาการถึงฉากที่พวกเขาถูกแทงจากการถูกแย่งสมบัติวิเศษ

ศิษย์แห่งหอประลองยุทธุ์หลิงเซี่ยว หากพวกเจ้าเจอกันภายในถ้ำ พวกเจ้าต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ! ได้ยินอย่างชัดเจนไหม ?

ขอรับ !! ศิษย์สาวกกล่าวรับปาก

แยกออกไปก่อน พวกเจ้าหาสถานที่พักผ่อนของตนเอง รอให้นิกายโลหิตเริ่มการเคลื่อนไหว เมื่อถึงเวลาข้าจะกล่าวเรียกให้พวกเจ้ารวมตัวอีกครั้ง !! เหว่ยซิต่งกล่าวจบ เขาได้โบกมือให้ศิษย์สาวกแยกย้ายกันออกไปก่อน

ศิษย์สาวก กว่า 400 คนเริ่มทยอยแยกย้ายออกไป พวกเขามองหาสถานที่เหมาะสมเพื่อฟื้นฟูพลังของพวกเขา

หลี่หยุนเทียนเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เศร้าโศก ใบหน้าของเขาจ้องมองหยางไค่ด้วยความอิจฉา : นายน้อยซู่ ศิษย์พี่หยาง ข้าไม่สามารถเข้าไปได้ !!

พลังความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในเขตแดนกายาเริงอารมณ์ขั้นที่ 9 ซึ่งยังไม่ถึงเขตแดนลมปราณแรกเริ่ม

ซู่มู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม : ใครให้เจ้าเกียจคร้านเวลาฝึกยุทธ์ละ สมควร !! เจ้าดูศิษย์พี่หยางเป็นตัวอย่าง ศิษย์พี่หยางตั้งใจฝีกฝนวิชายุทธุ์อย่างพากเพียร หลังจากนี้เขาต้องเป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแน่นอน ในวันนี้เขาอยู่ในเขตแดนลมปราณแรกเริ่มขึ้นที่ ...........ขั้นที่เท่าไหร่ ?

คำกล่าวสุดท้าย คือการกล่าวถามหยางไค่

ขั้นที่ 7 หยางไค่บีบจมูกของตนเองเบาๆ

ซู่มู่และหลี่หยุนเทียนตะลึงตาเบิกกว้างและอ้าปากค้าง เสมือนกำลังมองเห็นสิ่งประหลาด หลังจากนั้นชั่วครู่ พวกเขาจึงสามารถดึงสติของตนเองกลับคืนมา ใบหน้าของพวกเขาแสดงออกด้วยความตื่นตะลึง

ข้าต้องรีบไปฝีกฝนวิชายุทธุ์อย่างเร่งด่วน ซู่มู่กล่าวอย่างฉุนเฉียว

ศิษย์พี่หยาง ท่านฟื้นฟูพละกำลังของท่านต่อ ข้าจะไม่รบกวนท่านอีก หลี่หยุนก็เดินจากไปเช่นเดียวกัน

หยางไค่พยักหน้า จากนั้นจึงหาสถานที่สงบเงียบ เขานั่งลงและขัดสมาธิ ปิดตาเพื่อฟื้นฟูพละกำลัง เพื่อรอเวลาที่กำลังจะมาถึง !