บทที่ 97 เบาะแสอาชีพลับระดับเหนือเทพ!

บทที่ 97 เบาะแสอาชีพลับระดับเหนือเทพ!

หลินเทียนฮ่าวหรี่ตาลงเล็กน้อย "เธอมีความแค้นกับเทพธิดาเหมันต์? แต่นั่นมันเกี่ยวอะไรกับฉัน? ฉันก็เป็นแค่นักผจญภัยธรรมดาๆ คนหนึ่ง"

"นักผจญภัยธรรมดา?"

สุ่ยรูเยียนยิ้มอย่างไม่ยี่หระ "ใช่ เจ้าเป็นแค่นักผจญภัย ตายแล้วก็ฟื้นได้ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ให้ข้าได้ระบายอารมณ์หน่อยเถอะ"

หลินเทียนฮ่าวก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ "ที่นี่คือเมืองหลวง เธอลงมือที่นี่ ไม่กลัวว่าจะออกไปจากเมืองไม่ได้หรือไง?"

สุ่ยรูเยียนไม่พูดพร่ำทำเพลง นางยกมือขึ้น ธนูยาวสีเทาหม่นค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเบื้องหน้า

ทันทีที่ธนูคันนี้ปรากฏขึ้น หลินเทียนฮ่าวก็สัมผัสได้ถึงความใจสั่นอย่างรุนแรง

"ไอ้สวะที่ไปสวามิภักดิ์ต่อตะวันตก ข้าจะลงทัณฑ์เจ้าแทนเจ้าตำหนักปุถุชนเอง!"

"เดี๋ยว!"

หลินเทียนฮ่าวขมวดคิ้วเอ่ยขัด "เธอคิดว่าฉันทำลายตำหนักปุถุชนงั้นเหรอ?"

"แล้วไม่ใช่หรือไง?"

สุ่ยรูเยียนตอบเสียงเย็น

หลินเทียนฮ่าวส่ายหน้า "ไม่ เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้ทำลายตำหนักปุถุชน"

"หึ คิดว่าข้าจะเชื่อคำพูดของเจ้า? ถ้าไม่ได้ทำลายตำหนักปุถุชน แล้วเจ้าได้พรจากนางมาได้ยังไง?"

หลินเทียนฮ่าวยิ้มบางๆ แล้วใช้นิ้วจิ้มไปที่กลางหน้าผากของตัวเอง

ตราประทับพิเศษปรากฏขึ้นที่กลางหน้าผากของเขา

เมื่อเห็นตราประทับนี้ สุ่ยรูเยียนถึงกับตื่นตะลึง

"ตราประทับผู้สังหารเทพ?!"

"เป็นไปได้ยังไง ต่อให้ผู้ใหญ่บ้านมอบสิ่งนี้ให้เจ้า แต่ถ้าเจ้าทำลายตำหนักปุถุชน มันก็น่าจะหายไปแล้วนี่"

หลินเทียนฮ่าวลอบตื่นตระหนกในใจ ดูเหมือนสิ่งที่เขาคาดเดาไว้จะถูกต้อง

หากทำลายตำหนักปุถุชน ตราประทับผู้สังหารเทพที่เคยเป็นของเจ้าตำหนักปุถุชนก็จะหายไป

ดูจากสถานการณ์แล้ว

การที่เขาเลือกสังหารวิญญาณของเทพธิดาเหมันต์ เป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

ตราประทับผู้สังหารเทพ นอกจากจะป้องกันแรงกดดันแห่งเทพแล้ว ยังสามารถช่วงชิงพลังของเทพเจ้าหลังจากการสังหารได้อีกด้วย

อย่างเช่นตราประทับผู้สังหารเทพในมือเจ้าตำหนักปุถุชน ที่สังหารเทพธิดาเหมันต์ ก็ได้มอบความสามารถภูมิคุ้มกันดาเมจน้ำแข็งมาให้

"ในเมื่อเธอรู้จักมัน ก็ควรจะเข้าใจนะว่าฉันไม่ได้ทำลายตำหนักปุถุชน"

สุ่ยรูเยียนมองหลินเทียนฮ่าวด้วยสายตาเคลือบแคลงสงสัย "แล้วเจ้าได้พรจากเทพธิดาเหมันต์มาได้ยังไง?"

"เธอเคยได้ยินประโยคนี้ไหม?"

"ประโยคอะไร?"

"โอนห้าสิบ โชว์พาวให้ดูหน่อย"

สุ่ยรูเยียน: "???"

หลินเทียนฮ่าวมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปของสุ่ยรูเยียนก็รู้ว่าเธอไม่เคยได้ยิน

"เทพธิดาเหมันต์สั่งให้ฉันทำลายตำหนักปุถุชน โดยยื่นข้อเสนอว่าจะยกอาณาจักรดวงดาวให้ ฉันย่อมไม่เชื่ออยู่แล้ว ก็เลยบอกให้นาง 'โอนห้าสิบ' เพื่อแสดงความแข็งแกร่งให้ดูหน่อย"

"โอนห้าสิบ? คือพรจากทวยเทพของนางงั้นรึ?" สุ่ยรูเยียนถามด้วยความสงสัย

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า "ถูกต้อง"

"แล้วเจ้าก็รับผลประโยชน์มา โดยที่ไม่ได้ทำลายตำหนักปุถุชน?" สุ่ยรูเยียนถามต่อ

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้ารับ "ใช่ ในเมื่อการโอนห้าสิบเป็นแค่การโชว์พาว ฉันก็ยอมรับในความแข็งแกร่งของนางแล้ว ดังนั้นฉันก็เลยฆ่านางซะ"

รูม่านตาของสุ่ยรูเยียนหดเกร็ง นางเริ่มรู้สึกว่าตนเองอ่านผู้ชายคนนี้ไม่ออก

แต่ตราประทับผู้สังหารเทพนั้นปลอมแปลงไม่ได้

ประกอบกับหมู่บ้านเริ่มต้นฝั่งตะวันออกที่กลับคืนมา ดูเหมือนจะช่วยยืนยันคำพูดของหลินเทียนฮ่าวได้เป็นอย่างดี

สุ่ยรูเยียนเก็บธนู หลินเทียนฮ่าวจึงถามขึ้นว่า "ขอถามตามตรง เธอเล่นอาชีพอะไร? พอดีฉันยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ"

"ข้าคือทัณฑ์สวรรค์" สุ่ยรูเยียนตอบเสียงเรียบ

"ทัณฑ์สวรรค์?"

หลินเทียนฮ่าวไม่เคยได้ยินชื่ออาชีพนี้มาก่อนในชาติที่แล้ว แต่ดูจากธนูยาวที่สุ่ยรูเยียนเรียกออกมาเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นนักธนู

และแรงกดดันมหาศาลนั่น ทำให้หลินเทียนฮ่าวมั่นใจว่าอาชีพของสุ่ยรูเยียนไม่ธรรมดา

"ทำไม? หรือเจ้าอยากจะได้อาชีพของข้า?" สุ่ยรูเยียนถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า

หลินเทียนฮ่าวพยักหน้า "ก็ประมาณนั้นมั้ง? ไม่ทราบว่าพรสวรรค์ของเธอเป็นระดับศักดิ์สิทธิ์ หรือระดับเทพ?"

ตอนที่ได้ยินหลินเทียนฮ่าวถามเช่นนี้ แววตาของสุ่ยรูเยียนฉายแววเหยียดหยามออกมาอย่างชัดเจน

ดูเหมือนว่าอาชีพลับระดับศักดิ์สิทธิ์ หรือระดับเทพ ในสายตาของนางจะไม่มีค่าพอให้พูดถึง

หรือว่าจะเป็น...

ระดับเหนือเทพ!!!

ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองได้ครอบครองพรสวรรค์ระดับเหนือเทพ หลินเทียนฮ่าวคงไม่กล้าคิดไปในทิศทางนี้

สุ่ยรูเยียนครอบครองอาชีพลับระดับเหนือเทพงั้นหรือ?!

แถมยังเป็นสายนักธนูด้วย!!

หากเป็นเช่นนั้นจริง ไม่ว่าจะยังไงหลินเทียนฮ่าวก็ต้องคว้ามาให้ได้

พรสวรรค์ระดับเหนือเทพ บวกกับอาชีพลับระดับเหนือเทพ หลินเทียนฮ่าวจินตนาการไม่ออกเลยว่าตัวเองจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดไหน

ไม่ว่าจะกาแล็กซีอาไลท์ ไม่ว่าจะทวยเทพตะวันตก หรือเทพโบราณหมื่นเผ่าพันธุ์

ขอโทษที ไม่ได้เจาะจงใครนะ

แต่อยากจะบอกแค่ประโยคเดียวว่า ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ ล้วนเป็นขยะ!!

"หากอยากได้รับการสืบทอดจากข้า จงรอให้เจ้าฟื้นฟูอาณาจักรโบราณแห่งบูรพาทิศได้สำเร็จ แล้วค่อยกลับมาหาข้า ถึงตอนนั้นข้าอาจจะมอบโอกาสให้เจ้าได้รับการสืบทอด"

สุ่ยรูเยียนกล่าวด้วยท่าทีสงบนิ่ง

จากนั้นนางก็โบกมือ ก้าวเท้าเพียงก้าวเดียว ร่างก็หายวับไป

หลินเทียนฮ่าวสะบัดมือ

แจกันที่อยู่ข้างๆ แตกกระจาย ภายในแจกัน หลินเทียนฮ่าวเห็นม้วนภารกิจม้วนหนึ่ง

หลินเทียนฮ่าวคลี่ม้วนภารกิจออก เนื้อหาภายในก็ปรากฏขึ้นแก่สายตา

"ในฐานะคนฝั่งตะวันออก จะมัวแต่กระดิกหางขอความเมตตาในดินแดนตะวันตกได้อย่างไร แม้พลังจะน้อยนิด ก็ต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อการฟื้นคืนของอาณาจักรโบราณแห่งบูรพาทิศ"

"เงื่อนไขภารกิจ: สังหาร NPC ขุนนางของอาณาจักรดวงดาว 100 คน"

"บทลงโทษ: ไม่ระบุ"

"รางวัลภารกิจ: ไม่ระบุ"

หลินเทียนฮ่าวเลิกคิ้ว

ดูเหมือนว่าในชาติก่อนจะมีข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรโบราณแห่งบูรพาทิศอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกมาในวงกว้าง

คนที่โพสต์คู่มือพิชิตเกมในชาติก่อน ก็แค่บอกวิธีการได้มาซึ่งม้วนภารกิจนี้

แต่ไม่ได้บอกเนื้อหาภารกิจและเรื่องราวของภารกิจต่อเนื่อง

ดังนั้น

หลินเทียนฮ่าวจึงเพิ่งจะรู้เนื้อหาของภารกิจนี้

เพียงแต่...

ตอนนี้เขาได้เจอกับสุ่ยรูเยียนแล้ว

หลินเทียนฮ่าวจึงไม่ได้กดรับภารกิจนี้ในทันที

ในเมื่อเบาะแสทั้งหมดชี้เป้าไปที่การฟื้นฟูอาณาจักรโบราณแห่งบูรพาทิศ งั้นก็รอให้ฟื้นฟูอาณาจักรได้ก่อนค่อยว่ากัน

เผื่อว่า... เผื่อว่าเขาจะสามารถใช้วิธีนั้นกระตุ้นเงื่อนไขอาชีพลับระดับเหนือเทพสายนักธนูได้ ถ้าทำได้ก็เท่ากับบินขึ้นสวรรค์ทันที

ตามวิธีที่เจ้าตำหนักปุถุชนบอกไว้ เขาต้องรวบรวมพรจากเทพฝั่งตะวันออก 10 องค์ ถึงจะมีพลังพอที่จะฟื้นฟูอาณาจักรโบราณ

ปัจจุบันเขาได้รับพรจากผู้เฒ่าจันทราและเจ้าแม่โฮ่วถู่ รวมเป็นเทพฝั่งตะวันออกสององค์ ถ้ามองแบบนี้ เขายังขาดอีกแปดองค์

หลินเทียนฮ่าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เขานึกย้อนไปถึงคู่มือและข้อมูลต่างๆ ที่เคยอ่านในชาติที่แล้ว

ว่ายังมีที่ไหนอีกบ้างที่จะได้รับพรจากทวยเทพ

หลังจากจัดระเบียบความคิดอยู่พักสั้นๆ หลินเทียนฮ่าวก็พอนึกออกอยู่สองวิธี และยังมีอีกหนึ่งวิธีที่มีโอกาสเป็นไปได้ที่จะได้รับพร

ช่วยไม่ได้

ข้อมูลพวกนี้ ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่ค่อยอยากจะแชร์กันนัก

ในสิบคน น่าจะมีแค่สักหนึ่งหรือสองคนเท่านั้นแหละที่ยอมปล่อยข้อมูลออกมา

แต่มีสักสองสามวิธีก็ยังดีกว่าไม่มี ส่วนที่เหลือ เขาคงต้องพึ่งพาตัวเอง

เขาเชื่อมั่นว่าด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ เป็นไปได้แน่นอนที่จะกระตุ้นให้เกิดพรจากทวยเทพได้มากกว่านี้

ม้วนภารกิจอยู่ในมือแล้ว หลินเทียนฮ่าวไม่มีเหตุผลให้ต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อ เขาจึงเดินออกจากร้านทันที

ทว่าเพิ่งจะก้าวพ้นประตูหอท้อแดง เงาร่างหนึ่งก็มายืนขวางทางหลินเทียนฮ่าวอีกครั้ง

"เซวี่ยตี้ช่างมีอารมณ์สุนทรีย์จริงๆ หอท้อแดงแห่งนี้ นายคงเป็นนักผจญภัยคนแรกที่มาอุดหนุนเลยสินะ?"